ซูเปอร์ดอกเตอร์แห่งห้องพยาบาล [นิยายแปล]

    ตอนที่ 43 จะครั้งไหนก็ไม่สอน

    มุมปากของเซี่ยหลิงกระตุกจากนั้นเธอก็ปาดเหงื่อ แสร้งทำเป็นไม่สนใจ และพูดว่า “ไม่เป็นไร ถ้าครั้งนี้ไม่สอน ครั้งหน้าก็ได้”

            ฉินลู่กล่าวอย่างเย็นชา “ครั้งหน้าก็ไม่สอน”

            “งั้นก็ครั้งหน้าๆ”

            “จะครั้งไหนก็ไม่สอน”

            เซี่ยหลิงเริ่มกังวล หมอบลงบนโต๊ะ และถามฉินลู่อย่างจริงจังว่า“ทำไมล่ะ ทำไมคนายถึงไม่ยอมสอน ฉันแค่อยากเรียนรู้ทักษะทางการแพทย์ของนายแค่เรียนเทคนิคเล็กๆ น้อยๆ เท่านั้น ฉันน่ารักขนาดนี้นายกลั้นใจปฏิเสธได้ลงคอเหรอ”

            จากมุมนี้ ฉินลู่สามารถมองลอดคอเสื้อของเธอเข้าไปได้ทันทีจึงเห็นเนินสีขาวของหญิงสาวอย่างชัดเจน เขาแอบกลืนน้ำลายไปอึกหนึ่งและแสร้งทำเป็นพูดด้วยใบหน้าเรียบเฉย “ก็ไม่ทำไม ฉันแค่สอนเธอไม่ได้ถ้าเธอเข้าหาฉันเพราะเรื่องนี้ละก็ยอมแพ้ซะเถอะ มาทางไหนก็กลับไปทางนั้นเลย”

            เซี่ยหลิงพูดพร้อมเบะปาก “ฉันจะไม่ไปไหนทั้งนั้น!”

            “งั้นก็ได้ มาดูกันว่าเธอจะอดทนได้นานแค่ไหน”

            เซี่ยหลิงยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ และพูดว่า “ฉันไม่ให้นายสอนก็ได้แต่ฉันเรียนรู้อยู่ข้างๆ ได้ใช่ไหม อันนี้นายห้ามฉันไม่ได้หรอก”

            ฉินลู่พูดไม่ออก หลังจากนั้นไม่นานเขาก็พูดขึ้น“เธอเป็นผู้ช่วยของฉันไม่ใช่เหรอ งั้นต่อไปถ้ามีนักศึกษามารักษาเธอก็รับหน้าที่นั้นไป หากมีเคสยากที่แก้ปัญหาไม่ได้ฉันจะเป็นคนจัดการเอง”

            เซี่ยหลิงกลอกตาไปมา และพยักหน้า “โอเค งั้นก็ตามนั้น”

            เธอคิดในใจว่า ถ้าเจอกับโรคที่เธอรักษาไม่ได้ ก็จะมีผู้ชายที่มีทักษะทางการแพทย์เทพๆคนนี้เข้ามาช่วยแน่นอน ถึงตอนนั้นเธอก็สามารถขโมยวิชาได้

            วะฮ่าๆๆ ...

            “ปัง”

            ในขณะนี้ ประตูห้องพยาบาลถูกผลักเข้ามาดัง “ปัง”นักศึกษาชายคนหนึ่งอุ้มนักศึกษาหญิงเข้ามาในห้องพยาบาลด้านหลังยังมีกลุ่มนักศึกษาที่ส่งเสียงดังตามมาด้วย

            “หมอครับ หมอครับ เพื่อนพวกเราถูกงูกัดครับ” นักศึกษาชายที่อุ้มนักศึกษาหญิงเข้ามาพูดกับฉินลู่อย่างร้อนใจ

            ฉินลู่ลุกขึ้นยืนรีบรับนักศึกษาหญิงคนนั้นไปวางลงบนเตียงที่อยู่ติดกำแพง แล้วพูดอย่างเคร่งขรึม“เธอถูกกัดนานแค่ไหนแล้ว”

