บทที่ 13 พายุโหมกระหน่ำ
เสี่ยวตง ลูกชายเ้าของ 'ตงเซิ่ง' กำลังดื่มเหล้าเฮฮากับเพื่อนๆ แถมยังพูดจาหยาบคายออกมา แต่ผู้หญิงที่นั่งอยู่ด้วยกลับไม่มีใครรู้สึกแปลกใจหรือไม่พอใจ เพราะวงการนี้มันก็เป็แบบนี้แหละ ถ้าอยากดังก็ต้องยอมแลก
"พวกมึงรอกูเลย วันนี้กูจะจัดการหลินเล่อนั่นให้ได้ เดี๋ยวก็รู้..." เสี่ยวตงหมายปองหลินเล่อมานานแล้ว ในที่สุดก็มีโอกาสลากเธอออกมาได้ เขาจะไม่ปล่อยให้โอกาสนี้หลุดลอยไป พูดจบ เขาก็ยิ้มอย่างเ้าเล่ห์ แถมยังลูบกล้องวิดีโอข้างๆ อีก อนาคตของเขาจะสุขสบายหรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับสิ่งนี้แล้ว!
ประตูห้องวีไอพีถูกผลักออก ทำให้บรรยากาศภายในที่กำลังครึกครื้นต้องหยุดชะงัก หลินเล่อมองภาพตรงหน้าที่ไม่อยากจะเห็น แล้วก็อดประชดประชันไม่ได้
"นี่เหรอที่นายบอกว่าเป็ปาร์ตี้นายทุนใหญ่ ผู้กำกับดัง? บอกฉันมาหน่อยซิว่าในนี้มีใครมีผลงานอะไรบ้าง?"
คำพูดของหลินเล่อทำให้เฉิงเฉียงไม่พอใจ เขาทำทั้งหมดนี้ก็เพื่อใครกัน? ทำไมเธอไม่คิดบ้างว่าผลประโยชน์ของพวกเขาผูกติดกัน ในวงการนี้ ถ้าไม่มีแบ็คดีๆ ก็ต้องยอมโดนลวนลามเป็เื่ปกติ คนอื่นเขายังทนได้ แถมบางคนยังชอบอีก ทำไมเธอถึงไม่เข้าใจความหวังดีของเขาบ้าง?
"นี่มันปาร์ตี้ก๊วนเพื่อนชัดๆ" ถังคุนพูดด้วยน้ำเสียงเ็า ยืนอยู่ตรงนั้นพร้อมกับรอยยิ้มเยาะเย้ยบนใบหน้า ทำให้คนอื่นๆ หน้าเสียยกเว้นพวกที่แค่มาร่วมวงกินฟรี
โจวหยุนเทียนกับหลินเจ๋อิยืนอยู่ข้างนอก ถึงจะไม่เห็นสีหน้าของคุณชายถัง แต่ก็พอจะนึกภาพออก ตอนนี้พวกเขาอยากจะเข้าไปอยู่ในนั้นใจจะขาด แต่ยังไม่ถึงเวลา เพราะคนในฝูไห่ส่วนใหญ่รู้จักพวกเขา ถ้ามีคนเห็นเข้าคงไม่ดีแน่!
"แกเป็ใคร? ใครให้นายเข้ามา? หลินเล่อ มายกแก้วให้พวกฉันเร็วเข้า พวกฟางเส้ารอตั้งนานแล้ว เฉิงเฉียง นายไม่อยากทำงานแล้วรึไง? รีบพาผู้ชายคนนี้ออกไปเดี๋ยวนี้!" เสี่ยวตงส่งสายตาให้เพื่อน คนทั้งสองยิ้มอย่างรู้กัน แค่มีเหล้าแก้วนี้ ต่อให้เธอจะเป็สาวบริสุทธิ์ พวกเขาก็มีวิธีจัดการเธออยู่แล้ว
"คุณผู้ชาย ได้ยินแล้วใช่มั้ย? คุณชายน้อยของเราบอกให้ออกไปซะ ถ้าไม่ไป เดี๋ยวรปภ. มาคงไม่สุภาพแบบนี้อีกแล้วนะ" เมื่อได้ไฟเขียวจากเ้านาย เฉิงเฉียงก็ยิ่งกร่างใหญ่
ตอนแรกถังคุนไม่ได้โกรธอะไรมากนัก แต่สายตาของเสี่ยวตงมันกระตุ้นความเกรี้ยวกราดในตัวเขา เขาไม่สามารถปกป้องหัวหน้าได้ มันเป็ตราบาปในใจเขาอยู่แล้ว แล้วตอนนี้ยังมีคนจะมาทำอะไรภรรยาเขาต่อหน้าต่อตาอีก ความโเี้ในตัวเขาก็กำลังจะปะทุออกมา
"พวกนายพูดว่าอะไรนะ? พูดอีกทีซิ ฉันหูไม่ค่อยดี อยากฟังอีกรอบ" ถังคุนพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ แต่หลินเล่อ โจวหยุนเทียน และหลินเจ๋อิที่ยืนฟังอยู่กลับรู้สึกเหมือนมีฟ้าผ่าลงมาข้างหู ดูเหมือนคุณชายถังจะโกรธจริงๆ แล้ว คราวนี้ 'ตงเซิ่ง' คงไม่รอดแน่
"ไอ้เวรนี่! ในเมื่อมึงหูตึง งั้นกูจะพูดให้ฟังอีกที มึงคุกเข่าขอโทษพวกกู แล้วก็เรียกพวกกูว่าปู่อีกสามครั้ง พวกกูจะไว้ชีวิตมึง พวกมึงว่าไง?"
พอเสี่ยวตงพูดจบ คนอื่นๆ ก็พากันเห็นด้วย ผู้หญิงบางคนยังหัวเราะคิกคัก ปิดปากตัวเอง ทำท่าอยากจะถ่ายรูปเก็บภาพหน้าเจื่อนๆ ของหลินเล่อกับถังคุนไว้ซะเหลือเกิน
"เหมือนผมจะได้ยินเื่ตลกนะ ผมอายุยี่สิบกว่าปีแล้ว นอกจากเคยโดนปู่หลอกครั้งนึง ก็ไม่เคยมีใครทำให้ผมต้องเจ็บใจได้ ตอนนี้คงมีหมาขี้เรื้อนเยอะไปหน่อย ถึงได้กล้ามาทำให้ผมหงุดหงิด"
"ดูท่ามึงคงอยากเจ็บตัวสินะ ในฝูไห่นี้ยังไม่มีใครที่กูเอาอยู่ไม่ได้ ต่อให้กูจะหักกระดูกมึงตรงนี้ ก็ไม่มีใครทำอะไรกูได้หรอก" เสี่ยวตงใช้ชีวิตมาอย่างราบรื่น เลยทำให้เขามีนิสัยเอาแต่ใจ
ถังคุนยิ้มเยาะ ไม่ตอบโต้คำพูดของเขา แต่กลับปลดกระดุมข้อมือออก ทำให้หลินเจ๋อิกับโจวหยุนเทียนรู้ทันทีว่า คราวนี้ 'ตงเซิ่ง' คงไม่เหลือซากแล้ว!
……………………