มายทิชเชอร์คุณครูสุดสวย

เมื่อฉินเฉากลับมาถึงห้องเช่า ดูเหมือนความโกรธจะหายไปแล้ว

มีแค่โซฟาอยู่ในห้องนั่งเล่น ทีวีถูกย้ายเข้าห้องนอนไปแล้ว ถูกซูจีครอบครองอย่างไร้เมตตา

ตอนนี้ในห้องเช่ามีแค่ฉินเฉาเพียงคนเดียว ไม่มีใครมายึดทีวีเขาแล้ว แต่มันกลับรู้สึกเวิ้งว้างว่างเปล่า

ความรู้สึกนี้เหมือนกับความรู้สึกเมื่อตอนที่แฟนเก่าย้ายออกไป

หัวใจของฉินเฉาปวดจริง ๆ เขาหยิบเอาโค้กออกมาจากตู้เย็น นั่งบนเตียงนอนแล้วเปิดทีวี

ข่าวที่กำลังรายงานบนทีวีท้องถิ่นคือ มีฆาตกรโรคจิตแฝงตัวอยู่ในเมืองซู่หนาน ผู้อยู่อาศัยถูกแนะนำให้ระวังขณะที่ออกจากบ้านตอนกลางคืน

รายชื่อคนหาย แล้วรางวัลสำหรับใครก็ได้ที่หาคนหายเจอแล้วรายงานให้ตำรวจ อพาร์ทเมนต์ให้เช่าราคาต่ำที่เพิ่งสร้างเสร็จทางใต้ของเมือง ประชาชนรู้สึกตื่นเต้นแล้วขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือของรัฐบาล

ยิ่งฉินเฉาดูมากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งรำคาญมากเท่านั้น ผู้ประกาศสาวก็ยังคงน่ารักมากเหมือนทุกที แต่ตอนนี้ฉินเฉาถูกกระตุ้นให้อยากเข้าไปจัดการกับเธอ

เขาปิดทีวี ดื่มโค้กแล้วนอนลงบนเตียง

เตียงนี้ยังคงมีกลิ่นหอมของซูจีที่เหลือทิ้งไว้

หลังจากกลิ้งไปทั่วเตียงนุ่ม ๆ ซึ่งยุบตัวลงนิดหน่อย กลิ่นที่คุ้นเคยลอยมาแตะจมูกของฉินเฉา

“โรซี่?” เมื่อฉินเฉาลืมตาก็เห็นปีศาจสาวมาในชุดเสื้อกางเกงหนัง กำลังนอนอยู่บนเตียงข้าง ๆ เขา รูปร่างของเธอยั่วยวนอย่างมาก แต่ฉินเฉาไม่ได้มีความสนใจในตัวเธอแม้แต่น้อย

“นี่ ๆ ๆ พ่อหนุ่มบริสุทธิ์! ทำไมไม่มองฉันล่ะ?”

ในเวลาเดียวกับที่เธอแหย่เขา โรซี่ยื่นมือที่ละเอียดอ่อนของเธอ จับคางฉินเฉาแล้วหันหน้ามามองเธอ

“โทษที คืนนี้ฉันอารมณ์ไม่ดีน่ะ ฉันยังไม่อยากคุย”

“หืม ให้ฉันเดานะว่าทำไมนายถึงอารมณ์ไม่ดี” โรซี่ยิ้ม ลอยขึ้นไปแล้วนั่งบนทีวี นิ้วชี้ของเธอแตะที่ริมฝีปากของเธอเบา ๆ

“ถูกไล่ออก?” โรซี่เริ่มเดา “ไม่สิ... งานยามของนายมันค่อนข้างมั่นคง งั้นถ้าไม่เกี่ยวกับเลิกจ้าง ก็ต้องเอิ่ม... ประจำเดือนนายมา? ไม่ใช่นี่นา! ผู้ชายไม่มีนี่ เอิ่ม.... ใช่แล้ว! มันต้องเป็นเรื่องผู้หญิงแน่ ๆ ”

โรซี่ดีดนิ้ว “บิงโก! ฉันคิดว่าฉันเดาถูกแล้วตอนนี้ ดูเหมือนว่าคนในห้องนี้จะหายไป ยิ่งกว่านั้นคน ๆ นี้ยังเป็นคนสำคัญของนายด้วย”

