ตอนที่ 18 หลั่งเืขอเป็เมีย
"พวกท่านทั้งสองออกมาได้แล้วไม่ต้องหลบแล้ว!!"
ร่างของคนเสือสมิงเดินออกมาหลังก้อนหินข้างๆ!
คนที่เดินออกมาทั้งสองเป็ชายและหญิง
หรือเป็ตัวผู้หรือตัวเมียก็ไม่อาจจะคาดเดาได้
กฤษณะพันธ์รู้สึกงงๆกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับตัวตอนนี้
มันฉีกกฏเกณทุกอย่างที่เขาได้เรียนรู้มาฉีกกฎเกณฑ์ทุกอย่าง
ที่เขาได้ไปเสาะแสวงหาพืชพรรณทั่วโลกมาทุกแห่ง
"นายครับนายจะฆ่าไอ้หมอนี่หรือเปล่าครับ!!!?"
คนร่างั์สูงเกือบเจ็ดตีฟุตถามเ้านาย
หญิงสาวที่ถูกเรียกว่าเป็นายหันไปหาเขาทำถลึงตาใส่
"ทำไมเรา?ต้องฆ่าเขาด้วยเราจะเก็บเขา
เป็ผัวของเราท่านมีอะไรข้องใจหรือเปล่า!!?"
หญิงที่ชื่อแก้วห้ามปรามอีกเสียงหนึ่ง
"ไม่ได้นะนายผู้หญิงนายผู้เฒ่าต้องเล่นงานท่านแน่นอน!!"
นางสมิงยืดคอเชิดหน้าเบะปาก
"ท่านพ่อข้าจะทำอะไรข้าได้!ข้าพอใจจะทำอะไร?
ข้าก็จะทำอย่างนั้นพวกเ้าอย่าพูดมาก"
นางเชิดหน้าอย่างเย่อหยิ่งนางเป็ลูกสาวคนเดียว
ของพญาคนเสือสมิงที่ครองอาณาจักรลึกลับในเขตป่าอาถรรพ์
"พวกเรารุกล้ำเข้ามาในเขตของมัน
มันอันตรายอย่างยิ่ง นะนายหญิง!!"
องครักษ์หญิงเสือสมิงเตือนสตินาง
"ทำยังไงได้ล่ะเราต้องข้ามมาป่าพญาผีโขมด
ถึงจะมาถึงป่าดงดิบของพวกมนุษย์ที่พวกเราคาดว่า
อาวุธศักดิ์สิทธิ์ในตำนานอยู่แถวนี้
เราไม่ข้ามมันมาแล้วจะเจอไหม!"
องครักษ์ชายเสือสมิงกล่าวอย่างกังวลใจ
"น่าลำบากใจจริงๆป่าพญาผีโขมดมันกันกลาง
ระหว่างดินแดนเรากับป่าแดนมนุษย์!!"
นางพญาคนเสือสมิงระลึกถึงความคำสั่งของท่านพ่อนาง
'ไอ้พวกผีปีศาจสัมภเวสีผีดิบครึ่งคนครึ่งสัตว์
ลูกน้องพญามารย่อมรู้ดีว่าอาวุธศักดิ์สิทธิ์ในตำนาน
เป็ภัยคุกคามอย่างร้ายแรงต่อพวกมัน
ต้องจะหาทางขัดขวางผู้'
ลูกสาวคนเสือสมิงแห่งดินแดนป่าอาถรรพ์
หันไปกล่าวกับองครักษ์ทั้งสอง
"ท่านพ่อบอกว่าอาวุธศักดิ์สิทธิ์ในตำนาน
เป็ภัยคุกคามกับเผ่าพันธุ์สัตว์ครึ่งคนอย่างพวกเรา!
ถ้าศัตรูพวกเราได้มันไป!
เราจึงจำเป็ต้องข้ามแดนอันตรายมา่ชิงอาวุธนี้ไป!!!"
นางกล่าวดังกล่าวด้วยสีหน้าจริงจังเคร่งขรึม
"นายผู้หญิงเราต้องกลับไปหาท่านผู้เฒ่าแล้วนะ
อยู่ที่นี่อันตรายมากไม่มีวี่แววว่าจะเจออาวุธศักดิ์สิทธิ์เลย!!?"
