ระบบภารกิจขยี้สวาท

        70 | เริ่มล้างแค้นไอ้เชนด้วยการแย่งแฟน

        ด้วยเหตุนั้นทริปไปเที่ยวพูลวิลล่าทั้งสามคนของเรา มันก็ได้เปลี่ยนเป็นทริปละเลงกาม ที่ทำให้เราทั้งสามคนได้แนบชิดสนิทกายกันมากขึ้นกว่าเดิม โดยเฉพาะตัวของพิงค์และกลอย ที่จากแต่เดิมเป็นเพียงสองสาวเพื่อนสนิท แต่ว่าตอนนี้ได้กลายเป็นสองสาวเพื่อสวาทที่ได้ลิ้มรสหีหวานๆ ของกันและกันอย่างเต็มปากเต็มคำ ที่ต่างฝ่ายต่างก็ถูกใจในรสหีหวานๆ ของกันและกันเป็นอย่างมาก

        "เอาไว้ครั้งหน้าผมจะไปเที่ยวกับมาดามบ้างนะครับ" ในตอนที่จบทริปแล้ว ผมก็ไม่ลืมที่จะโทรศัพท์ไปขอบคุณมาดามพลอยคนสวย ที่เธอนั้นให้ยืมทั้งรถยนต์คันหรูของตัวเอง รวมไปถึงเป็นคนออกเงินค่าไปเที่ยวให้กับผมทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นค่าอาหาร หรือจะเป็นค่าเช่าพูลวิลล่าสุดหรูนั้น และเมื่อทริปเที่ยวของผมจบลง การละเลงแค้นก็ได้กลับมาเริ่มต้นอีกครั้ง

        "ขึ้นมาสิ เดี๋ยวฉันไปส่ง" ที่ตามจริงแล้วผมได้เริ่มต้นแผนขยี้แค้นนี้มาสักพักหนึ่งแล้ว

        เป้าหมายของการล้างแค้นในครั้งนี้คือสมาชิกคนสุดท้ายที่มันได้ออกจากกลุ่มไปก่อนอย่างไอ้เชน ที่ตามจริงแล้วผมก็ไม่ได้มีความกับมันมากมายเท่าไหร่นัก เพราะมันพึ่งเข้ากลุ่มของไอ้โซนมาเมื่อราวๆ สามเดือนก่อน แต่ถึงอย่างนั้นผมก็ต้องชำระแค้นที่มีกับมันอยู่ดี เพราะถึงแม้จะไม่มากเท่าคนอื่นๆ แต่มันก็คือหนึ่งในคนที่รุมรังแกทำให้ผมต้องใช้ชีวิตเยี่ยงขยะชิ้นหนึ่งเหมือนกัน

        "มะ...ไม่เป็นอะไร เดี๋ยว...."

        "เดี๋ยวแฟนเธอก็มารับใช่ไหม" ผมพูดประโยคที่เธอกำลังจะพูดออกไปก่อนที่เธอจะได้อ้าปากพูดมันออกมาเสียอีก "แต่นี่มันจะหกโมงแล้วนะ แฟนที่เธอว่าจะมารับเธอจริงๆ ใช่ไหม"

        "...." และด้วยประโยคที่ผมพูดออกไปนั้น มันก็ทำให้เธอนิ่งเงียบไปในทันที พร้อมด้วยแสดงสีหน้าที่แฝงไปด้วยความเสียใจและความผิดหวังในตัวแฟนของตัวเองออกมา ซึ่งแฟนของเธอคนนี้นั้นก็ไม่ใช่ใครที่ไหน แต่คือไอ้เชนนั่นเอง และก็ใช่ที่ว่าเป้าหมายของผมในการที่จะล้างแค้นมันนั้น มีแฟนสาวคนสวยของมันเป็นเป้าในการขยี้

        'แพร' คือชื่อของเธอคนนี้ เธอเองก็เป็นนักเรียนของโรงเรียนนี้และอยู่ชั้นเดียวกันกับผม เพียงแต่ว่าเราสองคนอยู่คนละห้องกันเท่านั้น ทำให้ก่อนหน้านี้ไม่ค่อยได้เจอหน้ากันเท่าไหร่ จนมาถึงช่วงนี้ ที่ผมกับเธอได้เจอหน้ากันบ่อยเป็นอย่างมาก โดยมีตัวผมที่เป็นฝ่ายเข้าหาเธอตามแผนที่ตัวเองได้วางเอาไว้ ที่แผนการนั้นก็ดำเนินไปได้เป็นอย่างดี จนตัวเธอเริ่มที่จะมีใจให้กับผมแล้ว เพราะว่าแผนการนี้มันคือแผนแย่งแฟนคนสวยมาจากได้เชนนั่นเอง

