ตอนที่ 23
Safe Zone ชั้นใต้ดิน
แกร๊งงง!!!
เสียงประตูเหล็กขนาดมหึมาปิดลงสนิท พร้อมแรงสั่นะเืที่ส่งผ่านมาถึงพื้นด้านล่าง เสียงคำรามของฝูง Walker และ Ravager ถูกตัดขาดทันที ราวกับโลกทั้งสองใบถูกแยกออกจากกันโดยสมบูรณ์
ความเงียบเข้าปกคลุม
เหลือเพียงเสียงหายใจหอบของผู้รอดชีวิตที่ยังคงดังอยู่ทั่วพื้นที่
นนท์ทรุดตัวลงกับพื้นทันที หลังจากะโลงบันไดมาอย่างสุดแรง ความเจ็บจากซี่โครงที่ร้าวแล่นไปทั่วร่างจนแทบหายใจไม่ออก เหงื่อและเืไหลอาบใบหน้า ขณะที่มือยังคงกำปืนแน่นโดยไม่รู้ตัว
ติ๊ง!
[เข้าสู่ Safe Zone ชั้นใต้ดินสำเร็จ]
[สถานะพื้นที่ : ปลอดภัยชั่วคราว]
[กำลังสแกนผู้รอดชีวิต…]
แสงสีขาวสว่างขึ้นทั่วพื้นที่ช้าๆ
ดวงตาของนนท์ค่อยๆ ปรับตัว ก่อนจะเริ่มมองเห็นสถานที่รอบตัวชัดขึ้น
และสิ่งที่อยู่ตรงหน้า…
ทำให้ทุกคนเงียบไปทันที
ที่นี่ไม่ใช่ห้องเก็บของใต้ดินธรรมดา
แต่มันคือ “ฐานหลบภัย”
ผนังโลหะสีขาวถูกสร้างอย่างเป็ระเบียบ แสงไฟ LED ติดเรียงตลอดทางเดิน พื้นสะอาดราวกับไม่เคยถูกใช้งานมาก่อน ด้านข้างมีประตูเหล็กหลายบาน พร้อมสัญลักษณ์ภาษาอังกฤษที่เขียนว่า Storage / Medical / Control Room
ทุกอย่างดูทันสมัยเกินกว่าจะอยู่ใต้ร้านสะดวกซื้อธรรมดา
“นะ… นี่มันอะไรกัน…”
เมย์พูดเบาๆ ด้วยสีหน้าตกตะลึง
เด็กนักเรียนสองคนเริ่มมองรอบตัวอย่างไม่อยากเชื่อ ขณะที่ชายวัยกลางคนที่ยังรอดอยู่ถึงกับนั่งนิ่ง เพราะสมองยังตามสิ่งที่เกิดขึ้นไม่ทัน
โลก้าเต็มไปด้วยนรก
แต่ด้านล่างกลับเหมือนฐานทัพลับในหนังไซไฟ
ติ๊ง!
[ยินดีต้อนรับ ผู้จัดการ Safe Zone]
[7-ELEVEN Underground Shelter]
[Level ปัจจุบัน : 1]
[กำลังโอนสิทธิ์ควบคุมให้ผู้ใช้งาน “นนท์”]
หัวใจของนนท์เต้นแรงขึ้นทันที
ทันใดนั้นเอง—
พรึ่บ!
หน้าจอขนาดใหญ่บริเวณผนังด้านหน้าก็เปิดขึ้นอัตโนมัติ ภาพแผนผังของ Safe Zone ทั้งหมดปรากฏขึ้น พร้อมข้อมูลจำนวนมากที่เลื่อนไปมาอย่างรวดเร็ว
[จำนวนผู้รอดชีวิต : 9]
[อาหารสำรอง : 14 วัน]
[น้ำสะอาด : 21 วัน]
[พลังงานสำรอง : 63%]
[ระบบป้องกันภายนอก : เสียหายหนัก]
[ระบบป้องกันชั้นใต้ดิน : ออนไลน์]
“เชี่ย…”
นนท์พึมพำเบาๆ
ร้าน 7-ELEVEN แห่งนี้…
ถูกสร้างให้เป็ Safe Zone ั้แ่แรก
แต่ใครสร้างมันไว้กันแน่?
และทำไมถึงมีระบบพวกนี้ซ่อนอยู่ใต้ดิน?