องครักษ์สมิงสาวบอกเ้านายหญิง
"เบื่อ!!!?เ้าช่างพูดมากข้ารู้ดีกว่าพวกท่าน"
นางหันกลับมาถามกฤษณพันธ์
"ตกลงท่านมาทำอะไรในป่า"
เขาคิดคำนึงถึงนุชจนาถภรรยาสุดที่รัก
"ผมเข้ามาในป่าแห่งนี้เพื่อหาเครือเขาหลงพันปี
เพื่อไปรักษาภรรยาของผมเธอเป็โรคประหลาด
โรคคนหลงวัยตอนนี้อายุเธอเหมือนคนสิบสองปีเองครับ!!"
เธอมองหน้าเขายิ้มกรุ้มกริ่ม
"อย่างนี้เธอก็ไม่ได้กินของอร่อยนะสิเธอเด็กขนาดนั้น!!"
ชายหนุ่มหวนนึกถึงวันที่เขาได้ลิ้มลอง
ร่างเด็กหญิงหน้าแดงก่ำขึ้นมาทันที
หญิงสาวมองหน้าแล้วคำรามฟันไรฟัน
"หรือว่าท่าน!!!คนลามกกกกก!!?"
แต่กลับคิดอะไรขึ้นมาได้ยิ้มแก้มแทบบริ
"เอาอย่างนี้เรารู้จักที่อยู่ของเครือเขาหลงพันปี
เราจะพาท่านไปเอาแต่ท่านต้องสัญญากับเรา
ว่าจะเรียกเราว่าเป็เมีย!!!!"
"คิก!คิก!!!!"
หญิงหัวเราะคิกคิกอย่างอารมณ์ดี
แล้วมองหน้าเขารอคำตอบกฤษณพันธ์ช่างใจ!
คิดว่าการไปหาของครั้งนี้ไม่เหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา
มันทำไมยุ่งยากและมีตัวประหลาดเข้ามาเกี่ยวข้องมากมาย!
ถ้าขืนเขาพาพวกเข้าไปหาด้วยตัวเองคงจะไม่สําเร็จแน่
อาจจะมีการเสียชีวิตกันหมด!แต่ใจหนึ่งก็รู้สึกเป็ห่วงนุชจนาถ
และก็เคยสัญญากับเธอไว้ว่าจะหายามารักษาเธอให้ได้
เขาจึงก้มหน้ารับด้วยการส่งเสียงครางในคอ
"อืออออ!!!"
พร้อมกับพยักหน้ารับคำ
นางพญาคนสมิงปรบมือะโลิงโลดดีใจ
"เ้าทั้งสองเขาเป็ผัวข้าแล้วนะเ้าทั้งสอง
ปกป้องข้าอย่างไรต้องปกป้องเขาอย่างนั้นเข้าใจไหม!!!?"
นางหันไปสั่งองครักษ์ทั้งสองของนาง
แล้วหันหน้าทำจมูกย่นบีบที่จมูกของใช้หนุ่มอย่างเอ็นดู
"ผัวจ๋าโอ๋.....แม่สาวน้อยเป็เด็กดีของข้านะ!!!?'
ชายหนุ่มส่ายหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก
ปวดหัวกับการกวนประสาทของนางพญาคนเสือสมิง
นางหยุดลงใช้ความคิด
"ท่านรู้ไหมว่าท่านหลงเข้ามาในเขต
พญาผีโขมดดงมันเป็เ้าของป่าพญาโขมด!!"
เขาสงสัยว่าผู้ที่พวกนางกลัวเป็ใครจึงถามขึ้น
"อะไรคือพญาผีขโมดดง"
พร้อมกับตั้งใจรอฟังคำตอบ
"มันเป็พญาผีโขมดดงที่หลบการตามล่าของพระอิศวร
มันเป็ผีโขมดตัวที่สิบสามพี่น้องของมันสิบสองตน
ล้วนถูกตัดคอไปให้กำเนิดพระราหู!!!
มันจึงฝังตัวหลบอยู่ที่ป่าอาถรรพ์ลึกลับ
มันสามารถหลบเข้าออกป่าอาถรรพ์ที่เป็โลกิญญา
และป่าลึกลับของโลกมนุษย์ได้!
เพราะมันเป็ครึ่งผีครึ่งสัตว์อย่างพวกเรา!!!!
เราเป็พงษ์พันธ์เฉพาะของป่าอาถรรพ์
มีเืมีเนื้อเหมือนพวกท่านเช่นกันแต่เก่งกว่า!!!คิกๆ!!!"
นางหัวเราะคิกๆอย่างน่ากลัวในสายตาของเขา!
