จักรพรรดิอักขระสยบฟ้า

ตอนที่ 58

วิธีถอนพิษ

หมิงเหอหลิงได้ลั่นวาจายอมรับข้อเสนอของหลิงเฉินในการที่ให้เด็กหนุ่มปริศนาผู้นี้ช่วยถอนพิษให้กับตนเอง 

หลังจากที่หลิงเฉินห้ามพิษภายในร่างกายให้กับหมิงเหอหลิงมันทำให้กำลังของเหอหลิงเริ่มกลับมา ทั้งสองได้ขี่อาชาของตนเองเดินทางออกจากบริเวณที่มีศพของเหล่าทหารแคว้นหลิวนอนตายอยู่ 

ทั้งสองขี่อาชาออกห่างจากบริเวณนั้นมาประมาณหนึ่งช่วยยามก่อนจะมาหยุดพักลงตรงที่ข้างลำธารขนาดใหญ่ 

หมิงเหอหลิงที่ลงจากม้าเขาได้วิ่งเข้าไปหาลำธารทันที มือทั้งสองได้วิดน้ำในลำธารขึ้นมาดื่มเพื่อดับกระหาย ก่อนจะใช้พวกมันล้างหน้าเป็นลำดับถัดไป 

เมื่อดื่มน้ำแล้วล้างหน้าแล้วหมิงเหอหลิงก็ได้นั่งพักลงไปที่ข้างลำธารอย่างเหนื่อยล้า เขาผ่านสงครามอันดุเดือดมาแถมยังแทบจะเอาชีวิตไม่รอด เมื่อฟื้นมาได้ก็ต้องเดินทางต่อมาทันที เช่นนี้จะไม่ให้ร่างกายเหนื่อยล้าก็กระไรอยู่ 

หลิงเฉินที่เดินตามมาทีหลังได้สังเกตเห็นกระบี่สีทองที่เก็บอยู่ในฝักกระบี่ที่เอวของหมิงเหอหลิง 

เขาหรี่ตาเล็กลงเพื่อจ้องมองมันกระบี่เล่มนั้นมันมีพลังวิญญาณแผ่ซ่านออกมาเป็นจำนวนมาก ตอนแรกเขาสนใจแต่กับร่างไท่จื่อผู้นี้จึงไม่ได้สังเกตถึงกระบี่คู่กายของเขาเลยสักนิด

“ กระบี่นั่น ” หลิงเฉินอุทานออกมาพร้อมกับจ้องไปที่กระบี่ที่เอวของหมิงเหอหลิงอย่างฉงน

เมื่อเห็นสายตาที่เด็กหนุ่มปริศนาผู้นี้จ้องมองมาที่กระบี่ที่เอวของตนเอง หมิงเหอหลิงจับเข้าไปที่ด้ามกระบี่แล้วชักมันออกมาให้อีกฝ่ายเห็น 

เมื่อได้เห็นกระบี่สีทองอันแสนงดงามถูกชักออกมาจากฝักกระบี่หลิงเฉินก็จ้องมันอย่างไม่กระพริบตา 

“ เป็นกระบี่ที่ดี!!! มันชื่อว่าอันใดกัน ” หลิงเฉินถาม

“ กระบี่ผ่าสวรรค์!!! ”

“ เจ้านี้เป็นอาวุธวิญญาณนี่มีแก่นพลังวิญญาณของสัตว์อสูรวิญญาณระดับสีดำผนึกอยู่ใช่หรือไม่ ” หลิงเฉินถามอีกครั้ง

“ ใช่แล้ว!!! ” หมิงเหอหลิงตอบกลับไปด้วยความประหลาดใจเล็กน้อยเขาไม่คิดว่าเพียงแค่มองครั้งแรกเด็กหนุ่มผู้นี้จะรู้ได้ว่ากระบี่ผ่าสวรรค์มีแก่นพลังวิญญาณของอสูรวิญญาณระดับสีดำผนึกไว้

หลิงเฉินหรี่ดวงตาเล็กลงอีกขั้นหนึ่งเพื่อจ้องมองให้ชัดขึ้น

“ โอ้นี่มัน!!! วิหคพันปี ” 

เมื่อได้ยินเด็กหนุ่มผู้นี้เรียกชื่อสัตว์อสูรวิญญาณที่ถูกผนึกอยู่ภายในกระบี่ผ่าสวรรค์ก็ให้ประหลาดใจมากขึ้นไปอีก 

กระบี่ผ่าสวรรค์มันถูกสร้างขึ้นมาด้วยแร่ธาตุชั้นยอดก่อนที่จะใช้ผู้ฝึกตนสายอักขระจำนวน 10 คนดูดซับแก่นพลังวิญญาณของสัตว์อสูรวิญญาณระดับสีดำ วิหคพันปีเข้าไปให้อยู่ภายในกระบี่ 

“ เหตุใดเจ้าถึงรู้ ” หมิงเหอหลิงถามด้วยความสงสัย เด็กหนุ่มผู้นี้จะทำให้เขามันประหลาดใจไปถึงไหนกัน 