            นักศึกษาชายตอบ “น่าจะยังไม่ถึงสองนาทีครับ”

            “ยังไม่ถึงสองนาทีเหรอ” ฉินลู่พยักหน้า และถอนหายใจด้วยความโล่งอกจากนั้นก็ถามด้วยความสงสัย “ทำไมในมหาวิทยาลัยของเราถึงมีงู”

            เขาเป็นแพทย์ประจำมหาวิทยาลัยหวาชิงมา 3-4 ปีแล้ว ยังไม่เคยมีนักศึกษาคนไหนมารักษาเพราะงูกัดเลยและเขาก็ไม่เคยได้ยินว่าในมหาวิทยาลัยหวาชิงมีงูพิษอยู่

            นักศึกษาชายปาดเหงื่ออย่างประหม่าและตอบ “งูอยู่ในห้องทดลองของอาจารย์ครับผมไม่รู้ว่าทำไมรางที่ใช้เลี้ยงงูในห้องทดลองถึงแตกออก งูก็เลยออกมาเธอเป็นคนแรกที่เข้าไปในห้องเรียน ดันเหยียบโดนงูพิษเข้า ก็เลยโดนมันกัด”

            “อ้อ” ฉินลู่ติดกระดุมชุดกาวน์ จากนั้นก็จะเริ่มทำการรักษาเบื้องต้นแก่นักศึกษา

            เซี่ยหลิงที่อยู่ด้านข้างเอื้อมมือออกมาห้ามฉินลู่ไว้ และพูดว่า“ให้ฉันลองไหม”

            ฉินลู่เหลือบมองเธอ แล้วก็ก้มลงไปมองสีหน้าของนักศึกษาหญิงจากนั้นก็พูดกับนักศึกษาหญิงว่า “อ้าปากแลบลิ้นออกมาหน่อย”

            เห็นได้ชัดว่านักศึกษาหญิงที่ถูกงูกัดนั้นหวาดกลัวมากเธอแลบลิ้นออกมาพร้อมกับน้ำตาคลอเบ้า

            ฉินลู่สังเกตอาการอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็ก้าวถอยหลังออกมาให้เซี่ยหลิงเข้าไปยืนตรงตำแหน่งนั้น

            จากการสังเกต ฉินลู่ก็รับรู้ได้ถึงอาการของนักศึกษาหญิงแล้ว

            ถือว่าไม่ร้ายแรงมาก แม้จะเป็นงูพิษ แต่ก็ไม่ได้มีพิษร้ายแรงนักแค่ใช้วิธีรีดพิษแบบธรรมดาทั่วไปก็ได้แล้ว

            เมื่อฉินลู่หลบออก เซี่ยหลิงก็ยื่นมือออกไปและเริ่มตรวจดูเด็กสาวที่โดนพิษทันที โดยเน้นที่ตำแหน่งน่องที่นักศึกษาโดนกัดดูว่าตรงไหนมีจุดสีแดงสองจุด และมีเลือดสีดำไหลออกมาหรือไม่

            หลังจากตรวจอยู่หนึ่งนาทีเซี่ยหลิงก็วินิจฉัยอาการของนักศึกษาหญิงที่โดนพิษเสร็จจากนั้นจึงเดินไปที่โต๊ะทำงานและหยิบถุงเข็มออกมาจากในกระเป๋า

            “ถุงเข็ม”

            ฉินลู่มองเซี่ยหลิงอย่างประหลาดใจ

            และเมื่อเขาเห็นเซี่ยหลิงเปิดถุงเข็ม เขาก็แปลกใจขึ้นไปอีก

            ในถุงเข็มมีเข็มทองเรียงเป็นแพอยู่ด้านใน!

            ในแพนั้น ด้านซ้ายเป็นเข็มขนาดใหญ่หกนิ้ว และทางด้านขวาเป็นเข็มขนาดเล็กที่บางราวกับเส้นผม!

