Guild Master จอมราชันโลกออนไลน์

ตอนที่69

ทิ้ง

                "........"ภาพตรงหน้าทำเอาเจนั่งนิ่งคิดอะไรไม่ทันไปชั่วขณะเลยอยู่ๆแฟนของเขาก็วิ่งไปหาผู้ชายคนอื่น แถมยังเข้าไปหาแบบใกล้ชิดอีกต่างหาก

                "เจ…."ทันทีที่เห็นแบบนั้นคนในปาร์ตี้ก็หันไปมองเจด้วยท่าทีกังวลใจทันทีทุกคนเห็นเหมือนๆกันหมด ตอนนี้ทุกคนต่างรู้สึกประหลาดใจกันหมดไม่เว้นแม้แต่กวีตอนแรกนึกว่ามายด์จะไม่เคลื่อนไหวอะไรรอไปคุยกับหมูหลังจากนี้เสียอีกไม่นึกเลยว่ามายด์จะคิดเร็วกว่าที่เดาไว้ นับว่าคราวนี้กวีประเมินมายด์ต่ำไปจริงๆแต่ถึงอย่างนั้นผลลัพธ์ก็ไม่ได้ต่างจากที่กวีอยากให้เป็นเสียเท่าไหร่

                “มายด์....”ทันทีที่สมองเริ่มกลับมาทำงานเจก็เดินตรงไปหามายด์กับหมูที่เพิ่งออกจากห้องไปทันที ตอนนี้เจยังแอบคิดอยู่ว่าบางทีมายด์อาจจะแค่รู้จักกับหมูเลยตามไปทักทายเท่านั้นเองแม้มันจะเป็นแค่การคิดเข้าข้างตัวเองเท่านั้น

                “พี่....เราไปเที่ยวกันเถอะ”เมื่อเห็นว่าเจตามมามายด์ก็เดินเข้าไปกอดแขนของหมูเอาไว้แน่นเหมือนจะตะโกนบอกให้คนรอบๆรู้ว่าพวกเธอไม่ได้แค่รู้จักกันแบบธรรมดาแน่นอนว่าเจเองเห็นแบบนี้ก็คิดเข้าข้างตัวเองไม่ได้อีกแล้วแบบนี้มันชัดเจนเสียจนคิดเป็นแบบอื่นไม่ได้เลย

                “เจเป็นอะไรหรือเปล่า”เมฆเดินตามออกมาก่อนจะเข้าไปดูอาการของเจท่าทางเจจะหัวขาวโพลนไปหมดแล้วแน่ๆ

                “ผม...ผมขอไปพักก่อนนะครับ”เจตอบด้วยใบหน้าหมองๆก่อนจะเดินแยกออกไปจากพวกกวีช้าๆแฟนที่เพิ่งจะคบกันอยู่ๆก็ไปกับผู้ชายคนอื่นเป็นเจก็ต้องเศร้าอยู่แล้วทำให้ไม่มีใครห้ามเลยแม้แต่คนเดียว เพียงแต่....

                “เรื่องนี้รู้อยู่แล้วงั้นเหรอ”เมฆถามพลางมองไปทางกวีที่เพิ่งเดินตามออกมา

                “รู้....”กวีตอบพลางพยักหน้าช้าๆตั้งแต่ที่เมืองบาลันกวีก็ส่งเรื่องให้ทางกิลด์เรดซีแล้วสาเหตุก็เพื่อให้มายด์เจอกับหมูนั่นเองแต่เป้าหมายของกวีไม่ใช่การทำลายความสัมพันธ์ของเจกับมายด์แต่อย่างไรที่กวีเก็บมายด์มาพักใหญ่ทั้งๆที่ควรเตะออกปาร์ตี้ไปนานแล้วนั้นเพราะกวีเห็นว่ามายด์มีอิทธิพลกับเจมากทีเดียวเจ้าเด็กนั่นมองไม่ออกว่ามายด์เป็นผู้หญิงแบบไหนแถมยังหลงรักหัวปักหัวปำอีกต่างหากถึงขั้นมีวันหนึ่งเจบอกกับกวีว่าตัวเองโชคดีแค่ไหนที่ได้เจอกับมายด์ เธอเป็นหญิงในฝันของเจเลยทีเดียว

