โทษที ! พี่มากับระบบ x100

ตอนที่ 134 พลังของวิชากระบี่เพลิงผลาญสวรรค์

“......“

เงียบสงัด!

ทันทีที่เจียงเฉินพูดออกมา บริเวณโดยรอบก็เงียบลงทันที

ทุกคนมองไปที่เจียงเฉินด้วยท่าทางโง่งมทันที  

ข้าดูถูกเจ้าไปสินะ!

เจ้าเด็กนี่...คิดว่าพูดแบบนี้แล้วหวู่เฟยหลงจะกลัวรึไง ? ข้าผิดเองที่ประเมินความโง่ของเจ้าต่ำไป

เจ้าบอกว่าตัวเองนั้นยอดเยี่ยมและเข้าถึงเจตจำนงแห่งกระบี่ได้ อันนี้เราก็รู้  

แต่หวู่เฟยหลงเองก็ยอดเยี่ยมไม่แพ้กันและยังเข้าถึงเจตจำนงแห่งหมัดได้เหมือนกันไม่ใช่รึ  

นี่ยังไม่พูดถึง…… ที่ว่าหวู่เฟยหลงนั้นเป็นนักรบระดับก่อกำเนิดที่ทรงพลังแล้วนะ แค่ระดับการบ่มเพาะของเขาอย่างเดียวก็สูงกว่าเจ้ามาก !

ในกรณีนี้ ไม่ว่ายังไงเจ้าก็คงหนีไม่พ้นการถูกหวู่เฟยหลงตบตีอย่างแน่นอน  

แต่เจ้า ไอ่หนู เจ้ากลับกล้าพูดอย่างไม่ละอายว่าเจ้าสามารถเอาชนะหวู่เฟยหลงได้แม้จะไม่ใช้เจตจำนงแห่งกระบี่ก็ได้  !

นักรบที่อยู่ระดับรวมปราณนั้นแข็งแกร่งก็จริง แต่หากต้องการเอาชนะขุมพลังระดับก่อกำเนิดที่สามารถเข้าถึงเจตจำนงแห่งหมัดได้นั้น ต่อให้เจ้าใช้เจตจำนงแห่งกระบี่ก็ยังยากเลยไม่ใช่รึไง  ?

แน่ใจนะว่าเจ้าไม่ได้ล้อเราเล่น?

ตอนนี้ทุกคนต่างก็คิดว่าคำพูดของเจียงเฉินนั้นเป็นการเขียนเสือให้วัวกลัวเท่านั้น แม้แต่ซูหลิงเซียงก็ยังคิดว่าคำพูดของเจียงเฉินมันเกินไปเล็กน้อย!

แม้ว่าเธอจะรู้ว่าพรสวรรค์ด้านการต่อสู้ของเจียงเฉินจะไม่ได้น้อยไปกว่าพรสวรรค์ด้านการปรุงยา  

ด้วยอายุ 15 ปีของเขา เขากลับมีความแข็งแกร่งถึงขั้น 9 ระดับรวมปราณ และเข้าถึงเจตจำนงแห่งกระบี่ได้ 

อัจฉริยะเช่นเจียงเฉินนั้นมีความสามารถสูงส่งที่สามารถเอาชนะยอดฝีมือระดับก่อกำเนิดได้ก็จริง   

แต่นั่นมันก็เกิดขึ้นได้เฉพาะกับยอดฝีมือระดับก่อกำเนิดทั่วๆไปเท่านั้นไม่ใช่รึไง?

ในทางกลับกัน หวู่เฟยหลงนั้นเป็นถึงอัจฉริยะอันดับหนึ่งในรายชื่อหลิงหยุน นอกจากจะมีขุมพลังระดับก่อกำเนิดแล้วเขายังเข้าถึงเจตจำนงแห่งหมัดแล้วอีกด้วย  !

เจ้าคิดว่าตัวเองสามารถเอาชนะตัวตนเช่นนี้ได้เพียงแค่เจ้าคิดอยากชนะงั้นรึ  ?

“ฮ่าฮ่า... เจียงเฉิน เจ้าช่างหยิ่งผยองนัก!”

“อย่าได้พูดว่าจะไม่ใช้เจตจำนงแห่งกระบี่เลย แม้ว่าเจ้าจะใช้มัน เจ้าก็ไม่ทางชนะข้าอยู่ดี เจ้าไม่มีสิทธิ์แม้กระทั่งมาพูดต่อหน้าข้าด้วยซ้ำ!”

“ข้าจะแสดงให้เจ้าเห็นเองว่าความแข็งแกร่งอันต่ำต้อยของเจ้านั้น หาใช่อะไรเลยเมื่ออยู่ต่อหน้าข้า!”

