ถังอวี่ถูกความเจ็บแปลบบริเวณข้างหน้าผากปลุกให้ตื่นขึ้น
“คุณชายโปรดรอสักครู่ เบลล่าจะรักษาให้ท่านเดี๋ยวนี้” เสียงโลหะเย็นๆ ดังขึ้นข้างหู ยังไม่ได้ทันคิดอะไ ความเจ็บตรงหน้าผากก็ค่อยๆ จางหายไป
เอ๋ เดี๋ยวก่อน!
ถังอวี่ลืมตาโพลง ยื่นมือลูบคลำตำแหน่งหัวใจ ไม่เจ็บเลยสักนิด! หัวใจยังเต้นแข็งแรงมาก!
นี่เขา...ยังไม่ตายเหรอ
“คุณชาย ไม่ทราบว่าท่าน้าลบรอยแผลเป็บนหน้าผากทิ้งหรือไม่”
เสียงที่เต็มไปด้วยความรู้สึกของโลหะดึงความคิดของถังอวี่กลับมา ถังอวี่มองดูหุ่นยนต์ผู้ดูแลที่แสนคุ้นเคยตรงหน้า นี่คือหุ่นยนต์ของเขาโดยเฉพาะ
เบลล่าเห็นถังอวี่ไม่ตอบ ก็คิดว่าร่างกายของเขายังมีปัญหาอะไรอีกจึงสแกนใหม่อีกรอบ
อืม นอกจากหัวใจเต้นค่อนข้างเร็วแล้วก็ไม่มีปัญหาอะไร ร่างกายของคุณชายแข็งแรงมาก
“คุณชาย ไม่ทราบว่าท่าน้าลบรอยแผลเป็บนหน้าผากทิ้งหรือไม่” เบลล่าถามอีกรอบ
ถังอวี่ดึงสติกลับมาในที่สุด เขาลูบรอยแผลเป็บนหน้าผาก เขาจำได้ว่าแผลเป็นี้เกิดจากการที่ถังจื่อฉีผลักเขาตกบันไดเมื่อหนึ่งปีก่อนขณะที่เขากำลังเตรียมสอบเข้าโรงเรียนทหารอันดับหนึ่งของหฺวาซย่า
ตอนนั้นเขาเคยบอกกับเบลล่าว่าไม่ต้องลบรอยแผลเป็ เพราะเขาอยากใช้รอยแผลเป็นี้ทำให้มารดาเอ็นดูตนเองบ้าง ทว่ามารดากลับมองเพียงปราดเดียวแล้วกล่าวว่า ‘อย่าทะเลาะกับน้อง อีกอย่างน้องชายแกอยากเข้าโรงเรียนทหารอันดับหนึ่ง แกก็เอาโควตาพิเศษนั่นให้น้องไปซะ’ เพราะประโยคนี้ทำให้เขาเข้าใจโดยสมบูรณ์แล้วว่าในสายตามารดา เขาไม่นับเป็อะไรเลยจริงๆ
ถังอวี่ไม่อยากคิดเื่ที่ทำให้เขาหงุดหงิดพวกนั้นอีก ตอนนี้เขาอยากทำความเข้าใจแค่เื่เดียวให้ชัดเจน!
เขาถูกถังจื่อฉีกับโจวจิ้นิร่วมมือกันฆ่าทิ้งแล้วไม่ใช่เหรอ อย่าบอกนะว่าตอนนี้เขากำลังฝันไป แต่ความเ็ปจากการถูกแทงหัวใจต่อให้เขาอยากลืมก็ลืมไม่ลง หรือว่าทั้งหมดก่อนหน้านี้ล้วนแค่ฝันไปงั้นเหรอ
แต่เมื่อครู่เขาตื่นขึ้นเพราะความเ็ปตรงข้างหน้าผาก เช่นนั้นก็พิสูจน์แล้วว่าแผลนี้เพิ่งได้มาเมื่อไม่นานนี่เอง และาแที่หัวใจไม่อาจทำให้ตนฟื้นตัวกลับมาแข็งแรงได้รวดเร็วขนาดนี้ ยิ่งกว่านั้น จากความเกลียดชังที่ถังจื่อฉีมีต่อเขา อีกฝ่ายไม่มีทางปล่อยให้เขามีโอกาสรอดชีวิตหรอก
“เบลล่า ตอนนี้กี่โมงแล้ว” ถังอวี่เอ่ยถามตรงๆ ถึงอย่างไรหุ่นยนต์ก็สงสัยไม่เป็ อีกอย่างเบลล่ายังมีความเคยชินอยู่อย่างหนึ่ง
“คุณชาย ตอนนี้เวลาบ่ายโมงสี่สิบสามนาทีของวันที่สองเดือนแปดปีปฏิทินอันตรดารา 3027”
ไม่ผิด ทุกครั้งที่เบลล่ารายงานเวลาต่อเขามักจะบอกวันเดือนปีด้วยเสมอ
เป็เวลาเมื่อหนึ่งปีก่อนดังคาด...
