มาช่วยฉันใช้เงินที

บทที่ 38 (ต่อ): คำสั่งพิฆาต! ล่มค่ายหนังยักษ์ใหญ่ภายใน 3 วัน

ในขณะที่ หยางซือซือ กำลังนั่งตัวแข็งทื่อ สมองช็อตฟีลกับตัวเลขห้าพันล้านหยวนที่พึ่งถูกโอนเข้าบัญชีมาแบบสดๆ ร้อนๆ ลู่ลี่ก็ค่อยๆ เอนหลังพิงพนักโซฟาหลุยส์อย่างสง่างาม ใบหน้าหล่อเหลาของเขาเปลี่ยนจากเรียบเฉยกลายเป็นเย็นชาและทรงอิทธิพลขึ้นมาทันที

"ห้าพันล้านนั่น... แค่เงินเอาไว้ให้คุณเอาไปใช้จ่ายค่าปรับและสู้คดีในชั้นศาลตามกฎหมาย" ลู่ลี่พูดเสียงเรียบพลางเคาะนิ้วลงบนโต๊ะกระจกเป็นจังหวะ "แต่ในเมื่อไอ้ผู้กำกับนั่นกับค่ายหนังเก่าของเธอ มันกล้าใช้อิทธิพลมืดมารังแกคนในครอบครัวของสมาชิกกลุ่มวาฬป๋าเปย์ของฉัน... เรื่องนี้มันคงไม่จบลงแค่การจ่ายเงินแล้วแยกย้ายหรอกนะ"

คำพูดของลู่ลี่ทำให้คุณชายหยางที่กำลังคุกเข่าอยู่ถึงกับเงยหน้าขึ้นมาด้วยดวงตาเป็นประกาย "ล-ลูกพี่... หมายความว่ายังไงครับ?"

ลู่ลี่ไม่ตอบ แต่เขาหยิบโทรศัพท์มือถือส่วนตัวขึ้นมา กดเปิดแอปพลิเคชันส่งข้อความเสียงเข้าไปใน "แชทกลุ่มวาฬป๋าเปย์" ซึ่งเป็นกลุ่มรวมตัวของเหล่าคุณชาย มหาเศรษฐี และผู้ทรงอิทธิพลรุ่นใหม่ทั่วทั้งเมืองที่ลู่ลี่เคยสยบมาแล้ว ทั้งแก๊งรถซูเปอร์คาร์ Apex Speed Club และกลุ่มทุนอื่นๆ

"ถึงพี่น้องทุกคนในกลุ่ม..." ลู่ลี่กรอกเสียงทุ้มต่ำแฝงอำนาจลงไปในไมค์ "...ตอนนี้ครอบครัวของคุณชายหยางกำลังโดนค่ายหนังหน้าเลือดรังแก ฉันต้องการให้พวกนายทุกคนที่มีเส้นสายในตลาดทุน วงการโฆษณา และโรงภาพยนตร์ เตรียมพร้อมอายัดและถอนทุนทั้งหมดออกจากบริษัทนั้นซะ"

ทันทีที่ข้อความเสียงถูกส่งออกไป ในเวลาไม่ถึงสามวินาที แชทกลุ่มก็ระเบิดเป็นโกโก้ครั้นช์! เหล่าคุณชายและมาเฟียไฮโซนับสิบคนต่างพากันรัวข้อความตอบกลับมาอย่างบ้าคลั่ง:

คุณชายซ่ง (แก๊งมาเฟียตระกูลซ่ง): "รับทราบครับลูกพี่ลู่ลี่! ตระกูลซ่งพร้อมตัดเส้นสายขนส่งและธุรกิจสีเทาของพวกมันทันที!"

คุณชายโจว (เจ้าพ่ออสังหาฯ): "โรงภาพยนตร์ในเครือตระกูลโจวทุกสาขาทั่วประเทศ จะถอดหนังของค่ายมันออกทั้งหมดตั้งแต่นาทีนี้ครับ!"

สปอนเซอร์ยักษ์ใหญ่: "บริษัทในเครือของผมจะถอนโฆษณาทั้งหมดออกจากดาราในค่ายมันครับลูกพี่!"

หยางซือซือนั่งฟังเสียงแจ้งเตือนที่ดังรัวๆ จากโทรศัพท์ของลู่ลี่ด้วยความรู้สึกเหมือนกำลังฟังเสียงวันสิ้นโลก ขนแขนของเธอตั้งชันไปหมด ชายหนุ่มตรงหน้าเธอคนนี้... แค่พูดประโยคเดียว ก็สามารถสั่งระดมพลกลุ่มทุนที่ทรงอิทธิพลที่สุดในประเทศให้เคลื่อนไหวพร้อมกันได้ราวกับกองทัพ!

