“คราวนี้ไอ้ตัวดีไปก่อเื่อะไรอีกล่ะ” คุณพ่อ
“เ้ากรไปทำผู้หญิงท้องครับ” พงศภัค
“ตายแล้ว แล้วเขาเป็ลูกเต้าเหล่าใครล่ะ” คุณแม่
“เห็นว่าอยู่ตัวคนเดียวครับ” พงศภัค
“แล้วเราไปรู้เื่ระยำตำบอนของไอ้กรมันได้อย่างไร” คุณพ่อ
“วันที่เ้ากรเจอกับน้องเขา ผมก็อยู่ด้วยครับ วันนั้นน้องเขาโดนวางยา ผมบอกเ้ากรแล้วนะครับว่าให้ปล่อยน้องเขาไป แต่มันก็ไม่ฟัง” พงศภัค
“น้องเขารู้สึกไม่สบาย เมื่อวานเลยมาตรวจกับผมที่โรงพยาบาลครับ พอผมเห็นน้องเขาผมก็รู้สึกว่าเขาหน้าตาคุ้นๆ เหมือนว่าผมเคยเจอกับเขา แต่ก็นึกไม่ออกว่าเคยเจอกันที่ไหน จนตอนหัวค่ำพอผมนึกออกก็รีบโทรไปบอกเ้ากร” พงศภัค
“แล้วไอ้ตัวดีมันว่าอย่างไร” คุณพ่อ
“มันยอมรับว่ามีอะไรกับน้องเขา แต่มันไม่ยอมรับเด็กในท้องครับ” พงศภัค
“มันบอกว่าถ้าอยากให้มันรับก็ให้น้องเขาไปพูดกับมันเองหรือไม่ก็ไปฟ้องศาลเอา” พงศภัค
“เรายังมั่นใจไม่ได้หรอกนะ ว่าเด็กในท้องของเด็กคนนั้น จะเป็ลูกของตากรจริงหรือเปล่า ภัคก็อย่าใส่ร้ายน้องสิลูก” คุณแม่
“โธ่คุณแม่ครับ ผมเนี่ยนะครับใส่ร้ายเ้ากร ผมเป็หมอนะครับคุณแม่ คำนวณระยะเวลาตั้งครรภ์แล้วก็ตรงกับวันที่น้องเขาเจอกับเ้ากรกับผมพอดีครับ” พงศภัค
“ถึงจะพอดีก็ไม่แน่ว่าจะเป็ลูกของเ้ากรสักหน่อย” คุณแม่
“โธ่คุณแม่ครับ เ้ากรมันยอมรับกับผมว่าน้องเขายังบริสุทธิ์ตอนที่มันมีอะไรกับน้องเขา มันถึงได้ไม่ใส่ถุงยางครับ” พงศภัค
“มันยังทิ้งเช็คเปล่าให้น้องเขากรอกตัวเลขเองเป็ค่าความบริสุทธิ์ของน้องเขาด้วยครับ” พงศภัค
“เื่พวกนี้เ้ากรยอมรับกับผมทั้งนั้น คุณแม่ยังจะเข้าข้างเ้ากรอีกหรือครับ” พงศภัค
“ภัคมีที่อยู่ของเด็กคนนั้นใช่ไหม ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยววันนี้ขับรถไปรับตัวมาตรวจที่โรงพยาบาลให้แน่ใจว่าเป็ลูกของไอ้ตัวดี” คุณพ่อ
“ได้ครับ เดี๋ยวเื่นี้ผมจัดการให้เองครับ” พงศภัค
พงศภัคขับรถออกจากบ้านตรงไปยังบ้านที่กังสดาลเขียนที่อยู่ให้ไว้ เขาขับรถไปถึงมันเป็ห้องเช่าเล็กๆ ไม่ได้น่าอยู่สักนิด ไม่รู้ว่าเธอมาอยู่สถานที่แบบนี้ได้อย่างไร เขาวนหาที่จอดรถอยู่นาน เดินหาห้องเช่าที่เธอแจ้งว่าเป็ที่อยู่ของเธอ จนไปเจอกับห้องเช่าที่เธอระบุไว้ในประวัติ เคาะเรียกอยู่นานก็ไม่มีใครออกมาเปิดประตู จนต้องเดินไปถามคนข้างห้องของเธอแทน
“ขอโทษนะครับที่นี่มีคนชื่อกังสดาลไหมครับ” พงศภัค
“เขาย้ายออกไปแล้วคุณ เพิ่งย้ายออกไปเมื่อเช้านี้เอง” คนข้างบ้าน
“พอจะมีเบอร์โทรศัพท์ที่จะติดต่อเธอได้บ้างไหมครับ” พงศภัค
“ไม่มีหรอกคุณ หนูกุ้งเธอเป็เด็กดี เป็คนขยัน น่าสงสารเธอ ต้องทำงานส่งตัวเองเรียน ฉันเห็นเธอทำงานหนักทุกวัน เรียนจบมา เห็นว่าจะไปทำงานเป็ไกด์ นี่ตอนแรกก็บอกว่าจะบินไปญี่ปุ่น อยู่ดีๆ ก็บอกว่าป่วยเลยไม่ได้ไป ชีวิตเธอทำไมอาภัพขนาดนี้ก็ไม่รู้” คนข้างบ้าน
