ซูหมิงเยว่ : ทะลุมิติมาเป็นยอดหญิงหมอเทวดา [จบ]

        จี๋โม่หานถอนหายใจเล็กน้อย “เรื่องในวังนั้นใครจะรู้ แต่ข่าวที่ออกมาตอนนี้มีแค่เรื่องพวกนี้เท่านั้นฮ่องเต้เองก็ได้ออกคำสั่งให้ปิดข่าวแล้ว”

        ซูหมิงเยว่เงียบไปครู่หนึ่ง สุดท้ายก็ตัดสินใจที่จะบอกความสงสัยในใจให้จี๋โม่หานฟัง

        หลังจากที่เขาฟังจบแล้วก็ขมวดคิ้ว “สตรีที่เป็นบ้า? ข้าไม่เคยได้ยินเรื่องนี้มาก่อนเฟยจื่อของฮ่องเต้มีเยอะ สามวันเปลี่ยนที พอไม่สดใสแล้วก็โยนทิ้งไปที่วังเย็น จึงยากที่จะหลีกเลี่ยงคนที่ไม่เป็นบ้า”

        “ไม่เหมือนกัน” ซูหมิงเยว่มองจี๋โม่หานแล้วพูดจริงจัง “ลางสังหรณ์ของหม่อมฉันแม่นมากสตรีบ้าคนนั้นเรียกชื่อมารดาของหม่อมฉันออกมาได้ ฮองเฮาเองก็เคยบอกว่าหม่อมฉันเหมือนมารดาของหม่อมฉันเจ็ดถึงแปดส่วนหม่อมฉันจึงคิดว่านางต้องเกี่ยวข้องอะไรกับท่านแม่และรู้เรื่องบางอย่างอีกทั้งฮองเฮาจะต้องรู้อะไรด้วยแน่”

        “เช่นนั้นเจ้าวางแผนจะทำอย่างไร?” จี๋โม่หานพูดด้วยน้ำเสียงเอ็นดู“ไม่ว่าเจ้าอยากจะทำอะไร ข้าก็จะสนับสนุนเจ้า”

        ซูหมิงเยว่ส่ายหน้า “หม่อมฉันไม่รู้ ตอนนี้ดูไปทีละขั้นเถิด”

        ถึงแม้นางจะอยากรู้ความจริงของเรื่องนี้ แต่ก็เลือกจะไม่เสี่ยงอันตรายในสถานการณ์เช่นนี้

        ซูหมิงเยว่ออกจากจวนองค์ชายสามมาก็ไปหาเสี่ยวอวี่เพื่อกลับจวน

        ตอนที่ห่างจากประตูจวนสกุลซูไม่ไกล ข้างถนนก็พลันมีหญิงแก่สวมชุดเก่าขาดๆ ออกมาขวางทั้งสองคนเอาไว้ 

        ใบหน้าหญิงแก่มอมแมม นางค่อมเอวมองซูหมิงเยว่“คุณหนูท่านนี้ช่วยป้าหน่อยสิ”

        ซูหมิงเยว่หรี่ตาลง หัวใจก็ระมัดระวังขึ้นมา สายตาเลื่อนมองตั้งแต่ใบหน้าของหญิงชราไปที่มือถึงแม้ใบหน้าจะสกปรก แต่ผิวกลับเนียนลื่น คงจะเคยรักษามาอย่างดีแล้วก็มือทั้งสองข้างของนาง แค่มองก็รู้แล้วว่าไม่ใช่คนยากจน

        เสี่ยวอวี่ล้วงเศษเงินจากในกระเป๋าคิดจะให้หญิงชราคนนั้น แต่ก็ถูกซูหมิงเยว่ยกมือห้ามไว้ก่อน

        “รอเดี๋ยว”

        เสี่ยวอวี่มองซูหมิงเยว่อย่างไม่เข้าใจ แต่ก็หยุดการเคลื่อนไหวตามคำบอก

        สายตาของซูหมิงเยว่จ้องไปที่หญิงชราคนนั้นก่อนจะพูดเสียงเบา “ท่านป้าต้องการให้ช่วยอะไรหรือ?”

