รู้ตัวอีกทีผมก็กลายเป็นแมวเป้าในวันสิ้นโลก

ตอนที่78 แมงมุมหน้ามนุษย์และฐานทัพลับ

แมงมุมหน้ามนุษย์ มันอาศัยการโจมตีจากบนต้นไม้ทำให้ยากจะโจมตีโดนพวกมันได้ง่ายๆ แถมทหารก็ยังแยกกันไปคนละทิศละทาง จึงถูกซุ่มโจมตี

คาร่าและนาโอมิต่างก็ตกอยู่ในความวุ่นวาย พยายามหลบการโจมตีจากทั้งกรดและตาข่ายที่มันพ่นลงมาจับเหยื่อ

“ใช้ไฟเหมี้ยว” แมวน้อยเตือนพวกเขา

“ที่รถมีปืนยิงไฟน้ำมัน” นาโอมิตะโกนบอก

อันที่จริงก่อนจะมาถึงที่นี่ เธอได้หาข้อมูลของพวกสัตว์ประหลาดมาก่อนแล้วเลยเตรียมของไว้บ้าง แต่ปืนยิงไฟมันอยู่รถคันที่สามทำให้ตอนที่โดนพวกร่างผิวหนังหินหรือทารกดัดแปลงโจมตีเลยยังไม่ได้เอาออกมาใช้

คาร่าพยักหน้าเข้าใจ ไฟทั่วไปไม่พอ ต้องใช้ปืนยิงไฟและน้ำมันเพิ่มสัตว์ประหลาดเหล่ากลัวไฟ ถ้าอย่างนั้นก็ต้องใช้ไฟเผาพวกมัน

แมวน้อยไม่ได้กลับไปด้วย แต่เลือกจะปืนขึ้นไปบนต้นไม้อยากจะฆ่าพวกมันแต่เขาก็ไม่มีปืนในการยิงระยะไกล ดังนั้นจึงต้องปีนต้นไม้ขึ้นไปให้ถึงตัวของพวกมัน

พอขึ้นมาด้านบนได้ก็เห็นว่ามีแมงมุมหน้ามนุษย์อยู่ถึงสามตัวและมันกำลังช่วยกันจับทหารที่บาดเจ็บจากรถคันที่สามอยู่คนหนึ่ง

ทหารคนนั้นดิ้นรนด้วยความหวาดกลัวแต่ทั้งตัวถูกพันด้วยใยที่เหมือนกับผิวหนังเป็นเมือก ๆ ซึ่งยิ่งดิ้นก็ยิ่งเหนียว

กรรรรร

แมงมุมหน้ามนุษย์เห็นแมวน้อยพวกมันก็กระโดดเข้าใส่ทันทีลำตัวเป็นเหมือนกับแมงมุมที่มีใบหน้ามนุษย์อยู่ ขาของมันก็เหมือนกับแขนของมนุษย์

พวกมันมีมือบนตัวนับรวมกันแล้วได้ 10 มือซึ่ง 8 มือทำหน้าที่เคลื่อนไหวและอีก 2 ด้านหน้าสุดใช้จับเหยื่อกินโดยเฉพาะ

แมวน้อยเองก็กระโดดเข้าใส่มันเหมือนกันเขาไม่กลัวพวกมันหรอก

แมงมุมหน้ามนุษย์ไม่คิดว่าสัตว์ตัวเล็ก ๆด้านหน้าจะเป็นภัยคุกคาม แต่ทว่าพริบตาต่อมามันกลับต้องเสียใจ

แมวน้อยใช้ทักษะกรงเล็บแมวห้าแถวตัดแขนขามันในพริบตาตอนนี้กรงเล็บแมวห้าแถวถึงจะล้าหลังไปบ้าง แต่ก็เป็นทักษะที่อัพจนถึงระดับอาจารแล้ว

แถมอานุภาพที่แท้จริงของมันก็คือการตัดโจมตีทีเดียวตัดได้ถึง 5 ครั้งตามจำนวนกรงเล็บแถมยังแยกทิศทางกำหนดจุดได้อย่างแม่นยำ

ทำให้แมวน้อยเหมือนกับมีดาบประจำตัว

แม้แขนขาของศัตรูถูกตัด แต่ยังไม่หมดแค่นั้นแมวน้อยต่อยเข้าไปที่ส่วนหัวของมันที่มีใบหน้ามนุษย์ติดอยู่

ปุ!

