.”ชีวา เรายังไม่ได้รักกันเลย เธอจะใช้เวลาสี่ปีรอฉัน ไม่เอานะ ไม่เอา” จูลี่คว้าเสื้อคลุมอาบน้ำรีบสวมแล้วมายืนตรงหน้าของชายหนุ่ม “จะไปไหน” ชีวาดึงมือของเธอ ร่างบางนอนลงข้างกายเขา “รู้อะไรไหม แม่มดน้อย ถ้าเราไม่แต่งงานกัน แม่ต้องเล่นงานฉันแน่ๆ ไม่อยากนึกตอนแม่โกรธจัด” ชีวากอดร่างบางในอ้อมแขน “สัญญาเร็วเข้าๆ” จูลี่อึ้งไปชั่วอึดใจ “ฉันไม่น่าดูดคอเธอจนมีรอยเบ้อเร่อเลย” ชีวายิ้มกว้างจ้องมองดวงตากลมโต “หรือว่ามีชายคนอื่นในใจ บอกได้นะ” จูลี่ปัดมือของชีวาออกจากเอวบาง “เปล๊านะ” เธอแทบกรี๊ดออกมา “ชีวา พี่ชายของฉันทั้งสองไม่ยอมเรียนเป็ผู้พิพากษา พวกเขาโดนพ่อเตะออกจากบ้าน เหลือฉันคนเดียว ฉันได้สัญญากับพ่อ และมันทำให้ฉันคิดเื่ความรักและการแต่งงานไม่ได้” มือทั้งสองของชีวาปิดใบหูตัวเอง “พอได้แล้ว เล่าอยู่ได้เื่เดียวสามครั้งแล้ว เธอพูดซ้ำๆอยู่ได้”
มือเรียวบางจับมือแข็งแรงวางทาบบนหัวใจของเธอ เสียงเต้นหัวใจดังตุบๆ ชีวากดปลายจมูกลงบนแก้มนวล “เมื่อไรที่หัวใจของเธอรู้สึกว่าเธอรักฉัน และหัวใจของฉันรู้สึกว่าฉันรักเธอ เราก็แต่งงานกัน” ชีวาหัวเราะดังลั่น “ฮ่าๆๆ แม่มดน้อย” จูลี่ทุบแผงอกของเขาอย่างแรง “เราเปลี่ยนเื่คุยดีกว่า” จูลีจุมพิตหน้าผากของชีวา “ฉันง่วงนอน”
ในค่ำคืนนั้น ชีวาก้าวออกมาจากห้องนอน หลังจากเฝ้าให้หญิงสาวล่วงเข้าสู่ห้วงนินทา ชีวานั่งที่ระเบียงด้านนอก จิบเบียร์นั่งชมแสงจันทร์สาดส่องลงมาที่สระว่ายน้ำชั้นล่าง เสียงข้อความมือถือดังขึ้น “นายอยู่ที่ไหน ไอ้โรคจิต” เทวินเพื่อนรักอยู่ที่สหรัฐอเมริกาติดตามหาเพื่อนรัก “อยู่กับจูลี่ ถามทำไม” เทวินส่งสติกเกอร์รูปตุ๊กตาหมีกอดกันเกลียวท่ามกลางหิมะ เทวินส่งข้อความกวนๆ “อืมม มาดื่มเบียร์กับฉันไหม” ชีวาพิมพ์กลับอย่างเร็ว .”ดึกแล้ว จูลี่หลับไปแล้วด้วย” เทวินหัวเราะเมื่อนึกถึงความสัมพันธ์ของจูลี่กับชีวา
“ชีวา นายจะกลับมาอเมริกาเมื่อไรวะ คิดถึงโว้ย” ชีวายกคิ้วหนาเข้มขึ้น “ยังไม่รู้” เสียงเปิดบานประตูเลื่อน ชีวาเลือนดวงตาคมมองที่ร่างงาม “มาทำอะไรตรงนี้” จูลี่เดินลากรองเท้าผ้าหยุดเล็กน้อย มองตรงมาที่ใบหน้าหล่อเหลาภายใต้เเสงจันทร์ เขายิ้ม และเอนร่างพิงเก้าอี้ใหญ่ วางโทรศัพท์มือถือบนโต๊ะสีขาว อ้าขาแขนให้หญิงสาวก้าวเข้ามา ดึงร่างบางสวมเพียงเสื้อคลุมนั่งคร่อมทาบบนหน้าตักของเขา “เธอไม่สบายหรือเปล่า หลับๆตื่นๆ” จูลี่ซบใบหน้าลงบนไหล่ของเขา “ไม่รู้สิ สงสัย....” ชีวาสอดมือเข้าััร่างกายของเธอ “ตัวก็เย็นเฉียบ” จมูกโด่งกดลงบนซอกคอ ปลายลิ้นลากไซร้เบาๆถึงใต้ใบหู “อืออ หรือว่ายังหิว” ชีวาเงยหน้าสบตาเธอ ปลายนิ้วมือของจูลี่ลูบไล้ริมฝีปากเย็นเฉียบ ใบหน้าของชีวาเคลื่อนเข้าใกล้ริมฝีปากบาง ปลายลิ้นทั้งสองัักันเหมือนคู่รักที่ไม่สามารถต้านความปรารถนา เมื่อทั้งคู่ไม่รู้ว่าจะยับยั้งกันและกันได้อย่างไร หลังจากการจุมพิตที่หนักหน่วงภายในแสงจันทร์ ก้อนเมฆเคลื่อนบดบังแสงจันทร์ เส้นผมยาวสลวยสะบัดพลิ้วตามกระแสลมทำให้ชีวาสูดกลิ่นหอมที่เขาหลงไหล ชีวาค่อยๆแง้มสาบเสื้อคลุม สองมือเคลื่อนเข้าไปอย่างช้าๆ ร่างขาวเผยอขึ้นตามแรงจูบ ทรวงอกนูนเด่น จูลี่สะดุ้งเล็กน้อย แววตาคู่สวยมีประกายระยิบระยับในความพร้อม ชีวาโยกร่างของเธอไม่มาอย่างช้าๆ ถูไถเนินสวาทไปมาบนท่อนลำยาวอย่างอ่อนโยน “ชีวาาา ฉันขอเวลาสองปีดีกว่าไหม” ชีวายิ้มที่มุมปากตอบด้วยน้ำเสียงพร่าเเหบ “ได้ ฉันจะรอ” มือเรียวบางตวัดรัดรอบลำคอ โน้มใบหน้าลงกัดริมฝีปากล่างของชายหนุ่ม “อ่าสสส์ เราเอากันเถอะ” ท่อนเนื้อของชายหนุ่มแข็งใต้วงขาเรียวงาม ร่างบางส่ายไปมายั่วยวน ชีวาเคล้มดูดปลายสีชมพู อีกมือนวดคลึงหน้าอกอิ่มเอิบ เสียงดูดเหมือนเด็กทารกขอน้ำนมจากแม่ สองมือเลื่อนมารัดร่างบางให้แนบใบหน้าจมลงกลางทรวงอก “อ๊าาาส์ เอาให้สุดฤทธิ์ แม่มดน้อย”
จูลี่ลุกขึ้นแล้วนั่งคุกเข่าลง จูบเบาๆตรงกลางแผงอก ปลายลิ้นเลียหัวนมสีน้ำตาลอ่อนของเขา ลากปลายลิ้นลงมาถึงหน้าท้องแบบราบ สองมือกุมท่อนเนื้อไว้เต็มมือ รูดปลายผิวหน้าที่ปลายหัว ลากลิ้นร้อนระอุวนรอบปลายกลมเหมือนหัวดอกเห็ดใหญ่ เสียงครางของชีวาที่หลับตาลง เอนร่างพิงเก้าอี้ “จูลี่!!” หญิงสาวผู้เชี่ยวชาญการเพราะสมัยเรียนมหาวิทยาลัยทั้งคู่แลกเปลี่ยนท่วงท่าตามตำรา ภาพยนต์เอ็กซ์ อาร์นำมาฉายดูในห้องพักที่ทั้งคู่พักด้วยกัน ทุกค่ำคืนผลัดกันรุกและรับนับครั้งไม่ถ้วน “อมเข้าไปลึกๆ ได้ไหม จูลี่”
ร่างบางเร่งปลายลิ้นลากเลียรอบท่อนเนื้อก่อนอมเข้าในโพรงปาก “อ่าส์ อ่าส์” ร่างของชีวาเริ่มเกร็งเมื่อเธอลูบไล้ก้อนเนื้อสองก้อนอย่างเบาๆ มืออุ่นหนาลูบไล้กลุ่มผม “พอแล้ว แม่มดน้อย” ชีวาลืมตามองร่างบางที่ปรนเปรอความสุขให้เขา จูลี่ดันร่างลุกขึ้น ภายใต้ความมืดสนิท ชีวาช้อนอุ้มร่างบางขึ้น “ฉันอยากอาบน้ำ” บทรักใต้กระแสน้ำ จูลี่ยิ้มงาม ส่งสายตาหวาน ซบหัวไหล่ของเขา “นานแล้วนะ เราไม่ได้อาบน้ำด้วยกัน”
