ข้าวปั้นมองน้ำในมือเขาที่ยื่นมาให้ก่อนจะรับแก้วน้ำจากมือของชายตรงหน้ามาถือไว้และยกมันขึ้นดื่มและเอ่ยขอบคุณ
“ขอบคุณ”
ธีโอเดินมานั่งลงข้าง ๆ ชายหนุ่ม
“นาย ดื่มเหล้าปะ”
หืม เหล้างั้นเหรอจะว่าไปนานแล้วที่ผมไม่ได้ดื่มมันแต่ว่าดื่มเหล้าตอนกลางวันนี่นะ
“เอ่อ พี่จะดื่มตอนกลางวันเหรอ”
“ทำไมล่ะ ก็เห็นนายเศร้าฉันก็เลยหาอะไรดับทุกข์ให้นายไง”
“ก็จริง งั้นกินสักหน่อยก็ได้”
เมื่อผมตอบตกลงว่าจะกินพี่เขาก็เลยเดินหายเข้าไปในห้องครัวอยู่นานสองนานก่อนจะหยิบขวดเหล้าออกมาพร้อมกับน้ำแข็งใส่แก้วมือหนาเปิดขวดเทเหล้าลงในแก้วก่อนจะยื่นมันมาให้กับผม
“เอ่อ ไม่มีน้ำโค้กผสมให้ผมสักหน่อยเหรอครับ”
“เหล้าเขาต้องกินเพรียวสิถึงจะอร่อยใครเขาผสมกัน” ธีโอพูดขึ้น
ข้าวปั้นลังเลก่อนสักแป๊บรับแก้วเหล้ามาจากมือคนตัวสูง
“ชิมดูสิ เหล้านี้อร่อยนะ” ธีโอบอกกับคนตัวเล็ก
ผมยกแก้วขึ้นดื่มพร้อมกับกลั้นหายใจมันต้องขมมากแน่เมื่อแอลกอฮอล์ััที่ลิ้นรสชาติหวานปนขมไหลลงคอ ข้าวปั้นรีบกลืนมันลงไปก่อนจะส่งแก้วให้กับชายหนุ่ม
“ว้าว นายนี่ทำฉันแปลกใจอีกแล้วนะ ใครเขาให้กินหมดแก้วกัน เขาต้องค่อย ๆ จิบสิ”
อ้า มือเล็กยกมือขึ้นพัดที่หน้าของตัวเองใบหน้าร้อนผ่าวด้วยฤทธิ์ของแอลกอฮอล์
“ทำไมหน้าผมมันร้อนแบบนี้อ่า” ข้าวปั้นหันไปถามธีโอซึ่งตอนนี้ชายหนุ่มอึ้งไม่คิดว่าเด็กน้อยตรงหน้าจะกระดกหมด
“ก็นายเล่นกระดกหมดแก้ว มันก็ต้องร้อนนะสิ คราวหลังต้องค่อย ๆ จิบ อะ” ว่าแล้วร่างสูงก็เทเหล้าให้ข้าวปั้นใหม่อีกรอบ
“นายนั่งรอฉันไปก่อนก็แล้วกัน เดี๋ยวฉันไปหากับแก้มมาให้”
ข้าวปั้นพยักหน้าให้ก่อนจะเหลือบไปเห็นทีวีมือเล็กคว้ารีโมทขึ้นมากดเปิดและเห็นว่าในทีวีเปิดเพลงค้างไว้อยู่แล้วจึงกดเล่นมัน
เมื่อเสียงดนตรีบรรเลงขึ้นทำให้ข้าวปั้นจากที่เกร็งอยู่ก็รู้สึกผ่อนคลายมากขึ้น คนตัวเล็กเอนหลังพิงกับโซฟามือเล็กยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มไปด้วย ไหน ๆ ก็มากับเขาแล้วความรักครั้งนี้ผมต้องลืมมันให้ได้
ร่างบางยกแก้วขึ้นจิบแล้วจนไม่รู้ว่าแก้วที่เท่าไหร่พอเหล้าลงคอแล้วบวกกลับกำลังเสียใจอยู่นั้นรสชาติของเหล้าก็ไม่ส่งผลต่อเขาเลยสักนิดกลับยกมันดื่มจนหมด ใบหน้าของคนตัวเล็กแดงก่ำด้วยฤทธิ์ของแอลกอฮอล์
