ผมเล่นเกมออนไลน์โดยมี Passive Skill ที่หากถูกโจมตีสิบทีจะตาย

หลังจากตื่นมาในเช้าวันศุกร์ของการเรียน ซึ่งก็ต้องบอกว่ามันมีความสุขมากจริง ๆ สำหรับวันสุดท้ายก่อนจะเป็นวันพักผ่อนของปกป้อง เขาเดินทางไปโรงเรียนด้วยความสบายใจ พบกับแฮคคู่หูของผม"เฮ่ย คืนนี้ต้องลงเควสเลื่อนคลาสแล้วเอ็งค้นข้อมูลอะไร" ปกป้องหันไปถามแฮคที่นั่งอยู่ข้าง ๆ"ไม่หวะ กลัวไม่สนุก เพื่อน ๆ เขาก็บอกอยู่แล้วว่าจะไปลุ้นกับอะไรในเกมมากกว่าจะมาหา How To (วิธีการ) จากโลกภายนอก" แฮคตอบกลับ"งั้นจัดไปตามนั้น พรุ่งนี้วันเสาร์ไปเดินห้างกันไหม" ปกป้องเอ่ยชวน"ก็ดีนะ ข้าอยากไปเดินดูสาวแต่งตัวสวย ๆ ในห้างบ้าง เบื่อชุดนักเรียนแล้ว" แฮคทันใดนั้นเอง ครูที่เดินอยู่หลังห้องก็สะกิดโต๊ะเบา ๆ แล้วพูดออกมา"ยังไม่ทันเลิกเรียนก็นัดกันไปห้าง นี่งานที่ครูให้ทำในคาบก็ยังไม่เสร็จมัวแต่โม้ สนใจจะไปห้องปกครองแทนไหม""ชะอุ่ย ! ขอโทษคร้าบ" ทั้งสองคนพูดออกมาพร้อม ๆ กันพลางเปิดหนังสือไปที่แบบฝึกหัดและรีบทำทันทีให้ตายเถอะ นี่ครูจะเล่นงานพวกผมสองคนทุกคาบเลยหรือไง ปกป้องคิดหลังจากเลิกเรียน ปกป้องก็ใช้ชีวิตธรรมดา ๆ ของเด็กผู้ชายทั่ว ๆ ไปโดยเขาได้แวะเล่นบอลที่สนามกับเพื่อนก่อนจะกลับมาที่บ้านในเวลาหนึ่งทุ่ม ก็พบกับน้องสาวของเขากำลังนั่งทำการบ้านอย่างตั้งใจ"ไงตัวแสบ เล่นเกมเป็นไงบ้าง" ปกป้องถามน้องสาวพลางนั่งลงที่พื้นข้าง ๆ เธอที่นั่งทำงานโบ๊ะโต๊ะญี่ปุ่นสี่เหลี่ยมเล็ก ๆ"มอนสเตอร์ไม่โหดเลย หนูสาดสกิลไปก็ตายหมดแล้ว มอนสเตอร์เกิดไม่ทันเลยแหละ" เธอหันมายิ้มหวานให้เขาราวกับว่าอวดด้วยความภูมิใจ"เอ๊ะ จริงเหรอเนี่ยเก่งเกินไปแล้วนะเราอะ งั้นรีบ ๆ ตามพี่มาที่เมืองถัดไปเร็ว ๆ นะ" ปกป้องตอบกลับไปด้วยความที่ไม่ค่อยเชื่อสักเท่าไหร่เพราะเขาก็ต้องใช้เวลาพอสมควรกว่าจะขึ้นถึงเลเวล 100 ได้ (เอ็งได้บอสอุปถัมภ์นะ)"ค่า เดี๋ยวหนูของทำการบ้านก่อนนะคะ" พูดจบเธอก็หันกลับไปมองสมุดตรงหน้าต่อ"โอเค สู้ ๆ ตัวแสบ พี่ขอไปอาบน้ำก่อน"หลังจากปกป้องอาบน้ำทานข้าวแล้วไสหัวเข้าห้องไปทำการบ้านเสร็จเขาก็รีบเข้านอนเพื่อไปเล่นเกมต่อทั้งห้าคนได้มาพบกันที่ห้องอาหารของโรงแรมแล้วก็ทานข้าวพร้อมกันหลังจากนั้นก็เดินทางมาที่ตอไม้ขนาดเท่าโรงงานใหญ่อีกครั้งหนึ่งแล้วจึงพบกับหลวงพี่ที่ยืนคอยอยู่แล้ว"สวัสดีค่ะหลวงพี่" เคธกล่าวทักทาย ซึ่งคนอื่น ๆ ต่างพูดทักทายตามมาด้วยทักหลัง"สวัสดีท่านทั้งหลาย" หลวงพี่ตอบมาด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลเช่นเคย"หึย