เฉินเซี่ยง มองไปยังผงสมุนไพรที่ผสมเข้าด้วยกันขณะที่มันกำลังควบแน่นเป็เม็ดยาโอสถ
ปัง!
เสียงที่น่าหวาดกลัวแหวกผ่านอากาศพร้อมกับคลื่นปราณะเิออกมาจากเตาปรุงยาเฉินเซี่ยง ถอยหลังอย่างรวดเร็วพร้อมจ้องไปยังฝาเตาปรุงยาที่หล่นลงด้วยท่าทางใ
“บัดซบ!! เตาปรุงยาะเิ!”
“เ้าเป็อะไรมั้ย?” ซูเหม่ยเหยากล่าวถามด้วยท่าทางไม่ใส่ใจเล็กน้อยขณะที่นางกำลังหวีผมอยู่
“ข้าไม่เป็ไร” เฉินเซี่ยงกล่าวตอบขณะที่กำลังพยายามควบคุมลมหายใจ เมื่อลมหายใจสงบลงจึงเริ่มตรวจสอบเตาปรุงยาเพื่อดูว่ามีส่วนไหนที่เสียหายบ้าง...โชคยังดีที่มันไม่เป็อะไร
ซูเหม่ยเหยา ยิ้มบางขณะที่นางกล่าวให้กำลังใจ“ถ้าเช่นนั้นสกัดกลั่นเม็ดยาต่อเถิดย่อมเป็ธรรมดาที่จะเกิดเหตุการณ์เช่นนี้ขึ้น”
เมื่อเห็นรอดยิ้มที่งดงามและทรงเสน่ห์ของซูเหม่ยเหยาฉากแห่งความล้มเหลวที่ปรากฏอยู่ในความคิดของ เฉินเซี่ยง พลันหายมลายไปสิ้น เมื่อเริ่มสงบลงแล้วเขาใช้เวลาพักผ่อนครู่หนึ่งแล้วจึงนำสมุนไพรออกมาเพิ่ม
1..2..และ 3 ชั่วยามผ่านไป เฉินเซี่ยง ผิดพลาดในขั้นตอนสุดท้ายอีกครั้งแต่โชคดีที่เตาปรุงยาไม่ได้ะเิดังเช่นครั้งก่อน
เฉินเซี่ยง ถอนหายใจพลางกล่าว “การสกัดกลั่นนี้ช่างยากเย็นแสนเข็ญข้าเหลือสมุนไพรเพียงชุดเดียว ซึ่งนั่นก็หมายความว่าข้าเลือกเพียงโอกาสเดียวเท่านั้นที่จะทำให้สำเร็จ”
เมื่อเห็นเม็ดเหงื่อผุดขึ้นบนใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยย่นของเฉินเซี่ยงซูเหม่ยเหยาเดินเข้ามาหาพร้อมนำผ้าขนหนูชุบน้ำหมาดๆ ซับเหงื่อบนใบหน้าของเขา นางกล่าว“หนุ่มน้อย...ข้าอยู่ตรงนี้...ไม่ต้องกังวลไปเมื่อตอนที่ข้าสกัดกลั่นเม็ดยาชำระไขกระดูก ข้าทำเตาปรุงยาะเิตั้งหลายครั้ง เ้าทำได้ดีแล้ว...ตามการประเมินของข้า อาจเป็ไปได้ว่าเ้าต้องพยายาม...อย่างน้อยก็มากกว่า 20 ครั้ง”
เมื่อจ้องไปยังดวงตาอันทรงเสน่ห์ของซูเหม่ยเหยาเฉินเซี่ยง กลายเป็ประหม่าในทันที ความงดงามอันเย้ายวนของนางทำให้ เฉินเซี่ยง ใจเต้นทันใดนั้นภายในความคิดของเขาปรากฏภาพเปลือยเปล่าของนางซึ่งถูกแผดเผาด้วยไฟราคะ
“อะไรนะ?! 20 ครั้ง? ข้าจะไปทำเช่นนั้นได้อย่างไร ข้าไม่ได้มีเงินมากขนาดนั้น” เฉินเซี่ยงกล่าวเขาสั่นศีรษะขณะกำลังพยายามเพ่งสมาธิและขจัดภาพอันเป็สิ่งรบกวนที่กำลังลอยวนไปเวียนมาภายในความคิดของเขา
ราวกับอ่านความคิดของ เฉินเซี่ยง ออก ซูเหม่ยเหยาทำท่าทางน่ารักพร้อมสั่นหน้าอกของนางเล็กน้อย“หนุ่มน้อยหากเ้าคิดจะจินตนาการกับข้า ข้าก็ไม่ว่าอะไรหรอกนะ แต่อย่าได้คิดเช่นนั้นกับศิษย์พี่ของข้าเชียวล่ะไม่เช่นนั้นเ้าอาจจะประสบกับหายนะก็เป็ได้”