ว่าแต่ทำไมหัวผมมันถึงได้หมุนติ้ว ๆ แบบนี้ล่ะ ข้าวปั้นส่ายหัวไปมายกมือขึ้นเคาะไปที่หัวตัวเองหนึ่งทีแต่อาการมึนหัวก็ยังไม่หายไป
คนตัวเล็กพยายามลุกขึ้นเมื่อรู้สึกว่าทำไมเขาเข้าไปในครัวนานจัง เมื่อลุกขึ้นได้แล้วจึงพยายามเกาะขอบของโซฟาเพื่อเดินตรงไปยังห้องครัว
กลิ่นหอมอ่อน ๆ ของเนยลอยเข้ามาแตะจมูกของชายหนุ่ม
เอ๋เขาทำอะไรน่ะ
ใบหน้าเล็กโผล่เขาไปที่ประตูห้องครัวก่อนจะชะโงกหน้าเข้าไปด้านใน
“นี่พี่ทำอะไรอยู่เหรอ” ข้าวปั้นพูดเสียงยานคล้ายคนเมา เมื่อกินเข้าไปเยอะและไม่รู้ตัวว่าตัวเองนั้นเมาแล้ว
ธีโอหันหน้ากลับมาดูเมื่อได้ยินเสียงของข้าวปั้น ชายหนุ่มวางตะหลิวผัดข้าวในมือลงก่อนจะปิดเตาแก๊ส เนื่องจากโดยชายหนุ่มกำลังทำกับข้าวออกไปให้กลัวว่าเด็กที่พาขึ้นรถมาด้วยจะหิวก็เลยทำกับข้าวไปให้กินด้วยซะเลย
“นี่นาย ทำไมหน้านายถึงได้แดงอย่างงั้นล่ะ” ธีโอใ เด็กนี้กินเหล้าที่เขาให้ไปเยอะขนาดไหนกันเนี่ย เหล้านั้นมันกินง่ายและแรงมากนะกินเยอะก็อาจจะเมาได้ แต่ดูเหมือนว่าเด็กตรงหน้านี่น่าจะเมาไปแล้ว
“พี่ทำอะไรอยู่เหรอฮะ ให้ข้าวช่วยทำไหม” ข้าวปั้นฉีกยิ้มออกมาก่อนจะเดินเซเข้าไปหาชายหนุ่ม
“ง่า ทำไมพื้นบ้านมันถึงได้เบี้ยวอย่างงี้ล่ะเนี่ย” ข้าวปั้นบ่น
“เ้าบ้า พื้นบ้านฉันมันตรงอยู่แล้วเว้ย” ธีโอพูดขึ้นก่อนจะเดินเข้ามาหา
“ทำไมไม่รออยู่ข้างนอก เมาแล้วก็ไปนั่งพัก”
“ผมเมาที่ไหน ใครเมาไม่มี๊” คนตัวเล็กทำเสียงสูง
“ก็เห็น ๆ อยู่ว่านายเมาแล้วเนี่ย ไปรอฉันข้างนอกดีกว่านะ จะได้สร่าง” ธีโอเดินเข้ามาจับที่แขนพยุงตัวคนตัวเล็กเอาไว้
“ไม่เอา ผมจะช่วยทำกับข้าว” ข้าวปั้นงอแงไม่ยอมออกไปสะบัดแขนของตัวเองเพื่อไม่ให้ธีโอช่วยพยุง
“เฮ้อ นายนี่นะ ให้มันได้แบบนี้สิอย่าดื้อกับข้าวเสร็จแล้วเดี๋ยวฉันพานานไปนั่งรอที่โซฟานายจะได้สร่างไง โอเคไหม”
ธีโอพยายามหว่านล้อมจนข้าวปั้นยอมให้ชายหนุ่มพยุงไปนั่งที่เตียงภาพภายในหัวเริ่มหมุนหนักขึ้นกว่าเดิมจนรู้สึกอยากอ้วก
“นายนั่งรอฉันอยู่ตรงนี้นะเดี๋ยวฉันไปยกข้าวมาให้”
ข้าวปั้นพยักหน้า
หมับ
มือเล็กคว้าเข้าที่แขนหนาทำให้ธีโอต้องหันกลับมา
“อะไร”
“พี่ธี ข้าวปั้นมึนหัวมากเลยแถมตอนนี้มัน..”