                “ถ้างั้นเรื่องนี้ก็จัดการเอาเองแล้วกันฉันจะไปจัดการเรื่องกิลด์”เมฆถอนหายใจออกมาก่อนจะเดินกลับไปหาพวกไอช่าเพื่อทำตามที่ตกลงเอาไว้ในตอนแรกการสร้างกิลด์นั้นจำเป็นต้องมีเลเวล 50 ขึ้นไปรวมถึงเงินและสมาชิกกิลด์ด้วยเพียงแต่กิลด์ระดับแรกนั้นสามารถรับคนได้แค่ 50 คนและต่อให้เลื่อนระดับขึ้นไปเป็นกิลด์ขั้น 2 ก็ยังรับคนได้แค่ 250 คนเท่านั้นการจะรับคนจำนวนมากเข้ามาในสังกัดของตนเองได้นั้นต้องมีกิลด์เลเวลสูงมากๆเพื่อรับคนจำนวนมากเข้ามาแต่การเลื่อนขั้นกิลด์นั้นต้องใช้ทั้งทรัพยากรและเวลาเพราะแบบนั้นกิลด์ใหญ่ๆเลยต้องสร้างกิลด์ย่อยขึ้นมาเพื่อรองรับสมาชิกเพิ่มแทนที่จะรอการเลื่อนขั้นกิลด์ในตอนนี้สมาชิกกิลด์เก่าของกวีจำนวนมากกำลังรอเข้าร่วมกิลด์ใหม่ของกวี ทำให้เมฆไอช่า มีน และ เจได้รับหน้าที่สร้างกิลด์ใหม่ร่วมกันกับกวีเพื่อรองรับคนให้ได้มากที่สุด

                .

                .

                “ไง.....โดนหักอกแล้วรู้สึกเป็นไงบ้าง”กวีเดินเข้ามาในร้านเหล้าแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ในเมืองการ์กันเพราะก่อนหน้านี้เมืองการ์กันโดนพวกแก๊งอันธพาลยึดเอาไว้เลยมีคลังสุราตุนเอาไว้ไม่น้อยเลยพอโดนปลดปล่อยร้านเหล้าเลยฟื้นตัวไวกว่าร้านอื่นๆมากทีเดียว

                “รู้สึก..โง่มากเลยพี่”เจตอบพลางหัวเราะออกมาในเกมเองก็สามารถดื่มเหล้าให้เมาได้ น่าตลกดีใช่ไหมล่ะ

                “เรื่องปกติล่ะนะ คนเราก็ต้องมีอกหักกันบ้าง”กวีตอบพลางสั่งเครื่องดื่มมานั่งดื่มบ้างเช่นกัน

                “ผมไม่เป็นไรหรอกขอเวลาสักพักก็คงดีขึ้น”เจตอบพลางยกแก้วขึ้นดื่มแต่เหมือนเจจะคอแข็งเหมือนกันดื่มไปขนาดนั้นแล้วยังไม่ออกอาการเมาอะไรมากมายเลย แต่ที่น่าแปลกใจคือเจกลับทำใจไวกว่าที่คิดถึงจะอกหักแต่ก็ต้องทำงานหาเงินเลี้ยงชีพสินะ

                “แล้วถ้าผมบอกว่ามีวิธีทำให้มายด์กลับมาล่ะ”กวีถามพลางดื่มเหล้าในแก้วด้วยท่าทีสบายๆแต่ฝ่ายเจพอได้ยินแบบนั้นก็นิ่งไปทันทีแม้จะทำใจแล้วแต่พอได้ยินว่าสามารถเอามายด์กลับมาได้ท่าทีเหมือนคนคิดได้ก็หายไปทันทีแต่ท่าทีแบบนั้นก็กลับมาแค่ครู่เดียวเท่านั้น

                “ไม่มีทางหรอก พี่ก็เห็นนี่เขาแทบจะไม่มองผมด้วยซ้ำเขาเดินไปหาผู้ชายคนนั้นเลยไม่สนว่าผมจะคิดยังไงด้วย”เจว่าพลางส่ายหน้าช้าๆไม่มีทางทำให้มายด์กลับมาได้หรอก

                “แถมต่อให้กลับมา..เขาก็ไม่ได้รักผมจริงๆสักหน่อย”เจพูดออกมาด้วยใบหน้าเจ็บปวดอย่างเห็นได้ชัดพอได้ลองคิดดูแล้วมายด์ที่มีแฟนอยู่แล้วมาเล่นสนุกกับตัวเองแบบนี้เหมือนกับต้องการแค่เล่นสนุกเลยสุดท้ายมายด์ก็ไม่ได้ต้องการเขาเลย ต่อให้มายด์กลับมาได้จริงแล้วยังไงล่ะพอเจอผู้ชายที่ดีกว่าก็คงไปอยู่ดี