        แพรเองก็เป็นผู้หญิงคนหนึ่งที่สวยไม่ใช่น้อย ที่แม้กระทั่งเธอเป็นแฟนของไอ้เชนที่เป็นถึงนักเทควันโดตัวโรงเรียน แต่ก็ยังมีผู้ชายเข้าหาเธอไม่ใช่น้อย ที่เธอเองก็ไม่เคยสนใจหรือเล่นหูเล่นตากับชายอื่นเลย จนการมาถึงของตัวผม และความเฉยชาของไอ้เชน ที่ทำให้เกิดช่องว่างบางอย่างขึ้นภายในใจของเธอ ที่ตรงกลางของช่องว่างนั้นได้ถูกตัวผมแทรกเข้าไป

        แพรเธอเป็นหญิงสาวตัวเล็กรูปร่างบาง ที่ส่วนสูงของเธอนั้นอยู่ราวๆ กลางหน้าอกของผม และด้วยความตัวเล็กตัวน้อยนั้นของเธอ มันก็เลยทำให้เธอดูบอบบางน่าปกป้องเป็นอย่างมาก อีกทั้งเธอยังมีผิวกายที่ขาวใสเนียนนุ่มอมชมพูไปทั่วทั้งตัว ที่มาพร้อมกับใบหน้าสวยปนน่ารักหมวยๆ แบบสาวลูกครึ่งไทยจีน มันก็เลยทำให้เธอเป็นที่ถูกใจของผู้ชายเป็นอย่างมาก ไม่เว้นแม้กระทั่งตัวผม ที่เมื่อได้รู้ว่าเธอเป็นแฟนของไอ้เชน ความคิดที่จะขยี้เธอให้กลายเป็นผู้หญิงร่านแตกก็โผล่ขึ้นมาในหัวแบบไม่หยุดทันที

        "ฉันก็บอกเธอไปแล้วไง ว่าถ้าแฟนเธอมันไม่มารับอีกก็ให้เธอโทรมา หรือไม่ก็กลับบ้านเองไปเลย จะมายืนรอมันอยู่อย่างนี้ทำไม" ผมพูดพลางขยับมือสวมหมวกกันน็อกให้เธอไปด้วย

        "///" ที่คำพูดนั้นมันทำเอาเธอน้ำคลอขึ้นมาในทันที เพราะมันจี้จุดเป็นอย่างมาก จากนั้นผมก็พาเธอขึ้นซ้อนท้าย แล้วพาออกจากโรงเรียนไป ที่ทุกอย่างที่เกิดขึ้นระหว่างเธอและไอ้เชนนั้น มันเป็นไปตามแผนที่ผมวางเอาไว้ทั้งหมด

        ไอ้เชนมันคบหาดูใจกับแฟนสาวคนสวยของตัวเองมาได้ปีเศษแล้ว ซึ่งมันก็รักแฟนสาวคนสวยของตัวเองเป็นอย่างมาก ที่วันไหนไม่มีซ้อมเทควันโดก็จะไปส่งแฟนสาวคนสวยคนนี้กลับบ้านเสมอ แต่ช่วงพักหลังมานี้มันไม่สนใจแฟนคนนี้ของตัวเองเลย ซึ่งมันก็เป็นผลมาจากบัตรภารกิจที่ผมมอบให้มันนั่นเอง ด้วยภารกิจต่างๆ ที่ทำให้มันลดความใส่ใจที่มีต่อเธอลง ไม่ว่าจะเป็นไม่ไปรับส่งเธอกลับบ้าน ไปจนถึงเลิกโทรหาในตอนดึก หรือไม่สนใจเธอในวันครบรอบ ที่ตรงกับวันนี้อย่างพอดิบพอดี

