ราชันย์ทวีคูณหมื่นเท่า

บทที่ 155: บททดสอบแห่งเทพมังกร

ครืนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน-!

พลังงานสายฟ้าทั้งหมดในสุสานชั้นในพลันปั่นป่วนอย่างบ้าคลั่ง! มันถูกดูดกลืนเข้าไปในร่างโปร่งแสงของวิญญาณมังกร!

ร่างที่เคยโปร่งแสงนั้น... บัดนี้ค่อยๆ ควบแน่นและก่อตัวขึ้นเป็นรูปร่างที่จับต้องได้! มันคือร่างจำแลงที่สร้างขึ้นจากสายฟ้าบรรพกาลบริสุทธิ์! มีรูปร่างเป็นมังกรอสุนีบาตสีทองอร่ามที่สง่างามและยิ่งใหญ่เหมือนกับในยุคที่มันยังมีชีวิต!

ขนาดของมันใหญ่โตจนบดบังทุกสิ่ง! เกล็ดแต่ละเกล็ดส่องประกายเจิดจ้า! และแรงกดดันที่แผ่ออกมานั้น... น่าสะพรึงกลัวจนทำให้มิติทั้งมิติต้องสั่นสะเทือน! มันคือพลังที่อยู่เหนือขอบเขตวิญญาณแรกก่อตั้งไปแล้วโดยสิ้นเชิง! มันคือตัวตนที่สร้างขึ้นจาก "กฎเกณฑ์" แห่งเต๋าโดยแท้!

กลุ่มของหลิงเสวี่ยเหยาที่เฝ้ามองอยู่จากแดนไกล... ถูกแรงกดดันนี้กดทับจนทรุดตัวลงกับพื้น! พวกเขาไม่สามารถแม้แต่จะหายใจได้อย่างปกติ!

"นี่... นี่มันไม่ใช่การต่อสู้แล้ว..." ผู้อาวุโสหยุนกล่าวด้วยน้ำเสียงที่แหบพร่าและเต็มไปด้วยความหวาดหวั่น "แต่มันคือ... บททดสอบแห่งทวยเทพ!"

ร่างจำแลงของมังกรอสุนีบาตค่อยๆ ก้มศีรษะมหึมาของมันลงมา... ดวงตาสีทองที่ลุกโชนราวกับดวงอาทิตย์สองดวงจ้องมองมาที่หลินฟาน

"นี่ไม่ใช่บททดสอบแห่งความเป็นความตาย... แต่คือบททดสอบแห่งการสืบทอด" เสียงที่ก้องกังวานราวกับพายุดังขึ้นในจิตใจของหลินฟาน

"ข้าจะไม่ใช้พลังทั้งหมดเพื่อสังหารเจ้า... แต่ข้าจะปลดปล่อยการโจมตีสามครั้ง... แต่ละครั้งคือตัวแทนของแง่มุมที่แตกต่างกันแห่งเต๋าอสนีบาต... หากเจ้ารับได้ทั้งหมด... มรดกชิ้นนี้ก็จะเป็นของเจ้า"

นี่คือกฎเกณฑ์! คือบททดสอบสุดท้าย!

หลินฟานไม่ได้ตอบ... แต่เขาได้ปลดปล่อยพลังทั้งหมดของตัวเองออกมา! กายามังกรอสุนีบาตบรรพกาลคำรามลั่น! ดาบจักรพรรดิอสนีดับดาราในมือส่องประกายแสงสีดำทมิฬ!

"กระบวนท่าที่หนึ่ง... หอกอสนีบรรพกาล!"

มังกรเทพเจ้าอ้าปากออก! มันรวบรวมสายฟ้าสีทองบริสุทธิ์ในมิติแห่งนี้... ควบแน่นมันจนกลายเป็น "หอก" ขนาดมหึมาเล่มหนึ่ง! มันคือตัวแทนของพลังทำลายล้างที่บริสุทธิ์ที่สุด!

ฟิ้ววววววววว!

หอกนั้นถูกขว้างออกมา! มันรวดเร็วจนทะลวงผ่านมิติ! ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าหลินฟานในพริบตา!

หลินฟานคำรามลั่น!

"หนึ่งดาบ... เปิดสวรรค์!"

เขาใช้เคล็ดวิชาที่แข็งแกร่งที่สุดของเขาเข้าปะทะโดยตรง!

ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม-!

มิติทั้งมิติสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง!

ลำแสงดาบของหลินฟานเข้าปะทะกับหอกอสนีบรรพกาลอย่างจัง!

ร่างของหลินฟานถูกซัดกระเด็นถอยหลังไปหลายร้อยเมตร! เกราะปราณอสุนีบาตราชันย์ของเขาปรากฏรอยร้าวขึ้น! เลือดซึมออกมาจากมุมปากเล็กน้อย!

แต่เขาก็สามารถ... ต้านทานมันไว้ได้!

"เจ้ามีพลัง... แต่เจ้ามี 'เจตจำนง' ที่จะควบคุมมันได้หรือไม่?"

สิ้นเสียง... มังกรเทพเจ้าก็ปลดปล่อยการโจมตีครั้งที่สอง!

ครั้งนี้ไม่ใช่การโจมตีที่รุนแรง... แต่เป็น "ขอบเขต"!

พื้นดินทั้งหมดรอบตัวหลินฟานพลันแปรเปลี่ยนสภาพ! กลายเป็น "ทะเลสาบ" แห่งสายฟ้าทัณฑ์สวรรค์หลากสีสันที่ปั่นป่วนและโกลาหล! มันคือการจำลองทัณฑ์สวรรค์ที่เขาเคยเผชิญหน้ามา! แต่รุนแรงกว่านับสิบเท่า! มันคือบททดสอบ "จิตวิญญาณแห่งเต๋า" ของเขา!

หลินฟานที่กำลังจมอยู่ในทะเลสาบแห่งกฎเกณฑ์ที่บ้าคลั่ง... กลับยิ้มออกมา...

"นี่คือสนามเด็กเล่นของข้างั้นรึ?"

นี่คือการต่อสู้ของ "ขอบเขต"!

"ขอบเขตอสนีบาตห้าธาตุ!"

โลกใบเล็กๆ ของเขาปรากฏขึ้นอีกครั้ง! เข้าปะทะกับทะเลสาบที่โกลาหลนั้น!

มันคือการต่อสู้ระหว่าง "ความสงบเรียบร้อย" และ "ความโกลาหล"! คือการต่อสู้เพื่อพิสูจน์ว่า "เต๋า" ของผู้ใดกันแน่ที่เหนือกว่า!

ขอบเขตของหลินฟานไม่ได้แค่ป้องกัน... แต่มันกำลัง "จัดระเบียบ" และ "กลืนกิน" ทะเลสาบสายฟ้าทัณฑ์สวรรค์นั้น! พยายามจะประกาศ "อำนาจจักรพรรดิ" ของเขาให้มังกรเทพเจ้าได้เห็น!

การต่อสู้... ได้ยกระดับจากการปะทะด้วยพลัง... ไปสู่การต่อสู้ด้วย "ความเข้าใจ" ในแก่นแท้แห่งเต๋าแล้ว!