                “แล้วถ้ากลับมา แบบอ้อนวอนขอร้องให้รับเธอไว้ล่ะ”กวีถามพลางพลางยิ้มบางๆออกมา

                “อ้อนวอน.....?”ได้ยินเช่นนั้นเจที่กำลังเมาๆก็งงหนักเข้าไปอีกกวีหมายความว่ายังไงกัน

                “ในเมื่อโดนหลอกขนาดนี้ไม่คิดจะเอาคืนหน่อยหรือไง”กวีว่าพลางวางแก้วเหล้าลงช้าๆ

                “ถ้าทำให้ผู้หญิงคนนั้นกลับมาหาแล้วก็อ้อนวอนขอให้ยกโทษให้ขอร้องให้กลับมาอยู่ด้วยกันมันจะเป็นยังไงนะ”กวีหัวเราะออกมาเบาๆก่อนจะมองไปทางเจที่กำลังอึ้งๆอยู่ก่อนหน้านี้เห็นชัดๆเลยว่าระหว่างคบกันเจเป็นฝ่ายโดนจูงจมูกแต่ท่าทำให้มันกลับกันล่ะ....

                “คราวนี้ทำไมไม่ลองเป็นฝ่ายคุมเกมแล้วทำให้ผู้หญิงคนนั้นมากราบแทบเท้าดูล่ะ”กวีถามออกไปพร้อมจ้องมองดวงตาของเจนิ่งเจเองก็ไม่ใช่คนโง่ เรื่องตัวเองโดนมายด์หลอกมาตลอดก็รู้ตัวแล้วแน่ๆที่มาดื่มเหล้าแบบนี้ไม่ใช่แค่ความเศร้าเสียใจแต่ต้องมีความแค้นเคืองผสมอยู่ด้วยแน่ๆหากกวีเสนอทางแก้แค้นออกไปเจจะรับหรือเปล่านะ....

                “ต้องทำยังไงครับ”เจถามพลางกำหมัดแน่นแน่นอนว่าเจเองก็ต้องรู้สึกโกรธอยู่แล้วที่มายด์มาหลอกตัวเองแม้จะพยายามทำเป็นพระเอกละครแค่ไหนแต่เรื่องโมโหที่มายด์ทำแบบนั้นก็ปิดเอาไว้ไม่มิด หากแก้แค้นได้หากทำให้นังนั่นรู้สึกเสียใจได้ มันก็น่าสนใจไม่ใช่หรือไง

                “เรื่องนั้นไม่ยากแต่ถ้าจะให้ผมช่วยเจต้องรับปากผมเรื่องหนึ่ง”กวีตอบพลางยิ้มออกมาด้วยใบหน้าอ่อนโยนแต่ไม่ทราบทำไมเงาเบื้องหลังกวีกลับดูน่ากลัวอย่างประหลาด

                .

                .              

                ตุบ....

                ในตอนกลางดึกของวันเดียวกันและในร้านเหล้าร้านเดียวกันชายคนหนึ่งก็เดินเข้ามาในร้านด้วยท่าทีหม่นๆ เขาเดินมานั่งข้างๆเจก่อนจะสั่งเครื่องดื่มมาดื่ม

                “คุณเป็นคนที่มายด์ไปเล่นด้วยสินะ”ชายคนนั้นพูดก่อนจะมองไปทางเจที่นั่งอยู่ข้างๆแน่นอนว่าชายคนนั้นก็คือหมูนั่นเอง

                “คุณเป็นแฟนของมายด์สินะ”เจตอบพลางมองไปทางหมูด้วยท่าทีขำๆเขากำลังตลกตัวเองที่เพิ่งได้รู้เรื่องนี้นั่นเอง

                “จริงๆผมรู้นานแล้วว่ามายด์มีนิสัยแบบนี้”หมูว่าพลางรับแก้วเครื่องดื่มมาถือเอาไว้นิ่งเหมือนกำลังคิดบางอย่างอยู่

                “เธอชอบนอกใจไปหาผู้ชายคนอื่นเสมอปกติผมก็ต้องไล่ตามล้างตามเช็ดเรื่องที่เธอไปก่อเอาไว้”หมูพูดพลางหัวเราะออกมาเบาๆแต่คำพูดนั้นเหมือนเป็นคำขู่แปลกๆ

                “คุณจะตามล้างตามเช็ดเรื่องนี้ด้วยงั้นเหรอ”เจถามพลางวางแก้วในมือลงตอนนี้เจเลเวลเหนือกว่าหมูมากหากจะมีเรื่องจริงเจสามารถฆ่าหมูได้สบายเลย