“อย่าพูดเหลวไหลน่า” ฉินเฉามีเหงื่อเย็น ๆ ไหลออกมา “เธอก็แค่มาอาศัยอยู่ที่นี่ชั่วคราวเท่านั้น เราไม่ได้เป็นอะไรกัน”

“แต่ คนที่ไม่ได้เกี่ยวข้องกับนายคนนี้ ดูเหมือนกำลังถูกคนจากนิกายปีศาจรุมล้อมแล้วอีกไม่นานก็จะตาย”

“อะไรนะ!” ฉินเฉากระโดดออกมาจากเตียงแล้วคว้ามือของโรซี่ไว้ จากนั้นถามอย่างกังวลว่า “เธออยู่ไหน? เกิดอะไรขึ้น? พาฉันไปที่นั่นที!”

โรซี่ยิ้มยั่วฉินเฉา ริมฝีปากของเธอเต็มไปด้วยรอยยิ้ม แต่มีร่องรอยของความอ้างว้างในสายตาของเธอ

“เค้าแค่ล้อเล่นน่ะ ไม่ใช่ว่านายเพิ่งพูดไปว่าไม่ได้เป็นอะไรกับเธอไม่ใช่เหรอ? ทำไมนายถึงสนใจเรื่องความปลอดภัยของเธอมากนักล่ะ?”

“นั่นมัน เพราะว่า” เมื่อรู้ว่าโรซี่ล้อเล่น ฉินเฉาโล่งอก กลับลงไปนั่งบนเตียงแล้วจับหัวตัวเองไว้ “เพราะว่าเธอเป็นเพื่อนร่วมงานของฉันน่ะสิ ฉันจึงต้องเป็นห่วงเธอ”

“นายกำลังหลอกเด็กอนุบาลอยู่หรือไง?” โรซี่เม้มริมฝีปากของเธอ ลงมาจากทีวีแล้วเดินไปตรงหน้าฉินเฉา “ถ้านายอยากได้เธอ นายก็ต้องลงทุนหน่อย มาสิ ขอพรกับฉันสิ ตราบเท่าที่นายขอ พรเล็ก ๆ แบบนี้มันสามารถเปลี่ยนได้ นายสามารถอยู่ด้วยกันกับซูจีตลอดเวลา”

“ไม่ ฉันจะไม่ขอเรื่องแบบนั้นกับเธอ!” ฉินเฉาลังเลชั่วขณะ แต่เขารีบส่ายหัวปฏิเสธ “ฉันจะใช้ความสามารถของตัวเองทำให้ทุกคนมองมาที่ฉัน ตราบเท่าที่ฉันมีพลัง ใครจะกล้าดูถูกฉัน!”

หลังจากพูดอย่างนั้น ทันใดนั้นฉินเฉาก็นั่งขัดสมาธิบนเตียงแล้วไม่พูดอะไรอีก

โรซี่กะพริบตาคู่สวยปริบ ๆ เธอรู้ว่าชายคนนี้กำลังโคจรลมปราณแล้วเข้าสู่จักรวาลใบเล็ก

“ช่างเป็นลูกค้าที่เอาใจยากจริง ๆ ” โรซี่ส่ายหัวแล้วถอนใจ เธอมองไปที่ฉินเฉาแล้วดีดนิ้วของเธอ ควันสีดำที่ดูมีมนต์ขลังก็ห้อมล้อมเขาทันที

“ฉันสามารถช่วยนายได้มากสุดเท่านี้ เอาเลย ฉันหวังว่านายจะสามารถทำตามคำขอของนายได้”

พร้อมกันนั้นร่างของโรซี่ก็กลายเป็นควันสีดำแล้วค่อย ๆ หายไปจากห้องนี้

ตัวของฉินเฉาเองนั้นได้เข้าไปในจักรวาลใบเล็กแล้ว จักรวาลใบเล็กนี้ได้มีหลายอย่างเพิ่มขึ้นมา ไม่ใช่แค่มีพื้นที่สีขาวเพิ่มขึ้นเท่านั้น ตอนนี้มันมีกระทั่งภูเขาแล้วแม่น้ำ มีแม้กระทั่งนก แมลง แล้วปลา

