เกิดใหม่ทั้งที ดันเป็นฮัสกี้หน้าโง่เนี่ยนะ? (นิยายแปล)

บนเว็บไซต์นิยายFeilu จะมีรายชื่อการอัปเดตซึ่งทุกครั้งที่นิยายมีตอนใหม่ระบบก็จะนำขึ้นมาแสดงและจัดเรียงตามเวลาอัปเดตโดยอัตโนมัติ

รายชื่อนี้ถือเป็นไม่กี่ช่องทางที่นิยายเรื่องใหม่ซึ่งยังไม่ได้รับการแนะนำจะสามารถเพิ่มการมองเห็นได้ดังนั้น นักเขียนหน้าใหม่หลายคนจึงเฝ้าติดตามอยู่ตลอดเวลาบางคนถึงกับจงใจเขียนตอนให้สั้นลงเพื่อเพิ่มความถี่ในการอัปเดตศึกษาช่วงเวลาอัปโหลด เพียงเพื่อให้รายชื่อการอัปเดตแสดงนิยายของตนอยู่นานขึ้น

เวลานี้ นักเขียนหน้าใหม่คนหนึ่งที่ใช้นามปากกาว่า ‘อู่เคอซง’ซึ่งเพิ่งอัปโหลดตอนใหม่ไปรีบกดเปิดรายชื่อการอัปเดตเพื่อดูว่านิยายของตนปรากฏขึ้นมาหรือไม่

“เฮ้ย! อะไรกันวะเนี่ย”

แต่พอเห็นหน้ารายชื่อ เขาก็อึ้งไปเพราะสิ่งที่ปรากฏตรงหน้า…กลับมีแต่นิยายเรื่องเดียวกันเต็มไปหมด!

“แม่ม! มีคนเจตนาปั่นอัปเดตอีกแล้ว? หน้าด้านจริงๆ! แจ้งแอดมินด่วน!!”อู่เคอซงคิดว่าเป็นการโกงปั่นอัปเดตเพื่อยึดรายชื่อ

เมื่อก่อนก็มีคนทำบ่อยแต่หลังจากเว็บออกกฎลงโทษหนักก็แทบไม่มีใครกล้าทำอีก

เขากำลังจะกดแคปหน้าจอส่งให้บก. แต่จู่ๆก็พบว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล พอลองกวาดสายตาดูให้ละเอียดเขาก็เห็นว่าชื่อตอนเหล่านั้น…ไม่ซ้ำกันเลย

เป็นการเรียงต่อเนื่องทั้งหมด ไม่มีตอนใดซ้ำ?

“เป็นไปไม่ได้น่า…” หัวใจอู่เคอซงสะท้านเขาลองสุ่มกดเข้าไปอ่านหนึ่งตอน พบว่าเป็นเนื้อหาปกติ

เขากดต่อไปอีกตอน แล้วอีกตอน... ทุกตอนก็ล้วนเป็นเนื้อหาจริงทั้งหมด

เขารีบกลับไปที่สารบัญนิยายแล้วก็ต้องตะลึงพรึงเพริด...สารบัญเต็มไปด้วยเนื้อหากว่าหนึ่งร้อยตอนและทุกตอนก็มีเครื่องหมาย ‘new’ สีแดงเด่นหราอยู่ด้านหลังแสดงว่าเพิ่งอัปเดตเสร็จสิ้นทั้งหมด!

“โฮลี่ชีท!!” อู่เคอซงถึงกับสะดุ้งโหยงรีบลากเมาส์เลื่อนไปตามรายชื่อตอนทีละบท

จากตอนที่หนึ่งจนถึงตอนที่หนึ่งร้อยทุกตอนล้วนแสดงว่าเพิ่งอัปโหลดวันนี้ทั้งหมด

นอกจากตอนที่หนึ่งกับตอนที่สองซึ่งทิ้งช่วงไว้หลายชั่วโมง(ระหว่างรอการตรวจสอบ) ที่เหลืออัปเดตต่อเนื่องห่างกันไม่ถึงหนึ่งนาทีชัดเจนว่าถูกอัปโหลดรวดเดียวทั้งร้อยตอน!

