บทที่38 พบกันอีกครั้งไห่ถาง
เนี่ยฟงพาเดินมาที่ถนนที่ไม่ค่อยมีคนจากนั้นก็ปรากฎชายสวมชุดสีดำสี่คนขวางพวกเขา”น้องชายส่งของมีค่ามาดีๆพวกเจ้าจะได้ไม่เจ็บตัว”ชายชุดดำหน้าตาดุดันกล่าว”นี่ท่านหาเรื่องผิดคนแล้วนะข้าว่า”ซานหนิงพูด”นางหนูอย่าปากดีพวกเรามีกันยี่สิบคนเจ้าไม่รอดหลอก”ซานหนิงโกรธ”เจ้าเรียกใครนางหนู”ศิษย์พี่ข้าจักการเอง”เย่หวิ๋นพูด”เนี่ยฟงเจ้าระบุตำแหน่งพวกเขาให้ข้าที”เนี่ยฟงหลับตา”บนหลังคามีเจ็ดคนอยู่ตามซอยรอบเราเก้าคนและสี่คนตรงหน้าแรา”เย่หวิ๋นยิ้ม ธนูง้างขึ้นฟ้าแสงจ้าคือศร
ศรกลหน!!!!!
เฟี้ยวววว!!!!
ธนูพุ่งขึ้นท้องฟ้าแล้วแตกออกราวกับพุศรยี่สิบดอกเข้าเป้า ที่แขนที่ขา ของโจรพวกนั้นนางไม่กะเอาชีวิต”
อ๊าาาาา!!!
เสียงรองจ้าทุกทิศทาง”พวกเจ้าเป็นใครกันเด็กทำไมเก่งขนาดนี้”เย่หวิ๋นยิ้ม”พวกเราศิษย์ป่าไผ่ดำจ่ะ”พวกโจรตาค้าง”หาเรื่องผิดคนจริงๆดีที่พวกเขาไม่เอาชีวิต”พวกท่านเลิกเป็นโจรสะเถอะไม่งั้นได้ตายแน่”ซานหนิงพูด”พวกเราไม่มีทางเลือกหัวหน้าเราไม่ปล่อยเราแน่ถ้าหากหาเงินไม่ได้”เนี่ยฟงทำหน้าคิด”หัวหน้าเจ้าเป็นใครกัน เก่งมากเลยรึ”เนี่ยฟงสงสัย”หัวหน้าเราถึงขั้นวิญญาณแห่งเซียนแล้วแถมมีธาตุมืดด้วย”เนี่ยฟงยิ้ม”หากข้าเอาชนะเขาพวกท่านจะเลิกเป็นโจรหรือไม่”พวกเขาหน้ามืดมน”พวกเราไม่อยากเป็นโจรหลอก แต่ว่าไม่รู้จะไปทำอะไร”พวกท่านไปสมัครเป็นทหารรับจ้างสิที่ตระกูลเนี่ย บอกว่ารู้จักกับเนี่ยฟงเขาจะรับท่านทันที”พวกเขางง”หรือว่าเจ้าคือเด็กคนนั้นที่ฆ่าอสูรระดับห้า”เนี่ยฟงยิ้มอีกครั้งแต่ไม่ตอบ”พาข้าไปหาหัวหน้าเจ้า”
“เนี่ยฟงเอาจริงๆหรือพวกนี้มันโจรนะจะรับเข้าสังกัดของพ่อเจ้าน่ะ”ฟานเยว่เป็นห่วง เนี่ยฟงยิ้ม”ไม่ต้องห่วงศิษย์พี่ข้าดูคนไม่ผิด”แล้วพวกเขาก็พาเนี่ยฟงไปที่ฐานพวกเขามันเป็นซอยมืดๆเมื่อทะลุมาได้ก็เป็นลานกว้าง มีบ้านหลังใหญ่อยู่ตรงกลางมีคนเฝ่ายามอยู่สองสามคน”กาเชียงเจ้าพาใครมา”เขาทำหน้าไม่ถูก”หนุ่มคนนี้จะมาท้าหัวหน้าเราสู้”อะไรนะเจ้าหาเรื่องตายรึเจ้าหนุ่ม”เขาหัวเราะ เนี่ยฟงยิ้ม”หัวหน้าท่านกลัวเด็กรึ”ยามเฝ้าประตูโกรธทันทีพุ่งใส่เนี่ยฟง แล้วคนข้างในกว่าสามสิบคนก็ออกมา