แต่สิ่งพวกนี้ยังขาดแคลนพลังชีวิต ฉินเฉายังคงตั้งมั่นที่จะเข้าสู่ขั้นกำเนิดจิต สิ่งที่ตอนนี้เขาต้องการจะทำจริง ๆ ก็คือ การเห็นรูปลักษณ์ที่ยิ่งใหญ่ของเทพปีศาจหลัวเต๋อ เพื่อให้เป็นฐานในเส้นทางการฝึกตนในอนาคต

‘หลัวเต๋อ! ไอ้บ้าเอ๊ย! หน้าตาของแกมีหัวเป็นนกแบบไหนกัน!’

ฉินเฉาส่งเสียงตะโกนไปที่ก้อนเมฆมืดครึ้ม ที่ครั้งก่อนฟาดสายฟ้าใส่เขา

ดูเหมือนท้องฟ้าจะพิโรธ ทันใดนั้นเมฆดำก็ม้วนตัวพร้อมกับสายฟ้าสีดำ

“เอาเลย! ฟาดใส่ฉันเลย! ถ้าแกไม่สามารถฟาดฉันจนตายได้ ฉันอยากจะเห็นรูปร่างที่แกเป็น! หลัวเต๋อ! แกเป็นผู้หญิงใช่มั้ย? ถึงว่าแกถึงกลัวที่จะออกมาให้ฉันเห็นนัก”

ฉินเฉากรีดร้อง สายฟ้าสีดำผ่าลงมาจากท้องฟ้า เปรี๊ยงงงง!!!!

“อ๊ากกกกก!” เมื่อถูกสายฟ้าฟาดทำให้ฉินเฉาพบกับความเจ็บปวด รูขุมขนตื่นขึ้น ขนเขาลุก เขาดูเหมือนเทพสายฟ้า แต่เขาอดทนกับแรงที่สายฟ้าฟาดมาที่เขา

“มาสิ! เอาอีก!” ฉินเฉาคำราม ท้องฟ้าก็ไม่รีรอ ให้รางวัลกับฉินเฉาเป็นสายฟ้าฟาดสีดำขนาดใหญ่ เปรี๊ยงงงงงง!!!!

ครั้งนี้ความเจ็บปวดทวีคูณเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า ฉินเฉาอดร้องออกมาไม่ได้ จากนั้นครั้งที่สามแล้วครั้งที่สี่ก็ตามมา ความเจ็บปวดที่ได้รับเพิ่มขึ้นมากทุกครั้ง ฉินเฉาหวังว่าตอนนี้เขาจะตาย

ภายใต้การผ่าของสายฟ้า ในที่สุดฉินเฉาก็เริ่มคิดเกี่ยวกับเรื่องรักษา

‘นี่ฉันทำอะไรอยู่? ทำไมฉันถึงดื้ออยากจะเห็นหลัวเต๋อ? อาศัยร่างกายที่เกิดมามีกายาปีศาจของฉัน แม้ว่าจะไม่เห็นเทพปีศาจที่ยิ่งใหญ่นั่น เส้นทางในอนาคตของฉันก็ยังคงสดใสหาสิ่งใดเปรียบไม่ได้อยู่ดี’

‘ทำไมฉันต้องยืนกรานที่จะอดทนกับสิ่งนี้กัน?’

ในใจของฉินเฉาว่างเปล่า แต่ในใจปรากฏร่างของหญิงสาวออกมา

“สามี!” หญิงสาวตาสีฟ้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม ที่กำลังกอดแขนแล้วตะโกนถ้อยคำที่อบอุ่นออกมา

แต่ไม่นานก็มีหญิงสาวที่คล้ายคลึงกับหญิงสาวคนก่อนหน้าแล้วพวกเขาเพิ่งจะแยกกัน

“ฉินเฉานายไม่คู่ควรกับน้องสาวฉัน มันจะดีสำหรับนายถ้าไปจากเธอซะ”

หลี่ชาวก็มายืนต่อหน้าเขาแล้วพูดอย่างเย็นชาว่า “นายมันไม่มีอะไร เป็นแค่ยามตัวเล็ก ๆ ”