        หมับ!!! ซึ่งการกระทำนั้นมันทำให้แพรเสียใจเป็นอย่างมาก จนเธอที่ซ้อนท้ายผมอยู่นั้นต้องสวมกอดผมเอาไว้อย่างแนบแน่น พร้อมกับแอบร้องไห้ออกมา ให้กับความเสียใจที่แม้กระทั่งวันครบรอบ ตัวมันที่เอาแต่ซ้อมเทควันโดก็ยังไม่สนใจเธอ และก็แน่นอนว่าวันนี้จะเป็นวันครบรอบครั้งสุดท้ายของเธอกับมัน และผมก็จะเป็นคนเช็ดน้ำตาให้เธอเอง

        "นี่มัน ไม่ใช่ทางกลับบ้านของฉันนี่" เสียงใสๆ ของเธอดังขึ้น ในตอนที่ผมได้มาจอดมอเตอร์ไซค์ยังหน้าร้านคาเฟ่แห่งหนึ่ง

        "ก็ฉันไม่ได้อยากพาเธอไปส่งบ้านสักหน่อย เอาแต่ร้องไห้ตลอดทางอย่างนี้ ฉันจะให้เธอกลับไปอยู่บ้านคนเดียวได้ยังไง" ผมตอบพลางขยับมือเอื้อมไปข้างหลัง แล้วลูบหัวของเธอที่ยังคงสวมหมวกกันน็อกอยู่อย่างอ่อนโยน

        "///" ทำเอาเธอที่ถูกทำอย่างนั้นเขินจนใบหน้าสวยแดงก่ำขึ้นมาในทันที ก่อนที่จะเบือนใบหน้าสวยนั้นหลบตาผมไปอย่างเขินอาย จากนั้นผมก็พาเธอเข้าไปหาอะไรอร่อยๆ กินด้วยกันในคาเฟ่แห่งนี้

        ซึ่งมันก็แน่นอนว่าผมไม่ได้พาเธอมาคาเฟ่แห่งนี้เพียงเพื่อหาอะไรอร่อยๆ กินกันเท่านั้น แต่ยังพาเธอมาที่นี่เพื่อทำตามแผนขั้นสุดท้ายที่วางเอาไว้ด้วย เหตุผลหลักที่ไอ้เชนเข้าร่วมกับกลุ่มของไอ้โซนในก่อนหน้านี้นั้น ก็เพื่อทำตามภารกิจที่มันได้รับโดยระบบ ที่ระบบมอบภารกิจเข้าร่วมกับกลุ่มนักเลงให้กับมัน เพื่อแลกกับของรางวัลบางอย่างที่เกี่ยวข้องกับเส้นทางนักเทควันโดของมัน ที่แสดงให้เห็นเลยว่าตัวมันนั้นจริงจังกับเส้นทางสายเทควันโดของตัวเองขนาดไหน

        "อันนี้ก็อร่อยนะ ลองกินดูสิ" ผมพูดพร้อมด้วยตักไอศกรีมบนโทสต์คาราเมลให้เธอ ที่เธอนั้นก็มองหน้าผมอยู่สักพัก ก่อนที่จะขยับริมฝีปากบางอ้ารับไอศกรีมที่ผมป้อนให้แต่โดยดี

        และด้วยความจริงจังของมันที่มีต่อเส้นทางสายเทควันโด ที่มันตั้งใจจะขึ้นไปติดทีมชาติให้ได้ เพื่อไปถึงระดับโลกนั้น ภารกิจต่างๆ เกี่ยวกับความสัมพันธ์ของมันและแพรที่ผมมอบให้ ก็มีรางวัลเกี่ยวกับเส้นทางที่มันเลือกทั้งนั้น มันก็เลยยอมทำตามทุกภารกิจอย่างง่ายดาย แม้ว่าจะรักแฟนสาวคนสวยนี้ขนาดไหนก็ตาม ดังเช่นในตอนนี้ที่แม้จะเป็นวันครบรอบ แต่มันก็ยังคงทำตามภารกิจที่ผมมอบให้อยู่

        "ทำอะไรของนายเนี่ย" เป็นเพราะว่าจู่ๆ ผมก็ขยับมือไปจับริมฝีปากของเธอ โดยที่ไม่ขออนุญาตก่อน เธอก็เลยโวยวายขึ้นมาครู่หนึ่ง

