(จบ) ตำนานจอมเวทย์วงแหวนที่หก

บทที่ 43:หินเวท

เฮรัคแสร้งยิ้มอย่างขมขื่นพลางทอดถอนใจ

“ผลลัพธ์ของข้าก็ไม่ต่างจากพวกเจ้าเท่าไรนัก...ไม่ได้อะไรติดมือมาเลย”

“นั่นเป็นเรื่องปกติสำหรับมือใหม่”

แม็คเคนเอ่ยปลอบพลางตบไหล่เฮรัคเบาๆดูเหมือนชายร่างท้วมจะรู้สึกดีขึ้นเล็กน้อยเมื่อรู้ว่าตนเองยังเก่งกว่าใครบางคนแม้เขาจะหาเห็ดได้เพียงสามดอกก็ตาม

เฮรัคเฝ้ามองภาพนั้นพลางนึกถึงเห็ดหลับใหลห้าสิบห้าดอกที่นอนนิ่งอยู่ในวงแหวนมิติหากเขาส่งมอบมันทั้งหมดในคราวเดียว ย่อมต้องกลายเป็นจุดสนใจที่อันตรายเกินไปคนธรรมดาที่ไหนจะหาเห็ดที่พรางตัวจาก พลังเวทมนต์ ได้มากมายขนาดนี้ในวันเดียว

‘ข้าต้องทยอยแลกทีละชุดและต้องระวังไม่ให้คนกลุ่มนี้เห็น’

เขาคิด ในใจแผนการคือแบ่งแลกเพื่อไม่ให้สะดุดตาจนเกินไป แต่เขาก็ไม่อาจชักช้าได้เพราะหินเวทคือทรัพยากรเดียวที่จะช่วยให้เขาก้าวข้ามขีดจำกัดศิษย์ฝึกชั้นหนึ่งไปได้

เมื่อรถม้าเฮลฟุต พารถกลับมาถึงสถานีเขตป่าเหนือแม็คเคนชวนเขาไปหาเห็ดต่อในวันรุ่งขึ้น แต่เฮรัคปฏิเสธโดยอ้างว่ามีธุระอื่นเขาต้องการลงมืออย่างอิสระโดยไม่มีสายตาของใครมาคอยจับจ้อง ประสิทธิภาพของ ชิปพันธุกรรมนั้นสูงเกินกว่าจะให้ใครมารับรู้

เช้าวันต่อมา

เฮรัคมุ่งหน้าไปยังหอปฏิบัติการทันทีเขาตัดสินใจแลกเห็ดห้าสิบดอกในคราวเดียวโดยหวังว่าเจ้าหน้าที่จะคิดว่าเขาสะสมมันมานานหลายสัปดาห์

“ข้าต้องการส่งภารกิจเห็ดหลับใหล”

เฮรัคเอ่ยกับแอนดรูว์ศิษย์ฝึกที่ทำหน้าที่เฝ้าช่องหน้าต่าง

“กี่ดอกล่ะ?”

แอนดรูว์ถามพลางหยิบแบบฟอร์ม

“ห้าสิบดอก”

เฮรัควางตะกร้าที่เต็มไปด้วยเห็ดสีม่วงเข้มลงบนเคาน์เตอร์

แอนดรูว์ชะงักไปครู่หนึ่งเขานับเห็ดด้วยความประหลาดใจ แม้จะไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้แต่การมีคนนำเห็ดมาแลกทีละมากๆ เช่นนี้ก็หาได้ยากเขาบันทึกเอกสารอย่างเคร่งครัดเพื่อป้องกันการยักยอกหินเวทก่อนจะยื่นหินเวทห้าก้อนที่มีแสงเรืองรองจางๆ ให้แก่เฮรัค

เมื่อได้รับหินเวทเฮรัคก็ตรงไปยังอาคารห้า เขตซี เพื่อใช้หนี้ที่ค้างไว้กับแลร์รี่

กามีเอลฟ์ประจำบ้านตัวจ้อยเป็นผู้รับหินเวทนั้นไปแทนเจ้านายที่กำลังยุ่งอยู่กับการทดลอง

“อย่าโลภล่ะกามีข้าตกลงกับท่านแลร์รี่ไว้แล้ว”

เฮรัคกำชับ

กามีทำเสียงขึ้นจมูกด้วยความดูแคลน

“ไม่มีเอลฟ์ประจำบ้านคนไหนกล้าขโมยของจากนายท่านหรอก!”

ก่อนจะปัดประตูใส่หน้าเขา

เฮรัคไม่รอช้าเขามุ่งหน้ากลับไปยังป่าจันทราอีกครั้งคราวนี้เขาเลือกทิศทางใหม่เพื่อหลีกเลี่ยงกลุ่มของแม็คเคน ตลอดทั้งวัน ชิปพันธุกรรมของ เชนหลาน ทำงานอย่างหนัก สแกนลึกลงไปใต้ดินเพื่อระบุตำแหน่งแม่นยำจนกระทั่งเย็นเขาก็ได้เห็ดมาอีกสี่สิบสองดอก

ที่สถานีรถม้าขากลับเขาบังเอิญเจอแม็คเคนและพวกที่มีสภาพท้อแท้กว่าเดิม

“วันนี้ดวงซวยชะมัดขุดทั้งวันไม่เจอสักดอกเดียว!”

แม็คเคนบ่นอุบ

“นั่นสิเหมือนมีใครมาขุดตัดหน้าพวกเราไปหมดเลย”

ซันนีเสริมพลางปาดเหงื่อ

เฮรัคนั่งเงียบกริบอยู่มุมรถเขาเขารู้ดีว่าพื้นที่ที่พวกนั้นไปเดินวนอยู่นั้นถูกเขากวาดจนเกลี้ยงไปตั้งแต่เมื่อวานแล้วความรู้สึกผิดแวบเข้ามาเพียงครู่เดียวก็มลายหายไป ในโลกของพ่อมดใครเก่งกว่าย่อมได้ทรัพยากรไปครอง

สามวันหลังจากนั้น

เฮรัคเว้นช่วงจากการเข้าป่าเพื่อลดความสงสัยเขาใช้เวลาในกระท่อมทำสมาธิและศึกษาบันทึกของแลร์รี่อย่างละเอียด พัฒนา พลังเวทมนต์ในร่างกายให้ไหลเวียนได้คล่องแคล่วขึ้นจนกระทั่งเขามั่นใจจึงกลับไปที่หอปฏิบัติการอีกครั้งเพื่อแลกเห็ดที่เหลือเป็นหินเวทอีกสี่ก้อน

บัดนี้เขามีหินเวทสะสมมากพอที่จะเริ่มมองหาบทเรียนถัดไปพื้นฐานของเขาเริ่มมั่นคง และเส้นทางสู่การเป็นศิษย์พ่อมดระดับสองก็เริ่มปรากฏชัดขึ้นทีละน้อย