ตื่นเต้น ๆ" ทรินิตี้พูดพลางมองไปที่ป้ายด้านหน้าอันเป็นทางเข้า"ใจเย็น ๆ ดิ เดี๋ยวได้ปั่นซาเล้งหนีอีก" แฮคพูดเตือน"เอาหละทุกคน ก่อนที่จะเข้าไปอาตมามีเรื่องจะ....." ยังไม่ทันจะได้พูดจบทรินิตี้ก็ปัดหน้าจอยืนยันการเข้าดันเจี้ยน เสียงแจ้งเตือนของระบบก็ดังขึ้นทันทีพวกเขาถูกวาปเข้ามาอยู่ภายในรากต้นไม้ซะแล้วปาร์ตี้ซาเล้งสะท้านฟ้ากับอาตมาหนึ่งท่านได้เข้าสู่ดันเจี้ยนรากไม้วิญญาณพยัคฆ์สามเศียร ชั้นที่หนึ่งค่ะด้านในเป็นพื้นที่ว่างโล่ง ๆ ซึ่งไม่ว่าจะมองทางไหนล้วนประกอบไปด้วยรากไม้สีน้ำตาลประสานกันเป็นตัวดันเจี้ยนทั้งหมด ตอนนี้พวกเขากำลังยืนอยู่บนพื้นที่ซึ่งมีลักษณะคล้ายอุโมงค์ขนาดใหญ่เป็นทางเดินต่อไปด้านในแสงไฟถูกจุดจากประกายออกมาที่ด้ามคทาซึ่งเป็นสกิลของน้ำซัพพอร์ทคนเดียวของทีมเมื่อเข้าดันเจี้ยน"โชคดีนะเนี่ยที่มีน้ำอยู่ ไม่อย่างนั้นคงมืดแย่" เคธพูดพลางมองสำรวจไปรอบ ๆน้ำยิ้มเขินตอบรับเล็กน้อยก่อนจะชูคทาไปด้านหน้าเพื่อให้มองเห็นด้านใน"โหว ดูลึกลับกว่าที่คิดแฮะ"พูดพลางยื่นมือไปสัมผัสผนังรากไม้ที่มีรอยนูนและความชื่นอยู่เล็กน้อย"อาตมามีเรื่องสำคัญที่จะบอกพวกโยม....." ยังไม่ทันจะได้พูดเสียงของระบบก็ดังขึ้นเสียก่อนติ๊ง ผู้เล่นเตรียมรับการโจมตีของบรรดาร่างไม้วิญญาณอสูรค่ะผู้เล่นไม่สามารถออกจากดันเจี้ยนเป็นเวลาสามชั่วโมงค่ะผู้เล่นถูกผนึกสัตว์เลี้ยง ไม่สามารถใช้งานได้ค่ะผู้เล่นเข้าดันเจี้ยนโดยมีนักบวชและนักเวทย์ศักดิ์สิทธิ์ มอนสเตอร์ที่พบท่านจะเข้าจู่โจมทันทีเตรียมพร้อมรับการโจมตีด้วยค่ะไอเท็มช่วยเหลือในการโจมตีนอกจากยุทธภัณฑ์ปกติไม่สามารถใช้งานได้ค่ะ"เยี่ยม สนุกแน่ ๆ เลย" ทรินิตี้พูดออกมาอย่างร่างเริงแฮคเริ่มใช้งานอาวุธที่เก็บไว้ในระบบ เดียก็นำลูกแก้วออกมาถือ เคธนั้นยกโล่ขนาดใหญ่มาไว้ด้านหน้าเตรียมพร้อมไว้ ส่วนหลวงพี่ก็หยิบบาตรก้นดำฝาสีทองออกมาถือพร้อมที่จะรับศึกต่อทันที"ไป ๆ พวกเราเดินหน้า" ทรินิตี้สั่งลุยทันทีเพราะตนเองนั้นเฝ้ารอเวลาเล่นเกมมาตั้งแต่ตอนเรียนแล้วสัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรมก็แล้วกัน หลวงพี่บ่นในใจพลางเดินตามไปเพื่อไม่ให้หลุดจากแสงสว่างที่น้ำสร้างขึ้นมาหลังจากเดินมาได้หนึ่งนาทีพวกเขาก็พบกับห้องโถงขนาดประมาณสนามบอลเมื่อมองไปยังฝั่งตรงข้ามก็พบช่องทางเดินอีกหลายช่องเชื่อมต่อไปยังห้องโถงถัดไป