นิ้ววิเศษที่ย่อ-ขยายตามต้องการ

     หลังจากจัดการสร้างโกดังหลังน้อยๆของสองบ้านเสร็จเรียบร้อยแล้ว เสาร์น้อยกับพวกพี่ๆ พ่อ น้าชาย และอาเล็กก็มากันรวมกลุ่มออกแบบบ้านในฝันหลังใหม่กันเลยด้วยชนิดที่ว่าไม่ต้องกลัวคำว่าใช้จ่ายเงินออกไปเลยแม้แต่หยวนเดียว

     แต่ในขณะเดียวกันบ้านก็ต้องไม่ใหญ่เว่อร์จนเกินฐานะที่มีอยู่นี้ด้วย เน้นเอาความสะดวกสบายแบบบ้านๆนี่แหละ

     “ก่อนที่พวกเราจะสร้างบ้านหลังใหม่ในแบบจำลองนี้กันนะ พวกเราจะต้องมาประชุมภายในบ้านก่อนว่าใครต้องการอะไรกันบ้าง และมาหารือกันว่าแต่ละคนต้องการพื้นที่ใช้สอยภายในบ้านขนาดเท่าไหร่กันด้วย”พ่อ

     “ได้ค่ะ” “ได้ครับ”พวกเด็กๆ

     ในเวลานี้พวกเราก็มารวมตัวพร้อมหน้าพร้อมตากันอีกครั้ง และพูดคุยว่าบ้านหลังใหม่จะมีห้องทั้งหมดกี่ห้องกันบ้าง แน่นอนว่าทุกๆคนต้องการห้องนอนที่เป็นส่วนตัวของแต่ละคนกันหมดเลย

     “สรุปที่ทุกๆคนต่างใจตรงกันก็คือทำห้องนอนให้แต่ละคนนะครับ”พ่อ

     “ใช่ค่ะ” “ใช่ครับ”เสียงพวกเด็กๆพากันตอบเสียงดังอย่างตื่นเต้นดีใจกันหมด พวกผู้ใหญ่แค่พยักหน้าตอบรับกันเพียงเท่านั้นเอง

     “ส่วนห้องครัวหนึ่งห้อง ใหญ่กว่าเดิมเพราะจะมีชั้นวางอาหารสด อาหารแห้งได้ด้วยและมีวางโต๊ะด้านในอีก 1 ชุด แล้วต้องการอะไรเพิ่มเติมอีกไหมครับสำหรับห้องครัว”พ่อ หันไปทางย่า ยาย แม่ อาสะใภ้ น้าสะใภ้

     “เตาทำอาหารทำเพิ่มให้แม่ด้วยนะ”ย่า 

     “ได้แน่นอนครับแม่ สัก 3 เตาดีไหมครับ”พ่อ

     “อือ ก็ดีนะ”ย่า

     “เจ้าเล็กอย่าลืมล่ะบ้านของเราก็ต้องทำแบบนี้เช่นกันนะ”ยาย

    “ครับแม่”น้าชาย

     “แล้วก็มีห้องเก็บเสบียงติดกับห้องครัวเพิ่มด้วยนะ”ยาย

     “ครับ”น้าชาย

     “ห้องกินข้าวแยกออกมาสักหน่อยก็ดีนะพ่อว่า”ปู่

     “จริงด้วยบ้านหลังใหม่ของพวกเราคราวนี้ปลูกให้ดีๆไปเลย จะได้อยู่อาศัยได้อีกหลายสิบปี”ตา

     “ครับ”พ่อ อาเล็ก น้าชาย

     “ห้องโถงก็ใหญ่สักหน่อยด้วยนะ เวลาพวกเรามารวมตัวกันจะได้มีที่นั่งสบายๆกันครบทุกคนด้วย”ตา

     “ได้ครับ”พ่อ อาเล็ก น้าชาย

     “เอ่อ…พวกผมขอห้องหนังสือด้วยได้ไหมครับ”พี่ใหญ่โจวซาน

     “หลานชายอยากได้ห้องหนังสือกันทุกคนเลยเหรอลูก”ปู่

     “ใช่ครับ”พวกพี่ชาย

     “ไม่มีปัญหาอะไรเลยเพียงเพิ่มอีกห้องหนึ่งย่อมได้”พ่อ

     “ใช่ๆ”ปู่ ตา

     “ขอบคุณครับ”พวกพี่ชาย มีสีหน้าแววตาอย่างยินดีในที่สุดก็จะได้มีห้องหนังสือไว้เรียน เขียน อ่านกันแล้ว

