[จบ]1-1 ย้อนเวลามากับระบบใส่เดี่ยว

“คุณน็อตครับ ฝากด้วยนะครับ”

แอชเชอร์ถอดชุดเกราะให้น็อตซ่อมบำรุง ระหว่างนี้เองพวกเขาก็ช่วยกันทำรายงานภารกิจในวันนี้ ด้วยการนำข้อมูลจากชุดเกราะของแอชเชอร์ออกมาสรุปเช่นเดิม แต่วันนี้แอชเชอร์กลับไม่ให้น็อตส่งรายงานเข้าระบบ และยังไม่ต้องส่งให้ผู้บัญชาการ น็อตที่สงสัยจึงมองแอชเชอร์เพื่อขอคำตอบ

“ไม่มีอะไรมากครับ ผู้บัญชาการกำชับผมว่าวันนี้ให้ส่งรายงานช้าๆหน่อย”

“มีเรื่องสินะครับ”

แอชเชอร์พยักหน้าพลางอ่านรายงานที่น็อตเขียนขึ้น มีการบอกเล่าการติดตั้งทั้ง 3 จุดอย่างละเอียด มีการเพิ่มจุดติดตั้งที่ 4 ด้วยรถบังคับระยะไกล แล้วยังมีการสรุปถึงการขัดคำสั่งของเจคอป ทุกๆอย่างล้วนครบถ้วนสมบูรณ์ ทันใดนั้นเองน็อตเป็นฝ่ายย่นนิ้วเมื่อได้รับการแจ้งเตือนจากระบบบอกให้รู้ว่ามีคนส่งรายงานตัดหน้าพวกเขา

“มีอะไรหรือคุณน็อต”

แอชเชอร์ถามด้วยความสงสัย เขาอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ทันใดนั้นเองน็อตก็ได้นำรายงานฉบับที่พึ่งส่งเข้าไปในระบบออกมาเปิดให้แอชเชอร์ดู ในรายงานแม้จะไม่ละเอียดเท่าของเขา แต่มันได้บอกทุกๆขั้นตอนการทำงานครบทั้งหมด ยังมีการสรุปถึงภารกิจติดตั้งกล้องในถ้ำที่ 4 แอชเชอร์จึงมองไปดูชื่อของคนที่ส่งรายงาน ปรากฎว่ามันเป็นของเจคอป

“ร้ายกว่าที่คิดสินะ”

เดิมทีเขานึกว่าเจคอปมีความอดทนสูงเท่านั้น แต่มันกลับไม่ใช่สิ่งเดียวที่เจคอปมี หลังจากแอชเชอร์เห็นการกระทำทุกๆอย่างของมันที่ฉกผลงานของเขาในวันนี้ ทำให้รู้ว่ามันเป็นคนที่นิ่งและร้ายมาก ทั้งที่เขาเป็นหัวหน้าและต้องเป็นคนที่ต้องส่งรายงาน มันกลับเขียนตัดหน้าแล้วส่งรายงานภารกิจไป ด้วยการใช้ชื่อของพันตรีและระดับ S ที่ถูกส่งมาช่วยงาน ไม่ได้ใช้ชื่อทีมสำรวจที่ถูกจัดตั้งขึ้น กลายเป็นว่าผลงานในวันนี้เป็นของมัน  แม้รายงานจะไม่ละเอียดเท่าของแอชเชอร์ แต่ก็เป็นก้าวแรกที่ทำให้เจคอปเข้าสู่กระบวนการแย่งผลงาน 

ครั้งนี้มันสามารถรายงานได้เร็วกว่าเขา ครั้งหน้าจะต้องมีคนสนับสนุนมันจนกลายเป็นตัวหลักแทนเขาอย่างแน่นอน  อย่างไรก็ตามแอชเชอร์ไม่ได้สนใจมากนัก ที่เขาสนใจคือทำไมผู้บัญชาการจึงให้เขาส่งรายงานช้า เพื่อให้คนตัดหน้าเขาไปแบบนี้

