อภินิหารศาสตราวุธ

ตอนที่​ 145 แสงปะทะแสง

ทันทีที่อาวุโส​รายที่สามได้ยินสมองยังไม่สามารถ​ประมวลผล​ได้ทันว่าจะต้องหลบไปทำไม ในเมื่อตนเองมองวิชาความสามารถ​ของพัดออกหมดแล้ว

กระบี่อาวุโส​รายที่สามที่ไม่ได้มีการเคลื่อนไหว​ฟันใส่พัดที่พุ่งเข้ามาหาหมายจะสังหารตนเองแต่อย่างใด​

ทำเพียงแต่ยื่นกระบี่ออกมาด้านหน้า​เพื่อเตรียมปะทะกับพัดอย่างเรียบง่ายเท่านั้น​

เมื่อพัดกับกระบี่กำลังจะชนเข้าหากันกลายเป็น​ว่าพัดผ่านทะลุกระบี่ไปทันที

ซึ่งเป็นสิ่งที่อาวุโส​รายที่สามคาดการณ์​เอาไว้ล่วงหน้า​แล้ว

อาวุโส​รายที่สามรอคอยช่วงเวลาดังกล่าว​หลังจาก​ศัตรู​ต้องใช้พัดลวงตาหลอกให้สับสน​ จากนั้นค่อยใช้เคลื่อนย้าย​พริบตา​มาโผล่อีกแห่งนึงเพื่อจู่โจม​ในจุดที่คาดไม่ถึง​แน่

แต่ต่อให้ไม่ใช่พัดลวงตาในตอนแรกซึ่งอาจจะเป็นของจริงขึ้นมาก็ได้ ตนเองก็เตรียมเอากระบี่ยื่นออกมาด้านหน้า​เตรียมปะทะ​เอาไว้รอแล้ว

"ไม่ใช่ เจ้าเข้าใจผิด​แล้ว"

รองเจ้าสำนักที่พุ่งเข้ามาเพื่อจะช่วยเหลือ​อย่างรวดเร็ว​ แต่ก็ยังช้าไปก้าวนึง

ฉั่วะ

ความเร็ว​ในการเคลื่อนไหว​เข้ามาช่วยเหลือ​ของรองเจ้าสำนัก​อินทรียังช้ากว่าความเร็ว​ของพัดที่สังหาร​อาวุโส​รายที่สามลงไปได้ในที่สุด​

ทำให้อาวุโส​รายที่สามต้องถูกตัดหัวลงไปดังเดิม

"หนอย"

เปรี้ยง​

รองเจ้าสำนักที่ใช้กระบี่ซึ่งเป็นศาสตราวุธ​ตนเองฟันใส่ความว่างเปล่า​

ทำให้​อาวุโส​ที่ยังคงมีชีวิต​อยู่​ต่างสงสัยว่ารองเจ้าสำนักทำเช่นนี้ลงไปทำไมกันแน่

แต่ทุกคนก็เริ่มหายสงสัยขึ้นมาทันทีเมื่อจู่ๆก็มีพัดปรากฏ​ตัวออกมาจากความว่างเปล่า​ก่อนจะสลายหายไป​

"ทุกคนถอยออกไป"

"ข้ารับมือเอง"

รองเจ้าสำนัก สั่งออกมาเมื่อคิดว่าทุกคนในที่นี้คงไม่มีใครมีความสามารถ​เผชิญหน้า​กับศัตรู​ร้ายกาจ​คนนี้ได้เลย

ทำให้ต้องเป็นตนเองที่มีความสามารถ​พอจะรับมืออีกฝ่ายได้คนเดียว​เท่านั้น​

"เจ้าใช้ปราณ​จิตขั้น 5 ธาตุ​แสง กับศาสตราวุธ​ของเจ้าลงไปสินะ"

รองเจ้าสำนักเผยความลับ​อีกฝ่ายขึ้นมา

"สมกับเป็นรองเจ้าสำนัก"