     “ห้องใต้ดินเก็บเสบียงเอาไว้ด้วยนะรอบนี้พวกเราต้องทำกันล่ะ”ตา

     “จริง”ปู่

     “ครับพ่อ”อาเล็ก น้าชาย พ่อ

     “ลูกสาวน้อยของแม่ทำไมเงียบจังค่ะ พวกหนูไม่มีอะไรอยากเพิ่มเติมหรือตกแต่งเพิ่มกับบ้านหลังใหม่เหรอลูก”แม่

     “แม่อยากให้พวกเราพูดจริงๆเหรอคะ”เสาร์น้อย ทำตาปริบๆ

    “เอ๋??ทำไมจะไม่ได้ล่ะคะ เพราะบ้านหลังใหม่หลังนี้ที่จะสร้างขึ้นก็คือบ้านของพวกเราทุกๆคน และลูกๆทุกคนย่อมมีส่วนที่จะออกความคิดเห็นได้อย่างแน่นอน”แม่

     ไม่ใช่เพียงแค่แม่เท่านั้น ทุกๆคนในครอบครัวต่างพยักหน้าและบอกกล่าวว่าให้ลูกสาวหลานสาวพูดออกความคิดเห็นในสิ่งที่ต้องการตอนนี้ได้เลย พวกท่านยินดีที่จะรับฟังกัน

    “ถ้าอย่างนั้นพวกเราคงจะต้องทำตามที่แม่บอกแล้วล่ะน้องเสาร์น้อย”พี่สาวโจวหวู่

     “ใช่ๆ หลีกเลี่ยงไม่ได้แล้ว”เสาร์น้อย

     “................”ทุกๆคนได้ฟังสองสาวน้อยพูดปรึกษากันหงุงหงิงอยู่สองคนอย่างแปลกใจว่าทำไมกัน?? และคำตอบที่ได้นั่นก็คือว่า…

    “บ้านหลังใหม่ของปู่กับย่า และของตากับยายทั้งสองหลังนี้เสาร์น้อยอยากให้ห้องครัวกว้างขึ้นเพราะอยากได้เตาสัก 4 เตาค่ะ เตาแรกเอาไว้ต้ม เตาที่สองเอาไว้ผัด เตาที่สามเอาไว้ทอด เตาที่สี่เอาไว้นึ่งค่ะ”เสาร์น้อย

     “...............!!!”ทุกๆคนในครอบครัว

    “และต้องมีทำชั้นแบบที่เรียงติดไว้บนผนังด้วยนะคะ จะได้วางของใช้เล็กๆน้อยๆมองเห็นด้วยสายตาได้ง่ายค่ะ และขอเตาเล็กสำหรับหนูกับน้องเสาร์น้อยไว้หัดทำอาหารด้วยค่ะ”พี่สาวโจวหวู่

     “...............!!!”ทุกๆคนในครอบครัว

     “ภายในห้องครัวเสาร์น้อยจะออกแบบโต๊ะยาวๆแบบนี้และโค้งมาแบบนี้ และมีประตูเปิดปิดเก็บใส่ของได้ด้วย และจะมีทำท่อต่อน้ำไว้ใช้ด้วย และน้ำร้อนเอาไว้ใช้ตอนหน้าหนาวด้านในด้วยนะคะ ทำแบบเป็นอ่างหลุมๆลงไปแบบนี้ค่ะ”เสาร์น้อย ทำท่าทางแปลสิ่งที่ต้องการออกมาให้ทุกๆคนได้เห็นกัน แต่ดูสีหน้าแต่ละคนแล้วก็ยังคงงุนงงกันอยู่ดี

