ณ ห้องประชุมเล็ก (โอโซน ทอล์อก)
"อ่า ขอโทษที่มาสยครับ" คุณฮันเตอร์บอก เนื่องจากเลลทไปประมาณ 15 นาทีแล้ว
"พี่จอม กับ พี่กระบี่ก็ยังไม่ถึงครับ น่าจะประมาณอีก 15 นาที" พี่ฮ่องเต้กล่าว
"เอเจเป็ไงบ้างวะมึง?" พี่นักรบหันไปถามคุณฮันเตอร์ ในระหว่างที่ทุกคนกำลังนั่งรอกันอยู่
"ก็ยังมีเพลียๆว่ะ เมื่อกี้ก็ดื้อจะมาประชุมให้ได้" คุณฮันเตอร์บอก
บริษัทนี้เขาดีกันจังเลย เ้านายเป็ห่วงเป็ใยลูกน้อง ผมนี่ชอบคนไม่ผิดจริงๆ
"โอโซน โอโซนครับ ทำไมทำหน้าเป็หมาเคลิ้มคนเกาพุงเลยล่ะครับ" พี่นักรบเอ่ยถาม
เอ่าพี่ หาเื่กันซะแล้ว ผมคิดในใจพลางมุ่ยหน้าลง
"อย่าด่าพี่ในใจครับ" บอกยังกะมานั่งอยู่ในใจ ให้พี่ฮันเตอร์อยู่คนเดียวนะครับ
ทุกคนก็หัวเราะครื้นเครง พลางประตูห้องเปิดออก
ชายหนุ่ม 2 คน เดินเข้ามาด้วยความเร่งรีบ
"ขอโทษที่สายครับพอดีต้องแวะไปรับยัยเจ๋อมาด้วย" พี่คนนิ่งๆเป็คนเอ่ยปาก
"ฉันชื่อเจ ไม่ใช่เจ๋อเว่ย ไอเวร" พี่ผู้หญฺิงที่เดินตามมาด้านหลัง ร้องออกมาอย่างเคืองๆ
คนนี้น่าจะพี่เอเจ เพราะยังหน้าซีดๆอยู่ อย่างที่คุณฮันเตอร์บอก แต่ขนาดหน้าซีดยังสวยขนาดนี้ เวลาปกติจะสวยขนาดไหนน๊าา
"เจ เตอร์บอกว่าไม่ต้องมาไง ป่วยขนาดนี้ยังจะซ่าอีกนะ" คุณฮันเตอร์หันไปดุ
"ไม่ได้เป็อะไรมากแล้ว เเค่เพลียๆ นี่จะเริ่มเลยป้ะ ถ้ายังขอขนมปังกับน้ำเปล่าให้หน่อยสิ" หันไปคุยกับคุณอันเตอร์ละวกกลับมาบอกพี่เต้
"เดี๋ยวผมจัดการให้นะครับ" พี่เต้รับคำพร้อมไลน์หาพี่แม่บ้านให้จัดของเพิ่มเติม
"เริ่มกันเลยก็ได้นะ เลทมานานละ" พี่นักรบกล่าว
"งั้นขอเริ่มด้วยเื่ชิวๆก่อนละกันเนาะ เราจะมีน้องฝึกงานมาอยู่ที่แผนกกับเราเป็เวลา 4 เดือน" พูดพลางผายมือให้ผมแนะนำตัว
"สวัสดีครับ โอโซนนะครับ ฝากเนื้อฝากตัวกับพี่ๆด้วยนะครับ" ผมพูดพลางค้อมหัว
"คนนี้ป้ะ ที่จัดซ้อมหนีไฟเมื่อเช้า" พี่ผู้ชายที่ตามหลังมาเมื่อกี้ถามพลางหัวเราะ
"อ่า ลืมแนะนำไป คนใส่แว่นนิ่งๆนั่นชื่อพี่จอมทัพ ส่วนไอพี่ที่ระรื่นเมื่อกี้ชื่อกระบี่" พี่ฮันเตอร์อธิบาย "ก็ฝากช่วยๆกันสอนงานน้องให้ได้ประโยชน์ไปมากที่สุดนะครับ