        "ปากเธอมันเลอะ ฉันก็เลยจะเช็ดให้เฉยๆ" ผมที่ตอบไปตามจริงนั้น ได้ขยับปลายนิ้วเช็ดริมฝีปากที่เปื้อนไอศกรีมให้เธอ ก่อนที่จะขยับปลายนิ้วนั้นเข้าปากมา ทำให้ดูเหมือนกับว่าเราสองคนนั้นกำลังจูบกันทางอ้อม

        "///" เธอที่เห็นอย่างนั้นเขินจนหน้าแดงก่ำไปทั่วทั้งโหนกแก้ม และในตอนที่เธอกำลังเขินอยู่นี้ แผนแย่งแฟนไอ้เชนก็ได้ดำเนินมาถึงขึ้นตอนสุดท้ายแล้ว พร้อมกับประตูคาเฟ่ที่ถูกเปิดเข้ามา

        "ที่จริงฉันก็ไม่อยากให้เธอเห็นจนต้องเสียใจไปมากกว่านี้หรอกนะ แต่ฉันไม่ให้เธอทนเสียใจกับเรื่องของไอ้เชนไปมากกว่านี้แล้ว"

        "..." เป็นเพราะว่าจู่ๆ ผมก็พูดเรื่องนี้ขึ้นมา ทำให้เธอจ้องหน้าผมอย่างงุนงงในสิ่งที่พูดออกไป ก่อนที่เธอนั้นจะค่อยๆ หันหลังกลับไปมองตามปลายสายตาของผมที่มองไป ทำให้เธอได้เห็นเข้ากับภาพของไอ้เชนที่เดินเข้าร้านมากับผู้หญิงคนหนึ่ง ที่เธอคนนั้นก็เรียนอยู่โรงเรียนเดียวกันกับเราทั้งคู่ ทำเอาแพรที่ได้เห็นอย่างนั้นรีบหันหน้ากลับมาอย่างรวดเร็วในทันที ก่อนที่สุดท้ายเธอจะกลั้นน้ำตาไว้ไม่ไหว แล้วร้องไห้ออกมาอีกครั้ง

        ซึ่งทั้งหมดนี้มันก็เป็นไปตามแผนที่ผมวางเอาไว้อย่างไม่มีจุดบกพร่อง แบบที่ไม่ต้องใช้บัตรภารกิจกับแพรเลยแม้แต่ใบเดียว เพียงแค่มอบภารกิจให้ไอ้เชนไม่สนใจเธอ แล้วตัวผมเข้าไปแทรกตรงกลางช่องว่างระหว่างมันและเธอ เพียงเท่านี้ผมก็สามารถเอาเธอมาครอบครองได้อย่างง่ายดายแล้ว ส่วนภารกิจที่ผมมอบให้ไอ้เชนนั้นก็ไม่ใช่ภารกิจที่ซับซ้อนอะไร แต่เป็นภารกิจที่มันต้องแอบนอกใจเธอแค่นั้นเอง รวมไปถึงภารกิจสุดท้ายอย่างการที่มันต้องพาชู้รักของตัวเองมาเดตที่ร้านในวันครบรอบของมันกับแฟน โดยมีทักษะเทควันโดที่เพิ่มขึ้นเป็นรางวัลตอบแทน ที่มันไม่รู้เลยว่ารางวัลทั้งหมดที่ได้รับนั้นต้องแลกมากับการสูญเสียแฟนสาวคนสวยของตัวเองไป

        "อยากจะร้องเท่าไหร่ก็ร้องออกมาเลย ไม่ว่าเธอจะร้องไห้อีกนานเท่าไหร่ ฉันก็จะอยู่ตรงนี้ไม่ไปไหน" ผมไม่ได้พูดเฉยๆ แต่ยังขยับมือไปกุมมือฝ่ามืออันสั่นเทาของเธอเอาไว้ด้วย ที่เพียงการกระทำและบทพูดเล็กๆ นี้ ก็สามารถทำให้หัวใจที่บอบช้ำของเธอ ยอมรับเอาตัวผมเข้าไปได้อย่างง่ายดายแล้ว ที่ถึงแม้ผมจะมีส่วนที่ทำให้เธอต้องเสียใจ แต่เป็นไอ้เชนต่างหากที่ผิดมากกว่า ที่มันเลือกจะทำตามภารกิจมากกว่าที่เลือกรักษาเธอไว้ แปลว่าสำหรับตัวมันแล้ว เทควันโดสำคัญมากกว่าเธอ เพราะอย่างนั้นต่อจากนี้ไป ผมก็จะเป็นคนรับเอาเธอมาดูแลต่อเอง