     “...............!!!”ทุกๆคนในครอบครัว

     “และก็มีเตาอบแบบที่น้องเสาร์น้อยบอกว่ามันจะทำขนมอร่อยๆด้วยนะคะ”พี่สาวโจวหวู่

    “ใช่ๆพี่สาว พวกเราต้องมีเตาอบขนมปังเอาไว้ใช้ด้วยนะคะทำไม่ยากเลยค่ะมีไว้ใช้ในครัวและด้านนอกด้วย”เสาร์น้อย

     “...............!!!”ทุกๆคนในครอบครัว แต่ละคนคิดกันไปในทางเดียวกันเลยว่า รู้อย่างงี้ไม่น่าพูดยุยงให้สองสาวน้อยของบ้านได้เปิดปากพูดออกมาเลย เพราะสองสาวน้อยตอนนี้พูดไม่หยุดเลย และความคิดการตกแต่งบ้านหลังใหม่ก็สุดแสนจะทำให้พวกท่านได้ยินแล้วก็อึ้งกันเป็นแถวๆไป เพราะบางสิ่งบางอย่างพวกท่านไม่เคยได้ยิน หรือเคยเห็นว่าบ้านหลังไหนเขาจะมีทำกันด้วย 

     “ห้องน้ำขอสักสองห้องนะคะทุกๆคนจะได้ไม่ต้องแย่งกันใช้ด้วย และแน่นอนว่าจะมีทั้งน้ำเย็นและน้ำร้อนเอาไว้ใช้กัน

     และด้านนอกก็จะมีทำเป็นห้องอาหารใหญ่สำหรับเอาไว้รับแขกที่มากันเยอะๆ หรือจัดงานเลี้ยงด้านนอกชมวิวแบบสบายๆค่ะเหมือนกับโรงอาหารด้านนอกน่ะค่ะ”เสาร์น้อย

     “แล้วก็มีสนามเด็กเล่นที่มีเครื่องเล่นเยอะแยะเลยด้วยนะคะ สนามเด็กเล่นนี่พวกเราไม่ต้องรอบ้านใหม่เสร็จก็สร้างได้ค่ะ พ่อ อาเล็ก น้าชาย และพวกพี่ชายว่างตอนไหนพวกเรามาช่วยกันทำเครื่องเล่นกับน้องเสาร์น้อยกันนะคะ”พี่สาวโจวหวู่

     “อ้อ…ห้องครัวด้วยนะคะที่จะมีพร้อมกับโรงอาหารด้านนอกจะได้ไม่ต้องเดินวนไปวนมาเข้าออกมาน่ะค่ะ และจะได้เป็นสัดส่วนเวลามีคนนอกเข้ามาช่วยงานจะได้อยู่เพียงแค่จุดเดียวต้องโรงอาหารด้านนอกของพวกเราค่ะ”เสาร์น้อย

     “...............!!!”ทุกๆคนในครอบครัว เรียกได้ว่าตอนนี้ฟังกันหูอื้อกันไปแล้ว เสียงเจื้อยแจ้งของสองสาวน้อยพูดไม่ยอมหยุดกันเลยจริงๆ

     “พูดแล้วก็พวกเราไปเริ่มทำของเล่นชิ้นใหญ่วางไว้กันเลยดีไหมคะตอนนี้ทุกๆคนพอจะว่างหรือเปล่า”เสาร์น้อย

    “..............”ทุกๆคน

    “เอ่อ…ยังอยู่กันไหมคะ ทุกๆคน”เสาร์น้อย พี่สาวโจวหวู่ป้องปากตะโกนเรียกทุกๆคนในครอบครัวกัน

    “ค่ะ” “ครับ” ทุกๆคน

    “ไปกันค่ะพ่อ”เสาร์น้อย

    “เอ่อ…ครับลูกสาว”พ่อ

     สองสาวชูมือขึ้นส่งสัญญาณว่าให้พ่อของพวกเธออุ้มขึ้นมาและพาออกไปเตรียมวัสดุ อุปกรณ์กันอีกครั้ง พวกพี่ชายก็พากันรีบวิ่งตามไปติดๆด้วย เพราะก็อยากจะมีเครื่องเล่นเหมือนเด็กๆในตัวเมืองด้วยเช่นกัน

     เมื่อพากันออกไปลับตากันแล้ว ปู่ย่า ตายาย แม่ อาสะใภ้ น้าสะใภ้ ก็กันหน้ามามองกันและหัวเราะออกมาเสียเสียงดังกันเลย

     “ฮ่า….ฮ่า…..”

