ภายหลังจากที่หลงเทียนและเหมยฮัวถูกล้อมโจมตีภายในโกดังร้าง สถานการณ์ก็พลิกผันจากความเงียบสงบกลายเป็ความโกลาหลและความตึงเครียดในพริบตาเดียว เสียงโห่ร้องและคำรามขู่ของกลุ่มคนร้ายดังกระหึ่มก้องกังวานไปทั่วบริเวณ ราวกับฝูงหมาป่าที่พบเหยื่อ โกดังเก่าที่เคยเงียบสงัดสั่นะเืจากแรงปะทะและการเคลื่อนไหวของคนร้าย เสียงปืนดังขึ้นเป็ระยะๆ พร้อมกับเสียงะุที่พุ่งแหวกอากาศ ฝุ่นคลุ้งตลบอบอวลไปทั่วบริเวณ บดบังทัศนวิสัยและเพิ่มความยากลำบากในการต่อสู้ บรรยากาศเต็มไปด้วยความตึงเครียด ความหวาดกลัว และอันตรายที่แผ่ซ่านไปทั่ว
“ดูเหมือนว่าเราจะตกอยู่ในสถานการณ์ที่ไม่ค่อยสู้ดีนัก” หลงเทียนพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ประชดประชันเล็กน้อย พลางหลบะุปืนที่พุ่งเฉียดศีรษะของเขาไปอย่างหวุดหวิด เส้นผมของเขาัักับลมที่เกิดจากแรงะุ ทำให้เขารู้สึกถึงอันตรายที่อยู่ใกล้แค่เอื้อม สีหน้าของเขาเคร่งเครียดและจริงจัง แต่ก็ยังคงมีไหวพริบและความมุ่งมั่นที่จะเอาชนะ
เหมยฮัวพยักหน้าเห็นด้วยกับหลงเทียน
“ใช่ เราต้องหาทางออกจากสถานการณ์นี้ให้เร็วที่สุด” เธอกล่าวพร้อมกับหยิบท่อนเหล็กที่วางอยู่ใกล้ๆ ขึ้นมาเตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้ เธอจับท่อนเหล็กไว้แน่น มองไปยังกลุ่มคนร้ายด้วยสายตาที่แน่วแน่และไม่หวาดหวั่น
การต่อสู้เริ่มต้นขึ้นอย่างดุเดือดและรวดเร็ว หลงเทียนใช้ความว่องไวและทักษะการต่อสู้ระยะประชิดที่เขาฝึกฝนมาอย่างดีเข้าปะทะกับคนร้าย เขาหลบหลีกการโจมตีและตอบโต้ด้วยความแม่นยำ ในขณะที่เหมยฮัวใช้ท่อนเหล็กเป็อาวุธ โจมตีคนร้ายที่เข้ามาใกล้เธอ เธอเคลื่อนไหวอย่างคล่องแคล่วและรวดเร็ว ราวกับนักยิมนาสติกที่กำลังแสดงลีลาที่สวยงามและอันตราย
แต่ถึงแม้ว่าทั้งสองจะต่อสู้อย่างสุดกำลัง จำนวนคนร้ายที่มากกว่าทำให้พวกเขาตกอยู่ในสถานการณ์ที่เสียเปรียบ เหมยฮัวเห็นท่าไม่ดีจึงตัดสินใจใช้ความสามารถพิเศษของเธอที่ซ่อนไว้ เธอหยิบมีดสั้นสองเล่มออกมาจากกระเป๋าเสื้อของเธออย่างรวดเร็วและเงียบเชียบ จากนั้นก็ขว้างมีดออกไปอย่างรวดเร็วและแม่นยำ มีดพุ่งเข้าใส่คนร้ายสองคนที่อยู่ด้านหลังของหลงเทียนเข้าจัง ๆ ทำให้พวกเขาล้มลงกับพื้นทันที
หลงเทียนหันไปมองเหมยฮัวด้วยความทึ่งและความประหลาดใจ
“คุณทำได้ยังไง?” เขาถามด้วยความสงสัยและชื่นชม เขาไม่เคยเห็นเธอใช้มีดสั้นมาก่อน
เหมยฮัวยักไหล่เล็กน้อยด้วยท่าทางสบายๆ