        เธอนั่งร้องไห้อยู่อย่างนั้นตั้งแต่ที่ไอ้เชนเข้าร้านมากับผู้หญิงใหม่ของมัน จนถึงตอนที่มันและผู้หญิงคนนั้นออกจากร้านไป โดยที่มีตัวผมนั่งกุมมือเธอไว้อยู่ตรงนั้นไม่ไปไหน ก่อนที่อีกสักพักเราทั้งสองคนจะออกจากร้านไปบ้าง ที่ในตอนที่ผมพาเธอออกจากร้านไปนั้น ไอ้เชนก็ได้โทรมาหาเธออย่างพอดิบพอดีแต่ว่าเธอไม่ได้รับสายโทรศัพท์มัน แต่มันก็ยังโทรเข้ามาซ้ำๆ อีกหลายสาย ที่แน่นอนว่าเธอไม่ได้รับสายโทรศัพท์ของมันเลยแม้แต่สายเดียว ก่อนที่จะปิดเครื่องไป

        หมับ!! เธอที่นั่งซ้อนท้ายผมอยู่นั้น ทำเพียงแค่สวมกอดผมจากด้านหลังเอาไว้อย่างแนบแน่น ปล่อยตัวปล่อยกายไปตามสายลมที่ปะทะผ่านร่าง พร้อมด้วยน้ำตาที่ร้องไห้จนไม่มีให้รินไหลออกมาอีกแล้ว และในตอนนี้ผมก็ได้มาส่งเธอถึงที่หน้าบ้านอย่างปลอดภัย

        "เบอร์ฉันเธอยังไม่ได้ลบมันใช่ไหม ถ้าไม่ไหวก็โทรมา ไม่ว่าทำอะไรอยู่ ฉันก็จะรีบมาอยู่ข้างๆ เธอ" ผมได้พูดประโยคนั้นออกไป ในตอนที่ถอดหมวกให้เธอเสร็จแล้ว

        "///" ที่ประโยคนั้นมันเข้าไปแตะหัวใจอันอ่อนไหวของเธอในทันที

        ตามจริงแล้วผมสามารถที่จะใช้บัตรภารกิจทำให้เธอตกเป็นของผมอย่างง่ายดายเลยก็ได้ แต่ผมเลือกที่จะไม่ทำอย่างนั้น เพราะการแย่งเธอมาจากไอ้เชนทั้งร่างกายและหัวใจนั้น เป็นอะไรที่สาสมกับการล้างแค้นมากกว่า หรือแม้แต่กระทั่งในตอนนี้ที่หากว่าผมพาเธอขึ้นไปที่คอนโด ก็สามารถที่จะทำให้เธอตกเป็นของตัวเองได้อย่างง่ายดายแล้ว แต่ผมเลือกที่จะไม่ทำอย่างนั้น เพราะไม่ได้มีเพียงแค่ร่างกายของเธอที่ผมอยากได้ แต่หัวใจของเธอผมก็อยากได้มันเหมือนกัน

        "อะ...อื้ม ไนท์ก็ขี่รถกลับบ้านดีๆ นะ" เธอไม่ได้ตอบรับประโยคที่ผมพูดออกไปอย่างชัดเจน แต่เพียงเท่านี้ก็บอกให้รู้แล้วว่า ภาพของตัวผมในหัวใจของเธอนั้นมันชัดเจนขนาดไหน ที่จากนั้นตัวผมก็ได้บิดมอเตอร์ไซค์ออกจากบ้านของเธอไป แต่ไม่ได้ขี่มันกลับบ้านของตัวเองหรอกนะ เพราะในคืนนี้ผมมีธุระบางอย่างที่ต้องไปทำ

        "ผมกำลังไปหาครูที่บ้านนะครับ....ครูเมย์" ซึ่งธุระที่ว่านั้นมันต้องไปทำที่บ้านของครูเมย์คนสวยสุดร่าน ที่เธอในตอนนี้นั้นโหยหาในรสท่อนควยของผมเป็นอย่างมาก

        #ระบบภารกิจขยี้สวาท