บทที่ 28 ครอบครัวอาสะใภ้สาม
ลูกชายคนสุดท้องดิ้นรนหาความตาย สะใภ้ใหญ่ข่มขู่แยกครอบครัว
ครอบครัวที่เคยอยู่กันมาอย่างสงบสุข ถูกสตรีเพียงคนเดียวทำให้บ้านแตกสาแหรกขาดไม่เหลือชิ้นดี
แท้จริงแล้วท่านปู่กู้และท่านย่ากู้ไม่้าสู่ขอสะใภ้คนนี้เข้าบ้าน เพราะยังไม่ทันจะได้แต่งเข้าบ้านก็ทำให้พี่น้องในบ้านอันแสนสงบสุขต้องแตกคอกัน หากเป็เช่นนี้แล้ววันข้างหน้าจะเป็อย่างไร?
ครอบครัวตระกูลเฉาละโมบโลภมาก้าสินสอดจำนวนมาก เื่เล็กน้อยนี้ทำให้คนชราในครอบครัวกู้เหนื่อยล้าทั้งกายและใจ
ทว่ายังดีตอนนั้นมีกู้ฉวนฟู่บิดาของกู้เสี่ยวหวานคอยเป็คนช่วย ครั้นเห็นมารดาของตนตกระกำลำบากก็ยอมทำให้ตนเองแปดเปื้อน รับผิดชอบค่าใช้จ่ายในการยืมเงินมาสู่ขอแม่เฉาเอง
บิดาผู้น่าสงสารและจิตใจดีงามแบกรับความรับผิดชอบเอาไว้ด้วยความสมัครใจเช่นนี้ แม่ซุนยังจะสร้างเื่ใดขึ้น? กู้ฉวนโซ่วจะก่อเื่วุ่นวายอะไร? คุณปู่กู้และคุณย่ากู้จะยังต้องกังวลสิ่งใดอีก?
ทุกคนกุลีกุจอเตรียมเครื่องใช้ต่าง ๆ สำหรับงานแต่ง เพื่อต้อนรับสะใภ้คนใหม่อย่างดีอกดีใจเป็พิเศษ
ทางฝ่ายของแม่เฉา การหาคนที่ยินยอมมอบสินสอดมากมายเพื่อสู่ขอนางนั่นไม่ง่ายเลย ได้ยินแม่สื่อบอกว่า อีกฝ่ายไม่เอ่ยเอื้อนวาจาใด ๆ ให้มากความก็ตอบตกลงแล้ว ทำให้แม่เฉาดีใจจนหัวใจแทบกระเด็นออกจากอก นางละเมอเพ้อพกไปเองว่าสุดท้ายก็คว้าครอบครัวมั่งคั่งร่ำรวยได้แล้ว มีสินสอดทองหมั้นจำนวนมหาศาลมาสู่ขอตนเพียงชั่วพริบตา ในที่สุดความทุกข์ระทมของตนก็สิ้นสุดลง
หลังจากนี้เมื่อได้ย้ายเข้าบ้านสามี นางต้องอยู่อย่างเสวยสุขแน่นอน ก่อนวันงานแต่งงานนางจะต้องดูแลตนเองให้ดี เป็คุณนายสวมเสื้อผ้าหรูหรากินดีอยู่ดี
เพียงแต่น่าเสียดายที่่เวลานั้นข่าวสารในหมู่บ้านถูกปิดกั้น อีกทั้งแม่สื่อเ่าั้ยังมีคารมคมคายและมีวาทศิลป์เป็เลิศ วาจาโป้ปดไพเราะกว่าร้องเพลง สามารถโอ้อวดเื่ธรรมดาให้กลายเป็เื่วิเศษได้ จะให้กล่าวถึงบ้านฝ่ายชายเสีย ๆ หาย ๆ ได้อย่างไร
ยิ่งไปกว่านั้น ครั้นเมื่อครอบครัวแม่เฉาได้รับของหมั้น ภาระเื่การแต่งงานของลูกสองคนก็จบสิ้น ถึงแม้จะทราบสถานการณ์ตระกูลกู้มาไม่มากไม่น้อย ทั้งยังรู้ว่าเงินส่วนใหญ่ล้วนหยิบยืมมาจากผู้อื่น ทว่าลูกสาวของบ้านก็มีอายุอานามไม่น้อย หากปล่อยทิ้งไว้จะกลายเป็สาวเทื้อได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงบิดามารดาของแม่เฉา หากนางไม่สมัครใจ เช่นนั้นจะไม่เรียกว่าต้องคืนเงินในกระเป๋าหรืออย่างไร
