อย่าดุหนูนัก... เดี๋ยวจะรักซะให้เข็ด

    บทที่ 25: หึงนะ...แต่เก๊กอยู่

     บทที่ 25: หึงนะ...แต่เก๊กอยู่"ครูกระต่ายครับ... พอดีผมทำคุกกี้มาฝาก ลองชิมดูนะครับ"เสียงนุ่มทุ้มพร้อมรอยยิ้มละมุนละไมของ "ครูอาร์ม" นักศึกษาฝึกสอนหมวดดนตรีสากล (หนุ่มแว่นหน้าใส สไตล์โอปป้า) ดังขึ้นที่โต๊ะทานข้าวของฉันในโรงอาหาร"โห... ขอบคุณนะคะครูอา...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 2.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