        หญิงชราไม่ได้พูดอะไร จู่ๆ ก็ยกมือขึ้นมาจับซูหมิงเยว่ให้เข้ามาใกล้เสี่ยวอวี่ยังไม่ทันได้ห้าม หญิงชราคนนั้นก็จับมือของซูหมิงเยว่ไปแล้ว 

        นางเองก็ตกใจ ตอนที่กำลังจะดึงมือกลับก็รู้สึกว่าที่ฝ่ามือมีของแข็งๆ 

        แววตาของนางประกายความประหลาดใจออกมา แล้วหันไปมองฝ่ามือของทั้งสองที่ประสานกันไว้แผ่นป้ายสีทองขนาดครึ่งฝ่ามือหนึ่งแผ่น แผ่นป้ายนี้นางรู้จักเป็นแผ่นป้ายที่มีเฉพาะฮองเฮาที่ควบคุมวังหลังเท่านั้น ซูหมิงเยว่จึงเข้าใจขึ้นมาทันที

        นางยัดแผ่นป้ายนั้นเข้าแขนเสื้อด้วยสีหน้าราบเรียบพร้อมกับมองหญิงชราคนนั้น“ท่านป้า ตอนนี้ท่านไม่มีที่ไปใช่หรือไม่?”

        หญิงชราพยักหน้า “คุณหนูผู้มีน้ำใจได้โปรดรับข้าเข้าไปเลี้ยงด้วยเถิด”

        ซูหมิงเยว่มองเสี่ยวอวี่ก่อนจะเอ่ย “ก็ได้ เช่นนั้นเจ้าตามข้ากลับจวนเถิด”

        “ดีเลยๆ ๆ ๆ” หญิงชราพยักหน้าอย่างซาบซึ้ง

        ซูหมิงเยว่พาหญิงชราเข้าไปในจวนสกุลซูองครักษ์ที่อยู่หน้าประตูเองก็ไม่ได้พูดอะไร ซูหมิงเยว่พาหญิงชราเข้าไปในหอฮวาซีพอกลับถึงจวนก็พาคนเข้าไปในห้องของตัวเอง จากนั้นก็ให้เสี่ยวอวี่เฝ้าอยู่ที่หน้าประตู

        พอกลับมาถึงห้องซูหมิงเยว่ก็ไม่แสร้งทำอีกแล้ว นางถามตรงเข้าประเด็นทันที“พูดมาเถิด มาหาข้ามีเรื่องอะไรหรือ?”

        หญิงชราก็พลันคุกเข่าลงกับพื้นตรงหน้าซูหมิงเยว่“ขอร้องคุณหนูซูได้โปรดช่วยเหนียงเหนียงของพวกเราได้หรือไม่?”

        ที่ซูหมิงเยว่พาหญิงชราคนนี้เข้ามาเมื่อครู่ก็เพราะรู้ฐานะของนางดังนั้นตอนนี้จึงไม่ได้ตกใจอะไรกับสถานการณ์เช่นนี้เป้าหมายที่คนข้างกายของฮองเฮาเวินเยว่มาปรากฏตัวที่นี่คืออะไรนั้นนางก็พอจะรู้ได้

        ซูหมิงเยว่ถอนหายใจมองคนที่อยู่บนพื้นแล้วพูดอย่างจนใจ“ท่านลุกขึ้นมาก่อนเถิด”

        หญิงชราลุกขึ้นมาจากพื้นแล้วมองนางอย่างขอร้อง

        ซูหมิงเยว่พาหญิงชราคนนั้นกลับมาและยอมรับน้ำใจที่เวินเยว่เคยช่วยนางครั้งที่แล้วแต่เรื่องตึงมือในครั้งนี้นางเองก็ไม่อยากจะเข้าไปยุ่ง

        ไม่ใช่ว่านางลืมบุญคุณ แต่ตัวนางเองก็หัวเดียวกระเทียมลีบ

        “ไม่ใช่ว่าข้าไม่อยากจะช่วยนะ แต่เรื่องนี้ข้าช่วยพวกท่านไม่ได้จริงๆ”

        ซูหมิงเยว่รู้ดีว่าการลอบทำร้ายฮ่องเต้นั้นมีความผิดร้ายแรงแค่ไหน บางทีฮ่องเต้อาจจะเห็นแก่ความสัมพันธ์ของสกุลเวินที่อยู่เบื้องหลังเวินเยว่จึงทำได้แค่ถอดจากตำแหน่งและไว้ชีวิตนางแต่หากนางเข้าไปเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ด้วยก็ยากที่จะถอนตัวออกมา

        หญิงชราได้ยินเช่นนั้นก็ร้อนรนก่อนจะคุกเข่าลงกับพื้น “คุณหนูซูขอร้องท่านได้โปรดช่วยเหนียงเหนียงของพวกเราเถิดเจ้าค่ะ ตอนนี้มีแค่ท่านที่ช่วยนางได้ตอนนี้เหนียงเหนียงถูกขังอยู่ภายในวัง รวมถึงนางกำนัลข้างกายก็ถูกขังด้วยหนูปีเป็นคนรู้ใจของเหนียงเหนียง กว่าจะหนีออกมาได้นั้นไม่ง่ายเลยตอนนี้คนเดียวที่จะช่วยชีวิตเหนียงเหนียงออกมาได้ก็คือคุณหนูซูแล้วเจ้าค่ะ”

        ซูหมิงเยว่พยุงหญิงชราคนนั้นขึ้นมา คิ้วขมวดแน่น “เหตุใดจู่ๆเหนียงเหนียงของท่านถึงได้วางยาพิษฮ่องเต้กัน มีคนใส่ร้ายเหนียงเหนียงหรือไม่?”