พร้อมมอนสเตอร์ที่มีรูปร่างเหมือนหมีที่สร้างขึ้นจากรากไม้เดินไปมาทั่วพื้นที่ผู้เล่นพบวิญญาณไม้หมีดำ เลเวล 100 คลาส 0 พร้อมจู่โจมค่ะผู้เล่นพบวิญญาณไม้หมีดำ เลเวล 100 คลาส 0 พร้อมจู่โจมค่ะผู้เล่นพบวิญญาณไม้หมีดำ เลเวล 100 คลาส 0 พร้อมจู่โจมค่ะผู้เล่นพบวิญญาณไม้หมีดำ เลเวล 100 คลาส 0 พร้อมจู่โจมค่ะผู้เล่นพบวิญญาณไม้หมีดำ เลเวล 100 คลาส 0 พร้อมจู่โจมค่ะ.........เสียงของระบบดังขึ้นเรื่อย ๆ จนพวกเขาต้องตกใจถอยกรูกลับไปยังทางเดินทันที"เฮ่ย ๆ เอ็งจะถอยไปถึงไหน" แฮคร้องเตือนทรินิตี้ถอยมาชนเขา"เขาเรียกว่าตั้งหลัก เคธแทงค์ให้ที" ทรินิตี้พูดแก้ตัวเคธรีบกระโดดออกมารับหน้าเผชิญกับหมีตัวสีดำขนาดใหญ่สองเมตรห้าตัวแรกกรูเข้ามา"แฮคตบมันหน่อย" ตามเสียงเรียกของเคธ แฮคลากดาบโลหิตอสูรขึ้นมาด้านหน้าแล้วใช้สกิลหากินของเขาทันทีรัศมีแห่งดาบยักษ์ดาบถูกเหวี่ยงหมุนไปรอบ ๆ ตัวแฮคเคลื่อนที่เข้าใส่หมีห้าตัวแรกที่กำลังเดินเข้ามา เหล่ามอนสเตอร์ที่โดนใบดาบปาดเข้าที่บริเวณท้องเริ่มถอยกลับไปตั้งหลังก่อนที่จะพยายามตบใบดาบให้หยุดลง ทว่าด้วยความเร็วและแรงในการเหวี่ยงจึงทำให้เขายังคงหมุนต่อไปได้ข้าบริวารเทพแห่งสายน้ำ ขออัญเชิญเวทย์ศักดิ์สิทธิ์กำจัดเหล่าศัตรูแห่งข้าฝนหอกน้ำแข็งพลันลูกแก้วสีแดงของเดียก็ลอยขึ้นไปชนกับผนังที่สูงเหนือประมาณหนึ่งเมตร วงเวทย์ที่ขยายออกมาจากลูกแก้วส่งฝนหอกน้ำแข็งโจมตีหมีห้าตัวที่กำลังวุ่นวายกับแฮคอยู่ และหมีตัวอื่น ๆ ที่กำลังเดินมาสมทบน้ำใช้การโจมตีธรรมดาออกเป็นแสงจากด้ามคทาช่วยสนับสนุนส่วนทรินิตี้นั้นก็ย่องเข้าไปโจมตีจากด้านหลังเพื่อหลีกเลี่ยง Hit Damage ที่จะเกิดขึ้นกับตัวเอง เคธก็พยายามสร้างจังหวะออกไปโจมตีอยู่บ้างโดยไม่ละสายตาไปจากมอนสเตอร์ตัวอื่น ๆ ที่กำลังเดินเข้ามาเพิ่มจำนวน ส่วนคนสุดท้ายหลวงพี่ของกลุ่มค่อย ๆ เดินออกมายืนข้างพลางหยิบไม้เท้าขนาดหนึ่งเมตรสีน้ำตาออกมาถือมือแล้วชี้ไปที่มอนสเตอร์ด้านหน้า"หลวงพี่เป็นนักเวทย์นี่เอง ขอชมสกิลเด็ด ๆ หน่อยครับ" ทรินิตี้ละสายตามาดูพระคนเดียวของทีมที่เอาไม้เท้าออกมาจากย่ามแล้วถือไว้ด้วยมือข้างหนึ่งอย่างทะมัดทะแมงทันใดนั้นไม้เท้าที่อยู่ในมือก็ถูกเขวี้ยงพุ่งโจมตีใส่มอนสเตอร์ เมื่อมันถูกปล่อยออกไปสร้างความเสียหายเสร็จมันก็หมุนย้อนกลับมาอยู่ในมือข้างดังเดิม"อ้าวหลวงพี่ นั่นไม่ได้ใช้ร่ายเวทย์เหรอ" เคธถามขึ้นมาอย่างสงสัย"ไม่ใช่หรอก