"เริ่มประชุมได้เลยนะครับ" พี่ฮันเตอร์กล่าว โดยมีพี่เอเจนั่งพิมพ์คอมพิวเตอร์อยู่ข้างๆตลอดเวลา
"งั้นมาเริ่มที่คุณนักรบนะครับ เดือนที่ผ่านมาคุณใช้หลักฐานคดีที่ไม่ชอบเยอะมากเกินไปแล้วนะครับ ไม่ว่าจะคลิปดักฟัง แฮกคอมพิวเตอร์ รูปแอบถ่าย อัยการเริ่มปรามๆมาแล้วนะครับ ว่าที่ผ่านมาปล่อยผ่านให้เพราะเป็ประโยชน์ต่อรูปคดีแต่มีอยู่เคสนึงที่โจทก์เหมือนจะไม่ยอมให้เราใช้ภาพที่แอบถ่ายขึ้นเป็หลักฐานนะครับ" พี่จอมทัพร่ายยาว
ทั้งสามทนายผลัดกันโต้ ผลัดกันแย้ง ผมมองภาพทั้งสามแล้วจึงกระซิบกับพี่ฮ่องเต้ว่า
"พี่สามคนนี้คล้ายกันมากเลยนะครับ บอกว่าเป็พี่น้องกันผมก็เชื่อ"
"ก็เป็พี่น้องกันจริงๆนะ พี่จอมทัพเป็พี่คนโต พี่นักรบ แล้วค่อยมาพี่กระบี่" พี่ฮ่องเต้กล่าว
ผมนั่งอ้าปากค้างอยู่แบบนั้น นานเท่าไรไม่ทราบได้
จนพี่เอเจเดินเข้ามาแล้วบอกว่า "ปิดปากได้แล้วเดี๋ยวแมลงวันบินเข้าไปไข่หรอก"
พร้อมปิดปากหัวเราะอย่างน่ามอง
"งั้นสรุุปว่าพี่ฝึกงานของโอโซนก็คือนักรบกับฮ่องเต้นะ" พี่เอเจกล่าวสรุปยิ้มๆ
"แต่ถ้าสนใจคดีไหนเป็พิเศษก็แจ้งแก๊งเอ็มเคได้เลยนะ" คุณฮันเตอร์กล่าว
"แก๊งเอ็มเค?" ผมทวนซ้ำงงๆ
"ก็คะน้าฮ่องเต้ กับเป็ดย่างไง" พี่เอเจ บอกแล้วยิ้มขำ
ทั้งห้องประชุมหัวเราะออกมาพร้อมๆกัน
"พี่เป็ดย่าง สามคนนั้นเวลาประชุมกันเหมือนจะฆ่ากันให้ตายเลยนะครับ" ผมกล่าวขึ้นหวาดๆ
"เป็แบบนี้กันนั่นแหละ เวลาทำงานไม่เคยมีใครยอมใคร" พี่เป็ดย่างพยักเพยิดเห็นด้วย
"โอโซน พี่เจเรียกเข้าไปหาในห้องพี่เตอร์อ่ะ" พี่คะน้าเดินมาบอกนิ่งๆ
ห้องคุณฮันเตอร์
"น้องโอโซน เดี๋ยววันนี้ให้หนูช่วยพี่ฮ่องเต้ทำคดีเช็คนะรายละเอียดพี่ส่งให้ทางอีเมลล์แล้ว ถ้าหนูไม่เข้าใจตรงไหนมาถามพี่ได้ตลอด
สำนวนคดีของทนายวรกมลนะ" พี่เอเจบอกยิ้มๆ
"ได้ครับ ว่าแต่พี่หายดีแล้วเหรอครับหน้าพี่ยังดูเพลียๆอยู่เลยนะครับ" ผมทักออกไป
"เออใช่ เจกลับได้แล้วมาห่วงงานอยู่ได้ เดี๋ยววันนี้ให้โอโซนมาช่วยเตอร์ เจกลับเลยเดี๋ยวให้ไอจอมไปส่ง" คุณฮันเตอร์หันมาบอก
"งั้นสองวันนี้พี่ฝากด้วยนะโอโซน" พี่เอเจหันมาบอก พลางเดินออกไปหาพี่จอมทัพด้านนอก ทั้งสองเถียงกันสักพัก พี่จอมทัพก็ยอมเดินตามพี่เอเจออกไป