            เซี่ยหลิงหันไปเห็นแววตาที่แปลกไปของฉินลู่ จากนั้นเธอก็ใช้สายตาที่ภาคภูมิใจมองไปที่เขาแล้วก็ดึงเข็มขนาดใหญ่ออกมา กำลังจะฝังเข้าไปที่น่องของนักศึกษาหญิงที่โดนพิษ

            "เฮ้ย! เธอกำลังทำไรเนี่ย”

            นักศึกษาชายที่อยู่ด้านข้างเห็นเซี่ยหลิงหยิบเข็มทองออกมาและกำลังจะปักลงไปที่ร่างของเพื่อนจึงรีบห้ามทันที “ทำไมต้องใช้เข็มจิ้มเธอ”

            “ทำไม” เซี่ยหลิงมองนักศึกษาชายอย่างแปลกใจและพูดว่า“ฉันกำลังจะรีดพิษให้เธออยู่”

            “ใช้เข็มรีดพิษ ไม่ต้องดูดออกหรือใช้เซรุ่มพวกนั้นหรอกเหรอ”นักศึกษาชายพูด

            “ในห้องพยาบาลจะมีเซรุ่มล้างพิษเหรอไง”เซี่ยหลิงถามโดยมองไปที่นักศึกษาชายขึ้นลงตั้งแต่หัวจรดปลายเท้าอย่างพิจารณา

            ไอ้โง่นี่มันไปอยู่ไหนมาเนี่ย

            “งั้น...ถ้าไม่มีเซรุ่มก็ควรไปโรงพยาบาลสิอยู่ที่ห้องพยาบาลนี้ก็เสียเวลาเปล่าๆ !” นักศึกษาชายพูดอย่างโมโหแล้วก็กำลังจะอุ้มนักศึกษาหญิงออกไป

            “เฮ้ๆๆ ! นายทำอะไรเนี่ย!” เซี่ยหลิงห้ามนักศึกษาชายไว้ ใช้มือผลักเขาออกไปไกลๆ และพูด“นายโง่เหรอไง ไม่มีสมองเหรอ โรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุดห่างจากที่นี่กี่กิโลเมตรถ้านายส่งเธอไปก็ไม่ทันแล้ว!”

            “ถ้าอย่างนั้น…..ถ้าอย่างนั้นก็ใช้เข็มไม่ได้นะ!”

            “สรุปว่านายเข้าใจไหมเนี่ย ฉันจะใช้เข็มไล่พิษ” ขณะที่เธอพูดเซี่ยหลิงก็แทงเข็มขนาดใหญ่ที่อยู่ในมือเข้าไปที่น่องของหญิงสาวที่โดนพิษอย่างรวดเร็วแล้วก็แลบลิ้นปลิ้นตาใส่นักศึกษาชายคนนั้น “แบร่ๆๆๆ ฉันแทงแล้ว ฉันแทงลงไปแล้ว!”

            “เธอ!” นักศึกษาชายกังวลมากแต่ก็ทำอะไรไม่ได้

            เซี่ยหลิงเหลือบมองนักศึกษาชายอย่างภูมิใจจากนั้นก็หันกลับมายิ้มให้ฉินลู่ แล้วก็ดึงเข็มสีทองออกมาจากนั้นก็แทงเข้าไปอีกครั้ง!

            และก็ดึงออกอีก

            แทงเข้าไปอีก!

            ไม่ถึงสิบวินาทีน่องของนักศึกษาหญิงที่โดนพิษก็ถูกเข็มแทงเข้าไปแล้วห้าถึงหกเข็ม

            ฉินลู่มองไปที่ตำแหน่งของเข็ม และพยักหน้าเงียบๆ

            แม้ว่าฝีมือของเธอจะดูยังไม่ค่อยมีประสบการณ์ และเข็มสีทองนั้นอ่อนเกินไปจึงทำให้ใช้ค่อนข้างยากแต่เห็นได้ชัดว่าเซี่ยหลิงได้รับการสอนมาอย่างดีจากแพทย์ผู้เชี่ยวชาญ

            ยี่สิบหรือสามสิบปีต่อไปไม่แน่เธออาจจะกลายเป็นผู้เชี่ยวชาญในด้านการแพทย์แผนจีนก็ได้

