D.W.O. 7 การ์ดราชันย์ครองพิภพ

        บทที่ 10

        ประตูสู่คาลิป

        ชายหนุ่มหยิบสมาร์ทโฟนสีขาวขึ้นมากดเบอร์หนึ่งแล้วรอฟังสัญญาณไม่มีเสียงตอบรับจากเบอร์ที่เขาเรียกแทนมองไปที่หน้าจอก่อนจะถอนหายใจยาวแล้วรีบตัดสาย

        “เธอคงไม่คุยกับเราแน่...” เขาพูดก่อนจะต่อเข้ากับเครื่องเกมที่เขากำลังจะใช้มันออนไลน์ในวันนี้แทนจัดการเรื่องเตรียมตัวออนไลน์จนเสร็จเรียบร้อยแล้วหันมองโทรศัพท์อีกครั้งพร้อมกับส่ายหัวไปมา

        “ในเกมน่าจะง่ายกว่า” เขาพูดพร้อมกับนอนลงแล้วหลับตาไม่นานนักแทนก็กลับสู่โลกของ D.W.O

        เขาเข้าเกมมาสายกว่าเวลาที่นัดไว้กับพรรคพวกเกือบสิบชั่วโมงเรื่องวุ่นวายในโลกด้านนอกทำให้เป็นแบบนี้ ชายหนุ่มเข้าเกมมาอยู่ที่วิหารนักเดินทางในเมืองท่ากีราสต้าเมืองริมชายฝั่งที่พวกเขาถูกวาร์ปมาจากวิหารเทพสมุทรเมื่อแทนได้ติดต่อกับเพื่อนก็รู้ว่าเพื่อนๆ ของเขานั้นไปถึงเมืองคาลิปกันแล้ว

        “อะไรกันทำไม่ไมรอกันเลย!” แทนโวยวาย

        “นายสายกี่ชั่วโมงยะ” เสียงนิกกี้ตอบกลับมา

        “นิดเดียวเอง...” เขาตอบเสียงแผ่ว

        “นิดเดียวบ้านนายสิ! สายไปสิบชั่วโมงเนี่ยนะนิดเดียว!”เสียงหญิงสาวตะโกนโหวกเหวกผ่านมาทางระบบติดต่อ

        “แล้ว...”

        “ไม่ล้งไม่แล้วล่ะ นายรีบมาที่นี่เลยนะพวกฉันรออยู่ในเมืองคาลิปนี่ล่ะ” หญิงสาวเสียงเข้ม

        “แล้วเจ้าบลานซ์อยู่ที่นั่นไหม” แทนถาม “ฉันมีธุระต้องชำระกับเจ้านั่น”

        “อยู่...ฉันจัดการไปแล้วหนึ่งรอบนายมาจัดการอีกรอบก็ดี ทำอะไรไม่ปรึกษา ดีนะที่การ์ดที่สลายไปสามใบเป็นแค่การ์ดระดับเก้าดาวกับแปดดาว”เสียงตอบกลับมามีแววหงุดหงิด

        “งั้นเดี๋ยวฉันไปหาที่เมืองนั้นก็แล้วกันว่าแต่ไปยังไงล่ะจากที่นี่” แทนว่า

        “พอออกจากประตูเมืองมาแล้วเดินไปตามถนนเดี๋ยวก็ถึงแล้ว”นิกกี้ตอบกลับมา

        “ได้ๆ เดี๋ยวฉันรีบไป” แทนพูดพร้อมกับตัดการติดต่อไปแต่คำว่า ‘รีบ’ ของผู้ชายคนนี้ไม่ค่อยเหมือนคนอื่นสักเท่าไรนักรีบของเขาก็คือหลังจากทำเรื่องหลายอย่างก่อนเพราะฉะนั้นแทนไทยจึงเป็นมนุษย์มาสายเป็นประจำ

        “การ์ดนางฟ้าผู้แปรปรวนใบนี้เท่าไรพี่!”