ลู่ลี่วางโทรศัพท์ลง จากนั้นเขาก็หันหน้าไปทางหยางซือซือ แล้วเอ่ยถามขึ้นมาดื้อๆ ด้วยน้ำเสียงสัตย์ซื่อและราบเรียบราวกับชวนคุยเรื่องดินฟ้าอากาศ:

"บริษัทที่เธอทำอยู่ตอนนี้... มันชื่ออะไรนะ?"

หยางซือซือที่กำลังกลืนน้ำลายเหนียวๆ ลงคอ รีบตอบกลับเสียงสั่น "ช-ชื่อ 'เอนเตอร์เทนเมนต์ ไรซิ่ง ซัน' (Rising Sun Entertainment) ค่ะ... เป็นบริษัทค่ายหนังอันดับ 3 ของประเทศ มีมูลค่าสินทรัพย์ในตลาดหลักทรัพย์กว่าสองหมื่นล้านหยวนเลยนะคุณ..."

เธอพยายามจะเตือนเขาว่าบริษัทนั้นใหญ่โตขนาดไหน เพื่อไม่ให้ลู่ลี่ทำอะไรวู่วาม แต่ทว่าลู่ลี่กลับไม่ได้มีท่าทีสะทกสะท้านเลยแม้แต่นิดเดียว แววตาของเขากลับประกายความตื่นเต้นออกมาฉับพลัน!

‘โอ้โห! บริษัทอันดับ 3 ของประเทศ! มูลค่าสองหมื่นล้านหยวน!’ ลู่ลี่กรีดร้องด้วยความสะใจในใจ ‘สุดยอดไปเลยโว้ยยย! ยิ่งบริษัทใหญ่ ยิ่งต้องทุบเงินระบบลงไปอัดให้มันพังเยอะๆ งานนี้กูจะกวาดซื้อหุ้นไล่ทุบราคาให้ขาดทุนย่อยยับไปเลย! รอบนี้กูได้ผลาญเงินหมื่นล้านสมใจอยากชัวร์!’

ลู่ลี่ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง จัดเสื้อยืดสีดำให้เข้าที่ มองสบตากับหยางซือซือที่กำลังเงยหน้ามองเขาด้วยสายตาที่เปลี่ยนจากความเกลียดชังกลายเป็นความเคารพยำเกรงโดยที่เธอไม่รู้ตัว

ลู่ลี่เหยียดยิ้มมุมปาก คลี่รอยยิ้มของท่านประธานจอมเผด็จการออกมา ก่อนจะเอ่ยปากพูดประโยคที่ทำเอาหยางซือซือสมองระเบิดเป็นรอบที่ร้อยของวัน:

"ไรซิ่ง ซัน งั้นเหรอ?... หึ ดี! จำคำของฉันไว้ให้ดีนะหยางซือซือ... ฉันจะล่มบริษัทนั้นให้ล้มละลายหายไปจากประเทศนี้ ภายใน 3 วัน!"

พูดจบ ลู่ลี่ก็หันหลังเดินล้วงกระเป๋าออกจากคฤหาสน์ไปอย่างเท่ๆ โดยมีคุณชายหยางวิ่งตามไปส่งราวกะทาสผู้ซื่อสัตย์ ทิ้งให้ดาราสาวซูเปอร์สตาร์ระดับ SSR นั่งอ้าปากค้าง ตัวสั่นเทาอยู่บนโซฟาคนเดียว

[สถานะความคิด หยางซือซือ (SSR)]: ล่มบริษัทสองหมื่นล้านภายในสามวันเนี่ยนะ?! นี่มัน... นี่มันไม่ใช่แค่มหาเศรษฐีแล้ว! นี่มันคือปีศาจ... ปีศาจจอมเผด็จการที่สามารถพลิกฟ้าคว่ำดินได้ด้วยปลายนิ้วชัดๆ! แต่... ทำไมหัวใจของฉันมันถึงได้เต้นแรงขนาดนี้ล่ะ... ผู้ชายคนนี้... โคตรเท่เลย...

[วิ้งงงงง! ระบบแจ้งเตือนค่าสถานะล่าสุด]หยางซือซือ (SSR): คะแนนความชอบพุ่งทะยานจาก -10 พุ่งพรวดขึ้นมาอยู่ที่ +40 (โหมด: ตกตะลึงในความเท่ / หัวใจเริ่มหวั่นไหวอย่างรุนแรง!)