“แม่มเอ๊ย! มีอย่างนี้ด้วยเหรอ! เปิดนิยายร้อยตอนรวด?!แต่ละตอนยังยาวกว่าสามพันคำ รวมแล้วสามแสนคำในคราวเดียว!!”

อู่เคอซงตาค้างทันที

เคยเห็นคนอัปเดตถี่ๆ มาบ้าง แต่ยังไม่เคยเจออะไรแบบนี้มาก่อนวันแรกก็ปล่อยร้อยตอนสามแสนคำรวด นี่มันจะทะยานขึ้นฟ้าเลยหรือไง!

“ชื่อเรื่อง ‘สัประยุทธ์ทะลุโลก’? เขียนว่า…โลกแห่งพลังต่อสู้? คำโปรยสั้นโคตร…”

อู่เคอซงอดไม่ได้ที่จะย้อนกลับไปดูหน้าแรกของนิยายพอเห็นคำโปรยสั้นห้วนก็ส่ายหัวทันที

นี่มันมือใหม่ชัดๆ แค่คำโปรยยังเขียนไม่เป็น จะไปดึงดูดคนอ่านได้ยังไง

แต่ด้วยความสงสัย เขาเลยกดอ่านตอนแรกอยากรู้ว่านิยายที่เปิดตัวรวดเดียวสามแสนคำจะมีอะไรน่าสนใจ

“หืม? ทำไมเป็นฉากหลังแบบตะวันออกล่ะเนี่ยนึกว่าจะเป็นแฟนตาซีตะวันตกเสียอีก…”

“อัจฉริยะที่ร่วงหล่น? เซ็ตติ้งนี้ก็น่าสนใจดีแฮะ…”

“อยู่ตะวันออกของแม่น้ำสามสิบปีอยู่ตะวันตกของแม่น้ำสามสิบปี อย่าดูถูกเด็กหนุ่มผู้ยากไร้! เชี่ยประโยคนี้เจ๋งจริงๆ!”

“แหวนที่ข้างในมีวิญญาณยอดฝีมือสิงสู่? เซ็ตติ้งนี้…”

“…”

เดิมทีอู่เคอซงแค่กะว่าจะเปิดอ่านผ่านๆ เท่านั้นแต่ไม่รู้ตัวเลยว่าถูกดูดเข้าไปอ่านอย่างจริงจังจนลืมเวลาไปสิ้น…

ในเวลาเดียวกันผู้อ่านบางส่วนที่เผลอผ่านมาเจอหน้ารายชื่ออัปเดตก็ตกตะลึงกับนิยายที่ปล่อยร้อยตอนรวดในวันเดียวเช่นกันหลายคนจึงกดเข้าไปอ่านด้วยความสงสัย และหลังจากนั้น…ก็ถอนตัวไม่ขึ้นอีกเลย

ในห้องแชตกลุ่มคนรักนิยายกลุ่มหนึ่ง

[เชี่ย! มีนักเขียนสุดโหดโผล่มาในตารางอัปเดตวันนี้ปล่อยทีเดียวสามแสนคำ!]

[หา? จริงเหรอวะไม่ใช่แค่ปั่นตัวอักษรลวงใช่ไหม]

[ไม่ใช่! ของจริงหมด! อัปเดตร้อยตอนรวด! สามแสนคำ!แล้วนี่เพิ่งเป็นวันแรกที่ลงนิยายเองนะ!]

[เปิดตัวสามแสนคำ? นักเขียนคิดอะไรอยู่วะน่ะอยากขึ้นขายพรุ่งนี้เลยหรือไง]

[หรือว่าใช้ซอฟต์แวร์สุ่มเขียนอัตโนมัติที่เคยมีเรื่อง‘เด็กประกายแสงแห่งโรงเรียนยักษ์จักรวาล’ แบบสมัยนั้น?]

[ไม่ใช่! ฉันอ่านแล้ว เนื้อหาปกติดีแถมเขียนใช้ได้ด้วย!]

[เอาจริง? งั้นฉันต้องไปส่องบ้างแล้วชื่อเรื่องอะไรนะ]

[สัประยุทธ์ทะลุโลก!]

[…]

ในฟอรั่มแลกเปลี่ยนนิยายออนไลน์ชื่อดังมีคนตั้งกระทู้หัวข้อว่า

[ช็อก! นิยายใหม่ปล่อยวันแรกร้อยตอนรวด!]