        “เหาแห่งความฝัน...มันใช้ยังไงล่ะนี่”

        “การ์ดน้ำยาหัวใจมหาสมุทรกับการ์ดใบนี้สองใบเท่าไรครับ”

        “การ์ด ส.ค.ส.อวยพรปีใหม่!? มีด้วยเรอะ!”

        “โอ้...การ์ดพระราม...เหมาะกับสายโจมตีระยะไกลแบบเราไหมนะ”

        “การ์ดใบนี้แลกกับแวมไพริคดราก้อนได้ไหม”

        “สายไหมนี่อันล่ะกี่กิล”

        “หมึกปิ้งสองอันพ่อค้า!”

        “น้ำหวานนี่อร่อยมาก! มันทำมาจากอะไรครับเนี่ย”

        “โหพี่! ชิ้นนี้ขายแพงไปรึเปล่า...”

        สรุปว่าพ่อเจ้าประคุณใช้เวลาที่มีเดินชมเมืองกีราสต้าเสียจนทั่วได้การ์ดมาหลายใบและในขณะที่เขามองเห็นประตูเก่าๆ ที่เปิดอยู่และเส้นทางที่ทอดไปยังป่าไม้นอกเมืองก็มีของสารพัดอยู่ในมือ

        “รีบไปหาพวกนั้นดีกว่า” แทนพูดขึ้นก่อนจะเดินออกไปทางประตูไม้เก่าคร่ำคร่า...รีบมากเลยนะพ่อเจ้าประคุณ

        “น่าจะซ่อมประตูให้มันดูดีหน่อยนะแต่อย่างว่า...เมืองบ้านนอกก็งี้ล่ะ” เขาพูดในขณะที่เดินทอดน่องออกจากเมืองท่ากีราสต้าหลังจากเสียเวลาเดินเล่นเสียนาน

        แทนเดินไปบนถนนที่ค่อนข้างจะรกร้างเมื่อมองซ้ายขวาเขาก็ต้องบ่นออกมา “ไม่รอกันบ้างเลยพวกนี้ สายนิดสายหน่อยต้องให้เรามาเดินอยู่บนถนนแบบนี้”แต่ก่อนที่เขาจะพูดอะไรต่อเสียงหวีดร้องก็ดังออกมา

        “ว้ายยยย!” เสียงทุ้มต่ำ ก้อง และแก่มาก...ดังขึ้น

        แทนมองข้างหน้าทันทีตรงนั้นมีโจรป่าที่เคราดำปกคลุมบนใบหน้ากำลังเงื้อดาบจะฟันลงมาแทนมองดูร่างเด็กอายุราวเจ็ดแปดขวบที่ทำหน้าจะร้องไห้

        “ช่วยฉานนนด้วยยย...”เสียงใหญ่ ยาน และแหบดังออกมาจากริมฝีปากเด็กน้อย ในขณะที่โจรทำท่าจะฟาดดาบลงมา

        “ย้าก!”

        “เฮ้อ...!” แทนถอนหายใจพร้อมทำหน้าเซ็งสุดขีด “ใครมันเอายายสำอางค์มาพากย์เสียงNpc เด็กน้อยคนนี้นะ ไม่ได้เหมาะเล้ย...” เขาบ่น

        “ย้าก!” เสียงโจรเงื้อดาบขึ้นอีกครั้ง แต่ก็ยังไม่ฟันลงมา

        “นั่นก็ ‘ย้าก!’ อยู่นั่นล่ะ รู้แล้วน่าว่ามันเป็นเหตุการณ์ในเกมเอาๆ ดูซิว่าจะยังไงต่อ” แทนบ่นก่อนจะเดินเข้าไปที่เด็กคนนั้นและเมื่อเขาเข้าไปใกล้ เสียงของระบบก็ดังออกมา

        เด็กน้อยกำลังจะถูกโจรป่าใจโหดฆ่าตายผู้เล่นแทนไทยคุณจะทำอย่างไร...