กลัวว่านางจะข่มเหงเขาอีก
นางหันไปถามชายร่างสูงใหญ่ด้วยความเป็ห่วง
"ท่านเป็ยังไงบ้างรอยแผลที่ถูกยิง?!!"
เขายกแขนซ้ายให้นางดู
"ไม่เป็อะไรมากครับนายผู้หญิง!!"
มันเป็รอยลูกปืนไรเฟิลขนาดใหญ่
ถากแขนซ้ายเป็แผลฉกรรจ์จากการยิงของนายยอด
"ขอบใจท่านมากที่ปกป้องเราจนาเ็!!
สักวันเราจะยกแก้วนิลกาฬเป็เมียท่านเรารู้ว่าท่านชอบนาง!!"
หญิงสาวแก้วทำตาโตเสียงดุ
"นายหญิงเราไม่พึงใจผู้ชาย เราไม่เป็เมียใครทั้งนั้นแหละ!!"
เ้านายหญิงสาวชม้อยตามองกฤษณพันธ์อย่างเย้ายวน
"ฮ่าๆๆเ้ายังไม่รู้จักรสอร่อยซะแล้ว!!!?"
คนเสือสมิงผู้ชายได้เอ่ยปากขึ้น
""เรารีบไปกันเถอะนายหญิงข้าว่าอยู่ที่นี่นานไม่ปลอดภัย!!"
พูดจบบริวารทั้งสองของนางพญาคนสมิง
ก็เดินนำหน้าออกสู่ปากถ้ำทันที
!!!!ค๊อก!!!!ค๊อก!!!ค๊อก!!!
ทันใดนั้นร่างใหญ่โตของเ้าผีป่าพุ่งตรงเข้ามา
หาทั้งสี่อย่างกระหายเื
"มันมาแล้ว!!!"
พรึบ!!โครม!!
คนเสือสมิงผู้ชายพุ่งทะยานเข้าปะทะประสานเล็บแหลมคม
กับเ้าผีป่าดันสมิงถอยหลังไปติดกับกำแพงหน้าถ้ำ
เฮือก!!
"ผัวข้าระวังเ้าพญาผีโขมดดงมันโจมตีเราแล้ว!!!?"
กฤษณะพันธ์ตะลึงลานกับเ้าตัวประหลาด
เหมือนลิงขนทั้งตัวใหญ่เกือบเจ็ดฟุต
หน้ามันมีขนสีขาวเหมือนคนมากกว่าเหมือนลิง
เขาหดตัวถอยเข้าถ้ำนางพญาคนเสือสมิง
คว้ามือเขาวิ่งออกคนละทางกับการต่อสู้
สององครักษ์คนเสือสมิงชายหญิงเข้าต่อกร
กับพญาผีโขมดดง!ทั้งคู่หาหวาดหวั่น!
แก้วนิลกาฬกลายร่างเป็เสือขนาดเคื่อง
ะโขึ้นกลางหลังตะปบพญาผีโขมดดง!
ปากงับที่ก้านคอของเ้าผีร้ายทันที
"เร็วนายหญิงรีบหนีเร็วข้าจะต้านมัน ไว้หนังของมันกัดไม่เข้า!!!?"
พญาผีโขมดดงคล้ายจะรู้ว่าคนทั้งสองกำลังจะหนี
มันกระชากแขนข้างซ้ายของคนเสือสมิงที่ยืนจับมือกับมันหักแขนสะบั้นลง
"อ้ารรรรรร์!!!"
โครม!!
ตูบ!!
เสียงคนเสือสมิงองครักษ์ชายร้องด้วยความเ็ป
แขนพับหักหัวคะมำไปเ้าผีร้ายมันเอื้อมมือไปข้างหลัง
ใช้อุ้งมืออันใหญ่โตคว้าคอเสือสมิงที่กัดก้านคอ
กระชากหลุดติดมือออกฟาดกับผนังถ้ำ
ร่างร่วงลงกระอักเืออกจากปากเป็ทางยาว
อ้ากกก!!
"แก้วนิลกาฬเ้าจงรีบไปปกป้องนายหญิง
ข้าจะต้านมันไว้ที่นี่กลับไปหานายผู้เฒ่าเร็วอยากให้นางไปไหน!!!!?"
!!!โฮกกกกโฮกกกกก!!!!
หมับ!!
ร่างของคนเสือสมิงชายกลายเป็เสือใหญ่ตัวเท่าควาย
ใช้สองขาหลังทะลึ่งพรวดะโกัดคอพญาผีโขมดดงงับติดปาก
เฮือก!!
แควก!!