“ก็แค่ทักษะเล็กๆ น้อยๆ ที่ฝึกฝนมา” เธอกล่าวพร้อมกับหยิบแส้อ่อนที่ซ่อนอยู่อีกอันออกมาจากกระเป๋าเสื้อของเธออีกครั้ง สะบัดแส้ไปมาอย่างคล่องแคล่วและชำนาญ แส้พุ่งเข้าพันขาของคนร้ายที่กำลังวิ่งเข้ามาโจมตีหลงเทียน ทำให้เขาล้มลงกับพื้นและไม่สามารถลุกขึ้นมาได้
หลงเทียนมองเหมยฮัวด้วยความทึ่งปนขำและชื่นชม เขาไม่เคยรู้มาก่อนว่าเธอจะมีความสามารถในการใช้อาวุธที่หลากหลายและเก่งกาจขนาดนี้
“คุณนี่มันสุดยอดจริงๆ” เขาพูดด้วยความชื่นชมและประหลาดใจ
ในขณะที่ทั้งสองกำลังต่อสู้อยู่นั้น หลงเทียนก็ถูกคนร้ายคนหนึ่งทำร้ายที่แขน ทำให้เขาได้รับาเ็เล็กน้อย ความเ็ปแล่นริ้วเข้ามาที่แขนของเขา
“คุณเป็อะไรไหม?” เหมยฮัวถามด้วยความเป็ห่วงอย่างมากเมื่อเห็นหลงเทียนได้รับาเ็ เธอรีบเข้าไปดูอาการของเขา
“ผมไม่เป็ไรมาก” หลงเทียนตอบด้วยน้ำเสียงที่พยายามจะให้ดูปกติ แต่สีหน้าของเขาแสดงออกถึงความเ็ปอย่างชัดเจน
เหมยฮัวรีบเข้าไปดูแผลของหลงเทียนอย่างใกล้ชิด
“คุณเืออก” เธอกล่าวด้วยความเป็ห่วงและกังวล เธอใช้ผ้าเช็ดหน้าสะอาดของเธอพันแผลให้หลงเทียนอย่างเบามือและระมัดระวัง
“ขอบคุณมาก” หลงเทียนกล่าวด้วยความซาบซึ้งใจ เขามองเหมยฮัวด้วยความรู้สึกบางอย่างที่มากกว่าเพื่อนร่วมงาน ความรู้สึกขอบคุณ ความห่วงใย และความรู้สึกดีๆ ที่เกิดขึ้นในใจของเขา
ในขณะที่สถานการณ์กำลังคับขันและอันตราย กลุ่มคนร้ายที่ล้อมโกดังอยู่เริ่มเคลื่อนพลเข้ามากดดัน เสียงฝีเท้าหนักๆ ย่ำลงบนพื้นดินแห้งกรังดังใกล้เข้ามาทุกที เสียงพูดคุยกระซิบกระซาบและเสียงอาวุธกระทบกันดังเล็ดลอดเข้ามาในโกดังสร้างความกดดันให้หลงเทียนและเหมยฮัวมากขึ้น แสงแดดยามบ่ายที่เคยส่องลอดเข้ามาในโกดังเริ่มถูกบดบังด้วยเงาของกลุ่มคนร้ายที่รายล้อมอยู่ภายนอก ทำให้ภายในโกดังมืดสลัวลง
หลงเทียนและเหมยฮัวยืนประจันหน้ากัน หายใจถี่ขึ้นเล็กน้อย ความรู้สึกตื่นเต้นและระมัดระวังฉายชัดบนใบหน้า พวกเขารู้ดีว่าการต่อสู้ที่แท้จริงกำลังจะเริ่มต้นขึ้น
“เตรียมตัวให้พร้อม” หลงเทียนกระซิบเสียงเบา ดวงตาจับจ้องไปที่ประตูทางเข้าที่กลุ่มคนร้ายกำลังจะบุกเข้ามา
เหมยฮัวพยักหน้าตอบรับ กระชับท่อนเหล็กในมือแน่นขึ้น สายตาของเธอก็คมกริบไม่แพ้กัน เธอมองสำรวจรอบๆ โกดังเพื่อหาทางหนีทีไล่หรือหาอาวุธเพิ่มเติม ทันใดนั้นเอง ประตูโกดังก็ถูกกระแทกเปิดออกอย่างแรง เสียงไม้แตกดังสนั่น ฝุ่นผงฟุ้งกระจาย กลุ่มคนร้ายจำนวนหนึ่งกรูกันเข้ามาในโกดัง พวกเขาถืออาวุธหลากหลายชนิด ทั้งปืนพก มีด และกระบอง
การต่อสู้เริ่มต้นขึ้นอีกครั้งอย่างดุเดือด หลงเทียนพุ่งเข้าหาคนร้ายที่อยู่ใกล้ที่สุด เขาใช้ทักษะการต่อสู้ระยะประชิดที่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างดี หลบหลีกการโจมตีและตอบโต้ด้วยความแม่นยำและรวดเร็ว เขาใช้หมัด เท้า และศอก โจมตีไปยังจุดสำคัญของร่างกายคนร้าย ทำให้พวกเขาล้มลงไปทีละคน
