ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

“ในที่สุดเส้นชีพจรทั้งเก้าก็ทะลวงผ่านหมดแล้ว!”
ในพื้นที่ลึกซึ่งเกิดจากการก่อตัวของหินขนาดใหญ่ ถังฮวนกะพริบตาปริบ ๆ ด้วยความแปลกใจ
หลังจากที่ได้ดื่มของเหลวสีทองจากเสี่ยวเป่า ความเร็วในการขยายเส้นชีพจร ของถังฮวนก็เพิ่มขึ้นอย่างมาก เมื่อวานนี้เส้นลมปราณเจ็ดเส้นแรกนั้นยังมีขนาดเทียบเท่ากับเส้นชีพจรที่แปด แต่หลังจากล้มตัวลงนอนเมื่อคืน ถังฮวนก็เริ่มรู้สึกถึงเส้นชีพจรที่เก้า หนึ่งคืนผ่านไปในที่สุดเขาก็ประสบความสำเร็จ
“ตอนนี้ข้าเป็นผู้ฝึกยุทธ์ระดับสามแล้ว!”พลังเพิ่มขึ้นในเส้นชีพจรทั้งเก้าทำให้ถังฮวนรู้สึกหวิวๆ ที่หัวใจของเขา ตั้งแต่ตอนที่เขามาถึงโลกแปลกประหลาดนี่ เขาไม่เคยคาดฝันเลยว่าเขาจะกลายเป็นผู้ผู้ฝึกยุทธ์ระดับสามได้เร็วขนาดนี้ ทั้งที่เหมือนเพิ่งผ่านไปเพียงไม่กี่วันเท่านั้น
"อิ๋ง?" (มีอะไรเหรอ?)มีเสียงครางเบา ๆ ของเสี่ยวเป่าที่ทอดกายนอนบนห่อของขนาดใหญ่ข้าง ๆ เขา มันงัวเงียขึ้นมา เหมือนจะถามว่าเป็นอะไร จากนั้นขยี้ตาด้วยความง่วงงุน มองมาที่ถังฮวนเล็กน้อย จากนั้นมันก็พลิกตัวแล้วหลับไปอีกครั้ง
ห่อผ้าที่มันนนอนตอนนี้ แต่เดิมเป็นที่นอนของถังฮวน
ในวันที่เขาค้นพบหินมรกต ถังฮวนย้อนกลับไปตรงที่พบกับพวกหมาป่า หยิบที่นอนและเสื้อคลุมที่เขาทำหายไปก่อนหน้านี้ จากนั้นก็เก็บกระโจม แล้วย้ายมาในถ้ำที่มีอัญมณีระดับต่ำหลากหลายนี่ จนถึงตอนนี้ถังฮวนและเสี่ยวเป่าเจออัญมณีมากกว่าห้าร้อยชิ้นแล้ว
คิดว่าร้านขายอัญมณีที่ใหญ่ที่สุดในเมืองนู่ลั่งยังไม่มีอัญมณีระดับต่ำขนาดนี้ในร้าน และแน่นอนว่าคงเป็นไปไม่ได้ที่จะมีอัญมณีมากมายหลายชนิดเช่นในห่อผ้านี้ แค่หินมรกตสิบแปดก้อนนี้ก็ไม่ใช่สิ่งที่ร้านขายอัญมณีจะมีได้แล้ว!
แน่นอนว่าที่พักของพวกเขาในตอนนี้ดูเหมือนจะมีอยู่ถึงสองร้อยก้อน ไม่นับที่เจ้าตัวเล็กก็กินไปแล้วอีกมากมาย
ทว่าแม้จะมีแค่สองร้อยก้อน ก็เพียงพอที่จะทำให้ถังฮวนตื่นเต้นจนนอนไม่หลับแล้วด้วยอัญมณีเหล่านี้ เขามีความมั่นใจในการจะพัฒนาความสามารถในการหลอมเพิ่มขึ้นอย่างมาก แม้แต่การหลอมอาวุธระดับต่ำที่ประสิทธิภาพสูงก็ยังมั่นใจว่าจะทำได้ เมื่อวานนี้ถังฮวนก็ได้ตัดสินใจแล้ว ไม่ว่าเขาจะสามารถเปิดเส้นชีพจรที่เก้าได้หรือไม่ วันนี้เขาคงต้องออกจากป่าที่สาบสูบแล้วกลับไปเมืองนู่ลั่งสักที
สถานที่นี้เกือบจะอยู่ในส่วนที่ลึกที่สุดของป่าที่สาบสูญ รอบข้างมีแต่ความอันตราย และอย่างยิ่งที่จะพบมัน เขาจึงไม่กังวลว่าจะมีใครมาพบเข้า
“เสี่ยวเป่า”ถังฮวนล้างหน้าล้างตาและกำลังจะปลุกเจ้าตัวเล็ก ทว่ายังไม่ทันได้พูดอะไร เจ้าตัวน้อยกลับลุกขึ้นนั่งกระทันหัน หูนุ่ม ๆ ทั้งสองกะพือเบา ๆ คล้ายใบเรือ จากนั้นมันก็ผละจากห่อผ้าแล้ววิ่งตามกลิ่นไปที่รอยแยกของหิน
“หรือมีสัตว์ร้ายกำลังใกล้เข้ามา?” ถังฮวนขมวดคิ้วเล็กน้อย และลองเงี่ยหูฟังบ้าง แต่เขาไม่ได้ยินอะไรเลยสักนิด
“อิ๋ง!”เสี่ยวเป่าพยักหน้ารัว ๆ มันทำหน้านิ่งอย่างมั่นใจ เท้าตบเบา ๆ ไปบนก้อนด้วยความกังวล
“อันตรายงั้นหรือ? ให้ออกไปเดี๋ยวนี้?” หลังจากใช้เวลาอยู่กับเสี่ยวเป่ามาหลายวัน ถังฮวนก็เข้าใจที่มันจะสื่อได้อย่างง่ายดาย
“ตกลง! ไปกันเถอะ!”ก่อนที่มันจะตอบอะไร ถังฮวนก็ตัดสินใจทันที ช่วงเวลานี้ขึ้นอยู่กับความสามารถในการตรวจจับที่เยี่ยมยอดเป็นพิเศษของเสี่ยวเป่า ถังฮวนหลีกเลี่ยงสัตว์ร้ายที่ทรงพลังมาได้หลายต่อหลายตัวแล้ว ตอนนี้เสี่ยวเป่า รู้สึกถึงอันตรายร้ายแรง หมายความว่าสัตว์ร้ายที่ปรากฏในครั้งนี้ทรงพลังกว่าตัวอื่น ๆ มาก
“บรู๊วววว---“
ทว่าขณะที่ถังฮวนกำลังจะผลักก้อนหินออกไป หมาป่าตัวหนึ่งก็ส่งเสียงหอนแหลมเสียดหูขึ้นมาทันที

-โปรดติดตามบทต่อไป-

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 34 ช่างเป็นการเก็บเกี่ยวที่ยอดเยี่ยม! (2)

คล้ายกับเรื่องปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ ที่คุณอ่าน

ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 34 ช่างเป็นการเก็บเกี่ยวที่ยอดเยี่ยม! (2)

คล้ายกับเรื่องปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้