            เวลาวินิจฉัยแทบจะไม่ต่างจากของฉินลู่เลย

            เลือดสีดำเริ่มไหลออกมาจากบาดแผลของนักศึกษาหญิงที่โดนงูพิษกัด

            “ตอนนี้เธอควรจะใช้มีดผ่าตัดกรีดให้ปากแผลเป็นรูปไม้กางเขนเพื่อกระตุ้นการกำจัดพิษเนื่องจากพิษที่ไหลออกมานั้นช้าเกินไปอาจทำให้มันไหลย้อนกลับหรือติดเชื้อในเนื้อเยื่อรอบข้างได้”ฉินลู่เงียบอยู่นาน ลังเลอยู่ในใจ แต่สุดท้ายก็พูดให้คำแนะนำ

            เมื่อเซี่ยหลิงได้ยินคำพูดของฉินลู่เธอก็รู้สึกประหลาดใจอย่างเห็นได้ชัดจากนั้นก็พยักหน้าอย่างตื่นเต้น หยิบมีดผ่าตัดออกมาจากกระเป๋าตัวเอง แล้วก็กรีดเป็นรูปไม้กางเขนเล็กๆบนปากแผลของนักศึกษาหญิงเพื่อกำจัดพิษ

            หลังจากนั้นพิษก็ไหลออกมาเร็วขึ้น

            ไม่นานเลือดที่ไหลออกมาก็เป็นสีแดงสด

            เห็นได้ชัดว่าสารพิษถูกขับออกหมดแล้ว

            เมื่อเห็นสิ่งนี้ เซี่ยหลิงก็ไม่รอช้า รีบเก็บเข็มอย่างรวดเร็ว

            เลือดจึงหยุดไหล

    คล้ายกับเรื่องซูเปอร์ดอกเตอร์แห่งห้องพยาบาล [นิยายแปล] ที่คุณอ่าน

    จ้าวศัสตราเทวะ [แปลจบแล้ว]

    จ้าวศัสตราเทวะ [แปลจบแล้ว]

    นิยาย แฟนตาซี
    5.95M 1357
    คัมภีร์ลับแห่งฉางอัน [แปลจบแล้ว]

    คัมภีร์ลับแห่งฉางอัน [แปลจบแล้ว]

    นิยาย จีน,กำลังภายใน,เทพเซียน
    388K 744
    ยุทธเวทผลาญปีศาจ

    ยุทธเวทผลาญปีศาจ

    นิยาย ผจญภัย,แอคชั่น,ไซไฟ
    223K 810
    [นิยายแปล] เทพมังกรสงครามอหังการ

    [นิยายแปล] เทพมังกรสงครามอหังการ

    นิยาย จีน,กำลังภายใน,เทพเซียน
    2.72M 5471
    ข้าจะเป็นเศรษฐีแห่งราชวงศ์หมิง

    ข้าจะเป็นเศรษฐีแห่งราชวงศ์หมิง

    นิยาย แฟนตาซี
    81K 280
    พลิกฟ้าคืนชีวาชายาอนุ [แปลจบแล้ว]

    พลิกฟ้าคืนชีวาชายาอนุ [แปลจบแล้ว]

    นิยาย ย้อนยุค,อนาคต
    295K 786
    ประชา : 2090 (จบแล้ว)

    ประชา : 2090 (จบแล้ว)

    นิยาย ผจญภัย,แอคชั่น,ไซไฟ
    18K 258
    ไปต่างโลกก็ต้องไปกับสมาร์ทโฟนสิ (Isekai wa Smartphone to Tomoni)

    ไปต่างโลกก็ต้องไปกับสมาร์ทโฟนสิ (Isekai wa Smartphone to Tomoni)

    นิยาย แฟนตาซี
    4.85M 1262
    จุติเทพอสูรสยบบรรพกาล【จบ】

    จุติเทพอสูรสยบบรรพกาล【จบ】

    นิยาย จีน,กำลังภายใน,เทพเซียน
    3.13M 4052
    พิชิตฝันเหยี่ยวั่งออนไลน์ [แปลจบแล้ว]

    พิชิตฝันเหยี่ยวั่งออนไลน์ [แปลจบแล้ว]

    นิยาย เกมออนไลน์
    479K 1734