                “ผมเหนื่อยแล้ว....”อยู่ๆหมูก็ตอบออกมาด้วยคำพูดที่เจไม่คาดคิดแถมยังยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มจนหมดในทีเดียวอีกต่างหากก่อนหน้านี้เขาเห็นมายด์กำลังหยอกล้ออยู่กับเจก็รู้แล้วว่ามายด์เอาอีกแล้วยิ่งได้เห็นท่าทีของเจก็ยิ่งมั่นใจว่ามายด์ก็เป็นฝ่ายเข้าไปจีบเหมือนเดิม

                “เหนื่อย?หมายความว่าไง”เจถามพลางขมวดคิ้วสงสัย

                “ผมคงต้องยอมรับสักทีว่าเธอแค่รักฐานะของผมผมเหนื่อยที่จะหลอกตัวเองแล้ว”หมูว่าพลางลุกขึ้นยืนพร้อมวางเงินค่าเหล้าเอาไว้

                “ผมจะบอกเลิกกับมายด์แล้วทิ้งเธอซะผมแค่อยากจะบอกเรื่องนี้ให้คุณได้รู้”หมูตอบก่อนจะเดินออกจากร้านๆไปเรื่องนี้ทำเอาเจประหลาดใจมากหมูจะเลิกกับมายด์อยู่ก่อนแล้วหรือว่าเพราะมีเรื่องธุรกิจระหว่างกวีกับกิลด์เรดซีเข้ามาเกี่ยวกันแน่....

                “............”เจมองหมูที่เดินออกไปจากร้านก่อนจะยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะคิดเงินแล้วออกจากร้านไปเช่นกันกวีบอกว่าเรื่องนี้เจไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น ให้ไปพักให้สบายออฟไลน์ไปหาอะไรกินก็ได้ แต่สิ่งที่เจต้องทำคือหลังจากนั้นต่างหาก

                .              

                .

                เจทำอย่างที่กวีบอกออฟไลน์ออกมาไปหาอะไรกิน ทำโน่นนี่ข้างนอกสักพัก อยู่ๆมือถือของเจก็ดังขึ้นแถมยังเป็นเบอร์โทรของมายด์อย่างที่คิดเอาไว้เสียด้วย

                ติ๊ด...

                เจตัดสายทิ้งเหมือนที่กวีบอกก่อนจะทำใช้เวลาข้างนอกอย่างใจเย็นไปหลายชั่วโมงก่อนจะเดินกลับไปที่บ้านในตอนเย็น

                “เจ.....”ยังไม่ทันมาถึงบ้านเจก็พบว่าที่ปากซอยทางเข้าบ้านมีคนๆหนึ่งมาดักรออยู่พอดีไม่แปลกใจเพราะเจเคยบอกมายด์ว่าอาศัยอยู่แถวไหนแต่เธอก็รู้แค่ซอยเท่านั้นไม่เคยเข้าไปในบ้านของเจเลยมาดักรอตรงนี้สินะ

                “เจ.....มายด์ขอโทษ”มายด์เดินเข้ามาหาเจด้วยเนื้อตัวที่สั่นเทาเธอเข้ามากอดเจพร้อมร้องไห้ออกมา.....

                “มายด์ไม่ได้จะทิ้งเจนะมายด์แค่ทำอะไรไม่ถูก”มายด์ตอบพลางกอดเจเอาไว้แน่น..ตอนนี้หากเป็นเจตามปกติคงยอมยกโทษให้แล้วพาเธอไปปลอบใจที่บ้านของเขาแล้วแต่เรื่องที่มายด์จะทำแบบนี้กวีก็บอกเอาไว้ล่วงหน้าแล้วเช่นกันพอโดนหมูบอกเลิกมายด์ก็เหลือตัวเลือกแค่เจเท่านั้นเพราะผู้ชายก่อนหน้านี้โดนหมูไล่ไปหมดแล้วไม่ใช่แค่เลิกกันมายด์ยังโดนไล่ออกจากอพาร์ทเม้นท์ของหมูอีกต่างหากทำให้ตอนนี้เธอเหลือทางเลือกแค่มาง้อเจเท่านั้น

                “หึ.....”เจหัวเราะออกมาเบาๆก่อนจะดันร่างของมายด์ออกไปจากตัวเองพอรู้ว่าจริงๆแล้วมายด์ทำไปเพื่ออะไร เจก็รู้สึกขำตัวเองอย่างบอกไม่ถูก...