“ฉันจะได้อะไรถ้ายังอยู่กับนายต่อไป?” สาวสวยอีกคนปรากฏออกมา แม้ว่าใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยน้ำตา แต่ในสายตาของเธอมีความมั่นคง “ถ้าฉันแต่งงานกับนาย อนาคตของเราจะเป็นยังไง? จะมีอะไรให้กิน? ฉินเฉาหยุดหลอกตัวเองได้แล้ว ความรักไม่ใช่ของเด็กเล่น! นายมันไม่มีประโยชน์ แล้วฉันไม่อยากแต่งงานกับคนไม่มีอะไร!”

“ฉันจะพิสูจน์ให้พวกเธอทั้งหมดได้เห็น” ระหว่างที่เขาตะโกนออกมานั้น ยังคงอยู่ภายใต้การกระหน่ำของสายฟ้า เปรี๊ยงงง! เปรี๊ยงงงง!! เปรี๊ยงงงง!!!! ทันใดนั้นฉินเฉาก็ยืนขึ้นแล้วคำรามออกมา “ฉัน ฉินเฉา ไม่ใช่คนไร้ประโยชน์! ย๊ากกกกกกกก!”

เสียงตะโกนที่เดือดดาลนี้ เต็มไปด้วยพลังอยู่ข้างใน อย่างไม่คาดคิดมันสามารถหยุดการกระหน่ำของสายฟ้า แม้แต่ทำลายเมฆดำบนท้องฟ้า

ร่างกายของฉินเฉาลอยขึ้นไปในก้อนเมฆ

ทันใดนั้นก็มีรูปร่างมหึมาสีดำปรากฏอยู่หลังก้อนเมฆ

ชายที่มีร่างกายปกคลุมไปด้วยเกล็ดสีดำ ดวงตาที่ไฟสีเขียวลุกโชนอยู่ เขากำลังลอยอยู่ตรงนั้น เหมือนกับพระเจ้าที่ยิ่งใหญ่ เมฆสีดำแล้วสายฟ้าอยู่รอบตัวเขาถูกบังคับให้หลีกทางอย่างน่าประทับใจ

“อ้ากกกก!” ร่างนั้นแยกเขี้ยว เหมือนจะหัวเราะเยาะฉินเฉา

“แล้วไง! ไปตายซะ!” ฉินเฉาตะโกนออกมา ร่างกายเปลี่ยนเป็นปีศาจ เขาชกหมัดขวาไปที่เทพปีศาจที่ลอยอยู่กลางอากาศ

“ตาย! ตาย!” ทันใดนั้นหมัดก็ชกใส่หน้าอกของเทพปีศาจขนาดใหญ่นั่น ความรู้สึกเหมือนชกใส่แผ่นเหล็ก ร่างของฉินเฉาสะท้าน

ไม่นานหลังจากนั้น เงาดำนั้นก็กลายเป็นกลุ่มก้อนควันดำแล้วคำรามใส่ร่างกายเขาดังป๊อป!

ก่อนที่ฉินเฉาจะเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น ร่างก็ถูกดีดออกจากจักรวาลใบเล็กแล้ว

“ปัง!” เมื่อจิตใต้สำนึกกลับมา ควันสีดำที่โรซี่ทิ้งไว้ก็ไม่สามารถยับยั้งได้ ร่างลอยออกไปในอากาศแล้วชนเข้ากับกำแพงข้างหลังเขา

หวังหยานที่ปากหมาทันใดนั้นก็ตะโกนมาจากหลังกำแพง

“ส่งเสียงรบกวนอะไรกลางค่ำกลางคืนแบบนี้? หาเรื่องตายหรือไงแกน่ะ!”

ฉินเฉาไม่สนใจความโกรธของหวังหยาน เขามองไปที่มือด้วยความรู้สึกค่อนข้างพอใจ

ฉันมองเห็นหลัวเต๋อ! ฉันมองเห็นเทพปีศาจที่ยิ่งใหญ่ตนนี้จริง ๆ!

ด้วยพลังที่เพิ่มขึ้น เหมือนเสือติดปีก เส้นทางการฝึกตนในอนาคตไร้ขีดจำกัด!

