หานลี่เดินเข้ามายังซากของตำหนักหลังหนึ่ง สองตาของเขากวาดมองทั่ว
สัตว์อสูรมากมายต่างหมอบราบที่พื้น ทั้งร่างของพวกมันยังสั่นเทา
" เหตุใดข้าจึงมิสามารถรับรู้สิ่งที่ทำให้สัตว์อสูรเหล่านี้หวาดกลัวได้ " หานลี่พึมพำ
สองตาของหานลี่เพ่งมองไปยังร่างของหมีขาวตนหนึ่งที่นอนครวญคราง
" วู๊ม " พลันทั่วร่างของหมีขาวมีพลังบางอย่างบีบรัดทั่ว นั่นยิ่งทำให้หมีขาวกรีดร้องออกมาอย่างโหยหวน
" พลังของอะไร " หานลี่พึมพำ
เขาลองเสี่ยงเดินเข้าไปใกล้ซากตำหนัก มือหนึ่งกำขวานผ่าฟืนแน่น สองตากวาดมองรอบ
เมื่อเขามาใกล้ยังอาณาของตำหนัก " อือ " ร่างของชายหนุ่มพลันสะท้าน
" อ้ากกก " หานลี่ะเิเสียงร้องออกมาอย่างบ้าคลั่ง
" อ่อค " โลหิตสดๆพ่นพรวดออกในทันใด
" ตุบ " สองเข่าทิ้งลงยังผืนพารา ร่างนั้นสั่นเทิ้ม
ราวกับมีบรรพตใหญ่ั์บดอัดทั่วร่าง กายาแทบจะแหลกสลายไปกับแรงบดอัดนั้น
" อือ " หานลี่กัดกรามแน่น พยายามหยัดกายลุกยืน
" ตุบ " แต่ก็มิเป็ผล เขาถูกแรงบดอัดบีบบังคับให้คุกเข่าลงกับที่
สองตาหานลี่มองจ้องไปยัง เศษกระบี่สีดำแวววาวที่อยู่ใต้ซากปรักหักพัง
" มาจากเศษกระบี่นั่นรึ " หานลี่พึมพำ พลางสูดหายใจเข้าลึก
มือหนึ่งยกขึ้นอย่างยากลำบาก เพราะต้องฝืนสู้กับแรงบดอัดหน่วงหนัก
ชายหนุ่มวาดขวานผ่าฟืนออกไปสุดแรง แต่คล้ายกับว่าแรงที่สุดนั้นกลายเป็เพียงการวาดเบาๆ
" ฝึด " คลื่นปราณพุ่งทะยานฝ่าแรงบดอัดตรงเข้าหาเศษกระบี่สีดำ
" ตูมม " คลื่นปราณะเิเศษซากตำหนักออกเป็จุณ
" ฟิ้ว " เศษกระบี่พุ่งทะยานตามแรงะเิ ล่องลอยเข้าไปในป่าลึก
" หลุดแล้ว " หานลี่พึมพำ พลางเหยียดร่างลุกยืน ร่างของชายหนุ่มพลันเซถลา
" เพราะสูญเสียโลหิตมากไป " หานลี่พึมพำ
หลังจากที่ตั้งหลักได้ สองตาของเขากวาดมองยังเหล่าสัตว์อสูร
พวกมันจ้องมองยังชายหนุ่มอย่างมิวางวาย พลางเหยียดเท้าถอยหลังอย่างเชื่องช้า
" อืม " หานลี่พยักหน้าช้าๆให้กับพวกมัน
คล้ายกับว่าเวลานี้มิใช่เวลาที่จะต่อสู้กัน เพราะแต่ละฝ่ายต่างเจ็บหนัก ควรพักฟื้นร่างกายเสียก่อน
เมื่อเหล่าสัตว์อสูรทั้งหลายจากไป หานลี่เร่งเข้าสำรวจเศษซากตำหนักอย่างรวดเร็ว
หานลี่เดินสอดส่ายสายตากวาดมองยังพื้นที่เต็มไปด้วยต้นหญ้า " ขวดหยก "
หานลี่ย่อตัวลงแลเอื้อมมือหยิบขวดหยกขึ้น พลางใช้จมูกสูดดมที่ฝาปิด
" กลิ่นนี้ น่าจะเป็โอสถชนิดหนึ่ง " เขาพึมพำ
" ไอ้สาระเลวน้อย วางโอสถทิพย์ลงเสีย " เสียงชราดังขึ้น
