หนังสือเปลี่ยนชะตา

“ไม่เป็นอะไรนะดาว อย่างน้อยคุณก็ยังมีผมอยู่ตรงนี้” เขาลูบหัวแล้วกล่าวกับดาวเบาๆ เธอร้องไห้สะอึกออกมา ภายในใจของโอ๊ตเขารู้ดีว่าเธอหวังกับงานที่เธอทำมาก วันๆก็แทบจะไม่มีเวลาพักอยู่แล้ว แต่ปัญหาทางด้วยเศรษฐกิจในตอนนี้ ทำให้บริษัทหลายๆแห่งต้องทำการเชิญพนักงานของพวกเขาออกบางส่วน หรือถ้าแย่ที่สุดคือบริษัทนั้นๆถึงกับขั้นปิดตัว“ฉันขอโทษที่รักษางานนี้ไม่ได้ โอ๊ต..ดาวขอโทษ.. ขอโทษ... ดาวขอโทษนะโอ๊ต” ดาวพูดวนอยู่อย่างนั้น โอ๊ตก็ได้แต่ปลอบ เขาไม่สามารถทำอะไรได้เลย เขาได้แต่กอด และคอยแต่พูดว่าไม่เป็นไรๆ บรรยากาศภายในบ้าน มันช่างแสนจะเงียบ และมันเป็นบรรยากาศที่ตึงเครียด“ดาว.. ไม่เป็นอะไรนะครับ ผมยังมีงานทำอยู่ เดี๋ยวเราค่อยๆหางานช่วยกัน น่าจะมีสักงานแหละที่เหมาะสมกับดาว ผมเชื่ออย่างนั้น” โอ๊ตกล่าวออกมา และเขาพาเธอมานั่งที่โซฟากลางบ้าน เพื่อให้เธอใจเย็นขึ้นมา แต่เธอก็ยังไม่หยุดร้อง“โอ๊ต.. โอ๊ตก็รู้นี่ว่าตำแหน่งงานเลขา ถึงจะมีประสบการณ์ทำงานมาก่อน แต่ถ้าไปเริ่มที่ใหม่.. มันก็..เงินที่ได้มันก็.. ต้องเริ่มต้นใหม่อยู่ดี อย่างมากก็น่าจะได้เพียงแค่ 15,000 บาทต่อเดือน” เธอสะอึกพร้อมกับกล่าวพร้อมน้ำตาที่ไหลริน“ไม่เป็นไรนะดาว.. อย่างน้อยเราก็ยังได้ลองสู้ใหม่ดู.. ดาวทานน้ำก่อนนะ ร้องไห้อย่างนี้เดี๋ยวไม่สวยเอานะ” โอ๊ตที่ไม่รู้จะปลอบอย่างไงดี ถ้าเป็นเพื่อนผู้ชายด้วยกันเขาคงพาไปตอกเหล้าสักกลมสองกลมก็จบ แต่นี่มันผู้หญิง และยังเป็นแฟนของเขาอีก จะให้พาไปเลี้ยงเหล้าได้ยังไง เขาคิดว่าเธอแค่อยากได้กำลังใจ กำลังใจที่จะก้าวเดินต่อไปในวันข้างหน้า“ดาวขอโทษนะโอ๊ต ทั้งๆที่เราพึ่งจะซื้อบ้านหลังนี้มาใหม่ ลำพังเดือนๆหนึ่งเราต้องจ่ายค่าบ้าน ไฟฟ้า น้ำประปา ไหนจะค่าโทรศัพท์มือถือ ค่าบัตรเครดิตที่เราจะต้องจ่ายอีก เดือนหนึ่งเราก็ต้องหา 35,000 บาทแล้ว ไหนจะค่ากินของเราสองคนอีก...” เมื่อเธอพูดจบเธอก็เริ่มที่จะร้องไห้อีกครั้งหนึ่ง“ไม่เป็นไรนะดาว.. เดี๋ยวผมจะตั้งใจทำงานให้มากขึ้น..