“ซูจีรอฉันก่อน วันหนึ่งฉันจะพาเธอกลับมา! ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ!” ฉินเฉาหัวเราะออกมา เสียงหัวเราะดังก้องไปถึงท้องฟ้า

น่าตกใจ ไม่มีใครด่าเขาเลย บางทีเพื่อนบ้านคงรู้สึกว่าฉินเฉามันบ้าไปแล้ว ใครจะกล้าไปหาเรื่องคนบ้ากัน?

ฉินเฉาไม่ได้กดความสุขไว้ โดยไม่รู้สึกง่วงเลยสักนิด เขารีบเอาหนังสือกฎความลับทั้ง 9 ออกมาจากแหวนเก็บของแล้วเริ่มฝึกฝนขั้นกำเนิดจิตตามวิธีในหนังสือ

ตอนนี้เขาอยู่ขั้นที่สามของปีศาจ ขั้นเสนาธิการปีศาจ ตอนนี้เขาไม่ใช่เด็กใหม่ในโลกแห่งผู้ฝึกตนอีกต่อไป เมื่อเวลามาถึง เมื่อเขาผ่านขั้นสร้างรากฐาน เขาสามารถทำการฝึกขั้นความสามารถเทวะได้

เมื่อเวลานั้นมาถึง เขาจะสามารถใช้คาถาได้ ถ้าเขาสามารถดิ้นรนจนไปถึงขั้นเทพปีศาจ เขาสามารถช่วยซูจีให้เข้าสู่ขั้นความสามารถเทวะได้

เมื่อเวลานั้นมาถึง พวกเขาทั้งคู่จะเป็นอิสระแล้วไม่ถูกควบคุม ไม่ใช่ว่ามันเยี่ยมไปเลยเหรอ!

เมื่อคิดเกี่ยวกับสิ่งนี้ อารมณ์ของฉินเฉาก็ดีขึ้นเรื่อย ๆ เขาพลิกหน้าหนังสือหน้าแล้วหน้าเล่า

“มันไม่ดีที่จะฝึกนะ เมื่อนายอยู่ในอารมณ์ตื่นเต้นแบบนี้” ทันใดนั้นโรซี่ก็ปรากฏตัวออกมา นั่งบนทีวีแล้วพูดกับฉินเฉา “แต่ฉันคงต้องแสดงความยินดีกับนายที่สามารถเข้าสู้ขั้นกำเนิดจิตได้นะ”

“ขอบคุณ” ฉินเฉาพูดอย่างอารมณ์ดี “ตลอดเวลาที่เธอคอยช่วยฉัน แต่ฉันไม่เคยทำตัวเหมาะสมเลย โรซี่เธอมีความหมายมากมายสำหรับฉัน แล้วฉันรู้สึกขอบคุณเธอมากจริง ๆ ”

“เฮ้ ทำไมนายพูดอะไรแบบนี้ล่ะ” นี่เป็นครั้งแรก ที่หน้าโรซี่แดง เธอกระแอมออกมา จากนั้นก็พูดว่า “แต่นี่ไม่นับเป็นอย่างไรได้ ขั้นสร้างรากฐาน นั้นเป็นขั้นชี้ขาดระหว่างมนุษย์แล้วผู้ฝึกตน นายสามารถเข้าสู่ขั้นสร้างรากฐานได้เหรอ? การเข้าสู่ขั้นสร้างรากฐานเป็นขั้นที่สำคัญที่สุด”

“ฉันเชื่อในตัวเอง เหมือนอย่างที่เธอพูด ฉันจะกลายเป็นเทพปีศาจที่ยิ่งใหญ่

“ถูกต้อง นายจะต้องได้เป็นเทพปีศาจที่ยิ่งใหญ่แน่” โรซี่ยิ้ม “แต่อย่าลืมว่าซูจียังตกอยู่ในอันตรายล่ะ ชายจากนิกายหยานโล่วนั่น โจวเต๋อยังคงจับตามองสาวสวยของนายอยู่นะ”

“โรซี่ บอกฉันเกี่ยวกับนิกายหยานโล่วที เธอรู้อะไรบ้าง?”

จบตอน#