“พ่อแม่ของหนูกุ้งเธอก็ใจดำ ไม่เคยมาดูดำดูดีหนูกุ้งเธอเลยสักครั้ง” คนข้างบ้าน
“ถ้าเธอติดต่อมา ช่วยโทรไปบอกผมหน่อยได้ไหมครับ” พงศภัค
“ได้ค่ะ แต่ฉันก็ไม่แน่ใจหรอกนะคะว่าเธอยังจะกลับมาอีกหรือเปล่า” คนข้างบ้าน
พงศภัคยื่นนามบัตรของเขาส่งให้กับคนข้างบ้าน เขาโทรไปบอกคุณพ่อคุณแม่ว่าเธอย้ายบ้าน พร้อมกับเปลี่ยนเบอร์โทรศัพท์ไปแล้ว จึงไม่สามารถติดต่อเธอได้อีก
ในห้วงฝัน
“คุณแม่ครับ คุณแม่ครับ” เด็กชายสองคน
“ทำอะไรกันอยู่จ๊ะ พ่อหนุ่มน้อยของแม่” กังสดาล
“กำลังเล่นกันอยู่ครับ คุณแม่มาเล่นด้วยกันไหมครับ” เด็กชายคนโต
“คุณแม่ว่าเราไปล้างมือล้างเท้ากันก่อนดีกว่าไหมครับ จะได้ไปหาอะไรอร่อยๆ ทานด้วยกัน” กังสดาล
“ดีคร๊าบบบบบ ดีคร๊าบบบบ” เด็กชายสองคน
“ใครอยากทานของอร่อยยกมือขึ้น” กังสดาล
เด็กชายทั้งสองยกมือขึ้นพร้อมกัน
“ถ้าอย่างนั้นเรารีบไปล้างมือ ล้างเท้ากันดีกว่า ใครไปถึงก่อนคนนั้นจะได้รางวัลเป็ไอศกรีมหนึ่งถ้วยด้วยนะครับ” กังสดาล
เด็กชายทั้งสองรีบวิ่งไปล้างมือ ล้างเท้าในห้องน้ำอย่างรวดเร็ว
กังสดาลยืนมองลูกๆ แล้วยิ้มอย่างมีความสุข
“เฮือก ฝันอีกแล้วสินะ แม่จะมีลูกชายถึงสองคนเชียวหรือนี่” กังสดาล
กังสดาลรู้สึกตัวตื่นขึ้นมานั่งลูบท้องไปคุยกับลูกไป
“แปลกจังคราวนี้ทำไมฝันล่วงหน้ายาวนานอีกหลายปี ปกติจะฝันล่วงหน้าแค่ใกล้ๆ นี่นา หรืออยากให้เรารู้ว่าที่อยู่ในท้องคือลูกชายสองคน” กังสดาลนั่งบ่นคนเดียว
“ถ้ามีลูกชายสองคนจะต้องใช้เงินเท่าไหร่นะ” กังสดาลนั่งบ่นคนเดียว
กังสดาลย้ายที่อยู่ใหม่ เธออยากให้ลูกของเธอกำเนิดมาในแหล่งที่ดีกว่าที่เธอเคยเช่าอยู่ เธอเสาะหาห้องเช่าในทำเลที่ดี เธอลงทุนเช่าคอนโดที่ราคาค่าเช่าต่อเดือนแพงแสนแพงสำหรับเธอ แต่เพื่อความปลอดภัยและคุณภาพชีวิตที่ดีต่อลูกของเธอในอนาคต ต่อให้แพงแค่ไหน เธอก็ยังคงจะเช่า ค่าเช่าตกเดือนละหนึ่งหมื่นสองพันบาท ราคานี้ยังไม่รวมค่าส่วนกลาง ค่าน้ำค่าไฟ ค่าอื่นๆที่เธอยังต้องรับผิดชอบอีกต่างหาก ราคาเท่านี้เธอน่าจะผ่อนบ้านอยู่ได้เลย เพียงแต่เธอเพิ่งเริ่มทำงานยังไม่มีหลักฐานอะไรพอที่จะนำไปกู้ซื้อบ้านได้ โชคดีที่่นี้เธอไม่มีอาการแพ้ท้องแล้วจึงสามารถช่วยเหลือตัวเองได้
อยากฝันเหตุการณ์ล่วงหน้าได้บ้างจัง แหมฝันเห็นลูกล่วงหน้าตั้งนานหลายปีแบบนี้ ฝันเห็นสามีบ้างไหมนะ 55555
ถ้าชอบนิยายเื่นี้ช่วยกันกดแชร์หน่อยนะจ๊ะ ชวนเพื่อนมาอ่านด้วยกัน วิธีแชร์แค่กดจุดสามจุดมุมขวามือค่ะ
อ่านแล้วรู้สึกยังไงคอมเม้นท์บอกกันบ้างนะจ๊ะ ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่าน และกดหัวใจเพื่อเป็กำลังใจให้กันนะคะ
ยินดีรับฟังทุกคำวิจารณ์นะคะ ขอแค่กรุณาอย่าคอมเม้นท์หยาบคาย ขอบคุณค่ะ