“ร้อยตรีครับ ได้เวลาประชุมแล้ว”

“ขอบคุณครับ”

แอชเชอร์เดินไปยังห้องประชุมพลางบอกให้น็อตส่งรายงานฉบับสมบูรณ์ของเขาเข้าระบบส่วนกลางเพื่อรายงานภารกิจ ระหว่างนี้เองแอชเชอร์ทำเป็นไม่รู้เรื่องที่เจคอปทำเลยสักนิด เขาเลือกที่จะเดินไปนั่งแล้วก็เงียบ เพื่อรอดูว่าผู้บัญชาการต้องการจะเล่นอะไร

“สวัสดีทุกคนยามเย็น วันนี้ผมได้รับรายงานมา 2 ฉบับ” 

ผู้พันเจมส์พูดถึงรายงานภารกิจที่ทำในวันนี้เป็นจำนวน 2 ฉบับแอชเชอร์กลับนั่งนิ่งไม่ได้แสดงสีหน้าตกใจใดๆออกมาเลยสักนิด เนื่องจากว่ารายละเอียดภารกิจที่ผู้พันเจมส์เปิดเป็นของเขาเพราะมีความละเอียดที่มากกว่า ในระหว่างการประชุมดำเนินการไปช้าๆ ภารกิจต่อไปที่พวกเขาต้องทำคือการอยู่เฉยเพียงเท่านั้น 

ทีมสำรวจถูกพักงานชั่วคราวเป็นเวลา 2 วันเพราะต่อจากนี้ไปการสำรวจถ้ำทั้ง 4 ที่แอชเชอร์ติดตั้งอุปกรณ์จะเป็นของนักวิจัยที่ได้รับหน้าที่ให้จับตามองการทำสิ่งต่างๆของแมงมุม กระทั่งการประชุมจบลง แอชเชอร์จึงเดินออกไปจากห้องประชุมเพราะเขาได้รับเวลาพักตั้ง 2 วัน

ตรูด~!

โทรศัพท์มือถือสั่นพลางแสดงเบอร์โทรของผู้บัญชาการกองทัพที่ 7 แอชเชอร์จึงเดินไปหาน็อตเพราะตำแหน่งนี้มีอุปกรณ์ใช้ตัดสัญญาณรบกวนและสัญญาณอื่นๆที่ต้องการบันทึกการสนทนาของเขา

“สวัสดีครับผู้บัญชาการ”

“สวัสดีแอชเชอร์ ครั้งนี้นายทำผลงานได้ดีอีกแล้วจนทำให้กองทัพที่ 7 ได้หน้าไปเต็มๆ ขอบคุณมากๆ”

“มันเป็นหน้าที่ของผมอยู่แล้ว ผู้บัญชาการมีอะไรอย่างนั้นเหรอครับ” แอชเชอร์รีบถามเข้าประเด็น

“อืม งั้นก็เข้าเรื่องของเรากันเลย ฉันมีหลายเรื่องอยากจะพูดกับนาย มีทั้งข่าวร้ายและข่าวดี ทุกๆอย่างเกี่ยวข้องกับสิ่งที่ฉันให้นายทำก่อนหน้านี้่เล็กน้อยด้วย”

แอชเชอร์เริ่มเป็นฝ่ายเงียบ เขาอยากได้ข้อมูลที่ชัดเจนจึงห้ามตัวเองไม่ให้ส่งเสียงใดๆ

“เริ่มต้นด้วยข่าวร้ายแรกก่อนเลยแล้วกัน ข่าวร้ายแรกก็คือ มีมอนสเตอร์บุกถล่มหนึ่งในเขตที่กองทัพที่ 7 ดูแล ทำให้เราต้องส่งทหารไปเป็นจำนวนมากเพื่อระงับเหตุ” แอชเชอร์ย่นคิ้ว เรื่องนี้เป็นเรื่องร้ายพอสมควร อย่างไรก็ตามเขาไม่รู้ว่าเรื่องนี้มันเกี่ยวข้องอย่างไรกับตัวของเขาเพราะยังคงติดภารกิจที่เขต F47