“ สัตว์อสูรวิญญาณแต่ละตัวมันก็จะมีพลังวิญญาณที่แตกต่างกันออกไป ถ้าเจ้าแยกแยะมันได้เจ้าก็สามารถทำเหมือนกับที่ข้าทำได้ ” หลิงเฉินตอบกลับไปราวกับว่ามันเป็นเรื่องง่ายๆอย่างนั้นแหละ การที่จะแยกแยะกินไอของพลังวิญญาณแปลว่าเขาจำเป็นต้องรู้จักกับอสูรวิญญาณตัวนั้นดี 

หลังจากที่พูดคุยกันเรื่องกระบี่ผ่าสวรรค์มาสักพักหมิงเหอหลิงได้เก็บกระบี่ของตนเองเข้าไปในฝักกระบี่เหมือนเดิม

“ แล้วเมื่อไหร่เจ้าจะถอนพิษให้ข้าละ ” เหอหลิงใจร้อนเกี่ยวกับเรื่องพิษภายในร่างกายของตนเองมากนักไม่ใช่ว่าเขานั้นรักตัวกลัวตาย แต่ว่าสิ่งที่เขาเป็นห่วงก็คือบัดนี้สนามรบของแคว้นหมิงจะเป็นเช่นไร

หลิงเฉินได้ใช้สายตาของตนมองสำรวจร่างของอีกฝ่ายก่อนจะตอบกลับมา “ ร่างกายของเจ้าในตอนนี้สามารถทนพิษได้ถึงครึ่งชั่วยามหรือเปล่าล่ะ ”

หมิงเหอหลิงประหลาดใจในคำพูดก่อนที่หลิงเฉินจะอธิบายออกมา “ การที่จะถอนพิษของทักษะ 5 พิษปั่นป่วนออกมาได้เจ้าจะต้องเรียกเร้นพลังวิญญาณออกมาจากแก่นพลังวิญญาณ แล้วตอนนั้นพิษมันก็จะกำเริบขึ้นมาอีก ข้าต้องใช้เวลาที่พิษกำเริบในการถอนมันออกไป ใช้เวลาประมาณ ครึ่งชั่วยาม เจ้าทนได้หรือไม่ละ ภายในครึ่งชั่วยามค่าเจ้าสามารถทนกับพิษได้เจ้าก็รอแต่ถ้าทนไม่ได้เจ้าก็ตาย และเงื่อนไขอีกอย่างคือ ห้ามหมดสติเจ้าต้องเรียกเร้นพลังวิญญาณออกมาตลอดเวลา   ”

วิธีการที่จะดึงพิษที่อยู่ภายในแก่นพลังวิญญาณออกมาทั้งหมดมันก็มีเพียงแค่วิธีนี้วิธีเดียวเท่านั้น 

หมิงเหอหลิงรู้ถึงขีดจำกัดของร่างกายของตนตอนนี้ดีที่สุด เขาไม่สามารถทนให้พิษกำเริบได้ถึงครึ่งชั่วยาม ก่อนหน้านี้ร่างกายของเขาโดนพิษเล่นงานมาหลายชั่วยามจนตอนนี้ร่างกายนี้อ่อนแอเกินไปจนสามารถทนได้

“ ไม่... ” หมิงเหอหลิงตอบออกไปด้วยน้ำเสียงเจ็บใจ

“ แล้วข้าควรจะทำเช่นไรในตอนนี้ ”

“ ก็ไม่ต้องทำอะไรมากก็แค่รอพักฟื้นให้ร่างกายของเจ้ากลับมาอยู่ในจุดที่สามารถทนต่อพิษได้ถึงครึ่งชั่วยาม ไม่ต้องกังวลร่างกายของเจ้าคือร่างกายของผู้ฝึกตนที่อยู่ในระดับอย่างรู้ไม่ใช่รึ พักเพียงแค่ 2-3 วันก็คงจะเพียงพอแล้ว ” หลิงเฉินกล่าวกลับไปอย่างเรียบเฉย 

“ เจ้าอยู่ที่นี่ไปก่อนเดี๋ยวข้ามา ” หลิงเฉินเอ่ยพลางกับกำลังจะเดินเข้าไปภายในป่า หมิงเหอหลิงมองท่าทางที่แปลกไปของอีกฝ่ายออก 

“ เจ้าจะไปไหนน่ะ ”

“ ไปจัดการพวกที่ตามมา ” หลิงเฉินตอบกลับมาด้วยเสียงเรียบเฉย เขาสัมผัสได้ถึงพวกทหารของแคว้นหลิวที่เหลืออยู่พวกมันแกะรอยตามพวกเขาทั้งสองคนมา 

“ เดี๋ยวก่อนรับนี่ไป!!! ” หมิงเหอหลิงเอ่ยขึ้นพลางกับโยนกระบี่ผ่าสวรรค์ของตนเองไปให้กับหลิงเฉิน 

หลิงเฉินรับกระบี่พร้อมกับแสดงใบหน้าประหลาดใจ 

“ ข้าให้เจ้าเอามันไปใช้แล้วค่อยมาคืน ” เหอหลิงกล่าวออกมา 

จบบท