"โอโซนทำเสร็จแล้วเอามาวางไว้ที่โต๊ะนะ พี่ไปประชุมก่อน" คุณฮันเตอร์หันมาบอก
ผมออกมารับสำนวนจากพี่ฮ่องเต้ แล้วนั่งงงๆอยู่ จู่ๆก็มีมือมาสะกิดที่ไหล่
"ทำอะไรครับน้อง?" พี่นักรบเดินมามองข้ามตัวผมไปทางเอกสารที่อยู่ในมือของผม
"น้องลองไปค้นคดีเก่าๆในห้องสำนวนมาดูตัวอย่างก็ได้นะครับ สมัยพี่มาทำงานแรกๆก็อาศัยครูพักลักจำเอา" พี่นักรบแนะนำ
"ขอบคุณครับ" ผมกล่าวขอบคุณแล้วเดินลอยๆไปทางห้องสำนวน
"พี่จดเลขคดีที่คล้ายๆกันมาให้ จะได้ไม่เสียเวลา คราวหน้าเราต้องไปหาข้อมูลในระบบของบริษัทก่อนแล้วค่อยมารื้อสำนวนจะได้ประหยัดเวลา" พี่นักรบสอนออกมาอีก
"ขอบคุณนะครับพี่ ตอนแรกผมรอจะถามพี่เต้ แต่ไม่อยู่เลย" ผมตอบพลางไล่หา
"พวกแก๊งเอ็มเควันนี้คงยุ่งๆ ต้องขึ้นไปรับบรีฟงานพร้อมกับพี่เตอร์เขา เรามีอะไรก็ถามพี่นะ" พี่นักรบบอกพลางเดินออกไปทำงานต่อ
ผมไล่หาตามเลขคดีที่พี่เขาโน๊ตมาให้ แล้วมานั่งเรียบเรียงพอเสร็จสิ้นก็นำไปให้พี่นักรบตรวจทานก่อน
"พอใช้ได้เเล้วนะ สำหรับคดีแรก" พี่นักรบเอ่ย
"จริงเหรอครับพี่ ต้องขอบคุณพี่มากๆนะครับที่แนะนำผม" ผมยิ้มออกมาด้วยความดีใจ
นักรบ ทอล์ก
ผมมองยิ้มนั้นค้างอยู่นานเท่าไรไม่ทราบได้ จนโอโซนโบกมือไปมาตรงหน้าผม
"พี่นักรบครับ พี่ครบ" น้องเอ่ยเรียกผม
"อ่า ว่าไงโอโซน สงสัยตรงไหนอีกไหม ถ้าไม่แล้วก็เอาไปวางที่โต๊ะพี่เตอร์ แล้วเดี๋ยวออกมาช่วยพี่ค้นฎีกา"
(คำพิพากษาฎีกาใช้สำหรับอ้างอิง คำวินิจฉัยของศาลในการสู้คดี)
"ได้ค้าบบ" น้องตอบพร้อมวิ่งกึ่งะโเหยงๆไปทางห้องฮันเตอร์ ผมมองตามไป
น้องออกมาช่วยผมทำงานจนเวลาล่วงเข้าสู่เวลาเลิกงาน
"หิวละยัง อยากกินอะไรไหม เดี๋ยวพี่เลี้ยงเอง" ผมถามน้อง
"รอพี่ๆคนอื่นก่อนก็ได้ครับ พอดีพี่ฮ่องเต้ชวนไว้" น้องตอบพลางก้มไปมองเอกสารในมือต่อ
รอสักพัก คนที่พวกเรารอก็มาาาา
"น้องโอโซนนนนน ไปเกะกันนน พี่เครียดดด พี่อยากร้องเกะ พี่นักรบเลี้ยงเนอะ" ฮ่องเต้แหกปากกก
ไอเวรรรรรรรรร พูดแบบบนี้กูก็ต้องเลี้ยงพวกมึงด้วยสิค้าบบ
"ไปๆ รีบไปกันดีกว่า" ผมพูดแทนคำตอบ
เย่!!!!!