จื่อรั่วใช้เวลาหนึ่งเดือนเต็มก็เรียนรู้งานด้านเอกสารจากหลิวหยางจนเข้าใจวันนี้เป็อีกวันที่เธอต้องมาช่วยหลิวหยางทำงานหากแต่งานของเขาเยอะจนไม่มีเวลาพูดจากับเธอแม้เพียงนิด
"นี่ท่านจะเอาแต่ทำงานจนไม่มีเวลาพักแบบนี้ไม่ได้นะ" จื่อรั่วเอ่ยขึ้นเมื่อหลิวหยางเอาแต่ตั้งหน้าตั้งตาทำงานและดูเหมือนเขาจะให้ความสนใจเธอน้อยลง
"ข้าต้องรีบทำให้เสร็จโดยเร็วเอกสารที่ข้าต้องตรวจยังมีอีกเยอะ" หลิวหยางบอกก่อนมองดูเอกสารกองใหญ่อยู่ด้านหน้าแล้วจึงหันไปสนใจงานของตัวเองต่อ
"ท่านก็พักเสียก่อนจะเป็ไรเดี๋ยวข้าเข้าครัวทำขนมมาให้ท่านกินดีหรือไม่" เมื่อเห็นว่าเขายังไม่ยอมวางงานตรงหน้าจื่อรั่วจึงคิดหาวิธี
"เ้าทำขนมเป็ด้วยหรือ" หลิวหยางแกล้งถามออกไปทั้งที่รู้ว่าเธออยากทำขนมเพื่อเอาใจเขา
"แล้วท่านอยากกินขนมอะไร"
"ขอข้าลองนึกดูก่อนนะ"
"ท่านอย่านึกนานก็แล้วกันอีกเดี๋ยวข้าจะเข้าครัวแล้ว"
"เอาเป็ว่าเ้าทำอะไรมาข้ากินได้หมด" เขาตอบแบบรวบรัด
"เช่นนั้นข้าจะทำขนมดอกกุ้ยฮวาให้ท่านก็แล้วกัน" พูดจบจื่อรั่วก็รีบเดินออกไปเพียงไม่นานก็มาถึงห้องครัวในเวลานี้ยังไม่มี ใครเข้ามาทำงานเพราะเป็เวลาพักผ่อนของทุกคน เมื่อเตรียมส่วนผสมสำหรับทำขนมครบเธอจึงได้ลงมือทำทันทีเริ่มจากการนำมันเทศที่มีอยู่ในครัวมาล้างทำความสะอาดแล้วนึ่งจนสุกแล้วพักทิ้งไว้ให้เย็นจากนั้นจึงเลือกเอาเฉพาะส่วนเนื้อนำมาบดจนละเอียดแล้วนำมากรองจากนั้นจึงนำไปตั้งไฟอ่อนเคี่ยวกับน้ำตาลไปเรื่อยๆ จนได้ที่ใส่น้ำมันลงไปเล็กน้อยเคี่ยวต่อไปเรื่อยๆ จนเนื้อขนมเนียนแล้วจึงเติมน้ำเชื่อมหมักดอกกุ้ยฮวาลงไปกวนต่อไปเรื่อยๆ จนเนื้อขนมไม่ติดหม้อเมื่อได้ที่แล้วพักไว้ให้เย็นหลังจากนั้นก็นำมาปั้นใส่พิมขนมที่ได้เตรียมไว้ตกแต่งหน้าขนมด้วยดอกหอมหมื่นลี้เสร็จแล้วจึงได้ยกออกมาให้หลิวหยางที่ห้องเอกสารทันที
"ข้าทำขนมเสร็จแล้วท่านลุกไปกินก่อนเถอะ" จื่อรั่วเดินถือถาดขนมเข้ามาพร้อมกับกาน้ำชาร้อนๆ ก่อนวางลงบนโต๊ะก่อนจะเดินเข้ามาบอกแก่เขา
"อือ..เดี๋ยวข้าไปกิน" หลิวหยางบอกหากแต่สายตาของเขายังไม่ละจากเอกสารตรงหน้า จื่อรั่วจึงได้ยืนรอดูว่าเขาจะลุกไปกินตอนไหนแต่ผ่านไปได้ครู่หนึ่งเขาก็ยังนั่งอ่านเอกสารอยู่ดังเดิมเธอจึงเดินเข้าไปใกล้แล้วแย่งเอาเอกสารจากมือเขาวางลงบนโต๊ะแล้วแทรกตัวนั่งลงบนตักของเขาสองแขนโอบรอบคอเขาไว้
"นี่เ้าทำอะไรของเ้า" หลิวหยางใเล็กน้อยเมื่ออยู่ๆ ร่างบางก็แทรกตัวเข้ามานั่งตักของเขา
"ข้าก็จะทำให้ท่านสนใจข้าและขนมที่ข้าทำมาให้ท่านบ้างดูซิว่าท่านยังจะทำงานต่อไปได้อีกหรือไม่"
"ข้าว่าเ้าลุกขึ้นก่อนดีหรือไม่"
"ไม่ลุกจนกว่าท่านจะรับปากข้าว่าท่านจะชิมขนมของข้า" จื่อรั่วยังคงพูดเอาแต่ใจ