“ข่าวร้ายที่สอง นายถูกถอดออกจากการเป็นหัวหน้าทีมสำรวจของเขต F47”

“ทำไมเหรอครับ” แอชเชอร์ถามถึงเหตุผล ภายในใจของเขาคิดว่าตัวเองคงจะถูกเรียกกลับไปช่วยเหลือทหารที่ถูกส่งไปจัดการมอนสเตอร์ที่บุกถล่มหนึ่งในเขตการดูแลของกองทัพที่ 7

“นั่นก็เพราะว่ามีคำสั่งจากสหพันธ์ดาวเหนือว่าจะส่งคนที่ชำนาญกว่าเข้าไปทำงานแทนนาย เขาเชี่ยวชาญในด้านการสำรวจพื้นที่แปลกๆ ฉันจึงลงความเห็นว่าถอดถอนนายออกมาจะดีกว่ายอมให้เป็นลูกทีม”

เรื่องที่ผู้บัญชาการเล่าทำเอาแอชเชอร์อึ้งเพราะหลายวันมานี้เขาทำงานหนักมาก แต่กลับถูกถอดออกจากการเป็นหัวหน้า  แต่เขาต้องระงับอารมณ์เอาไว้ก่อนเพราะมันน่าจะมีเรื่องบางอย่างเกิดขึ้นจนผู้บัญชาการต้องการดึงตัวเขากลับไป

“ผู้บัญชาการมีอะไรหรือเปล่าครับ เดิมทีหากผมถูกปลดจากการเป็นหัวหน้าผมก็น่าจะได้เป็นลูกทีม”

การปลดแอชเชอร์ออกจากทีมสำรวจ หากเป็นชีวิตก่อนคนที่ถูกปลดจากหัวหน้ามักจะกลายเป็นหนึ่งในสมาชิกทีมเพราะถือว่าเป็นผู้มีประสบการณ์ในการสำรวจ จนกว่าคนที่เข้าไปแทนจะเชี่ยวชาญถึงจะถูกปลดออกอย่างสมบูรณ์ แอชเชอร์กลับถูกปลดออกจากหนัวหน้าไม่เพียงเท่านั้นยังถูกปลดออกจากทีม เขาจึงต้องการคำอธิบายที่ชัดเจน

“เรื่องนี้เราต้องคุยกันยาวเลยล่ะ แต่เอาเป็นว่ามันเกี่ยวข้องกับผลประโยชน์ของพวกเราทั้งสองคน ตอนนี้เรามีผลงานที่โดดเด่นแล้วยังมีโอกาสให้ถอยอีก ฉันจึงรีบคว้ามันเอาไว้เพราะถ้าอยู่ต่อไป เราจะกลายเป็นผู้ที่ต้องรับผิดชอบงานทั้งหมด โดยมีคนอื่นเข้ามาร่วมสร้างผลงานกับเรา นายรู้ไหมว่ามีอะไรจะเกิดขึ้นหลังจากทหารกองทัพอื่นๆถูกส่งมา ”

แอชเชอร์หลับตาแล้วพูดสิ่งที่เขาคิดออกไปตรงๆ

“ถ้าหากเราเป็นหัวหน้า แล้วลูกทีมเป็นคนอื่น  สำหรับภารกิจที่สำเร็จเราทุกๆคนจะได้หน้ารวมถึงคนที่ร่วมมือด้วย แต่หากภารกิจล้มเหลว จะมีเพียงแค่เราที่ถูกตำหนิ”

“ใช่ ความจริงก็เป็นแบบนี้แหละ ฉันจึงดึงตัวนายกลับมา ส่วนข่าวร้ายที่ 4 เกี่ยวกับเรื่องที่เราคุยกันอยู่นี่แหละ”

“เรื่องอะไรอย่างนั้นเหรอครับ”