เพียงแค่คิดถึง เป่ยยู่ยู่ ผู้งามสง่าและเต็มไปด้วยความกระหายเืพร้อมทั้งปราณที่โเี้ภาพการสังหารที่โหดร้ายทารุณพลันแล่นเข้ามาในความคิดของเฉินเซี่ยง เขาหัวเราะออกมาเขารู้สึกว่าตนโง่เขลาและไม่กล้าที่จะจ้องมองไปยังหน้าอกเนียนนุ่มคู่งามของซูเหม่ยเหยาอีกครั้ง
รอยยิ้มสะพรั่งเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจปรากฏขึ้นบนในหน้าซูเหม่ยเหยา
หลังจากนั้น เฉินเซี่ยง ใช้เวลากว่าหนึ่งชั่วยามในการพักผ่อนในระหว่างนั้นเขาได้ฟังซูเหม่ยเหยาเล่าประสบการณ์การปรุงเม็ดยาชำระไขกระดูก หลังจากเขาพักผ่อนเต็มที่เขาจึงเริ่มสกัดกลั่นเม็ดยาอีกรอบ และในครั้งนี้ เฉินเซี่ยง สามารถสกัดกลั่นเม็ดยาได้เร็วขึ้นเขาใช้เวลาประมาณหนึ่งชั่วยามครึ่ง ก็ได้เข้าสู้ขั้นตอนสุดท้ายคือการควบแน่นเม็ดยา
ดวงตาของซูเหม่ยเหยาเป็ประกายขณะที่นางจ้องมองเฉินเซี่ยง ในความเห็นของนาง เป็ไปไม่ได้ที่ เฉินเซี่ยง จะสามารถสกัดกลั่นเม็ดยาชำระไขกระดูกได้เร็วขนาดนี้แต่เขาก็ทำสำเร็จ! ดังนั้นซูเหม่ยเหยาจึงอดชื่นชมพร์ของนักปรุงยาน้อยๆ คนนี้ไม่ได้
นางสามารถมองเห็นอนาคตที่น่าอัศจรรย์ต่างๆนานา ของ เฉินเซี่ยง อีกทั้งนางยังคิดว่าในอนาคต เฉินเซี่ยง อาจจะก้าวล้ำพวกนางไปอย่างแน่นอน
“ท่านพี่... เราไม่ได้ตัดสินใจผิดที่ให้เส้นชีพจรศักดิ์สิทธิ์ของพวกเราแก่เขา!บุรุษผู้นี้จะไม่ทำให้เราผิดหวัง” ซูเหม่ยเหยาส่งกระแสจิตหาเป่ยยู่ยู่ที่อยู่ภายในแหวนด้วยััศักดิ์สิทธิ์
“ก็แค่ดีกว่าที่คิดไว้..” เป่ยยู่ยู่กล่าวด้วยน้ำเสียงเ็าแต่ซูเหม่ยเหยาสามารถััถึงร่องรอยของรอยยิ้มที่หาได้ยากยิ่ง
ไม่นานหลังจากนั้น เฉินเซี่ยง ลืมตาขึ้นเขาประคองฝาเตาปรุงยาพร้อมกับค่อยๆ เปิดออกอย่างตื่นเต้น หลังจากเห็นสิ่งที่อยู่ข้างในเขามองไปทางซูเหม่ยเหยาด้วยความยินดี “พี่เหม่ยเหยา ข้าทำได้แล้ว! ข้าสกัดกลั่นเม็ดยาชำระไขกระดูกได้แล้ว!”
เป่ยยู่ยู่ กลับออกมาจากแหวน ในตอนนั้นดวงตาของนางเต็มไปด้วยความประหลาดใจระคนความสุขเช่นเดียวกันกับซูเหม่ยเหยา นางฝากความหวังของพวกนางทั้งหมดไว้กับเฉินเซี่ยง และหลังจากได้เห็นระดับพร์ตามธรรมชาติของเขาแล้ว พวกนางจึงมีความสุขอย่างมาก
โดยทั่วไปแล้ว มีเม็ดยาชำระไขกระดูก 3 เม็ดในการสกัดกลั่นหนึ่งครั้งแต่เฉินเซี่ยงสามารถสกัดกลั่นได้เพียง 2 เม็ด โดยเขาใช้เวลาไปเพียงหนึ่งวันในการสกัดกลั่นพวกมันเท่านั้นด้วยเวลาเพียงเท่านี้ ทำให้สามารถบอกได้เลยว่าเขาคือผู้มีพร์เยี่ยงไร!