        เมื่อสิ้นเสียงที่ว่าก็มีตัวเลือกออกมาราวๆสิบอย่าง...

        1. รีบเข้าไปช่วย

        2. ตรวจดูค่าสถานะโจรป่าเพื่อความปลอดภัย

        3. บอกโจรว่าจะจ่ายเงินให้แลกกับการปล่อยเด็กไป

        4. ทำเป็นกลับหลังหันไม่สนใจแล้วยิงโจรด้วยอาวุธโจมตีระยะไกล

        5. ปลอบเด็กน้อยว่าอย่ากลัว

        6. รีบเรียกเพื่อนมาช่วย

        7. อ้อนวอนต่อเทพีมิเรดัสขอจงปกป้องเด็กน้อยให้พ้นภัย

        8. บอกโจรว่าใจเย็นๆคุยกันก่อน

        9. ถามระบบหาวิธีช่วยเด็กตรงหน้า

        10. รอ...

        “ตัวเลือกมันจะเยอะอะไรขนาดนั้น!”แทนพูดขึ้นเมื่อได้ยินเสียงจากระบบพูดจบ “แล้วให้ช่วยป้าแก่แอ๊บเด็กแบบนี้น่ะนะ”เขาหรี่ตามองเด็กหญิงตรงหน้าที่ทำท่าหวาดกลัวจนเกินจริง

        “ตี๊ด!”

        แทนเลือกข้อ 10. จากตัวเลือกทั้งหมด และเมื่อเขาเลือกเสร็จโจรป่าก็ทำท่าเงื้อดาบขึ้นอีกครั้ง “ย้าก!” แทนหัวเราะออกมาเมื่อมองเห็นภาพตรงหน้า

        “เอาเข้าไป” เขาพูด

        และหลังจากนั้นราวหนึ่งนาทีระบบก็ถามขึ้นอีกพร้อมตัวเลือกเดิมแทนก็เลือก ‘รอ’ เหมือนเดิม แล้วเสียง “ย้ากส์” ก็ดังออกมาจากโจรป่า แต่เมื่อฟังดีๆ แล้วรู้สึกว่าจะมีการลากเสียงมากขึ้นแทนถอนหายใจอย่างปลงๆ “เฮ้อ...”

        อีกหนึ่งนาทีต่อมาระบบก็ถามขึ้นอีกครั้งแน่นอน...แทนไทยเลือกเหมือนเดิมแล้วนั่งดูเรื่องที่เกิดขึ้น “ย้ากสสส!” รู้สึกครั้งนี้เสียงของโจรจะมีส.เสือ เพิ่มมาหลายตัวหน่อย แทนนั่งขำภาพที่เกิดขึ้นจนเสียงจากระบบถามขึ้นอีกครั้ง

        แทนเลื่อนสายตาลงมาเพื่อจะกด‘รอ’ อีกครั้ง แต่ไม่มีคำนั้นแล้ว มันเปลี่ยนเป็นอย่างอื่นไป

        “ช่างแม่ม...” แทนอ่านข้อความที่ปรากฏขึ้นมาแทนคำว่า ‘รอ’

        ชายหนุ่มไม่รอช้ากดเลือกข้อนั้นทันที “ใครจะไปสนใจ เอาป้าแกขนาดนั้นมาแอ๊บเป็นเด็กเจ็ดขวบรีบๆ จบไปเถอะ” เมื่อเขาเลือกข้อที่ว่าโจรป่าก็เก็บดาบแล้วเดินกลับเข้าป่าไป เด็กน้อยลุกขึ้นยืนปัดฝุ่นที่กะโปรงสองสามทีก่อนจะเดินตัวตรงกลับเข้าหมู่บ้านหลังจากนั้นเสียงจากระบบก็ดังขึ้นพร้อมกับแสงสว่างวาบห่อหุ้มร่างของชายหนุ่ม