     “สรุปว่าบ้านหลังใหม่ก็ยังคุยกันไม่จบหรือว่าจบแล้วกันล่ะ”ตา

     “นั่นน่ะสิ เพราะตอนนี้รู้สึกว่าหูอื้อไปหมดแล้วนะ”ปู่

     “ฮ่า…ฮ่า….”

     “หลานสาวของพ่อ พอได้พูดแล้วหยุดได้ง่ายๆเสียที่ไหนกันคะเฮ้อ….”แม่

     “จริง”ปู่ ตา

     “แต่ว่าความคิดการทำบ้านของหลานสาวมันดีมากจริงๆนะแม่ชอบมาก โดยเฉพาะที่มีการต่อท่อน้ำเข้าไปใช้สำหรับห้องครัวด้วย แต่ว่าท่อส่งน้ำร้อนนี่น่ะสิจะทำอย่างไรกันน่าสงสัยจริงๆนะ”ยาย

     “จริง งงตรงท่อส่งน้ำร้อนที่จะมีใช้ที่ห้องครัว และห้องน้ำนี่ล่ะแต่ถ้ามีจริงๆหน้าหนาวปีนี้พวกเราก็สบายกันเลยใช่ไหมเล่า”ย่า

     “ใช่ค่ะ”แม่ อาสะใภ้ น้าสะใภ้

     “ท่อส่งน้ำเย็น น้ำร้อนในตัวเมืองบ้านที่หลังใหญ่ๆที่มีฐานะพวกเขาย่อมมีใช้กันหมดแล้วล่ะ สำหรับชาวบ้านอย่างเราๆอาจจะไม่เคยได้ยินไม่แปลกหรอก”ปู่

     “เสาร์น้อย เป็นเด็กเก่งและฉลาดคงจะมีวิธีการทำของหลานสาวนั่นแหละ แทบจะรอไม่ไหวจริงๆนะกับบ้านหลังใหม่ของพวกเราน่ะ”ตา

     “ค่ะ”ย่า ยาย แม่ อาสะใภ้ น้าสะใภ้

     “แต่ก่อนที่จะสร้างบ้าน พวกเราจะต้องเลือกพื้นที่สร้างกันนะว่าจะสร้างตรงไหนกันดี แต่รอบนี้พวกเราสร้างบ้านไว้ใกล้กันกว่าเดิมดีไหมเล่าเฒ่าหลูโจวรื่อ”ตา

     “อือ…เห็นด้วยเลยเฒ่าไช่ซ่างอู่ พวกเด็กๆจะได้ไปหามากันสะดวกมากขึ้นกว่าเดิมขึ้นไปอีก และเราเองก็จะได้หมดกังวลไปด้วยอย่างน้อยๆก็เห็นเด็กๆในสายตาตลอดนะ”ปู่

     “ถ้าเป็นแบบที่พ่อทั้งสองต้องการลูกว่าคงจะเป็นพื้นที่ดินที่พวกเรามีติดกันตรงทางด้านโน้นนะคะ ใช่ไหมคะพ่อ”แม่

     “อ้า….จริงสิพื้นที่ตรงนั้นยังคงว่างอยู่มีไว้ปลูกพืชผักสวนครัวของพวกเรานั่นแหละ”ตา

     “อือ..ใช่จริงๆด้วยตรงจุดนั้นดีที่สุดนะเพราะทีดินระหว่างพวกเราสองตระกูลติดกันและสถานที่เหมาะกับการปลูกบ้านได้ดีเลย”ปู่

     “เดี๋ยวเอาเป็นว่าพวกเราไปสำรวจดูตรงพื้นที่ตรงนั้นเพิ่มเติมกันดีกว่านะไปกันตาเฒ่าหลู”ตา

     “ได้ๆไปดูกัน”ปู่

     ปู่กับตา พากันไปดูพื้นที่ดินตรงบริเวณที่ติดกันทั้งสองตระกูลอย่างอารมณ์ดี มันห่างจากบ้านหลังเดิมของแต่ละบ้านไม่เกิน 1 กิโลหรืออาจจะใกล้กว่านั้นนิดหน่อย