ผู้ที่สามารถทำให้สำเร็จได้นั้นมีเพียงคนที่มีพร์อย่างมากเท่านั้นการกระทำของ เฉินเซี่ยง ที่แสดงออกมาเช่นนี้ เขาไม่ได้มีเพียงความสามารถ แต่ยังมีการรับรู้ที่ผิดธรรมดาที่สามารถรับรู้การเปลี่ยนแปลงเล็กๆน้อยๆ ระหว่างกระบวนการควบแน่นเม็ดยา
หลังจากพยายามเพียงไม่กี่ครั้ง ด้วยการรับรู้นั่นเฉินเซี่ยง จึงสามารถทำให้มันสำเร็จได้ด้วยการปรับแต่งสิ่งสำคัญต่างๆ ให้เหมาะสม
ซูเหม่ยเหยาขยี้ผม เฉินเซี่ยง ดวงตาทรงเสน่ห์ของนางมองไปยังเฉินเซี่ยงพลางยิ้มแล้วกล่าว“ดีมากเ้าเด็กน้อยเ้าไม่ทำให้ข้าผิดหวัง!”
เมื่อได้ยิน ซูเหม่ยเหยา กล่าวเช่นนั้นเป่ยยู่ยู่ เองก็พยักหน้าอย่างเห็นด้วย สายตาที่เ็าของนางนุ่มนวลลงอย่างมาก
เมื่อได้ยินสาวงามล่มเมืองทั้งสองยกย่องเขาด้วยความสนิทสนมในใจของ เฉินเซี่ยง จึงเต็มไปด้วยความภูมิใจ แม้ว่าครั้งนี้เขาจะทำสำเร็จ แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่ามันจะสำเร็จทุกครั้ง
โดยที่ไม่ยินยอมให้ความภูมิใจมาเป็ตัวถ่วงความแน่วแน่เขา้าสกัดกลั่นเม็ดยาอีกสักเล็กน้อยก่อนที่จะจากห้องใต้ดินแห่งนี้ไป
ขณะที่เขาจากไป หญิงสาวนางหนึ่งผู้สวมใส่กระโปรงสีม่วงกำลังนั่งอยู่ในตึกเล็กๆปรากฏขึ้นในสายตาของเขา
นางมีบรรยากาศที่สูงส่งและมีลักษณะที่สวยงามในตอนนั้น จิตใจของ เฉินเซี่ยง กลายเป็ว่างเปล่าขณะที่เขาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสับสน“เซี่ยนเซี่ยนเหตุใดเ้าถึงมาอยู่ที่นี่?”
ซู่เซี่ยนเซี่ยนมองเฉินเซี่ยงพร้อมกล่าว“อะไรกัน? ข้าจะมาหาท่านไม่ได้หรือ? อืมม..ท่านเองก็เป็ผู้ใหญ่แล้ว ท่านควรจะเป็ผู้ที่มาหาข้ามิใช่หรือ? ทำไมต้องเป็ข้าที่มาหาท่านทุกครั้ง? ฮึ่ม!นี่เป็เื่ที่ทำให้ข้ากลายเป็ตัวตลกในสายตาของคนอื่น”
เฉินเซี่ยง เกาศีรษะด้วยความลำบากใจ ไม่ใช่ว่าเขาไม่้าไปหาซู่เซี่ยนเซี่ยน แต่เขา้าฝึกปรุงยาเป็ก่อน เขาเดินทอดน่องไปหา ซู่เซี่ยนเซี่ยนพร้อมกับใช้มือของเขาลูบใบหน้าของนางเบาๆ ใบน่าของนางพลันเปลี่ยนเป็แดงระเรื่อยราวกับผัดแต่งใบหน้า
“ซู่เซี่ยนเซี่ยน ข้าขอโทษเ้าจริงๆ ข้ายุ่งกับการปรุงยาโปรดรับนี่แทนคำขอโทษของข้า..”เฉินเซี่ยงนำกล่องใบเล็กที่ประกอบไปด้วยเม็ดยาสีดำ2 เม็ดออกมา นี่เป็เม็ดยาชำระไขกระดูกเม็ดเดียวกันกับที่เขาเพิ่งสกัดกลั่น!
ซู่เซี่ยนเซี่ยนเปิดกล่องออกพร้ะโกนเบาๆ“เม็ดยาชำระไขกระดูก!พี่เสี่ยวเซี่ยง..ท่านสกัดกลั่นมันด้วยตนเองหรือ?”