แต่ว่านี่ไม่อาจพิสูจน์อะไรได้
“เบลล่า ส่งรูปถ่ายของโจวจิ้นิมาให้ฉันดูที”
ถังอวี่คิดว่าต่อให้ฝันไป เขาก็ไม่มีทางฝันถึงโจวจิ้นิ แถมรูปร่างหน้าตายังชัดเจนขนาดนั้นอีก เขาไม่คิดว่าคนแปลกหน้าที่ไม่เคยเห็นมาก่อนจะปรากฏตัวในฝันของเขาได้
ไม่นานเบลล่าก็เปิดรูปถ่ายของโจวจิ้นิออกมา หลังจากตระกูลโจวเตรียมแต่งงานเชื่อมความสัมพันธ์กับตระกูลถัง ในชิปของเขาก็มีข้อมูลของโจวจิ้นิแล้ว รูปถ่ายแค่ใบเดียวไม่เหลือบ่ากว่าแรงมันสักนิด
ชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาบนรูปถ่ายสะท้อนสู่ม่านตาของถังอวี่ ั์ตาฉายไอสังหารเสี้ยวหนึ่งก่อนจะถูกเขาระงับไว้อย่างรวดเร็ว บอกตัวเองว่าตอนนี้ยังไม่ถึงเวลา...
ตอนนี้ถังอวี่มั่นใจเต็มร้อยแล้ว ความเ็ปจากการถูกแทงที่หัวใจ รูปถ่ายของโจวจิ้นิ เวลาในตอนนี้ ล้วนแล้วแต่กำลังยืนยันว่าตนกลับมาเกิดใหม่แล้วจริงๆ
ถังอวี่หรี่ตาลง ย้อนนึกถึงคำพูดที่ได้ยินก่อนสิ้นใจ ตนเอง...เป็ลูกนอกสมรสงั้นเหรอ
ลูกนอกสมรสก็เท่ากับว่าไม่ใช่คนตระกูลถัง แต่ทั้งที่เขาเคยแอบไปยืนยันแล้วแท้ๆ ว่าตนเป็บุตรชายในสายเืของมารดาจริงๆ แม้ว่าบิดาจะเฉยเมยต่อตน แต่คุณปู่ก็เอ็นดูตนมาก
ถังอวี่มั่นใจมากว่าตนเป็คนตระกูลถัง
ถ้าอย่างนั้น ลูกนอกสมรส...เริ่มลือมาจากไหน
“คุณชาย ไม่ทราบว่าท่าน้าลบรอยแผลเป็บนหน้าผากทิ้งหรือไม่” เบลล่าถามอีกครั้ง ดูท่าทางหากมันไม่ได้รับคำตอบก็คงถามต่อไปไม่หยุดแน่
ความคิดถูกขัดจังหวะอีกครั้ง ถังอวี่มองดูหุ่นยนต์ที่ไม่รู้จักยืดหยุ่นตรงหน้าตัวนี้อย่างหมดคำจะเอ่ย
“กำจัดทิ้งซะ!”
ในเมื่อกลับมามีชีวิตใหม่ พวกสิ่งที่เคยอยากใช้ดึงดูดความสนใจจากคนอื่นเหล่านี้ก็ไม่จำเป็แล้ว
2K