ใบหน้าของมันถูกต่อยจนทะลุ แมวน้อยทะลวงออกมาจากอีกฝั่งของร่างมัน

กรรร

แมงมุมหน้ามนุษย์อีกสองตัวคำรามใส่และทิ้งสิ่งที่ทำอยู่หันมาจัดการกับแมวน้อยทันที

“เหมี้ยวววววว”แมวน้อยคำรามขู่มันกลับไปและเข้าปะทะกับพวกที่เหลือ

“ช่วยคน เอาน้ำมันมาเผาป่านี้เลย”

“ลาดลงไปที่ต้นไม้”

“ระวัง มันมาแล้ว”

“ไม่ต้องไปสนใจ จุดไฟก่อน”

เวลานี้ทหารหลายคนถูกจับไปแล้วเหลือกันอยู่แค่สองสามคนและก็พวกคาร่ากับนาโอมิ

มาเดลินตอนนี้กำลังสู้กับพวกแมงมุมหน้ามนุษย์อยู่เธอแบกปืนยิงไฟออกมายิงใส่พวกแมงมุมหน้ามนุษย์ที่ไล่ตามทหารมา

“มาเดลินยิง” นาโอมิโยนถังน้ำมันขึ้นไปในอากาศใส่ต้นไม้ที่แมงมุมหน้ามนุษย์อยู่มากที่สุด

มาเดลินยิงใส่ถังน้ำมันจนน้ำมันแตกกระจายไปทั่วทั้งต้นไม้

ในขณะที่คาร่าจุดไฟโยนตามไปติด ๆ

บึม!!!

น้ำมันติดไฟลุกพรึบ ต้นไม้รอบ ๆ ในระยะ 20กว่าเมตรกลายเป็นทะเลเพลิง แล้วก็ค่อย ๆ ลุกลามไปยังต้นไม้ต้นอื่น ๆ ที่ลาดน้ำมันกันไว้

ทุกคนต่างก็ถอยออกมาจากกองเพลิงกลัวว่าจะโดนไฟเผาไปด้วย

“ชาเย็นล่ะ” คาร่าหันไปมองหาแต่ไม่พบกับชาเย็น

ตอนนี้แมวน้อยกำลังไล่ฆ่าแมงมุมหน้ามนุษย์พอหันกลับไปมองด้านหลังไกล ๆ ก็เห็นเปลวเพลิงที่ลุกขึ้นท่วมไปทั่วทั้งบริเวณ

“พวกนั้นน่าจะไม่เป็นอะไร”

การที่จุดไฟได้ก็หมายความว่าพวกเขาสามารถเผาพวกแมงมุมหน้ามนุษย์ได้โดยตรง

แมวน้อยจึงตัดสินใจไล่ตามแมงมุมหน้ามนุษย์ต่อเพราะว่าพวกนี้หมายถึงค่าพลังงานแมวเขาขาดอีกไม่มากก็จะสะสมพลังงานแมวมากพอในการพัฒนาไปร่างต่อไป

แมวน้อยรู้สึกว่าร่างต่อไปจะต้องเป็นสิ่งที่พิเศษมาก

“เวลามีน้อยไปกันต่อ”

ระยะเวลาภารกิจแค่สามสิบนาทีเท่านั้นแถมแมงมุมหน้ามนุษย์ก็ไม่ได้มีมากเหมือนกับทารกดัดแปลง และยังฆ่ายากกว่ากันด้วย

ทำให้ตอนนี้แมวน้อยพึ่งจะฆ่าไปได้แค่สิบกว่าตัวเท่านั้นเอง

แมงมุมหน้ามนุษย์พอเห็นไฟกำลังเผาป่าก็หนีมายังทิศทางตรงข้ามแมวน้อยไล่ตามไปกระทั่งไปเจอว่าพวกมันหนีลงไปยังท่อขนาดใหญ่ที่น่าสงสัยท่อหนึ่ง

ด้านในปากท่อเหมือนจะมีเมือกเคลื่อบไว้ซึ่งดูน่าขยะแขยงมาก

“ขาดอีกไม่ถึงห้าร้อยแต้มเอง” แมวน้อยมองรอบๆ แต่ก็พบว่าแมงมุมหน้ามนุษย์ลงไปในท่อนี้หมดแล้ว ต่อให้ไปตามหาก็คงหาไม่เจอถ้าไม่ตามลงไป

แต่ทว่าเขาก็ลังเลอยู่เพียงครู่เดียว แมวน้อยติดสินใจกระโดดตามไปในท่อ

...