เฉินเซี่ยง ยิ้มพร้อมกล่าวว่า “ข้าบังเอิญสกัดกลั่นมันได้เพราะความโชคดีตอนนี้ข้ามีวัตถุดิบไม่มากนัก และข้าเพิ่งยัง้าจัดเตรียมซื้อหามาเพิ่ม แต่อย่างว่า..ตึกเม็ดยาิญญาเป็ของตระกูลเหยาไปแล้วถ้าข้าไปซื้อวัตถุดิบที่นั่น ข้าคงต้องจ่ายในราคาสูงกว่าท้องตลาดหลายเท่านัก… เซี่ยนเซี่ยนเ้าพอจะช่วยข้าซื้อหาสมุนไพรเหล่านี้ได้หรือไม่?”
ซู่เซี่ยนเซี่ยน ก้มศีรษะลงพร้อมกับครุ่นคิดอย่างจริงจังท่าทางและใบหน้าของนางเปลี่ยนเป็เคร่งเครียดขณะที่นางกล่าวอย่างจริงจัง “แน่นอน… แต่พี่เสี่ยวเซี่ยงท่านสามารถสกัดกลั่นเม็ดยาชำระไขกระดูกด้วยอายุเพียงเท่านี้ มันน่าอัศจรรย์เกินไปแล้ว!”
นางเปลี่ยนน้ำเสียงเป็กระซิบพร้อมกล่าวต่อว่า“พี่เสี่ยวเซี่ยงท่านสามารถเข้าสู่นิกายผู้ฝึกตนได้ในภายหลัง และมีแนวโน้มว่าท่านจะบรรลุจุดสูงสุดของนักสู้”
เฉินเซี่ยง พยักหน้าพร้อมกล่าว “ข้าก็ตั้งใจไว้เช่นนั้นแต่ตอนนี้ ข้ายังแข็งแกร่งไม่มากพอ เซี่ยนเซี่ยน มีนิกายไหนมาเชื้อเชิญเ้าหรือไม่?”
นางถอนหายใจพร้อมกล่าวตอบ “มันไม่ใช่นิกายแต่เป็คนผู้หนึ่ง นางเป็ผู้มีพระคุณของพวกเราตระกูลซู่ นางชื่นชมในตัวข้าและ้าให้ข้าเป็ศิษย์ของนางนางดูเหมือนจะเป็สมาชิกของนิกายผู้ฝึกตนที่ไหนสักแห่ง แต่นางไม่ได้กล่าวอะไรไว้มากมาย”
“ข้าจะติดตามนางไปในเร็วๆ นี้…..” ซู่เซี่ยนเซี่ยน หยุดกล่าวด้วยความกลัว
“มันไม่สำคัญหรอก นั่นเป็เป้าหมายของนักสู้ทุกคนไม่ว่าช้าหรือเร็ว ข้าก็ต้องไปอยู่ดี..” เฉินเซี่ยงกล่าวขณะที่นำเงิน 10,000 เหรียญิญญาส่งให้กับซู่เซี่ยนเซี่ยน เพื่อฝากซื้อสมุนไพรต่างๆ
เมื่อรับเงินมาจาก เฉินเซี่ยง แล้ว ซู่เซี่ยนเซี่ยนกล่าว“เม็ดยาชำระไขกระดูกใช้กับข้าไม่ได้ในตอนนี้เช่นนั้นข้าจะช่วยท่านเอามันไปขายเพื่อแลกเปลี่ยนสมุนไพรที่ท่าน้า พี่เซ่าเซี่ยง..รอข้าข้าจะกลับมาให้เร็วที่สุด”
หลังจากซู่เซี่ยนเซี่ยนจากไป เฉินเซี่ยงรีบไปอาบน้ำหลังจากอาบน้ำเสร็จ ซู่เซี่ยนเซี่ยนก็กลับมาพร้อมด้วยหญิงสาวทรงเสน่ห์ในชุดคลุมสีขาว
ถ้าเฉินเซี่ยงไม่ได้พบเป่ยยู่ยู่และซูเหม่ยเหยามาก่อนเขาคงตกหลุมรักหญิงสาวคนนี้อย่างง่ายดาย
สาวงามวัยกลางคนที่มาพร้อมกับ ซู่เซี่ยนเซี่ยนมีใบหน้ารูปไข่ไร้ซึ่งเครื่องประทินโฉมใดๆ ผิวของนางขาวซีดและละเมียดละไม ที่สำคัญนางไม่ได้ด้อยไปกว่า ซู่เซี่ยนเซี่ยน! นางเดินมาหา เฉินเซี่ยง พร้อมด้วยรอยยิ้มและดวงตาที่ราวกับหงส์รูปร่างลักษณะของนางสง่างาม การไหลเวียนของพลังในดวงตาของนางก็ลึกล้ำ ผู้คนอาจสามารถเข้าใจผิดได้ง่ายว่านางเป็เทพธิดาที่มีอำนาจยิ่งใหญ่…..
........................................
527