“ผู้บัญชาการกองทัพที่ 9 ยื่นหนังสือขอเข้ารับผิดชอบเขต F47 แทนฉัน ทำให้หน้าที่ในการสั่งการทหารเขต F47 ไม่ใช่ฉันอีกต่อไป”

“เป็นเพราะว่าเขตในการดูแลกองทัพที่ 7 มีมอนสเตอร์บุกใช่ไหมครับ พวกเขาจึงใช้เรื่องนี้เพื่อจะเข้ามาดูแลเขต F47 แทนแล้วให้เราไปดูแลชาวเมืองในเขตที่ถูกมอนสเตอร์บุก”

“ถูกต้อง เอาล่ะนายไม่ต้องเสียใจอะไรให้มาก เข้าไปในระบบหน่วยสำรองพิเศษ ตอนนี้นายได้คะแนน 500 แต้มจากภารกิจไปแล้ว ไม่จำเป็นต้องทำอะไรกับสถานที่แห่งนั้นอีก”

“ผู้บัญชาการจะปล่อยให้พวกเขาชุบมือเปิบไปแบบนี้หรอครับ” แอชเชอร์ถามออกไปตามตรง เขาอยากรู้ความคิดของผู้บัญชาการกองทัพที่ 7 ว่าเป็นคนอย่างไร

“ก็เอาไปสิ ในเมื่อผลประโยชน์มันจะต้องหารกัน ทำไมเราต้องเป็นผู้รับผิดชอบด้วยล่ะ ตอนนี้เรามาถึงจุดสูงสุดของประโยชน์ที่จะได้รับแล้ว อยู่ต่อไปจะต้องมีเรื่องร้ายแน่นอน   ฉันก็แค่ดีดตัวออกมาก่อน หากอยากจะกลับเข้าไปดูดผลประโยชน์ไม่ใช่ว่าจะทำไม่ได้ จริงไหม พวกมันยังเข้ามาดูดผลประโยชน์เราได้เลย ทำไมเราจะทำเหมือนพวกมันไม่ได้ล่ะ  นอกจากจะไม่ต้องรับผิดอะไรแล้วยังได้ประโยชน์ร่วมกันอีก ”

“ครับ” แอชเชอร์ฉีกยิ้มกว้าง เมื่อรู้ว่าผู้บัญชาการกองทัพที่ 7 มีความคิดที่เฉียบแหลมมาก เขต F47 ในตอนนี้ล้วนแล้วเต็มไปด้วยผลประโยชน์หากกวาดล้างสำเร็จ แต่อุปสรรคต่างก็มีมากมายเช่นกัน การถอนตัวออกไปจากการเป็นหัวหน้าแล้วเข้ามาด้วยวิธีเป็นหน่วยเสริมทำให้พวกเขาได้ประโยชน์เช่นกัน ส่วนพวกที่โลภมากและตื่นเต้นอยากได้เนื้อชิ้นใหญ่นี้เองนั้น ก็เข้ามารับช่วงต่อแทน

“ผู้บัญชาการครับ เป็นเรื่องบังเอิญหรือเปล่าครับที่มอนสเตอร์บุกเขตที่ตกอยู่ภายใต้การดูแลของกองทัพที่ 7” แอชเชอร์ถามสิ่งที่เขาสงสัย เพราะมันดูบังเอิญเกินไป ในช่วงที่เขาทำผลงานได้ดีจนเห็นต้นเหตุปัญหาในเขต F47 กลับมีเรื่องร้ายที่ทำให้ผู้บัญชาการกองทัพที่ 7 ต้องออกจากการรับผิดชอบเขต F47 

“ไม่หรอก มันเป็นเรื่องที่มีใครบางคนจัดขึ้น โดยเอาชีวิตประชาชนเพื่อจะทำให้มันได้รับผลประโยชน์จากเขต F47”

“อย่างนั้นเองสินะครับ แล้วเรื่องที่บอกให้ผมส่งรายงานช้าล่ะ”