หากคืนทุกอย่างกลับไป ก็ไม่รู้ว่าวันเดือนปีไหนถึงจะมีคนมาสู่ขออีกครั้ง มารดาของแม่เฉากรอกหูนางทุกวันว่าตระกูลกู้มีดีเพียงใด แม่เฉาได้ยินดังนั้นก็อยากจะลองเสี่ยง แทบจะอยากจะแต่งงานเข้าตระกูลกู้ทันใด
ดังนั้น สถานการณ์ของตระกู้ จึงมีเพียงแม่เฉาถูกหลอกอยู่เพียงผู้เดียว
กระทั่งผ่านพ้นพิธีจุดเทียนภายในห้องหอบ่าวสาว ครั้นตะวันขึ้นสูงบนฟ้า แม่เฉาจึงได้เห็นบ้านนี้อย่างชัดเจน
สิ่งใดเล่าที่เรียกว่าสวมเสื้อผ้าหรูหรากินดีอยู่ดี? มีข้าวให้กินก็นับว่าดีมากพอแล้ว
ความฝันนางพลันแหลกสลายจนจิตใจหดหู่เหนื่อยล้า เดิมทีนางมีนิสัยรุนแรงอยู่แล้ว ครั้นมาถึงตระกูลกู้ก็พบมารดาของกู้เสี่ยวหวานง่ายต่อการกดขี่รังแก นับั้แ่วันนั้นเป็ต้นมามารดาของกู้เสี่ยวหวานจึงได้กลายเป็ที่รองมือรองเท้าของนาง ช่างไร้ศักดิ์ศรีเสียจริง
กู้ฉวนฟู่ผู้น่าสงสาร แบกรับผิดชอบภาระหนี้สินจากการแต่งงานของกู้ฉวนโซ่วไว้บนร่าง เหนื่อยล้าสายตัวแทบขาด ยังไม่มีผู้ใดเห็นเขาอยู่ในสายตา
พี่สะใภ้ใหญ่เอ่ยวาจาถากถาง น้องสะใภ้หมางเมินไม่แยแส
คนหนึ่งด่าไม่รู้จักชั่วดี อีกคนด่าสร้างเื่วุ่นวาย
กู้ฉวนฟู่ตื่นขึ้นั้แ่ฟ้ายังไม่สาง ทำนาเหนื่อยตัวเป็เกลียว แม่เถียนต้องซักผ้าของคนทั้งบ้าน เตรียมอาหาร ทำงานจนหัวหมุน
สองสะใภ้แม่ซุนและแม่เฉา รับประทานอาหารเสร็จก็สะบัดก้นทิ้งชามกองพะเนิน อุ้มลูกตัวปลิวเที่ยวเตร่อยู่ด้านนอกและคอยซุบซิบนินทาผู้อื่น
ครั้นเวลาอาหารมาถึงก็โผล่หน้ากลับมายังบ้านตระกูลกู้
เื่ราวเป็เช่นนี้อยู่เนินนาน ท้ายที่สุดแม้แต่ท่านปู่กู้และท่านย่ากู้ก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป ลูกชายทั้งสามเป็ลูกชายของพวกเขา เป็เืเนื้อเชื้อไข สองสะใภ้เที่ยวหัวหายตะพานขาด งานการไม่ทำ กลับมากินข้าวติฉันนินทาผู้อื่นในด้านลบ
ท่านปู่กู้ทนไม่ไหวอีกต่อ โกรธเคืองดั่งไฟสุมทรวง ้าให้กู้ฉวนลู่ทำงานเป็เสมียนบัญชีเพื่อหาเงินมาใช้หนี้
ไม่ต้องกล่าวถึงแม่เฉา เพราะกู้ฉวนลู่ย่อมไม่ยอมคล้อยตาม
เมื่อเอ่ยถึงเื่แยกบ้านก็เกิดการโต้เถียงกันขึ้นครั้งใหญ่ ทะเลาะเบาะแว้งถึงขั้นต้องเชิญหัวหน้าหมู่บ้าน กู้ฉวนโซ่วและแม่ซุนได้แยกบ้านออกไป ไม่ทิ้งสิ่งใดเอาไว้ ทั้งยังนำของมีค่าอันน้อยในบ้านติดตัวไป
เื่ราาวกลับกลายเป็เช่นนี้ บ้านเก่าตระกูลกู้จึงเหลือเพียงลูกชายสองคนและลูกสาวคนสุดท้อง
สุดท้าย ท่านปู่กู้และท่านย่ากู้ป่วยติดเชื้อจากไข้หวัด ทยอยลาจากโลกนี้ไป ส่วนกู้ฟางสี่อาเล็กของกู้เสี่ยวหวานแต่งงานออกเรือน
สถานะภายในบ้านของกู้ฉวนฟู่และแม่เถียนถดถอยอย่างรวดเร็ว
แม่เฉาขับไล่กู้ฉวนฟู่ออกจากบ้านเก่า!