ทันใดนั้นเอง—
ปี๊บ…
เสียงแจ้งเตือนเบาๆ ดังขึ้นจากห้องด้านข้าง
ประตูโลหะบานหนึ่งค่อยๆ เปิดออกช้าๆ ก่อนที่หุ่นยนต์ทรงกลมสีขาวขนาดประมาณเด็กเล็กจะลอยออกมา ดวงตา LED สีฟ้าของมันกะพริบสองครั้ง ก่อนจะหันมามองนนท์ทันที
“ยืนยันตัวตนผู้จัดการใหม่…”
เสียงของมันดังขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบไร้อารมณ์
ทุกคนสะดุ้งทันที
เมย์ถึงกับถอยหลังไปชนผนัง
“อะ… อะไรอีกเนี่ย?!”
หุ่นยนต์ลอยเข้ามาใกล้นนท์ช้าๆ ก่อนจะฉายแสงสีฟ้าสแกนทั่วร่างของเขา
ปี๊บ…
[ยืนยันสำเร็จ]
[ผู้จัดการ Safe Zone คนปัจจุบัน : นนท์]
[AI ผู้ช่วย “SE-01” พร้อมให้บริการ]
ทันใดนั้นเอง หน้าจอรอบห้องก็เปิดขึ้นพร้อมกัน ภาพกล้องวงจรปิดจาก้าปรากฏขึ้นทันที
ทุกคนหันไปมองพร้อมกัน
และสิ่งที่เห็น…
ทำให้บรรยากาศเย็นเฉียบลงในพริบตา
ร้าน 7-ELEVEN ชั้นบนพังเละเกือบทั้งหมด
ชั้นสินค้าแตกกระจาย ซากศพและเืเต็มพื้น ขณะที่ฝูง Walker ยังคงเดินวนไปมาอย่างบ้าคลั่ง แต่สิ่งที่น่ากลัวที่สุด คือ Ravager
มันยังไม่ตาย
ร่างขนาดมหึมาของมันกำลังทุบประตูลับจาก้าอย่างต่อเนื่อง
ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม!
เสียงกระแทกดังะเืมาถึงชั้นใต้ดิน
ติ๊ง!
[ประตูกั้น Safe Zone รับความเสียหาย]
[ความทนทานคงเหลือ : 91%]
“มันจะพังเข้ามาไหม…”
เด็กนักเรียนคนหนึ่งถามเสียงสั่น
AI SE-01 หันไปตอบทันทีด้วยน้ำเสียงเรียบ
“ประตูนิรภัยระดับ B สามารถต้านการโจมตีระดับปัจจุบันได้ประมาณ 11 ชั่วโมง 24 นาที”
หลายคนถอนหายใจออกมาพร้อมกัน
อย่างน้อย…
คืนนี้พวกเขายังไม่ตาย
แต่นนท์กลับไม่ได้รู้สึกโล่งใจเลย
เพราะสายตาของเขากำลังจับจ้องภาพอีกมุมหนึ่งบนหน้าจอ
Commander…
มันยังยืนอยู่หน้าร้าน
แม้ Zombie Tide จะหยุดบุกแล้ว แต่มันกลับยังไม่ไปไหน ดวงตาสีแดงเข้มของมันมองตรงมาที่กล้องวงจรปิด ราวกับรู้ว่า นนท์กำลังดูมันอยู่เช่นกัน
จากนั้น—
มันก็ยิ้มอีกครั้ง
ก่อนจะค่อยๆ หันหลังเดินหายไปท่ามกลางความมืดของกรุงเทพฯ ที่พังทลาย
ติ๊ง!
[คำเตือนระดับสูง]
[คุณถูก “Commander” จดจำแล้ว]
[ความเสี่ยงในการถูกโจมตีเพิ่มขึ้น]
หัวใจของนนท์หนักอึ้งทันที
เื่ทั้งหมด…
เพิ่งเริ่มต้นเท่านั้น
และในวินาทีนั้นเอง—
AI SE-01 ก็พูดประโยคหนึ่งออกมาด้วยน้ำเสียงเรียบเย็น
“ตรวจพบสัญญาณขอความช่วยเหลือจาก Safe Zone อื่นในระยะ 3.2 กิโลเมตร”
ทุกคนชะงักทันที
เพราะนั่นหมายความว่า…
นอกจากพวกเขา
ยังมี “ฐานอื่น” อยู่ในกรุงเทพฯ ด้วย