ร่างสูงขมวดคิ้วเรียวเข้าหากันก้มหน้าลงมาหา
“นายอย่าดื้อได้ไหม เมาแบบนี้แถมยังทำเสียงอ้อนแบบนั้นอีกเดี๋ยวฉันจะทนไม่ไหวเอานะเด็กน้อย”
“พี่ธี ทำไมริมฝีปากพี่น่าจูบจัง” มือเล็กเอื้อมมือเข้าไปแตะที่ใบหน้าของชายหนุ่มก่อนจะเลื่อนใบหน้าของตัวเองเข้าไปหา
ทำเอาธีโอเองก็ทำตัวไม่ถูกเพราะจู่ ๆ เขาก็โดนรุกเสียอย่างงั้น
“ข้าวปั้นนายตั้งสติหน่อยสิ นายเมาแล้ว”
“ผมไม่ได้เมา ผมแค่บอกว่าผมอยากจูบพี่ พี่ช่วยจูบผมหน่อยได้ไหม”
“ฮะ นายว่าไงนะ” ธีโอตาโตขึ้น พร้อมกับยิ้มเ้าเล่ห์ไม่คิดว่าจะได้ยินคำนี้หลุดออกมาจากคนแปลกหน้าที่ขอกันตรง ๆ เล่นเอาเขาไม่ได้ตั้งตัวแบบนี้
“นายแน่ใจเหรอ” นี่แหละนาที่เขาว่าเมื่อเหล้าลงคอแล้วอะไรก็ทำได้
“แน่ใจสิ ตรงนี้ผมอึดอัด” ข้าวปั้นชี้ไปที่เป้ากางเกงของตัวเอง แถมมันยังตุงออกมาจนเกือบโผล่พ้นกางเกงเล็ก
ทำเอาธีโอว้าวุ่นกันเลยทีเดียว
“นี่นาย”
“น่านะ ผมอึดอัด ทำให้ผมหน่อยสิ เอาผมก็ได้”
“เด็กบ้า”
“พี่ไม่ใช่จะให้ข้าวเป็เมียเช่าพี่ไม่ใช่หรือไง เพราะงั้นทำให้หน่อยน๊า จูบข้าวหน่อยก็ได้เผื่อตรงนั้นข้าวจะหายตุง” คนตัวเล็กทำเสียงอ้อน
พึ่บ
ร่างสูงผลักคนตัวเล็กลงไปที่โซฟาเพราะต้านเสียงอ้อนไม่ไหว
“นายอย่ามาเสียใจทีหลังนะเด็กน้อย”
ธีโอพยายามกั้นอารมณ์ความอยากของตัวเองเอาไว้ั้แ่ขับรถมาเจอหมอนี่ท่าทีของเขาก็เปลี่ยนไปเมื่อเห็นใบหน้าหมอนี่ทั้งตัวเล็กน่ารักแถมยังสเปคเขาอีกต่างหากเลยพูดข้อเสนอให้เขามาเป็เมียของตัวเองและไม่คิดว่ามันจะฟลุกขนาดที่ว่าเด็กนี่ยอมขึ้นรถมากับเขาแถมตอนนี้หมอนี่ดันมาเมาด้วยอีก
“ผมไม่เสียใจหรอก” คนตัวเล็กยกมือขึ้นคล้องคอชายหนุ่มก่อนจะดึงให้เขาโน้มคอลงมากดจูบลงไปที่ริมฝีปากหนาอย่างดูดดื่มและธีโอเองก็จูบตอบก่อนจะผละออกจากกันเพื่อหายใจ
“พี่ธีผมขอ”
??
“ไหวเหรอ”
“พี่จะลองดูปะล่ะ”
1K
