ตอนที่ 1
ในเมืองที่ตอนนี้ทุกอย่างเต็มไปด้วยตึกสูงและแสงสว่างจากหลอดไฟเป็จุดศูนย์กลางของเทคโนโลยี ที่ทุกคนได้หลงลืมเื่ราวของตำนานเก่าแก่ สิ่งมีชีวิตที่ยิ่งใหญ่เหนือจินตนาการที่เคยคุ้มครองและคอยอวยพรพวกเหล่ามนุษย์ทุกคนทุกเหล่า
"แม่ครับๆ เล่านิทานให้ผมฟังหน่อยสิครับ" เสียงหนุ่มน้อยที่นอนอยู่บนเตียง ออดอ้อนคุณแม่ที่นั่งลูบหัวอย่างช้าๆและเบามือ ด้วยด้วยความออนโยน
"ได้ซิ อยากฟังเื่ไหนดีครับ"
"อันไหนก็ได้ครับเอาเื่ที่สนุกๆน่ะครับ ไม่เอาน่ากลัว" เด็กน้อยพูดพลางส่งสายตาอ้อนวอนมายังคุณแม่
"ได้สิจ๊ะ" แม่ของเด็กน้อยพูดพลางยิ้มด้วยความเอ็นดูลูกน้อยของตน
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ณ เมืองที่ทุกคนอาศัยกันอยู่ด้วยความสงบสุขมีความเป็อยู่ที่ดีภายใต้การดูแลของเทพั 2 ตน ได้แก่ หวงจิน ัทองผู้ปกป้องคุ้มครองยามดวงตะวันลอยเด่นอยู่กลางนภา หยินเย่ว ัเงินผู้ปกป้องคุ้มครองยามดวงจันทราลอยสง่ายามราตรี เวลาผ่านไปแสนยาวนานเหล่ามนุษย์ศรัทธาแต่หวงจิน หยินเย่อิจฉาอยากกำจัดหวงจินจนถึงขั้นทำสัญญากับเหล่าปีศาจ แต่ผลกลับกลายเป็ตรงข้าม เหล่าปีศาจได้ผิดคำสัญญาบุกทำลายล้างเหล่ามนุษย์ขยายอำนาจคิดกำเริบอยากอยู่เหนือทุกสรรพสิ่ง หวงจินต้องออกมาปกป้องทั้งในยามกลางวันและกลางคืนทำให้พลังของเขาลดลงเรื่อยๆ จนทวยเทพเริ่มเป็หวงชะตากรรมของมนุษย์เลยเลยส่ง พยัคฆ์เมฆามาช่วยเสริมทัพอีกแรงปีศาจล่าถอยกลับไปยังเงามืดที่แสงส่องไปไม่ถึง ไปทำให้เมืองนั้นกลับมาสู่ความสงบดังเดิม หลังจากวันนั้นหยินเย่วก็ไม่เคยมีใครพบเจออีกเลย
หลังจากนิทานเื่นั้นจบลง เธอได้มองดูลูกน้อยหลับอยู่ด้วยลอยยิ้มที่แสนอบอุ่น ระหว่างที่มองอยู่แสงสีเงินปรากฏอยู่ริมหน้าต่าง
"ตัวเล็กหลับแล้วเหรอ" เสียงชายปริศนาดังขึ้นที่หน้าต่าง
"ใช่ค่ะ เค้าหลับแล้ว" หญิงผู้เป็แม่กล่าวตอบกลับไป
"ทำไมเธอต้องเล่านิทานออกไปแบบนั้นล่ะ รัชดา" เสียงชายปริศนากล่าวขึ้นด้วยความไม่พอใจในนิทานที่รัชดาเล่าให้เด็กน้อยฟัง
"ดีแล้วที่เค้ารับรู้แบบน้้น บางอย่างรู้มากไปก็ไม่ทำให้หลายๆอย่างดีขึ้นมาหรอกมีแต่จะทำให้แย่ลงมากกว่า" รัชดาตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่นิ่งสงบและมั่นคง
"ตามใจเธอแล้วกัน" เป็เสียงสุดท้ายก่อนที่ทุกอย่างจะเงียบลงได้ยินเพียงเสียงของกระดิ่งที่โดนลมพัด
120