หานลี่ผินกายมองยังต้นเสียง พานพบร่างชราแห้งเหี่ยว
" ขั้นหลอมรวมิญญาขั้นที่เก้า " หานลี่พึมพำ
ในหัวสมองให้งุนงงเป็ยิ่งนัก " คนพวกนี้นอกจากจะมิค้นหาโชควาสนาของตนแล้ว ยังชอบแย่งชิงสิ่งที่ผู้อื่นค้นหาได้ " หานลี่พึมพำ
" ไอ้หนู หากมิอยากตายจงเร่งวางโอสถทิพย์นั่นลงเสีย หาไม่แล้ว เ้าจะตายไร้ที่กลบฝัง " ชายชราเอ่ยออกมา
" เฮอะ " หานลี่แค่นเสียงใส่ ที่เขาเกลียดมากที่สุดเห็นจะเป็คนเช่นนี้
คนที่ชอบเอาเปรียบผู้ที่อ่อนแอกว่า แต่ยอมก้มหัวให้กับผู้ที่แข็งแกร่งกว่า
" ไอ้แก่ ข้าเกือบตายเพราะมัน แต่เ้ากลับคิดยื้อแย่งจากข้า " หานลี่เอ่ยออกมา
" เ้าเกือบตายก็เื่ของเ้า ข้าอยากยื้อแย่งก็เื่ของข้า " ชายชราเอ่ยออกมา
ชายชราะเิจิตสังหารออกในทันใด " เร็วเข้าข้ามิมีเวลามาก " ชายชราร้องออกสุดเสียง
หานลี่ดึงฝาปิดขวดหยกออก แลเทโอสถทิพย์ใส่ปากอย่างรวดเร็ว
" ไอ้สาระเลว " ชายชราร้องะโออกสุดเสียง
" ข้าจะฆ่าเ้า " ชายชราร้องออกสุดเสียง พลางฟาดฝ่ามือออกในทันใด
" เปรี้ยงง " ฝ่ามือของชายชราพุ่งทะยานเข้าหาชายหนุ่มอย่างเร็วรี่
หานลี่เห็นท่ามิดีพลางเหยียดร่างถอย ฟาดขวานผ่าฟืนออกไปสุดแรง
" ฝึด " คลื่นปราณพุ่งทะยานออกอย่างรวดเร็ว
" ตูมม " หนึ่งฝ่ามือหนึ่งคลื่นปราณะเิออก
" อั้ก " หานลี่กระอักเืออกในทันใด ร่างของเขาเหยียดถอยไปหลายก้าว
ชายชราได้แต่ตื่นตระหนก " ขวานนั่น เป็สมบัติเต๋า " ชายชราพึมพำ
สองตาของชายชราพลันเปล่งแสงวาวโรจน์แห่งความโลภ
" ไอ้หนู หากเ้าวางขวานนั่นลง ข้าจะไว้ชีวิตเ้า " ชายชราเปลี่ยนท่าทีเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน
" ไอ้แก่ หากอยากได้มีเพียงใช้กำลัง " หานลี่ร้องท้าทาย
" ได้ " ชายชราพยักหน้าช้าๆ
" ข้ารึอุตส่าห์ให้โอกาสเ้าแล้ว แต่เ้ากลับทิ้งมันไป " ชายชราเอ่ยออกมา
ชายชราสะบัดมือออก " วิ้ง " พลันปรากฎกระบี่สีเงินยวงแวววาว
" ตายเสียเถิด " ชายชราร้องออก
ชายชราทะยานร่างเข้าหาพลางแทงกระบี่ไปเบื้องหน้าสุดแรง " เปรี้ยงง "
คมกระบี่พุ่งทะยานออกทะลวงผ่านมวลอากาศเป็รูพรุน ตรงดิ่งหาชายหนุ่ม
หานลี่ะเิพลังออกสูงสุด พลางทะยานร่างเข้าหา แลฟาดขวานผ่าฟืนออกสุดแรง
" เปรี้ยงง " คมขวามพุ่งทะยานออกตัดผ่ามวลอากาศแยกออกเป็สอง
" ตูมม " แรงะเิส่งร่างของหานลี่ล่องลอยไปตามแรงะเิ
" อั้ก " โลหิตสดๆไหลทะลักอาบย้อมทั่วร่าง ทั้งาแเล็กใหญ่ปรากฎอยู่เต็มทั่ว
" ตึง " ร่างของหานลี่กระแทกเข้ากับหินก้อนใหญ่