 เข้าไปในท่อ

ด้านในมืดและอับชื้นมากแมวน้อยตามไปจนกระทั่งไปเจอเข้ากับทหารอีกสองนายที่โดนจับมา คนหนึ่งโชคร้ายกำลังโดยย่อยอยู่โดยแมงมุมหน้ามนุษย์ตัวหนึ่งที่พ่นกรดออกมาละลายใบหน้า

ร่างกายของอีกฝ่ายกระตุกจากการโดนกรดเห็นได้ชัดว่าพึ่งจะโดนไปไม่นานนี้เองและยังตายไม่สนิทแต่แมงมุมหน้ามนุษย์ก็ดูดเนื้อเยื่อที่โดนละลายกินอย่างตะกละตะกลาม

ทหารอีกนายที่โดนจับอยู่ข้าง ๆก็รู้ว่าตัวเองคือรายต่อไป แต่ดิ้นรนยังไงก็ไม่สามารถหลุดออกไปได้

ตอนนั้นแมงมุมหน้ามนุษย์อีกตัวหันมากำลังจะทำแบบเดียวกันกับทหารคนก่อน

“ม่ายยย ม่ายยย” ทหารพยายามกรีดร้องแต่ปากก็โดนใยมัดไว้

ตอนนั้นเองแมวน้อยก็โผล่มาพร้อมกับสังหารแมงมุมหน้ามนุษย์โดยรอบจนหมดสิ้น

ทหารนายนั้นเห็นแมวน้อยก็รู้ว่านี่คือสัตว์อสูรที่ติดตามพวกของหัวหน้ามาพยายามดิ้นร้องขอให้ช่วย

“เบา ๆ หน่อย ยังมีพวกมันอีกเยอะ”แมวน้อยเตือนก่อนจะตัดใยให้

ทหารคนนั้นพอมือหลุดได้ก็แกะใยบนตัวออกอย่างร้อนใจ

พอแมวน้อยมองดูก็เห็นว่าเป็นคนคุ้นเคยกันนี่เอง

“นายเองเหรอ อย่าบอกนะว่าอีกคน” แมวน้อยรีบหันไปมองแต่ก็พบว่าใบหน้าของเขาเละไปแล้วจึงไม่รู้ว่าเป็นใคร

ทหารที่รอดมาได้คือคนที่ช่วยกดแผลของเพื่อนทหารด้วยกันและนั่งมาในรถคันเดียวกับแมวน้อย

“ขอบคุณ”

“ไม่เป็นไร นายชื่ออะไร”แมวน้อยยังไม่รู้จักชื่อของอีกฝ่าย

“ผมซัน”

“ไปกันเถอะ ทางด้านหลังเป็นท่อตั้งตรงแล้วก็มีเมือกเกาะอยู่ด้วย พวกเราปืนขึ้นไปไม่ได้หรอก ต้องไปหาทางออกอื่น”

“ตกลงครับ ท่าน”

“อาจารย์แมวส้ม”

“ครับท่านอาจารย์แมวส้ม” ทหารซันกล่าวอย่างเคารพ

อีกฝ่ายเป็นสัตว์อสูรที่มีสติปัญญา เขาจึงกลัวว่าหากทำอะไรพลาดไปให้โมโหจะโดนฆ่าตายที่นี่แถมสัตว์อสูรตัวนี้ยังช่วยชีวิตตนไว้ด้วยจึงถือว่ามีบุญคุณ

หนึ่งแมวหนึ่งทหารตัดสินใจเดินไปตามท่อขนาดใหญ่แห่งนี้ด้วยกัน

...

กลับมาที่ด้านบน

ทางผ่านบางส่วนโดนเผาไป ปืนยิงไฟถูกยิงจนเชื้อเพลิงหมดไปแล้วหนึ่งกระบอกเหลืออีกแค่กระบอกของมาเดลินที่เหลือเชื้อเพลิงอยู่เพียง 1 ใน 3

“พวกมันน่าจะตายกันหมดแล้วไม่ก็หนีไปแล้ว”มาเดลินกล่าว

ทหารที่เหลือตอนนี้เหลืออีกสามนายเท่านั้นรวมทหารที่ขาหักอย่างมาคัสคนหนึ่งกับทหารอีกสองนาย ส่วนที่เหลือหายสาบสูญไปแล้วไม่รู้เป็นยังไงบ้าง

“ไปกันต่อ ทางเข้าฐานน่าจะอยู่ใกล้ ๆ นี้”นาโอมิถือกระเป๋าออกมาจากรถ เดินหน้าผ่านกลุ่มควันและกองซากศพของแมงมุมหน้ามนุษย์ตรงไปยังฐานวิจัย