เหมยฮัวก็ไม่ยอมน้อยหน้า เธอใช้ท่อนเหล็กในมือฟาดฟันเข้าใส่คนร้ายที่เข้ามาใกล้ เธอเคลื่อนไหวอย่างคล่องแคล่วและว่องไว หลบหลีกการโจมตีและหาจังหวะตอบโต้ได้อย่างแม่นยำ ท่อนเหล็กในมือของเธอกลายเป็อาวุธอันตรายที่ทำให้คนร้ายหลายคนต้องถอยร่น
ในขณะที่หลงเทียนกำลังต่อสู้อยู่นั้น เขาสังเกตเห็นคนร้ายคนหนึ่งกำลังเล็งปืนมาที่เหมยฮัว เขาจึงรีบพุ่งเข้าไปผลักเหมยฮัวให้พ้นทาง ะุปืนพุ่งเฉียดไหล่ของหลงเทียนไป ทำให้เขาได้รับาเ็เล็กน้อย
“คุณเป็อะไรไหม?” เหมยฮัวถามด้วยความเป็ห่วงเมื่อเห็นหลงเทียนถูกยิง เธอรีบเข้าไปดูอาการของเขา
“ผมไม่เป็ไร” หลงเทียนตอบด้วยน้ำเสียงที่แสดงถึงความเ็ปเล็กน้อย เขาใช้มือกดแผลที่ไหล่เพื่อห้ามเื
เหมยฮัวมองแผลของหลงเทียนด้วยความเป็ห่วง เธอฉีกชายเสื้อของเธอออกเพื่อใช้พันแผลให้เขาอย่างรวดเร็วและเบามือ
“ขอบคุณ” หลงเทียนกล่าวขอบคุณเหมยฮัวด้วยความรู้สึกซาบซึ้งใจ เขามองเข้าไปในดวงตาของเธอ เห็นแววตาที่เป็ห่วงและกังวล ทำให้เขารู้สึกอบอุ่นและมั่นใจ
เหมยฮัวพยักหน้าเล็กน้อยและหันกลับไปต่อสู้กับคนร้ายต่อ เธอใช้แส้ที่ซ่อนไว้อีกอันออกมา สะบัดมันไปมาอย่างคล่องแคล่ว แส้พุ่งเข้าพันขาคนร้ายและกระชากพวกเขาล้มลง สร้างความปั่นป่วนให้กับกลุ่มคนร้าย
ขณะที่การต่อสู้ดำเนินไปอย่างดุเดือดและต่อเนื่อง เสียงไซเรนรถตำรวจก็ดังขึ้นมาจากภายนอกโกดัง เสียงไซเรนดังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ กลุ่มคนร้ายที่ล้อมโกดังอยู่เริ่มแสดงอาการแตกตื่นและลังเลเมื่อได้ยินเสียงไซเรน
เมื่อตำรวจมาถึง พวกเขาก็รีบเข้าล้อมและควบคุมสถานการณ์ไว้ได้ทั้งหมด กลุ่มคนร้ายถูกจับกุม หลงเทียนและเหมยฮัวปลอดภัย
หลังจากเหตุการณ์นั้น หลงเทียนและเหมยฮัวได้รับการปฐมพยาบาลเบื้องต้น หลงเทียนได้รับาเ็เพียงเล็กน้อย ส่วนเหมยฮัวไม่ได้รับาเ็ใดๆ
“ขอบคุณที่ช่วยผมไว้นะ เหมยฮัว” หลงเทียนกล่าวกับเหมยฮัวด้วยความรู้สึกขอบคุณอย่างจริงใจ
“ถ้าไม่ได้คุณ ผมคงแย่แน่ๆ”
เหมยฮัวยิ้มให้หลงเทียน
“ไม่เป็ไร เราเป็คู่หูกัน” เธอกล่าว
ทั้งสองมองหน้ากัน ความรู้สึกผูกพันและความเข้าใจกันเพิ่มมากขึ้น พวกเขารู้ว่าพวกเขาผ่าน่เวลาที่ยากลำบากมาด้วยกัน และความสัมพันธ์ของพวกเขาก็แข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิม แม้จะรู้ว่าการสืบสวนคดีนี้เต็มไปด้วยอันตราย แต่หลงเทียนและเหมยฮัวก็ตัดสินใจที่จะสืบสวนคดีนี้ต่อไป
609