ทำงานให้หนักขึ้น ผมเชื่อว่าผมต้องได้เงินเดือนเพิ่มอย่างแน่นอน สินน่ะใจดีจะตายไป เราจะต้องผ่านวิกฤตนี้ไปด้วยกันนะ..” โอ๊ตกล่าวออกมา“น้องสินเหรอ.. หรือว่าดาวจะขอทำงานกับสินด้วย.. สินเขาจะรับไหม โอ๊ตคิดว่ายังไง” เธอลุกขึ้นยืน เธอพูดออกมาอย่างไม่ทันได้คิดอะไร เธอแค่ต้องการความหวัง เธอรู้ว่าสินสามารถจ้างงานเธอในเงินเดือนที่สูงกว่าที่อื่น และอีกอย่างเธอก็จะได้ทำงานกับคนที่เธอรักตลอดเวลาอีกด้วย“ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าสินเขาอยากจะจ้างคนเพิ่มหรือเปล่าเนี่ยสิ” โอ๊ตกล่าวออกมาอย่างปลงๆ“นั่นซินะ ดาวคงหวังมากไปซินะ” เธอก็กลับมาทำหน้านอยๆเหมือนเดิม โอ๊ตที่เห็นดังนั้นจึงพูดขึ้น“ผมว่าเราลองคุยกับสินดูก่อนมั้ย ตอนนี้ผมว่าเขาน่าจะว่างแล้ว เมื่อกี้เขาน่าจะไลฟ์สดเสร็จพอดี” โอ๊ตเดินเข้าไปหยิบมือถือของเขาที่วางอยู่ที่โต๊ะทำงาน ก่อนจะเขาจะตัดสินใจโทรไป เขามองหน้าดาวเล็กน้อย แล้วก็เอ่ยถามออกมา“แล้วเราจะพูดยังไงดีล่ะ..:.” โอ๊ตถาม“นั้นซินะ.. อยู่ๆถ้าไปพูดว่าขอให้รับทำงานมันก็ยังไงๆอยู่.. เราต้องหาคำพูดอ้อมๆดีมั้ยโอ๊ต” พวกเขาตกลงกันอยู่นานพอสมควร ก่อนจะตัดสินใจโทรไปหาสิน และเปิดลำโพงให้ได้ยินกันทั้งสองคน“สวัสดีครับพี่โอ๊ต.. มีอะไรอย่างนั้นเหรอครับพี่” สินเอ่ยถามพวกเขา ในใจของทั้งสองคนเต้นดังตุบๆ ด้วยความตื่นเต้น“คือ...คือพี่มีเรื่องจะปรึกษาสองเรื่องน่ะ.. เรื่องแรกเกี่ยวกับเรื่องงาน คือว่าหลังจากที่สินไลฟ์สดมีร้านอาหาร สถาบันการศึกษา โรงแรม และอีกหลายๆที่ขอให้สินไปทำรายการกิจการของพวกเขา สินคิดว่าเราควรจะรับดีมั้ย” โอ๊ตกล่าว เมื่อสักครู่ก่อนที่เขาจะโทรหาสิน เบอร์แปลกโทรหาเขานับสิบสายนั่นน่ะเรื่องจริง เขาเลยใช้ข้อนี้มาเป็นข้ออ้าง“ยังไงก็ได้ครับพี่โอ๊ต.. เราก็ตั้งใจที่จะแชร์ประสบการณ์ให้กับเชฟมือใหม่อยู่แล้ว การที่เรานำเสนอเทคนิคของเชฟมืออาชีพของแต่ละท่านได้โดยที่ไม่ต้องเสียเงินก็เป็นเรื่องที่ดีไม่ใช่เหรอครับพี่” สินกล่าวออกมา โอ๊ตก็ต้องทำหน้าที่ในการงานของเขาก่อน เลยตอบไปอย่างปกติ“พี่ก็เข้าใจนะครับสิน.. บางที่ก็อยู่ต่างจังหวัด เราจะสะดวกเดินทางเหรอ ถึงทางนั้นจะรับผิดชอบเรื่องค่าใช้จ่ายให้เราทั้งหมดก็เถอะ.. หรือว่าเราคิดยังไง” พี่โอ๊ตพูดออกมา และเหมือนประโยคพูดของเขามันจะดูเกรงๆ และตัดพ้อมากเกินไป เหมือนว่ามันเหนื่อยนะอะไรประมาณนี้ จนดาวต้องสะกดเรียกสติของโอ๊ต“มีต่างจังหวัดด้วยเหรอครับ.. อื้มมม ถ้าอย่างนั้นถ้าว่างๆ เราค่อยไปก็ได้ครับ บอกทางนั้นแบบนี้ก็แล้วกันว่าช่วงนี้ผมติดถ่ายรายการเดอร์แกนด์อยู่ ยังไม่สะดวกที่จะเดินทางออกนอกกรุงเทพในเวลานี้.. ถ้าเราพร้อมแล้ว เราจะติดต่อกลับไป” สินกล่าวกลับมา“พี่เองก็เห็นด้วยเหมือนกัน เพราะตอนนี้งานที่พี่ทำมันก็เริ่มที่ล้นมือแล้ว” เมื่อเห็นโอกาสที่จะพูด โอ๊ตก็ตัดสินใจที่พูดออกมาตามความจริงมากกว่าแผนที่พวกเขาสองคนได้วางเอาไว้ จนดาวถึงกับตีแขนของเขาไปหลายสิบที“ผมเองก็จะคุยกับพี่เรื่องนี้อยู่พอดีเลย ผมมานั่งคิดดูแล้วว่างานพี่เยอะเกินไป น่าจะหาผู้ช่วยมาช่วยงานสักคนสองคน... พี่มีใครในใจบ้างหรือป่าวครับ ที่พอจะมาทำงานกับเราได้” สินเอ่ยกลับมันทำให้โอ๊ตใจชื่นขึ้นมาหน่อย เขามองไปที่หน้าของดาวอีกครั้ง เขาสูดหายใจเข้าไปเต็มปอดก่อนจะพูดออกมา“อย่างนั้นเหรอ.. คือว่า...พี่ก็ไม่รู้จะพูดยังไงกับเราดี.. พอดีดาวพึ่งจะถูกเชิญออกเพราะพิษจากเศรษฐกิจน่ะ.. นางเองก็ไม่กล้าเรียกร้องหรือขอร้องอะไรเรา... พอจะเป็นไปได้มั้ยที่สินพอจะจ้างดาวเพิ่มอีกสักหนึ่งคน” พี่โอ๊ตกล่าวออกมาอย่างเสียงอ่อนๆ“พี่ดาวเหรอครับ.. ให้เขามาช่วยงานได้เลยครับ เงินเดือนเท่ากับพี่เลยก็แล้วกันนะครับ”สินกล่าวกลับมาอย่างนี้ พวกเขามองหน้ากันสักครู่หนึ่ง ก่อนที่ทั้งสองจะกระโดดโลดเต้นกันอย่างออกหน้า เสียงเฮลั่นของทั้งสองดังออกมา“เฮ้ๆๆๆ... ขอบคุณสินมากนะ พี่สัญญาว่าจะตั้งใจทำงาน” ดาวหันกลับมาพูดกับสินทางโทรศัพท์ก่อนที่สินจะวางสายไป พวกเขาสองคนดีใจเป็นอย่างมาก นอกจากจะได้งานแล้ว ดาวยังได้เงินเดือนที่สูงมาก มันเท่ากับโอ๊ตที่ 30,000 บาทต่อเดือน“อย่างนี้ต้องฉลอง!!!!” โอ๊ตกล่าวออกมาเสียงดังลั่นบ้าน แต่เขาก็ถูกแฟนสาวขัดขวางความคิดนั้นเสียก่อน“ไม่ได้นะโอ๊ต... เราต้องตั้งใจทำงานสิถึงจะถูก.. ไปเอาเอกสารทั้งหมดมาให้ดาวเลย เดี๋ยวดาวจะเริ่มงานตอนนี้เลย..” เธอพูดออกมาด้วยไฟแห่งการทำงานที่เอ่อล้นออกมา มันทำให้โอ๊ตเกิดอาการเซ็งเป็นอย่างมาก พร้อมเอ่ยบ่นๆออกมาว่า“พอได้งานแล้วก็บ้างานเหมือนเดิม... เห้อ..”

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 34

คล้ายกับเรื่องหนังสือเปลี่ยนชะตา ที่คุณอ่าน

หนังสือเปลี่ยนชะตา

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 34

คล้ายกับเรื่องหนังสือเปลี่ยนชะตา ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้