ใช้เวลาสักพักก็เดินทางมาถึงพื้นที่โล่งที่ไม่มีต้นไม้ขึ้นพอแหวกต้นหญ้าออกก็เผยให้เห็นพื้นที่ปูนขนาดใหญ่เป็นวงกลมขนาดประมาณ 5 คูณ 5 เมตร

“นี่น่าจะเป็นทางลงไปยังฐานวิจัยด้านล่าง”นาโอมิหยิบกระเป๋าออกมาก่อนจะเผยให้เห็นบัตรด้านใน 1 ใบและกุญแจอีกสองดอก

“ช่วยกันหาช่องเสียบกุญแจ”

พอเปิดมาจนเจอก็พบว่ามีช่องอยู่เป็นช่องแบบบัตรเสียบหนึ่งช่องกับช่องกุญแจอีก2 ช่องที่อยู่ห่างกันไป

พวกเขาจะต้องเปิดพร้อมกับทั้งสามทาง

“ฉันไปช่องทางนั้น” คาร่ารับกุญแจมา

“ฉันจะไปทางด้านนี้เอง” มาเดลินกล่าว

“พวกนายระวังหลังไว้ อาจจะมีตัวอะไรโผล่มาอีก”นาโอมิกล่าวกับทหาร ก่อนที่เธอจะส่งสัญญาณให้กับคาร่าและมาเดลินให้กดเปิดพร้อม ๆกัน

กึก ๆ

ทันใดนั้น จู่ ๆ เสียงแผ่นปูนดังขึ้นมามันกำลังจะเคลื่อนตัวพื้นปูนที่เท้าเริ่มแยกออก ทุกคนรีบถอยออกมาทันที

พอแยกออกเป็นสองฝั่งเหมือนกับกลีบของดอกไม้ก็เผยให้ช่องทางลงที่กว้างมากจากนั้นก็ตามมาด้วยเสียงฝืดของลิปที่ค่อย ๆเลื่อนขึ้นมาด้านบนเติมเต็มช่องอุโมงค์พอดี

พวกเขาต่างมองหน้ากันก่อนจะเดินไปที่ลิฟท์แล้วจึงกดให้มันลงไปด้านล่าง

ประตูทางเข้าปิดลงแสงด้านในก็ค่อย ๆ หายไปในขณะที่ลิฟท์ค่อย ๆ เคลื่อนลง แต่ทว่าตอนนั้นแสงไฟกลับไล่ติดทีละชั้นลงไปตามลิฟท์เรื่อยๆ

กระทั่งลิฟท์จอดสนิทก็สั่นเบาๆและไม่ขยับอีก

“มันคงลงมาได้แค่นี้ ไปกันเถอะลองหาที่มาของสัญญาณก่อน” นาโอมิกล่าว

ทหารสองนายและมาเดลินพยักหน้าเดินตามนาโอมิไป

คาร่ามองดูพวกเขาก่อนจะก้าวออกมาจากลิฟท์

ปริบ! พรึบ!

ตอนนั้นแสงไฟทั้งชั่นก็สว่างขึ้นมาเผยให้เห็นทางเดินและห้องจำนวนมากด้านใน เป็นหนึ่งในทหารของนาโอมิที่สับสวิชขึ้น

“ที่นี่จะยังมีคนอยู่แน่เหรอ”คาร่ามองดูฝุ่นใต้เท้าด้วยความสงสัย

ฝุ่นพวกนี้เหมือนกับว่าไม่มีคนมาที่ชั้นนี้นานมากแล้ว

“มาดูนี่ ผังของฐานนี้” นาโอมิเรียกคนอื่น ๆมาตรวจสอบดูพบว่าฐานนี้แบ่งออกเป็น 3 ส่วน คือส่วนของฐานวิจัยส่วนที่อยู่อาศัยและส่วนของสภาพแวดล้อมจำลอง หรือจะพูดให้ชัดก็คือชั้นที่จำลองสภาพอากาศต่างๆ เพื่อเพราะปลูกพืชที่แตกต่างกันไป

เรียกว่าเป็นฐานลับที่ก้าวล้ำอย่างมากแล้ว

“บอกแล้ว ว่าพวกเขายังมีโอกาสรอดอยู่”นาโอมิหันไปกล่าวกับคาร่า

แต่คาร่ากลับขมวดคิ้วมีสีหน้าครุ่นคิด เธอมีความรู้สึกสงสัยหลายอย่างเกี่ยวกับฐานลับแห่งนี้