"อ้ากกกกกก!!"
เ้าผีร้ายเอามือจับปากเสือใหญ่ฉีกขากรรไกรแหก!
ไปถึงคอขาดออกจากกันสิ้นใจตาย
มันทะยานตัวขึ้นถีบผนังถ้ำะโเกาะกิ่งไม้
พุ่งตามเสือาเ็ไปอย่างรวดเร็ว
นางพญาคนเสือสมิงจับมือกฤษณพันธ์
ออกป่าโล่งวิ่งขนานตามผาหินใหญ่ติดกับทุ่งกว้าง
ด้านล่างเป็เหวลึกน้ำไหลเชี่ยว
นางเหลือบตามองดูด้านหลังเห็นพญาผีโขมดดง
ะโโหนตัวเกาะกิ่งไม้มันม้วนตัวกลางอากาศ
จากต้นสุดท้ายที่ติดชายทุ่งวิ่งสองขาตามมา
"เร็วผัวข้าะโเกาะหลังเดี๋ยวนี้!!"
สิ้นเสียงของนางพญาเสือสมิงร่างของนางฃ
ก็กลับกลายเป็เสือตัวเขื่องชายหนุ่มคิดอะไรไม่ออก
เขาะโกอดคอของนางขี่หลังนางไป
!!!!โฮกๆ!!!!!!
นางออกวิ่งเต็มฝีเท้าแทบจะขาดใจตาย
้าพาคนรักให้พ้นอันตราย
แต่อนิจจาด้วยว่านางได้แบบคนไว้บนหลัง
ทำให้นางเชื่องช้ากว่าปกติ
เ้าพญาผีโขมดดงตามมาทันะโทีเดียว
ข้ามหัวดักหน้าพญาคนเสือสมิงยืนจังก้า
แยกเขี้ยวยืนทะมึนนางพญาเสือชะงักหยุด
ยืนขู่แยกเขี้ยวคำราม
!!!!!!โฮก!!!!!โฮก!!!!โฮก!!!
นางสะบัดชายคนรักลงจากหลัง
ะโพุ่งตรงเข้าหาผีร้ายโขมดดงอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
ชายหนุ่มกระเด็นลงจากหลังนางเสือกลิ้งไปริมหน้าผา
พญาผีโขมดดงใช้มือตะปบเหวี่ยงนางพญาเสือกระเด็น
แล้วพุ่งเข้าหากฤษณะพันธ์ทันที ชายหนุ่มหลบตัวเข้าหลังเนินดิน
สองเท้าถีบยันตัวไปข้างหลังอย่างใเหงื่อไหลออกมาเป็เม็ดๆ
"โอ๊ยช่วยด้วยยยยย!!!"
ชายหนุ่มร้องอย่างลืมตัวเมื่อเห็นเ้าผีร้าย
ในร่างลิงั์ะโสองขาตะกุยตะกายหาเขา
"!!!!โฮก!!!
ก่อนเ้าพยาผีโขมดดงจะถึงตัวกฤษณพันธ์
ร่างของธิดาพญาเสือสมิงก็โดดข้ามเนินดิน
พุ่งเข้าตะปบกัดหน้าเ้าลิงั์ผีร้ายพญาโขมดดง
ควับ!!
"ค่อกกกกก!!!!!
มันคำรามอย่างโกรธแค้น
กระชากนางพญาเสือสมิงฟาดลงกับเนินดิน
หมับ!!
โครม!!
ปัก!!!!
ปรี๊ด!!
"อ้ารรรซ์!!"
ใช้กำปั้นทุบลงไปกลางอกของนางเต็มกำลัง
เืพุ่งออกจากปากน่าเวทนา
ตาของนางมองดูคนรักอย่างห่วงใย
เ้าผีร้ายละมือจากคอนางพญาเสือสมิง
ทิ้งนางลงคอพับเืไหลออกเป็ทางข้างปาก
มันค่อยๆเดินเข้าหาชายหนุ่มอย่างเยือกเย็น
แยกเขี้ยวหัวเราะอยู่ในลำคอ อย่างกระหายเืตาแดงฉาน
ชายหนุ่มตาเหลือกลานด้วยความกลัว ยกมือกันหน้าหลับตา
"..ยา..อย่า..ทำ..ผัวข้ารร์..!!!"
เสียงร้องของเสือสมิงดังขึ้นขัดจังหวะของพญาผีโขมดดง
"โฮก!!!!"