        ผู้เล่นแทนไทยได้รับเควส ‘ดวงใจที่ไร้เมตตา’ระบบจะส่งผู้เล่นไปยังหุบเขาคนบาป ผู้เล่นจะต้องสังหาร นาดัสผู้ไร้ความดี เลเวล 70เพื่อทำเควสนี้ให้สำเร็จ

        เมื่อสิ้นเสียงที่ว่าร่างของแทนก็ถูกวาร์ปไปยังที่แห่งหนึ่งหุบเขาคนบาปที่ระบบแจ้งกับเขาเมื่อสักครู่ แต่ดูเหมือนครั้งนี้คู่ต่อสู้จะไม่ได้โหดหินอะไรอย่างที่เคยพบมาสำหรับแทนที่เลเวล 69 การกำจัดมอนสเตอร์เลเวล 70 ไม่ใช่เรื่องยาก

        “เวรละ...นิกกี้ด่าเปิงแน่งานนี้ สายเข้าไปใหญ่ไอ้เราก็ยิ่งรีบๆ” อยู่แทนพูดพร้อมถอนหายใจ...รีบมากจริงๆเลยพ่อ

        ทิวทัศน์รอบตัวเป็นภูเขาหินโครงกระดูกสัตว์เรียงรายไปทั่ว ฝุ่นสีเทาและน้ำตาลอ่อนผสมปนกันไปแสงแดดร้อนแรงและมีลมพัดกรรโชกเป็นบางครั้งแทนมองลงไปด้านล่างจึงรู้ว่าเขาอยู่สูงจากพื้นดินมากสายลมที่พัดกรรโชกเล่นเอาตัวของเขาเกือบปลิว ด้านบนยอดเขาที่เห็นอยู่ลิบๆดูเหมือนจะมีสิ่งก่อสร้างอะไรบางอย่างอยู่ที่นั่นชายหนุ่มมองไปที่นั่นก่อนจะพูดออกมา

        “ไกลเหมือนกันแฮะแต่น่าจะต้องไปที่นั่นแล้วจัดการจอมโจลูแปงถึงจะเคลียร์เควสนี้ได้” เขาพูดก่อนจะถอนหายใจยาว ตามด้วยก้าวท้าวออกเดิน

        เขาพยายามติดต่อพรรคพวกที่รออยู่ในเมืองคาลิปแต่ดูเหมือนการติดต่อจะถูกตัดไปเหมือนกับตอนถูกส่งตัวไปที่ปราสาทผลึกไอเซนเกอร์

        “ติดต่อไม่ได้เหมือนเคยท่าทางต้องเคลียร์เควสเท่านั้น” เขาพูดพร้อมกับมองไปยังจุดที่ถูกวาร์ปมาซึ่งตอนนี้มันหายไปแล้ว “พักนี้เราถูกวาร์ปบ่อยแฮะ” เขาพูดก่อนจะเดินส่ายหัวมุ่งหน้าขึ้นเขา

        เลสเซอน์ซิน A B และ C เลเวล 50 ปรากฏตัว...

        เสียงจากระบบแจ้งการปรากฏตัวของมอสเตอร์แห่งหุบเขาคนบาปสัตว์ประหลาดรูปร่างเหมือนมนุษย์ที่ศีรษะไร้ผม หูแหลมและมีปีกสีแดงส้มคล้ายปีกของค้างคาวฟันแหลมๆ ของมันยื่นออกมานอกริมฝีปาก และนิ้วมือที่มีเพียงแค่สามนิ้วขยับไปมาดวงตาของพวกมันจ้องแทนไม่วางตา

        “มาเลยดีกว่า กำลังคันไม้คันมือ” แทนพูดก่อนจะเรียกใช้การ์ดบนมือ

        “แอเรีย!” เขาตะโกนเสียงดังพร้อมกับเรียกใช้การ์ดปราสาทคัลเดียที่ตอนนี้ปรากฏออกมาในรูปแบบมอสเตอร์