“เรื่องนั้นก็ไม่มีอะไรมาก ฉันก็แค่อยากได้คนที่คนอื่นมองว่ามีความสามารถเข้ามาทำหน้าที่แทนนาย จะได้ดึงตัวนายง่ายขึ้น เขาอยากขโมยผลงานก็ให้เขาไป ในเมื่อมันไม่กระทบกับทางเรา”

“ครับ ”

เมื่อผู้บัญชาการเล่าจบ แอชเชอร์ก็รู้แล้วว่าทำไมถึงให้เขาถูกแย่งผลงานไป เพราะทุกคนจะได้มองเจคอปว่ามีความสามารถที่จะเป็นหัวหน้าหน่วยสำรวจแทนเขาได้ หลังจากเห็นแต้มภารกิจ 500 แต้มแอชเชอร์จึงยิ้มด้วยความพอใจ ไม่จำเป็นที่เขาจะต้องเป็นตัวหลักอีกต่อไปแล้ว เขาสามารถทำภารกิจต่อไปเพื่อเพิ่มแต้มได้

การอยู่ในหน่วยสำรวจโดยที่เขาไม่ได้เป็นหัวหน้า สิ่งที่จะเกิดมีหลายอย่างเช่นกัน หนึ่งคือถูกใส่ร้ายถ้ามีข้อผิดพลาดในการสำรวจ สองถูกลอบสังหารเพราะตอนนี้พวกที่เล็งเขาน่าจะลงมือแล้ว  การถอนตัวออกไปของแอชเชอร์ไม่ใช่ว่าเขาทิ้งหน้าที่ทหารที่ต้องปกป้องชาวเมือง เพียงแต่เขาทิ้งความเสี่ยงในการทำภารกิจไปเท่านั้น

เขาสามารถกลับเข้ามาทำงานได้ แต่มันจะเป็นในฐานนะใหม่ที่ผู้บัญชาการกองทัพที่ 9 ไม่มีทางสั่งการเขาได้ โดยวิธีนั้นก็คือให้ผู้บัญชาการกองทัพที่ 7 ดึงเขาออกไปกวาดล้างมอนสเตอร์ที่กำลังบุกเขตการดูแลของกองทัพที่ 7 จากนั้นเขาค่อยกลับมาเขต F47 ในฐานะกำลังเสริม ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นเขาก็ไม่ต้องรับผิดชอบ แต่ถ้าเขาทำผลงานได้ดีเขาจะได้ความดีความชอบไปด้วยเช่นกัน

“ผู้บัญชาการครับ คำสั่งถอดถอนผมดำเนินการแล้วหรือยัง”

“เรียบร้อย มันจะมีผลในเที่ยงคืนนี้”

“ถ้าอย่างนั้นส่งรถมารับผมที ผมอยากออกจากที่นี่แล้ว”

แอชเชอร์ลองคำนวณผลประโยชน์ที่เขาจะได้รับหลังจากตัวเองกลายเป็นหน่วยเสริมกลับเข้ามาในเขต F47 เขาพอใจมากเพราะไม่ต้องรับผิดชอบอะไร จึงขอให้ผู้บัญชาการกองทัพที่ 7 พาตัวเขาออกจากภารกิจที่เขต F47  ในตอนนี้เลย 

สาเหตุที่เขาเร่งรีบแบบนี้ก็เพราะว่าเขารับรู้ได้ถึงเหตุการณ์ร้ายแรงที่กำลังจะเกิดขึ้นหลังจากผ่าน 2 วันนี้ไป เจคอปจะต้องทำอะไรแปลกๆกับทีมสำรวจจนมีเรื่องร้ายเกิดขึ้น หากเขายังอยู่ที่นี่อาจจะมีเอี่ยวให้รับผิดจึงต้องรีบเดินทาง ยิ่งเป็นตอนนี้ยิ่งดี   แอชเชอร์จึงต้องการกลับกองทัพ หรือไม่ก็ส่งเขาไปยังตำแหน่งที่มีการบุกรุกของมอนสเตอร์เพราะเขาสามารถเก็บแต้มภารกิจที่นั่นได้