        นี่เป็นสิ่งที่ซูหมิงเยว่สงสัยมาตลอด ถ้าหากเวินเยว่ถูกใส่ร้ายจริงบางทีนางน่าจะยังพอมีวิธี

        หญิงชราก้มหน้าลงเงียบไปนาน แววตาฉายประกายพยายามยึดมั่นครู่หนึ่งก็เงยหน้าขึ้นมองซูหมิงเยว่แล้วพยักหน้าจริงจัง“เหนียงเหนียงของข้าเป็นคนวางยาพิษเองเจ้าค่ะ ไม่มีใครใส่ร้ายเหนียงเหนียง”

        ซูหมิงเยว่ชะงัก ใบหน้ามีความตกใจอยู่เล็กน้อย “เพราะเหตุใด?”

        ใบหน้าของหญิงชรามีความเศร้าปรากฏขึ้นมา สถานการณ์ในตอนนี้ทำได้แค่บอกความจริงกับซูหมิงเยว่“เหนียงเหนียงของพวกเราไม่ชอบฮ่องเต้มาโดยตลอด นางเกลียดฮ่องเต้การแต่งงานระหว่างทั้งสองคนก็เป็นแค่เพียงในนาม ที่ฮ่องเต้รับเหนียงเหนียงมาเป็นฮองเฮาก็เพราะว่าฮ่องเต้พระองค์ก่อนได้รับสั่งเอาไว้ในตอนนั้น”

        เรื่องนี้เมื่อชาติก่อนซูหมิงเองก็เคยได้ยินมาเล็กน้อย ตอนนั้นสกุลเวินทำคุณงามความดีต่อราชวงศ์ฮ่องเต้พระองค์ก่อนได้รับสั่งว่าในอนาคตไม่ว่าใครจะขึ้นเป็นฮ่องเต้ก็ต้องรับลูกสาวของสกุลเวินไปเป็นฮองเฮา

        ซูหมิงเยว่หลุบตาลง แววตามีประกายครุ่นคิดแล่นผ่านที่แท้ก็เป็นเช่นนี้นี่เอง เดิมทีเวินเยว่ไม่ชอบฮ่องเต้มาตลอด

        ที่แท้ทั้งชีวิตของนางก็เป็นแค่หมากที่เอาไว้รักษาเกียรติยศของตระกูลเท่านั้นเองเช่นนั้นหลายปีมานี้นางผ่านมาได้อย่างไร อดทนทรมานจนถึงตอนนี้ สุดท้ายก็ทนไม่ไหวแล้ววางยาพิษฮ่องเต้

        ในเมื่อตอนนี้รู้ความจริงแล้ว เรื่องนี้กลับยิ่งจัดการยากขึ้นไปอีก

        ซูหมิงเยว่มองหญิงชราอย่างลำบากใจเล็กน้อย “ฮองเฮากับท่านแม่ของข้ารู้จักกันมาก่อนข้าเองก็เคยรับน้ำใจของนาง ตอนนี้หากเจ้าไม่มีที่จะไปก็สามารถอยู่ที่นี่ก่อนได้แต่เรื่องของเหนียงเหนียงนั้นข้าไร้ความสามารถจริงๆ”

        “ตอนนี้เหนียงเหนียงบอกว่าคนเดียวที่จะช่วยได้ก็มีแค่ท่านแล้ว”หญิงชราร้อนใจเล็กน้อย นางมองซูหมิงเยว่อย่างขอร้อง“ข้ารู้ว่าเรื่องนี้ทำให้คุณหนูซูลำบากใจแต่ว่าท่านจะต้องช่วยเหนียงเหนียงของพวกเรา เหนียงเหนียงบอกว่านางรู้เรื่องทุกอย่างเกี่ยวกับท่านแม่ของท่านในตอนนั้นท่านแม่ของท่านไม่ได้จากไปเพราะร่างกายไม่แข็งแรง แต่มีเรื่องบางอย่างที่เก็บซ่อนเอาไว้ขอแค่ท่านรับปากว่าจะช่วยเหนียงเหนียงของพวกเราถึงตอนนั้นเหนียงเหนียงจะเล่าความจริงทุกอย่างให้ท่านฟัง”

        เรื่องมาถึงตอนนี้ หญิงชราทำได้แค่บอกความจริงทุกอย่างออกมา