        เมื่อสิ้นเสียงเรียกใช้เทพธิดาผู้มีปีกสีขาวบริสุทธิ์ก็ปรากฏตัวเธอสวมเกราะสีขาวขลิบทอง ในมือถือดาบยาวเล่มยักษ์ก็ปรากฏตัว และเมื่อปีกของเธอขยับตัว...คมดาบยักษ์ก็ฟาดฟันออกไปพร้อมกับลำแสงสีขาวนับไม่ถ้วนคมดาบที่โจมตีเข้าใส่กลุ่มศัตรูเบื้องหน้า

        “37,569!”      “37,485!”       “37,187!”

        “37,365!”      “37,618!”       “37,209!”

        “37,147!”      “37,436!”       “37,301!”

        ผู้เล่นแทนไทยสามารถจัดการเลสเซอร์ซินA B และ C เลเวล 50 ลงได้ ได้รับการ์ดเลเซอร์ซิน ระดับ 5 ดาว 2 ใบ ได้รับไอเทมปีกแห่งบาป 2 ชิ้น ได้รับค่าประสบการณ์12,479 ได้รับเงิน 4,875กิล

        “อ่า...สะใจฟิน...อึดอัดค้างมาตั้งแต่ครั้งเจ้าเดมิกอสที่วิหารนั่นแล้ว เลเวลเหลือแค่สามสิบโจมตีก็เบา ถ้าไม่ได้คนอื่นช่วยมีหวังตายแน่ๆ” แทนพูดขึ้นหลังจากใช้การ์ดแอเรียจัดการมอนสเตอร์ลูกกระจ๊อกเพื่อความสะใจ“ชิ...เดี๋ยวให้เจอหน้าก่อนเถอะเจ้าบลานซ์ดันมาตายต่อหน้าฉันได้ เกลียดเรื่องแบบนี้จริงๆ”

        แทนเดินทางขึ้นเขาต่อไปเส้นทางค่อยๆ ลาดชันขึ้นเรื่อยๆ สองข้างทางมีแต่หินและหน้าผา มีบางส่วนที่เป็นถ้ำส่วนด้านล่างไกลลิบๆ มีแม่น้ำไหลผ่าน ชายหนุ่มเดินไปเรื่อยจนถึงส่วนที่เป็นลานเล็กๆเขาตั้งใจจะหยุดพักที่นั่น แต่ก็ได้ยินเสียงหนึ่งดังขึ้นมาที่ด้านบนไกลออกไปแทนมั่นใจว่าเสียงที่ได้ยินน่าจะเป็นเสียงมนุษย์และน่าจะเป็นมนุษย์ผู้หญิงเสียด้วย

        “ซัมมอน! อีควิป! เมจิก!” เสียงที่แทนไม่รู้จักเรียกใช้การ์ด

        “ใครอีกล่ะ” เขาพูดก่อนจะเดินขึ้นไปยังต้นสียง และเมื่อแทนไปถึงที่นั่นก็พบกับหญิงสาวผมที่ไว้ผมหน้าม้ายาวเสมอคิ้วสวยผมด้านหลังนั้นยาวประบ่าในมือของเธอมีคทาไม้สีน้ำตาลที่ส่วนปลายมีผลึกสีเขียวประดับอยู่ และไม่ไกลจากเธอนักมีมอสเตอร์คล้ายเทวทูตตัวเล็กๆคอยคุ้มกันอยู่ด้านหน้า

        “404!”

        “389!”

        “407!”

        เทวทูตตัวน้อยแผลงศรใส่เลสเซอร์ซินมอนสเตอร์ชนิดเดียวกับที่แทนเพิ่งจัดการไปเมื่อสักครู่พลังโจมตีของมอนสเตอร์ที่หญิงสาวคนนั้นเรียกออกมาน้อยถึงน้อยมาก

        “กี่ปีมันจะตายละนั่น”แทนพูดเมื่อมองเห็นภาพตรงหน้าเขาอยู่ไม่ไกลจากจุดที่เกิดการต่อสู้นัก แต่หญิงสาวคนนั้นมองไม่เห็นเขาเท่านั้นเอง

        “1,345!”