เต้าซื่อ ชื่นชม​ขึ้นมาเมื่ออีกฝ่ายมองความลับของตนออกได้ในเวลาแปปเดียว

ปราณ​จิตขั้น 5 ธาตุ​แสง ที่ใส่ลงในพัดตัวเอง สามารถ​ใช้การหักเห​ของแสงเพื่อจัดการเปลี่ยนทิศทางของพัดทิศทางของพัด หรือสร้างภาพลวงตา​ให้มองเห็น​พัดจากอีกจุดนึงก็ได้

ทำให้โจมตีพัดยังไงก็ไม่สามารถ​ทำลายพัดลงได้เมื่อ​พัดของจริงถูกหักเห​แสงจนดูเหมือน​ล่องหนขึ้นมา

"นึกไม่ถึงเลยว่าสำนักนอกรีต​จะใช้ธาตุ​แสงได้ด้วย"

รองเจ้าสำนักที่รู้สึก​ประหลาด​ใจขึ้นมา เมื่อฝ่ายสำนักอธรรม​ ย่อมต้องรังเกียจ​ด้านสว่างหรือธาตุ​แสงกันทั้งนั้น

แต่เต้าซื่อกับไม่เป็นเช่นนั้นเลือกปราณ​จิตขั้น 5 ธาตุ​แสงมาเสริมศาสตราวุธ​แทน

"การที่เจ้ามองออกแบบนี้ คงไม่ใช่ว่าเจ้าก็เป็นผู้ใช้ธาตุ​แสงหรอกนะ"

เต้าซื่อที่คิดว่าต่อให้มีคนมองออกว่า พัดตนเองเป็นธาตุแสงก็ยากจะหาทางรับมือ​ได้อยู่ดีนอกเสียจะเป็นผู้ใช้ปราณ​จิตขั้น 5 ธาตุแสงแบยเดียวกัน​

วาบ

จู่ๆกระบี่ของรองเจ้าสำนักจู่โจม​เข้าใส่ร่างกาย​ศัตรู​ในเสี้ยววินาที เร็วมากจนตามองไม่ทันเหมือนกับแสงวิ่งผ่านไปเท่านั้น​

จนอีกฝ่ายที่ใช้สัญชาตญาณ​ตัวเองทำการหลบโดยอัตโนมัติ​แต่ก็ยังเกือบ​หลบแทบไม่ทันอยู่ดี เกือบจะโดนกระบี่แทงทะลุหัวใจ​ลงไปนอนกองกับพื้นแล้ว

หากเต้าซื่อ ไม่ใช่ผู้ใข้ปราณ​จิตขั้น5 ธาตุแสงป่านนี้คงตายไปจากการโจมตีกะทันหัน​อีกฝ่ายทันที

"หากวิชาปราณ​จิตขั้น 5 ธาตุ​แสงของเจ้าคือ การสร้างความสับสน​แล้วลอบเล่นงานจากจุดที่คาดไม่ถึง​ ข้าก็ใช้ประโยชน์​ของแสงที่มีความเร็ว​หาใครเทียมในการสังหาร​ศัตรู"

รองเจ้าสำนักเตือนศัตรู​เป็นครั้งสุดท้าย​ก่อนจะถูกตัวเองสังหาร​ลงไป

"ใจดีจริงนะ"

"กล้าเผยความลับวิชากับศัตรู​แบบข้า"

"รึคิดว่าข้าจะอ่อนแอ​เหมือนเช่นศิษย์​สำนักเจ้ากัน"

เต้าซื่อ ที่ไม่นึกว่าอีกฝ่ายจะเอ่ยความลับแก่ตนเองง่ายดาย​เช่นนี้มาก่อน

เต้าซื่อไม่แน่ใจ​ว่าอีกฝ่ายเอาความมั่นใจ​มาจากไหนกันแน่ หรือมองไม่เห็น​ตัวเองอยู่ในสายตา​กันเลย

"คนใกล้ตายอย่างเจ้าไม่มีความจำเป็น​ต้องปิดบัง​ด้วยซ้ำ"