    แน่นอนว่าทุกสิ่งทุกอย่างเคลื่อนย้ายได้ดั่งใจนึกเพียงแค่หลานสาวเสาร์น้อยของพวกท่านใช้นิ้ววิเศษ ย่อหรือขยาย บางสิ่งบางอย่างให้ ไม่ต้องห่วงหรือกังวลใดๆกับการเคลื่อนย้ายแม้แต่น้อย ต่อให้เป็นโกดังเก็บเสบียงได้หลายร้อย หลายพันตันก็ตามที

     “เอาล่ะก็เลือกแต่พวกเราแล้วนะสาวๆ มาทำงานที่พวกเราค้างกันไว้ดีกว่านะ”ยาย

     “ค่ะแม่”แม่ น้าสะใภ้ อาสะใภ้

     แต่ละวันในช่วงนี้ทั้งครอบครัวของเสาร์น้อยเอง และคนในหมู่บ้านต่างก็ยุ่งกับการเก็บเกี่ยวผลผลิต และนำไปเก็บใส่ห้องเก็บเสบียงของแต่ละบ้านกัน

    จนผ่านเข้าไปวันที่สองแล้วพ่อของเสาร์น้อย ก็นำแบบที่หล่อทำที่แกะเมล็ดข้าวโพดมาประกอบให้จนสำเร็จ 

    “เป็นอย่างไรบ้างลูกสาว ถูกต้องตามที่หนูต้องการให้ทำไหมครับ”พ่อ ยื่นเครื่องแกะเมล็ดข้าวโพดให้เสาร์น้อยได้ดู

     “เยี่ยไปเลยค่ะพ่อ เอาล่ะเสาร์น้อยจะจัดการขั้นต่อไปเลยละกันเพื่อลองใช้งานมัน”เสาร์น้อย หาที่วางเครื่องแกะเมล็ดข้าวโพดอันเล็กที่วางเรียงร้อยกันเอาไว้และชูนิ้วชี้ขึ้นมาและส่งพลังไปที่พวกเครื่องแกะเมล็ดข้าวโพดทั้งหมดทันที

     “ปี้ว…ปี้ว…..”

     “ว้าว….”พวกพี่ๆ 

     “นี่นะเหรอเครื่องแกะข้าวโพด มันดูดีมากๆเลยน้องเสาร์น้อย พวกเราเอาไปลองใช้งานกันตอนนี้เลยนะ”พี่สาวโจวหวู่

     “ไปเลยพี่สาว พี่ชาย”เสาร์น้อย

     “ไปกันน้องสาว”พวกพี่ชาย 

     พวกเด็กๆ ต่างพากันถือไปคนละอันส่วนที่เหลือก็มีพ่อ น้าชาย และอาเล็กจับใส่กล่องเรียงเอาไว้ให้เป็นระเบียบ เพราะจะต้องนำส่วนที่เหลือไปแจกจ่ายคนในหมู่บ้านอีกด้วย

     “แม่คะ ย่าคะ ยายคะ อาสะใภ้คะ น้าสะใภ้คะ น้องเสาร์น้อยทำที่แกะข้าวโพดเสร็จแล้วค่ะ”พี่สาวโจวหวู่

      พวกท่านก็ได้แต่รอดูการใช้งานของทีแกะข้าวโพดนี้ด้วยความสนใจเช่นกัน เสาร์น้อยบอกให้ทุกๆคนล็อคที่แกะข้าวโพดกับโต๊ะไม้ และนำฝักข้าวโพดเสียบเข้าไปในรูแกนที่มีลักษณะกลมๆเหมือนฝักข้าวโพดเลย และทำการหมุนเพื่อให้แกนมันขบกับฝักข้าวโพด เพียงแค่หมุนไม่กี่ทีฝักข้าวโพดครึ่งฝักก็เหลือแต่แกนแล้วเมล็ดข้าวโพดร่วมหล่นออกมาอย่างสวยงามเพียงแค่ไม่กี่วินาทีเท่านั้นเอง