        “1,390!”

        “1,377!”

        “น่าน...โดนตบกลับทีมึนเลยสิ”แทนพูดเมื่อเห็นเลสเซอร์ซินโจมตีกลับไปแต่เขาก็ต้องเลิกคิ้วสูงเมื่อเห็นหญิงสาวที่กำลังต่อสู้อยู่ใช้สกิลและการ์ด

        “เบลส! (Bless)”

        เมื่อเธอเรียกใช้สกิลประกายแสงก็ระยิบระยับรอบตัวเธอ หลังจากนั้นการ์ดใบหนึ่งก็ถูกเรียกใช้การ์ดเมจิกที่ใช้เพิ่มพลังซึ่งมีแต่อาชีพสายนักบวชเท่านั้นที่ใช้ได้

        “เมจิก!” เมื่อสิ้นเสียงตัวเลขของการฟื้นฟูก็ปรากฏขึ้นที่ตัวของเทวทูตน้อย

        “+4,256!”

        “ใช่...ใช่เลย! นี่แหละที่ทีมเราต้องการ!” แทนพูดเสียงตื่น

        หลังจากนั้นหญิงสาวคนที่ว่าก็เรียกเทวทูตจากการ์ดอีก 1 ใบแต่ครั้งนี้ดูเหมือนจะท่าทางเก่งกว่าตัวแรกอยู่ไม่น้อย

        “ซัมมอน!” เธอเรียกใช้พลังจากการ์ดและเมื่อมอนสเตอร์เผ่าทูตสวรรค์ที่เธอเรียกใช้ปรากฏออกมาเลสเซอร์ซินตรงหน้าก็ถูกโจมตีอย่างแรง

        “โซนิคเบลด!(Sonic Blade)”

         “1,487!”

        “1,459!”

        “1,463!”

        การโจมตีโดยใช้ดาบในมือฟาดฟันอย่างรวดเร็วทำให้สร้างความเสียหายได้มากกว่าเทวทูตตนเดิมมาก

        “ดีขึ้นๆ” แทนที่ขณะนี้นั่งลงบนก้อนหินริมทางพูดขึ้นเขาเอามือขึ้นมาลูบคางก่อนจะพูดต่อไป “แต่ท่าทางจะไม่ไหวแฮะ”ชายหนุ่มพูดเมื่อมองเห็นเลสเซอร์ซินอีก 2 ตัวที่กำลังมุ่งตรงเข้ามา

        “1,374!”                “1,395!”                 “1,301!”

        “1,345!”                 “1,336!”                 “1,395!”

        “1,373!”                 “1,348!”                 “1,347!”

        จากการโจมตีของเลสเซอร์ซินที่รุมเข้ามาพร้อมกันสามตัวทำให้เทวทูตที่ถูกเรียกออกมาก่อนสลายไปแต่คมดาบของเทวทูตอีกตนก็สามารถกำจัดเลสเซอร์ซินตัวแรกลงได้แต่ค่าความเสียหายจากเลสเซอร์ซินสองตัวที่โจมตีใส่ก็ทำให้ได้รับความเสียหายไม่น้อย

        “เมจิก!” เสียงหญิงสาวคนเดิมตะโกนใช้การ์ดคาถาหลังจากนั้นพลังที่สูญเสียไปของเทวทูตที่กุมดาบอยู่ก็ถูกฟื้นฟูแต่ครั้งนี้น่าจะเป็นการ์ดที่มีระดับสูงกว่าใบเดิมเพราะจำนวน HP ที่ฟื้นคืนมานั้นมากกว่าเดิมเกือบสองเท่า

        “+8,974”