" อ่อค " โลหิตสดไหลทะลักออกมาอีกครา
" ตุบ " ร่างของชายหนุ่มร่วงลงยังผืนพารา ที่เจิ่งนองด้วยโลหิตของตน
สองตาของชายหนุ่มมองจ้องยังชายชราที่เดินเข้าหาด้วยใบหน้าที่หยามเหยียด
" ก็แค่ขั้นสูงกว่า " หานลี่พึมพำ
ชายหนุ่มหาได้หวาดกลัวต่อชรา แต่ชายชรานั้นกลับหวาดกลัวต่อชายหนุ่มเป็ยิ่งนัก
" ไอ้สาระเลวตัวนี้ เห็นอยู่ว่าเป็เพียงมือใหม่ แต่กลับรับแรงโจมตีของข้าได้ " ชายชราพึมพำ
เขาะเิพลังออกมาอีกครา " เปรี้ยง " กระบี่ในมือสะบั้นออกอย่างรวดเร็ว
" ครืนน " คมกระบี่พุ่งทะยานเข้าหาชายหนุ่มที่นั่งพิงก้อนหินใหญ่
" อือ " ร่างของหานลี่สั่นสะท้าน เพราะถูกรั้งตรึงไว้ด้วยแรงกดดันหน่วงหนัก
หานลี่กระชับขวานผ่าฟืนในมือแน่น พลางฟาดออกสุดแรง
" เปรี้ยงง " คมขวานพุ่งทะยานออกอย่างรวดเร็ว
" ตูมม " แรงะเิซัดสาดออกรอบด้าน คลื่นพลังทำลายล้างกวัดกวาดสรรพสิ่งรายรอบสิ้น
" กร้อบ " เสียงกระดูกทั่วร่างของชายหนุ่มหักสะบั้น
" อ่อค " โลหิตสดๆไหลทะลักออกทั่วร่าง ใบหน้าของชายหนุ่มพลันซีดเซียว
" ไอ้หนู ข้าให้โอกาสเ้าอีกครา ส่งขวานนั่นมาให้ข้าเสีย " ชายชราเดินเข้าหาอย่างเชื่องช้า
" เ้ามิใช่คู่มือของข้าดอก ดูเยี่ยงไรเ้าก็มิมีโอกาสที่จะพลิกสถานการณ์ได้ " ชายชราเอ่ยออกมา
หานลี่ใช้่จังหวะเวลาหมุนปราณพลังจากโอสถทิพย์ไปตามจุดชีพจรทั่วร่าง
เมื่อครบเก้ารอบ หานลี่เพ่งจิตไปยังตันเถียน " ตูมมม " ตันเถียนพลันะเิออก
" ครืนน " ปราณพลังมากมายพุ่งพวยทะลกออกจากร่างอย่างบ้าคลั่ง
" อือ " ชายชราพลันเหยียดร่างถอย พลางฝืนกายแห้งเหี่ยวต้านปราณพลังที่ซัดสาด
" โอสถทิพย์ " ชายชราพึมพำ
" ข้าจะฆ่าเ้า โอสถทิพย์นั่นสามารถต่ออายุขัยของข้าได้ แต่เ้ากลับใช้ทะลวงขั้นพลัง " ชายชราเอ่ยออกมา
" ทั้งยังได้เพียงหนึ่งขั้นย่อย " ชายชรากัดกรามแน่น มองจ้องยังรัศมีพลังที่แผ่ออกทั่วร่างชายหนุ่ม
" ตายยย " ชายชราร้องออกสุดเสียง พลางเงื้อกระบี่ขึ้นสูง
หานลี่ใช้มือหอบเอาฝุ่นดินแลขว้างออกไป " พรึ่บ " ฝุ่นดินฟุ้งกำจายทั่ว
ชายชราลดกระบี่ลงพลางวาดมือโบกไปมาเพื่อขับไล่ฝุ่นดิน
" ไอ้สาระเลว " ชายชราร้องออกสุดเสียง เมื่อเหยื่อของตนอันตรธานหายไปต่อหน้า
" ไอ้ชั่ว " ชายชราร้องคำรามลั่นป่า
" อ้ากกก " ชายชราะเิพลังออก พลางฟาดกระบี่ออกไร้ทิศทาง
" เปรี้ยง " เสียงกระบี่ะเิพลังดังสนั่นลั่นป่า
" ตูมม " เสียงะเิดังขึ้นตามติด ทั้งฝุ่นดินหินก้อนล่องลอยปลิดปลิว
1K