     “สุดยอดไปเลย”พวกพี่ๆ

     “พี่ใหญ่จะทดลองบ้าง”พี่ใหญ่โจวซาน

     “พี่รองด้วย”พี่รองโจวซื่อ

     “พวกพี่ด้วย”พวกพี่ชาย

      พวกพี่ชายนำเก้าอี้นั่งที่ทำขึ้นมารอไว้ก่อนแล้ว ก่อนที่เครื่องแกะเมล็ดข้าวโพดจะประกอบขึ้นมาได้

     “พวกเราขอฝักข้าวโพดด้วยครับ”พวกพี่ชาย จัดการล็อคเครื่องแกะกับแผ่นเก้าอี้ไม้แล้วก็เอ่ยขอฝักข้าวโพดทันที

     “ได้เลยพี่ชาย รอเลยนะเสาร์น้อยจะหยิบมาให้เอง”เสาร์น้อย อาสาให้พวกพี่ชายเป็นน้องสาวที่น่ารักจริงๆ

     “ขอบใจจ้ะน้องเสาร์น้อย”พวกพี่ชาย

     เพียงไม่นานเสาร์น้อยก็ขนฝักข้าวโพดมาให้พวกพี่ชายกันและยื่นให้คนละฝักอย่างใจดี

     “อ่ะ..ฝักข้าวโพดพี่ชายนะ”เสาร์น้อย ส่งฝักข้าวโพดไปให้พวกพี่ชาย

     “..................!!!”พวกพี่ชาย

     แต่สิ่งที่พวกพี่ชายได้รับมันก็คือฝักข้าวโพดจริงๆนะ แต่เป็นฝักข้าวโพดที่เหลือแต่แกนแล้วเมล็ดข้าวโพดไม่มีติดสักเม็ดหนึ่งเลย

     “เอ่อ……..”พวกพี่ชาย

      “มีอะไรเหรอพี่ชาย”เสาร์น้อย ทำหน้าตาซื่อๆใสๆให้กับพวกพี่ชาย

      “พวกพี่ขอฝักข้าวโพดน่ะน้องเสาร์น้อย”พี่ซานเยวี่ย

      “ใช่ๆขอฝักข้าวโพดน่ะน้องเสาร์น้อย”พี่ซื่อเยวี่ย

       “แล้วเจ้านี่มันเรียกว่า……??”เสาร์น้อย ชี้ไปที่ฝักข้าวโพดในมือของพวกพี่ชายที่จะเตรียมนำเข้าไปในเครื่องแกะข้าวโพดแต่ก็ต้องหยุดชะงักกันก่อน

      “ฝักข้าวโพด…!!”พวกพี่ชาย

      “อ่าฮะ….ก็ฝักข้าวโพดไง”เสาร์น้อยพูดเสร็จก็เดินหนีจากออกจากปล่อยให้พวกพี่ชายได้แต่ทำสีหน้าแบบไร้วิญญาณกันไปเลย

     “อุ๊บ…..ฮ่า….ฮ่า….ฮ่า…”พวกผู้ใหญ่ในบ้านอดกลั้นไม่ไหวแล้วจึงปล่อยหัวเราะออกมากันซะดังเลย 

     เพราะเจ้าตัวแสบของบ้านเล่นงานพวกพี่ชายอีกแล้วน่ะสิ และจะไปเถียงว่าไม่ใช่ฝักข้าวโพดก็ไม่ได้เสียด้วยนี่น่ะสิ เพราะมันก็คือฝักข้าวโพดจริงๆ หรือคนอื่นๆจะไม่เรียกแบบนั้นกันล่ะ??

     “เฮ้อ………..”พวกพี่ชาย พากันส่ายหัวน้อยๆ

     พวกพี่ชายได้แต่ทอดถอนหายใจกันและพากันเดินไปหยิบฝักข้าวโพดกันเอง โดยไม่คิดที่จะโต้เถียงใดๆกับน้องเสาร์น้อยอีกแล้วเพราะไม่รู้จะใช้คำพูดใดเรียกอีก เพราะมันก็คือฝักข้าวโพดจริงๆ
 

************

     เสาร์น้อยกับพวกพี่ๆกำลังจะสนุกสนานกับการใช้เครื่องแกะข้าวโพดกันเลย เป็นของเล่นชิ้นใหม่ล่าสุดจริงๆที่มีประโยชน์กับทุกๆคนอีกแล้ว