“เกิดอะไรขึ้น”
เสียงหัวหน้าโจรดังขึ้นทำให้ยามหยุดชะงัก”มีคนมาหาเรื่องพวกเราหัวหน้า”จากนั้นร่างชายใหญ่โตก็ปรากฎขึ้นเบื่องหน้า”ใครมันกล้าทำเช่นนั้น”เขามองไปยังเด็กสี่คน และกาเชียงที่บาดเจ็บ”เจ้ามันไร้ความสามารถกาเชียง”เนี่ยฟงมองดูหัวหน้าโจร”แม่แต่ท่านก็ไม่ใช่คู่มือเราหัวหน้า”เนี่ยฟงพูดล้อเรียนเขา”บังอาจ!!!!”ค้อนยักษ์ปรากฎในมือหัวหน้าโจรฟาดใส่เนี่ยฟงด้วยความเร็วทุกคนตะลึง
ตู้มมมมม
เนี่ยฟงใช้เพียงนิ้วเดียว รับการโจมตี เมือเขากลายเป็นสีดำ เนี่ยฟงยิ้ม “นี่เต็มแรงแล้วหรือท่านหัวหน้า”หัวหน้าโจรหน้าซีด”ลูกน้องกว่าสามสิบคนตะลึง”เจ้าบ้าจะโชว์เยอะไปแล้วข้าหิวข้าวแล้ว”ซานหนิงไม่ชอบอากาศที่นี่อยากกลับแล้ว”ศิษย์พี่ข้ารีบก็ได้”พูดจบหัวหน้าโจรลมหงายหลังทันที ทุกคนตะลึงตาค้าง”นี่มันเกิดอะไรขั้น”สักพักร่างหัวหน้าโจรมีเลือดใหลออกมาจากแผลเป็นพันๆ”กาเชียงอย่างที่ข้าพูดหากเจ้าไม่รู้จะทำงานอะไรก็ตามที่ข้าบอกแต่ข้าขอเตื่อนตระกูลเนี่ยมีกฎอยู่หากละเมิดเจ้าตายเท่านั้น”แล้วทั้งสี่ก็กลับ ออกไป
เมื่อมาถึงโรงเตี๊ยม”พวกเจ้าไปไหนกันมานี่มันกี่ยามแล้ว”จิวจื่อหยาโกรธ”พอดีมีเรื่องนิดหน่อยอาจารย์จิวพวกเราเลยมาช้า”เนี่ยฟงพูด นางทำหน้าสงสัย”มีเรื่องอะไรว่ามา”มีโจรมาปล้นเราอาจารย์”ฟานเยว่พูด ปัง!!! นางตบโต๊ะ “โจรที่ไหนกล้าปล้นคนของป่าไผ่ดำ”เนี่ยฟงขำ”ข้าจัดการไปแล้วน่าจะนอนไปสิบวันน่าจะได้”นางยิ้มอย่างพอใจ”อาจารย์จิวจื่อหยาเนี่ยฟงมีทักษะแปลกๆอีกแล้วมือเป็นสีดำ”ซานหนิงพูด”เหม่ยตู้ซาหลุดขำออกมาเบาๆ”ข้าว่ามันไม่แปลกหลอกพวกเจ้าอย่าไปสนใจ ไปทานอาหารแลัวนอนได้ “