ชายหนุ่มลืมตาดูเสือตัวเขื่องพุ่งเข้ากัดพญาผีโขมดดง
แรงกระแทกมันยังไม่ทันตั้งตัวทำให้ร่างของเสือ
และลิงั์กระเด็นตกหน้าผาลงน้ำไป
!!!!ตูม!!!!
น้ำที่ไหลเชี่ยวพัดพาเสือและลิงผีจมน้ำหายไป!
ทุกอย่างก็เงียบสงบลงชายหนุ่มหายตกตะลึง
เขาได้ยินเสียงหายใจแ่แ่ของนางพญาคนเสือสมิง
ชายหนุมจึงรีบตะเกียกตะกายเข้าหาร่างของนาง
"เธอเป็ยังไงบ้างทำใจดีๆนะ!!!?"
เห็นนางนอนขดกลายร่างเป็คนเสือสมิงเืไหล
ออกปากมองเขาด้วยสายตายินดีแฝงด้วยความอ่อนล้า
"แคกๆ!!!
นางส่งเสียงไอเืทะลักออกตามเสียงไอ
หยดไหลเป็ทางข้างมุมปาก
ชายหนุ่มช้อนศีรษะนางขึ้นมาวางบนตัก
มองดูด้วยความเวทนานึกถึงความรักของเธอ
ที่ช่วยเขาอย่างจริงใจจนรับาเ็สาหัส
ผู้หญิงที่ร่าเริงแจ่มใสบัดนี้มีสภาพปางตาย
ทำให้น้ำตาของชายหนุ่มไหลอาบแก้ม
"ในที่สุดท่านก็ปลอดภัยแก้วนิลกาฬ
นางมาช่วยพวกเราไว้ได้ทัน!!"
นางพูดด้วยรอยยิ้มด้วยใบหน้าขาวซีดยิ่งกว่ากระดาษ
ชายหนุ่มยิ่งเ็ปร้าวใจเมื่อยินนางพูด
ถึงความปลอดภัยของเขาไม่เคยคิดถึงตัวเองที่าเ็เจียนตาย
ชายหนุ่มดึงร่างที่อ่อนแรงขึ้นกอดที่อก หัวของเธอซุปอยู่ที่ซอกคอของเขา
"แคกกกแคก!!!"
เสียงไอของเธอยิ่งทำให้เืทะลักออกจากปาก
เืไหลลงบน!อกไหลย้อยลงเป็ทาง
ทำให้ชายหนุ่มกลั้นน้ำตาไม่ไหวร้องไห้ออกมาสะอึกสะอื้น
เธอเงยหน้าขึ้นมายิ้มด้วยแววตาอ่อนล้าแสนซุกซน
เอื้อมมือด้วยความลำบากจับใบหน้าของเขา
"โอ๋........แม่สาวน้อยผัวรักของข้าเ้าร้องไห้
ทำไม?ข้าไม่เป็อะไร!!ยิ้-มยิ้มก่อนสิ
ข้าชอ-บชอบให้ท่านยิ้มแย้มมม!!!"
ชายหนุ่มแค่นยิ้มทั้งน้ำตามองหน้าเธอปานใจจะขาด
"ผั-วผัวรั-กรักของข้าท่านเรีย-กเรียกข้าว่าเมี-ยเมียสักคำ!!"
เธอพยายามพูดด้วยความลำบาก
"ที่รักคุณเป็เมียผม!!"
เขาร้องไห้ปล่อยโฮออกมาเสียงดังลั่นป่า
ด้วยความะเืใจจากคำพูดของนาง
ชายหนุ่มมองดวงตาที่เหม่อลอยอ้างว้างของนางคนเสือสมิง
"คุณได้ยินไหม...คุณเป็เมียผมมมมม..!!"
ชายหนุ่มร้องอย่างใเริ่มเขย่าเธอเบาๆ
"เมียจ๋าาาาา เมียจร้าาาาา~!!!"
มือที่จับใบหน้าของชายหนุ่ม
ทิ้งลงข้างลำตัวคอพับพาดซอกแขนผัวรักเธอ
นางพญาคนสมิงก็สิ้นใจจากไป
ชายหนุ่มเงยหน้ามองฟ้าน้ำตาไหลร้องะโตะเบ็งสุดเสียง
"คุณเป็เมียผมได้ยินไหมมมม!!!เมียจ๋าาาาา!!!"
เขาก้มหน้ากอดศพสะอึกสะอื้นปานจะขาดใจ
((((โปรดติดตามตอนต่อไป)))))
อืมม์สงสาร!!
4K