หลังจากนั้นก็ใช้อำนาจเข้ายึดบ้านตระกูลกู้
กู้ฉวนฟู่กลายเป็วัวเป็ม้าให้น้องชายและน้องสะใภ้ กระทั่งถึงวันหนึ่งก็ถูกทั้งคู่ไล่ออกจากบ้าน!
เื่ราวต่าง ๆ ไหลทะลักเข้ามาในสมองทีละเื่ ทีละเื่ จนกู้เสี่ยวหวานรู้สึกว่ามันน่าเหลือเชื่อ
กู้เสี่ยวหวานรู้สึกว่า การที่พ่อและแม่ของตนถูกไล่ออกจากบ้านถือเป็เื่ที่โชคดีแล้ว
รับหน้าที่เป็วัวเป็ม้าให้กับคนเช่นนี้มาครึ่งชีวิต เป็ตัวหาเงินหาทอง ถูกปฏิบัติราวกับแรงงานข้าทาส ถูกพวกเขาไล่ออกมาย่อมเป็พรที่ยิ่งใหญ่ในชีวิต
นางมองอาสะใภ้ที่แต่งกายฉูดฉาดยืนขวางทางไว้ ครอบครัวกู้ฉวนโซ่วไม่ใช่ครอบครัวที่น่าจะมีชีวิตอยู่รอดจวบจนวันนี้จริง ๆ
อาสามชอบดื่มเหล้าเมาสุรา เงินเพียงน้อยนิดในบ้านถูกใช้ไปกับอบายมุข แม่เฉาที่เป็อาสะใภ้สามคิดว่าตนเองมีรูปโฉมงดงาม นางมักใช้จ่ายฟุ่มเฟือยเกินตัว เลียนแบบเหล่าคุณนายภายในเมือง ชื่นชอบการแต่งตัวสวยเพริศพริ้ง วัน ๆ อยู่นอกบ้านไม่เอาการเอางาน
กู้เสี่ยวหวานมองแป้งรองพื้นสีขาวกว่ากำแพงบนใบหน้าแม่เฉา นางชอบเลียนแบบเด็กสาวอายุสิบแปดปี นางรัดเอวเสียแน่นจนเอวคอดกิ่ว
เป็ธรรมชาติของสตรีที่จะรักสวยรักงามมาแต่สมัยโบราณ แต่ถ้าพวกนางใช้ความคิดทั้งหมดไปกับความงาม พวกนางจะไม่สนใจครอบครัว ไม่รู้จักปัดกวาดเช็ดถูบ้าน และไม่รู้จักคิดหาวิธีขจัดความยากจนพัฒนาตนให้ร่ำรวย ช่างไม่ดีเอาเสียเลย
เมื่อมองกู้ถิงถิงซึ่งยืนอยู่ด้านข้าง นางพ่นลมหายใจเ็าใส่กู้เสี่ยวหวานด้วย นางกลอกตามองบนเลียนแบบนิสัยผู้แม่ั้แ่ยังเยาว์วัยจนเกิดความเคยชิน เดิมทีดวงตาของเด็กห้าขวบควรจะเต็มไปด้วยความไร้เดียงสา แต่จากที่กู้เสี่ยวหวานมองดูก็ต้องพบกับแววดุร้ายแฝงไปด้วยความรังเกียจ
………………………………………………………………………………………………………………………..
สารจากผู้แปล
เื่นี้สอนให้รู้ว่า เลือกสะใภ้ผิดคือบ้านพังที่แท้ทรู
ไหหม่า(海馬)
57K