เนี่ยฟงกลับเข้ามาในห้องแล้วเริ่มฝึกทักษะเคลื่อย้ายจักรวาล พลังพุ่งขึ้นถึงจุดสุดอักขระสีทองปรากฎขั้นเป็นชั้นๆพลังหลายสายถูกเนี่ยฟงดูดซับพลังเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วจนร่างกายเนี่ยฟงปริแตกออกเขาใช้กายาพิษสมานกลับทันทีที่ปริแตกเนี่ยฟงปลดปล่อยพลังอสูรขั้นสูงสุดเท่าที่เขามีเพื่อสยบพลังเคลื่อนย้ายจักรวาล เหม่ยตู้ซาและจิวจื่อหยารับรับรู้ได้ทันทีว่าเป็นเนี่ยฟง”เจ้านี่เอาอีกแล้วอย่าทำโรงเตี๊ยมพังก็พอข้าจ่ายไม่ไหวนะ”เหม่ยตู้ซาพูด จิวจื่อหยาหัวเราะออกมา
มังกรทองหลายตัวปรากฎพันร่างเนี่ยฟงไว้แล้วมันก็ถูกดูดซึมเขาไปในร่าง เขาลืมตาขึ้นตาเขาเหมือนดวงตาของมังกรจากนั้นแสงและพลังทั้งหมดก็หายเข้าไปในตัวเนี่ยฟงทั้งตัวเขากลายเป็นสีดำมีเกล็ดเหมือนมังกรหรือสัตว์ นี่คือทักษะแขนมังกรที่พัฒนาด้วยพลังเคลื่อนย้ายจักรวาลเช่นเดียวกับทักษะอื่นๆที่พัฒนาทั้งหมดด้วยพลังนี้ สักพักเขากลับสู่สภาพเดิม
รอยยิ้มปรากฎ “เป็นทักษะที่เข้ามจยากนัก หากจ้าไม่มีจิตวิญญาณทั้งสองแล้วคงต้อวถอดใจ”
วันเวลาผ่านไปรวดเร็วนักนี่ก็วันสุดท้ายในเมืองหลวงแล้วพวกเขาทั้งหมดไปที่คลังสมบัติเพื่อประมูล ด้านหน้ามาคนมากมารอประมูลของ ค่าเจ้าคคละ 1 เหรียญ ดำ หญิงสาวคนหนึ่งเดินมาหาเขา”พวกท่านมากันหกคนใช่หรือไม”เหม่ยตู้ซาก้มหน้าเล็กน้อยเพื่อตอบรับ เนี่ยฟงเห็นใครคนหนึ่งเหมือนคนรู้จักแต่เขาเรียกไม่ทันเขาเดินหายเข้าไปในห้องประมูล
ให้องประมูลจะมีเวทีอยู่ตรงกลางเพื่อแสดงของผู้ประมูลจะอยู่สู่งขึ้นไปด้านบนในห้องจะมืดมากมีแค่บนเวทีที่สว่างพวกของเนี่ยฟงอยู่ทางซ้าย แล้วการประมูลก็เริ่มขึ้น
“สิ่งที่พวกท่านเห็นอยู่นี่คือยา เทพเซียนที่ช่วยให้ตัดผ่านได้ง่ายขึ้น ราคาเริ่มต้อน 5000 เหรียญ ดำ
6000 จากตระกลูหลง
8000 จากตระกูล จาง
แล้วราคาด็พุ่งถึง 20000 จบลงที่ตระกูล ซาง
ของชิ้นต้อไปคือ อาวุธของ เทพสวรรค์ กระบี่วิหก เริ่มต้นด้วย 20000 เหรียญ ดำ
ราคาพุ่งขึ้นอย่างรวดเร็ว
100000 จากนิการมังกรฟ้า
500000
จากนิกาย พยัคฆ์เมฆา
แล้วอาวุธก็ถูกประมูลโดยนิกายพยัคฆ์เมฆา
ของชิ้นต่อไปคือ สมุนไพรทั้ง7. หญ้าเซียน รากไม้หอมราชา หญ้าหางมังกร หญ้าไฟทอง ต้นแสงจันทร์ ใบต้นเชียนสวรรค์. และ โสมทองพันปี
ราคาที่ 10000 เหรียญ ดำ
50000 จากป่าไผ่ดำ