"ก็ได้ข้าจะลุกไปชิมเดี๋ยวนี้เลยแต่ก่อนชิมขนมข้าขอ......" ปลายจมูกโด่งกดลงบนแก้มขาวอย่างรวดเร็วจนจื่อรั่วชะงักไปชั่วครู่
"นี่ท่าน....." มือเรียวยกขึ้นคลำแก้มของตัวเองอย่างเขินอายไม่คิดว่าเขาจะกล้าทำเธอ
"ก็เ้าเป็คนเริ่มก่อน"
"ข้าจะไม่ยอมท่านอีกแล้ว" สิ้นคำพูดเรียวปากบางก็ประกบปากหยักทันที เมื่อจื่อรั่วเป็คนเริ่มก่อนมีหรือเขาจะปล่อยไปง่ายๆ
"เหตุใดเ้าถึงกล้าทำกับข้าเช่นนี้ไม่กลัวว่าข้าจะหักห้ามใจตัวเองไม่ได้หรืออย่างไร" ั์ตาวาวจ้องลึกดวงตาคู่สวยอย่างเสน่หาเมื่อเขายอมถอนริมฝีปากออก ยามที่เขาได้ใกล้ชิดเธอมากเท่าใดหัวใจก็เต้นไม่เป็จังหวะคอยหักห้ามใจไม่ให้เกินเลยไปกว่านี้ ยิ่งเมื่อรู้ว่าสตรีผู้นี้ก็มีใจให้กับเขาเช่นกัน
"ข้ารู้ว่าท่านไม่ทำแบบนั้นกับข้าแน่หากคิดจะทำจริงๆ ท่านต้องแต่งงานกับข้าเสียก่อน" ในใจแอบนึกหวั่นเช่นนั้นเหมือนกัน
"เช่นนั้นพรุ่งนี้ข้าจะให้ผู้ใหญ่สู่ขอเ้าแล้ววันมะรืนก็เข้าพิธีแต่งงานเลยดีหรือไม่" น้ำเสียงจริงจังั์ตาฉายแววความดีใจอย่างมีความหวังก่อนฉีกยิ้มกว้างออกมา
"อะไรจะรวดเร็วขนาดนั้นข้ายังไม่ได้เตรียมชุดเ้าสาวสวยๆ เลย" จื่อรั่วได้แต่ยิ้มเขินๆ ก่อนหลบดวงตาคมคู่นั้น
"เดี๋ยวข้าพาเ้าไปซื้อที่ร้านก็ได้เ้าอยากได้กี่ชุดเลือกได้ตามที่เ้า้าเลย"
"อืม...ท่านพูดแล้วไม่คืนคำนะ"
"แต่ตอนนี้ข้าหิวแล้ว"
"เช่นนั้นก็ลุกไปลองชิมขนม" ร่างบางขยับลุกขึ้นจะเดินไปหยิบเอาขนมมาให้เขาได้ชิมแต่กลับถูกเขารั้งเอาไว้ในอ้อนดอก
"ข้าไม่ได้อยากชิมขนม....." ั์ตาคมจ้องมองต่ำริมฝีปากบางอย่างกระหายหิวก่อนโน้มใบหน้าเข้าใกล้ประกบเรียวปากบางสีชมพูนั้นทันที จื่อรั่วไม่ขัดขืนแต่กลับปล่อยให้เขาได้ทำอย่างใจ้า
สองวันต่อมาพิธีแต่งงานระหว่างหลิงหยางและจื่อรั่วถูกจัดขึ้นอย่างเงียบๆ และเรียบง่ายมีเพียงบิดาของเขาและคนภายในจวนเท่านั้นที่ร่วมเป็สักขีพยานเมื่อเสร็จจากพิธีการด้านนอกบ่าวสาวก็ได้ถูกส่งตัวเข้าหอตามประเพณี หลิวเสวียนกล่าวอวยพรแก่บ่าวสาวอยู่ครู่ใหญ่ก่อนปล่อยให้ทั้งสองได้พักผ่อน
"เ้าไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อก่อนสิเดี๋ยวข้าจะรอ" หลิวหยางเอ่ยบอกก่อนเดินมานั่งดื่มน้ำชาอุ่นเพื่อกลบเกลื่อนอาการประหม่าที่เกิดขึ้น
"อ๋อ ข้าจะรีบกลับมาให้ไวก็แล้วกัน" จื่อรั่วบอกก่อนเดินหายเข้าไปในห้องของอีกฝั่งที่เชื่อมติดกันเธอใช้เวลาเพียงไม่นานก็กลับออกมา
"เสร็จแล้วหรือ เช่นนั้นข้าขอไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนเดี๋ยวข้ามา" หลิวหยางรีบลุกขึ้นเดินหายไปทันที เขาใช้เวลาอยู่ค่อนข้างกว่าปกติกลับออกมาจื่อรั่วก็หลับไปแล้วเขาจึงได้แต่ค่อยๆ ก้าวขาขึ้นเตียงก่อนจะซุกตัวลงใต้ผ้าห่มผืนหนาที่มีไออุ่นจากร่างบางเขาจึงสวมกอดร่างเล็กนั้นเอาไว้ก่อนหลับไป
3K