หวู่เฟยหลงหัวเราะอย่างเหยียดหยาม

หมัดของเขาสั่นไปมา และกลุ่มก้อนพลังก่อกำเนิดที่มีเจตจำนงแห่งหมัดอยู่ก็ถูกชกออกไปที่เจียงเฉินโดยตรง

เพลงมวยผสานเจตจำนง!

พลังอันเกรี้ยวกราดที่หวู่เฟยหลงแสดงออกมานั้นเพียงพอที่จะสร้างความเสียหายรุนแรงให้กับนักรบระดับก่อกำเนิดได้เลย  !

แต่ทว่าเจียงเฉินกลับจ้องมองไปยังโจมตีที่รุนแรงของหวู่เฟยหลงอย่างสงบนิ่ง

เมื่อเขาสะบัดมือของตัวเองหนึ่งครั้ง กระบี่หยานหลงก็เปล่งประกายขึ้นในอากาศ

ฝ่ามือของเจียงเฉินก็จับไปที่ถือกระบี่หยานลงและกำมันแน่นหนา จากนั้นพลังก่อกำเนิดของเขาก็ไหลเข้าสู่กระบี่หยานหลง 

ด้วยการผสมผสานพลังปราณเข้าไป แสงกระบี่สีแดงที่ลุกโชนเหมือนเปลวเพลิงก็พุ่งทะลุสูงขึ้นสู่ท้องฟ้า 

แสงกระบี่สีแดงเพลิงนี้ทำให้อุณภูมิของพื้นที่โดยรอบทั้งหมดร้อนขึ้นทันที 

ด้วยกลิ่นอายของสวรรค์และโลกในอากาศที่ถูกกระตุ้นด้วยแสงกระบี่สีแดง อากาศรอบๆก็ถูกเปลี่ยนเป็นเปลวเพลิง 

หลังจากนั้นครู่หนึ่ง พวกเขาก็เห็นกลิ่นอายของสวรรค์และโลกที่อยู่ลอยรอบๆไหลมาบรรจบกันอย่างรวดเร็วที่แสงกระบี่สีแดงนี้ จากนั้นมันก็ควบแน่นเข้าด้วยกันจนเกิดเป็นกระบี่เปลวเพลิงยักษ์ที่มีขนาดยาวสามฟุตในอากาศ  !

“วิชากระบี่เพลิงผลาญสวรรค์ สะบั้น!”

เมื่อมองไปยังหวู่เฟยหลงที่ยืนอยู่ตรงข้าม เจียงเฉินก็หรี่ตาลงเล็กน้อยและตะโกนออกมาอย่างเย็นชาพร้อมกับฟาดกระบี่หยานหลงออกไป  !

ในชั่วพริบตา...

ภายใต้การจ้องมองอันน่าตกใจนับไม่ถ้วน กระบี่เปลวเพลิงยักษ์ก็ฟันลงไปที่หวู่เฟยหลงทันทีพร้อมกับกระแสลมที่ร้อนแรง

ฟุบ

กระบี่เปลวเพลิงยักษ์ก็ราวกับถูกฟันเข้ากับแตงกว่าหรือผัก หมัดของหวู่เฟยหลงที่อยู่กลางอากาศถูกฟันขาดออกจากกันทันทีและกระบี่เปลวเพลิงยักษ์ก็ยังคงพุ่งต่อไปจนประทะเข้ากับร่างของหวู่เฟยหลงโดยตรง 

หวู่เฟยหลงก็กรีดร้องเสียงดังลั่นราวกับฟ้าร้อง เขากระอักเลือดออกมาทันทีในขณะที่ถูกส่งกระเด็นไกลออกไปไม่กี่ฟุต 

เสื้อผ้าบนร่างกายของเขาไม่หลงเหลืออยู่อีกค่อไปและร่างกายของเขาก็ถูกปกคลุมไปด้วยอากาศที่แผดเผา  

“วิชาต่อสู้ที่หลอมรวมเข้ากับกลิ่นอายขอสวรรค์และโลก จะ... เจ้าเชี่ยวชาญวิชาต่อสู้ระดับปฐพีได้ยังไงกัน!”

หวู่เฟยหลงพยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อประคองร่างกายของตัวเองให้ลกุขึ้นมาและในที่สุด เมื่อเขาสามารถยืนได้อย่างมั่นคง เขาก็จ้องมองไปที่เจียงเฉินด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัว

ฟูดดดดด!

ในไม่ช้า...

คอของหวู่เฟยหลงก็กระอักเลือดหวานจำนวนมากออกมาจากปาก จากนั้นคอของเขาก็ห้อยลงมาอย่างไร้เรี่ยวแรงและเขาก็สลบลงกับพื้นทันที