เพียงเสี้ยวนาที ร่างทั้งสองยืนใต้กระแสน้ำอุ่นใต้ฝักบัวใหญ่กลางห้องน้ำ “อู้ววว น้ำอุ่นจัง” ชีวาดันร่างงามพิงผนังห้องน้ำ จับร่างบางหันหลัง สองมือยันกำแพงห้องน้ำ ฝ่ามือวางทาบกลางแผ่นหลังขาวนวล “กางขาอีกนิด แม่มดน้อย” ชายหนุ่มเลื่อนปลายนิ้วลากปลายนิ้วลงเนินรักจากด้านหลัง “ชีวา เข้ามาเถอะ” ชีวาส่ายหน้าไปมา มือหนาจับสะโพกงอนงาม มือแยกแก้มก้นออกช้าๆ ปลายนิ้วลูบไล้หาจุดเสียวที่สุด แหวกนิ้วเข้าไปร่องน้ำหวานไหลแฉะเต็มปลายนิ้ว เขาตวัดปลายนิ้วรอบจุดอ่อนไหวอย่างช้าๆขึ้นลง กดนิ้วปล่อยรัว เขี่ยอย่างเร็วๆจนร่างงามกระตุกหลายครั้ง สองมือเขาสำรวจร่างงามที่ส่ายสะโพกไปมารอปลายลิ้นอุ่น “หันหน้ามา” จูลี่เหมือนแมวเชือง หันหน้ากลับอย่างเร็ว ชีวาคุกเข่าลง ยกเรียวขางามพาดบนไหล่ของเขา ปลายนิ้วมือแหวกเนื้องามบนเนินรัก ร่างเธอสั่นเกร็ง ชีวาลงปลายลิ้นแตะจุดเสียวดูดและกระดกปลายลิ้นเลยรัวอย่างเร็ว ลิ้นร้อนลากไปรอบๆรูสวาท “พระเ้าาา อ่าส์ อ่าส์ อู้ววว ชีวาา” ปลายเล็บจิกลงบนไหล่ทั้งสอง ดันร่างของเขาให้หยุด “ชีวา ฉันจะละลายแล้ว” เสียงหอบน้ำเสียงสั่น ใบหน้าแดงใต้กระแสน้ำแรง “รอก่อน ฉั...น”
ร่างบางเสร็จถึง์หลายครั้งหลายคาในกลางดึกนี้ ชายหนุ่มไม่ยอมหยุด “คืนนี้ ฉันจะทำให้เธอมีความสุขที่สุด” ชีวาเงยหน้ามองหญิงสาวที่เขา้าแต่งงานด้วย “เธอจะไปไหน” จูลี่โอบใบหน้าหล่อแน่น ชีวาส่ายหน้า “อยู่ใกล้ๆเธอ ไม่ต้องเป็ห่วง” ชีวาจับปลายเท้าของเธอ จูบบนปลายเท้าอย่างทาสผู้ภักดี เลื่อนริมฝีปากอุ่นขึ้นตามเรียวขางาม ค่อยๆลุกขึ้น จูบเนินอก ดูดปลายสีชมพูเม้มริมฝีปากดูดจนพอใจ เลื่อนริมฝีปากขึ้นซอกไซร์ซอกคอขาว จนถึงปลายคางมน “จูบฉันแบบคนรัก จูลี่” ดวงตากลมโตลืมตาขึ้นไม่หมดใต้กระแสน้ำแรง “เธอจูบฉันก่อนสิ” ชีวายิ้มกว้าง “ยัยโง่ เธอถามฉันว่า ฉันรักเธอไหม แต่ตัวเองยังไม่รู้ตัวว่าเธอรักฉันมาตัั้งนานแล้วด้วย” จูลี่ผลักกลางแผงอก “ไม่ใช่” ชีวารวบเอวบาง ยกเรียวขางาม ดึงร่างงามเข้าแนบร่างเขาดันท่อนเนื้อแข็งเข้าในร่างของเธอ “อ๊าาาส์” จูลี่ทุบแผงอกชายหนุ่ม “โรคจิต ชอบทำอะไรตอนเผลอทุกครั้งเลย” ชีวาชอบใจ “ฮ่าๆๆๆ แบบนี้ถึงมีรสชาติ” เสียงเนื้อกระทบกันใต้กระแสน้ำทำให้ทั้งคู่เคลิ้มในท่วงท่าที่พลิกแพลงไปมา
จูลี่หวีดร้องเหมือนจนสิ้นใจ สองมืดรัดลำคอแน่น เนื้ออ่อนภายในรัดรอบท่อนเนื้อแน่น ตอดรัดจนชายหนุ่มแทบคลั้ง “แม่มดน้อยยย ต้องอย่างนี้สิ” ชีวากระแทรกชิ้นส่วนกลางกายอย่างรัวไม่ปราณีหญิงสาวที่ถ่างขาออกกว้าง “ใกล้แล้ววว” ชีวาเองจวนจะถึง์ชั้นฟ้า “ทำอะไรได้ไหมจูลี่” จูลี่พยักหน้ารัว “ดื่มมันให้หมดคืนนี้” น้ำรักจวนจะพุ่งออกมา จูลี่ครางเบาๆถึง์ล่วงหน้าไปก่อน เธอเอื้อมมือดึงท่อนเนื้อออก ทรุดร่างคุกเข่าลง อมเ้าเนื้อแท่งยาวในโพรงปาก “อือออม” เสียงครางของชีวาพร้อมปล่อยน้ำรักในโพรงปากของเธอ จูลี่รับและกลืนลงไปไม่นึกรังเกียจ เธอลิ้มรสน้ำรักนับครั้งไม่ถ้วนมาแล้ว ครั้งนี้เธออย่างพอใจและหมดจด
48K