เมื่อได้ยินชื่อสำนักไม่ทีใครกล้าล่วงเกิน “ขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติ”เหม่ยตู้ซาขอบคุนพวกเขา
สินค้าชินต่อไป แร่ ไฟอสูร หาไม่ได้ไงง่ายๆ ราคาเริ่มต้นที่5000 เหรียญดำ
“นายท่านนั่นไม่ใช่แร่ธรรมดาต้องเอามันมา”จิตอสูรคุยกับเขา
20000 จากป่าไผ่ดำ
เหม่ยตูซาและจิวจือหยามองเนี่ยฟง “ก็ข้าเป็นศิษย์ท่านจริงๆนี่นา”จิวจือหยาขำ
ต่อไปเป็ของชิ้นสุกท้ายหินอสูรระดับห้าสีดำราคาเริ่มต้นที่ 300000
แล้วราคาก็จบลงที่ 1000000 เหรียญ ดำจากนิกายดาบโลหิต
สามนางไม่ได้อะไรมาเพราะของราคาสูงมาก”เนี่ยฟงเจ้าเอาแร่ไปทำอะไรที่ปาตงเจ้าก็ซื้อ”ซานหนิงถาม เนี่ยฟงยิ้ม”ข้าชอบแร่แปลกๆน่ะศิษย์พี่”แล้วทุกคนก็เดินออกมาพวกเขาอยู่ข้างในทั้งวันเมื่อออกมาเลยรู้สึกสดชื่น แล้วก็มีใครบางคนเดินเข้ามาทักเขานางปิดปากไว้เช่นเคย “เจ้าก็มาประมูลกับเขาด้วยแถมยังประมูลของแปลกๆอีก”ใครคนนั้นคือไห่ถางนั่นเองเนี่ยฟงจำเสียงได้นางมากับจ้าวหนานและฮันสือ นางป้องมือให้อาจารย์ทั้งสอง “มันอาจจะใช้ประโยชน์ได้หลายอย่างในภายภาคหน้า”ตอนนี้ไห่ถามรู้ถึงคำสั่งการหมั้นหมายแล้วแต่เนี่ยฟงยังไม่รู้เรื่องนางรู้สึกหลากหลายกับเนี่ยฟง”เจ้าจะเดินทางไปถึงที่ประลองเมื่อไร”ไห่ถางถาม”หน้าจะก่อนวันประลองสามวันนะ” ดวงตานางเป็นประกาย
“ข้าว่านางชอบเนี่ยฟงแน่ๆ”ฟานเยว่กระซิบซานหนิงและเย่หวิ๋น”ไม่แปลกเนี่ยฟงรูปงามขนาดนี่แถมยังเก่งอีกด้วย”ซานหนิงพูด เย่หวิ๋นยิ้มขำๆ”ข้าก็ดิดเช่นนั้นใครจะไม่ชอบเขา”
“เจ้าจะกลับซินหยวนเมื่อใดหรือ”เนี่ยฟงถาม”ขายังไม่แน่ใจคงต้องรอคำสั่งท่านพ่อ”งั้นข้าต้องไปแล้วขอลาก่อน”เนื่ยฟงเดินออกมากำลังจะจึ้นรถม้า”เนี่ยฟงเราอาจได้เจอกันเร็วๆนี้”นางพูดออกไป”อ่อข้าก็หวังเช่นนั้นข้าไปล่ะ”เนี่ยฟงตอบโดยไม่คิดอะไร “น้องชายไว้เจอกัน”ฮันสือพูด เนี่ยฟงป้องมือ
เช้าวันใหม่พวกเขาเตรียมตัวไปเดินทางไปเมือง เทียนจิน เพื่อไปบ้านของจิวจื่อหยา บ้านนางเป็นเมื่อแห่งนักปรุงยาเหม่ยตูซาต้องการทำยาบ้างอย่างแล้วพวกเขาก็เดินทางอีกครั้ง