รองเจ้าสำนักที่มั่นอกมั่นใจ​ในตัวเองที่สามารถ​สังหาร​อีกฝ่ายได้แน่จึงไม่เป็นห่วงเรื่องวิชาจะรั่วไหล​ออกไป

จากนั้นเกิดกระบี่สีขาว หรือกระบี่แสง ปรากฏ​ขึ้นมาหลายร้อยเล่มลอยตรงหน้ารองเจ้าสำนัก

"กระบี่แสง พวกนี้มันไม่ได้เกิดจากลมปราณ​ของข้าหรอกนะ"

"มันคือ กระบี่แสง ของจริงที่เกิดจากการก่อตัวของแสงสว่างในตอนนี้"

"ซึ่งมันเกี่ยวกับ​ปราณ​จิตขั้น 5 ธาตุ​แสง กับขั้น 6 สัมผัส​แห่งแสง"

รองเจ้าสำนัก ที่เผยเรื่อง กระบี่แสงในมือตัวเอง

สัมผัส​แห่งแสงคือการที่ผู้ใช้วิชาสามารถ​จับต้องแสงได้ ซึ่งปกติ​แสงไม่อาจจะสัมผัสด้วยน้ำมือของมนุษย์​ได้

แต่ด้วยวิชา สัมผัส​แห่งแสง นี้ทำให้รองเจ้าสำนักจับต้องแสงด้วยมือเปล่า​ตัวเองได้เมื่อสัมผัส​แสงได้แล้วจึงจัดการใช้ปราณ​จิตศาสตราวุธ​สร้างเป็นกระบี่แสง ขึ้นมา

ทำให้กระบี่แสงที่เกิดจากแสงสว่างของจริงมีอานุภาพ​ยิ่งกว่า กระบี่ปราณ​ธาตุ​แสง เสียอีก จัดได้ว่าเป็นวิชาแหกกฎเกณฑ์​อย่างมาก

"สามารถ​คิดได้ถึงขนาดนี้ ต้องยอมรับเลยว่า ข้าเสียดายฝีมือ​ความสามารถ​ของเจ้ายิ่งนัก"

"สนใจ​มาเป็น​ลูกน้อง​ข้าไหม"

เต้าซื่อ ชักชวน​รองเจ้าสำนัก​ขึ้นมาทันที

"ให้ข้าเป็นลูกน้องเด็กน้อยจากสำนักนอกรีต​อย่างเจ้าข้ายอมตายดีกว่า"

รองเจ้าสำนัก ปฏิเสธ​ทันควันไม่คิดจะรับฟังข้อเสนอ​แม้แต่น้อย

"ดี หากเจ้าเลือกจะตาย ข้าจะทำให้เจ้าสมใจ"

เต้าซื่อเตรียมทำตาม​ความต้องการ​อีกฝ่ายทันที

"หากเจ้ามีปัญญารอดตายจาก กระบี่แสงเหล่านี้ได้ค่อยมาว่ากัน"

กระบี่นับร้อยพุ่งเข้าหาศัตรู​รวดเร็ว​ดั่งแสง

ด้วยความเร็ว​แสงไม่มีมนุษย์​คนไหนสามารถ​หลบพ้นจากการจู่โจม​ครั้งนี้ได้แน่

ซึ่งเต้าซื่อ มีจุดจบเพียงอย่างเดียวคือ ความตายเท่านั้น​ในตอนนี้

พัดขยายออกมามากขึ้นในพริบตา​จนบดบังตัวเต้าซื่ออย่าง​มิดชิด

"ฮ่า​ฮ่า​ฮ่า​ คิดว่าหลบอยู่หลังพัดแบบนั้นจะรอดตายรึไง"

รองเจ้าสำนัก ที่กะจะเยาะเย้ย​ศัตรู​แต่ต้องเงียบปากลงทันที เมื่อกระบี่แสงตนเองไม่สามารถ​เจาะทะลุพัดอีกฝ่ายได้จนสร้างความประหลาดใจ​อย่างมาก