แก้วมนตรา

     กรีนเริ่มบทสนทนาหลัก

     " แล้วตอนนี้เจ้าจะเอายังไงต่อ "

     โคโคะเปลี่ยนสีหน้าจากยิ้มเป็นเย็นชา " แน่นอนก็ต้องฆ่าพวกมันเพื่อชดใช้ให้กับยูอิ "

     กรีนแสดงสีหน้ากังวล " งั้นข้าก็จะพูดความจริงให้เจ้าฟัง ถึงจะทำร้ายจิตใจของเจ้าก็เถอะแต่ตอนนี้เจ้าสู้กับมันไม่ได้หรอก ถ้าไปก็มีแต่เจ็บตัวโดยเปล่าประโยชน์ "

     " เรื่องนั้นข้ารู้อยู่แล้ว ขอบใจที่เตือนนะ " ข้าทำหน้าสลดใส่กรีนอีกแล้ว

     กรีนถอนหายใจ " ข้ามีอะไรอยากให้เจ้าดู "

     " อะไรล่ะ? " เขามองด้วยความสงสัย

     กรีนท่องมนต์

     (รังไหมราตรี)

     " อะไรน่ะไอก้อนใยนั่น " เขามองไปที่ก้อนใยสีขาว

     กรีนยื่นให้เขา " เปิดดูก็จะรู้เอง "

     ข้าสัมผัสไปที่ก้อนใย ทันใดนั้นก้อนใยก็เกิดแสงสว่างแล้วละลายหายไปเผยให้เห็นข้างใน มันคือ.. " นี่มัน! ลูกแก้วอสูร "

     " ใช่ มันเป็นลูกแก้วอสูรที่ยูอิฝากให้ข้าเอามาให้เจ้า "

     " ของยูอิ? เธอคงรู้อยู่แล้วสินะว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเธอ " เขาพูดอย่างเศร้าสร้อย

     " นางบอกว่าสิ่งนี้อาจจะช่วยเจ้าได้ "

     " เพราะข้ามันอ่อนแอนางจึงปกป้องข้า มันเป็นความผิดของข้าเองที่ทำให้ยูอิต้องตาย " เขาพูดพร้อมกับเสียใจ

     แล้วกรีนก็พูดสิ่งหนึ่ง

     " งั้นก็จงแข็งแกร่งขึ้นสิ แข็งแกร่งยิ่งกว่าใครๆบนโลกใบนี้แข็งแกร่งยิ่งกว่าเฟียร์ส "

     เขาลุกขึ้นมา " นั้นสินะ เจ้าพูดถูกแล้วข้าจะต้องแข็งแกร่ง แข็งแกร่งยิ่งขึ้นไปอีก "

     " งั้นลองมาใช้ลูกแก้วกันเถอะ "

     " อืม "