นี่เป็นยุทธภัณฑ์โจมตีสายกายภาพ" ท่านตอบพลางคว้างไม้เท้าโจมตีต่อเนื่อง"แล้วบาตรท่านหละ" เคธถามอีกรอบ"อันนั้นไว้ใช้ออกด้วยสกิล""เข้าใจแล้วค่ะ" เคธจบประโยคอย่างมึน ๆ แล้วหันไปรับมือกับมอนสเตอร์ที่ยังคงปัดป้องดาบไปมาอย่างไม่ยอมแพ้พลันมอนสเตอร์ที่เดินฝ่าหอกน้ำแข็งของเดียได้ราวห้าตัวได้เดินมาใกล้แฮค เขารีบตะโกนขอความช่วยเหลือออกมา"เคธ ยันไว้หน่อย"แทงค์สาวรีบถือโล่ออกไปด้านหน้าแล้วใช้สกิลทันทีพุ่งเต็มสูบโล่สีดำขนาดใหญ่ชนลากหมีทั้งห้าตัวให้ถอยออกไปจากวงล้อมการต่อสู้ด้านใน เธอรีบถอยกลับมาเพื่อไม่ให้หลุดจุดยืนของทีมที่น้ำจะซัพพอร์ทได้ถึงในที่สุดสกิลเบลเบลดของแฮคก็หมดลง เขารีบจัดการการด้วยสกิลผ่ากะโหลกส่งหมีหนึ่งตัวแรกให้ล้มลงตายหมีสี่ตัวที่เหลือยังคงรุมล้อมโจมตีแฮคที่ไร้การป้องกัน และแม้ว่าเขาจะมีสกิลดาบป้องกันกายอยู่ก็ตาม แต่สกิลนั้นป้องกันได้แค่ฝั่งใดฝั่งหนึ่งไม่รวมถึงการถูกรุมล้อมโจมตีเช่นนี้ทรินิตี้รีบช่วยแฮคด้วยการดึงความสนใจ "หยา !" สองขาลอยเข้าสู่แผ่นหลังของหมีตัวหนึ่งทว่าความรู้สึกของเขานั้นเหมือนกระโดดถีบกำแพงแทน ตัวเขาหล่นลงที่พื้นอย่างไม่ตั้งใจจึงรีบลุกขึ้นหนีแต่มันก็ไม่ได้สนใจคนที่มาเกาหลังให้มัน เขาจึงยืนฟันมันห้วน ๆ แทนเพื่อลดจำนวนศัตรูไปให้เร็วที่สุด"เคธช่วยด้วย !" แฮคร้องหาเธอหลังจากถูกกรงเล็บหมีทั้งตะปบทั้งถีบจากทั้งสี่ตัวราวกับว่าเขาไปแย่งน้ำผึ้งจากรังของมันด้วยคำอ้อนวอนพรแห่งธิดาแสงศักดิ์สิทธิ์ ได้โปรดฟื้นชีวาให้แก่ผองบริวารผู้นี้แสงแห่งธิดาพลันเกิดวงเวทย์สีขาวเป็นแสงทะลุมาจากเพดานรากไม้สู่ร่างของแฮคที่กำลังเสียท่าให้กับเหล่าหมี หลอดเลือดที่เคยเหือดแห้งกลับฟื้นฟูจนเต็มหลอดอีกครั้งหลวงพี่ที่สังเกตุเห็นความวุ่นวายของแฮครีบนำบาตรออกมาแล้วใช้สกิลเข้าช่วยเหลือบ้างอาตมาขอบินด้วยบาตรบาตรลอยออกจากฝ่ามือของท่านพุ่งเข้าปะทะกับหมีทั้งสี่ตัวชิ่งไปมาก่อให้เกิดเรื่องประหลาดขึ้น ด้วยบาตรที่มีขนาดเล็กกว่าหัวของหมีเสียอีกแต่กลับทำให้หมีทั้งสี่ตัวกระเด็นออกไปถึงหนึ่งเมตร หลังจากนั้นก็ลอยกลับมาที่มือของท่านดังเดิม"โอ้ขอบคุณกัปตัน ช่วยได้มากเลย" แฮคทำเสียงเข้มหันไปทางหลวงพี่ที่กำลังเก็บบาตรกับไปในย่ามดังเดิม"การช่วยเหลือมนุษย์ให้พ้นทุกข์เป็นหน้าที่ของอาตมา" ท่านเปลี่ยนมาใช้ไม้เท้าเควี้ยงใส่เจ้าหมีเหมือนเดิม

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 58 กลับมาออนไลน์อีกครั้ง

คล้ายกับเรื่องผมเล่นเกมออนไลน์โดยมี Passive Skill ที่หากถูกโจมตีสิบทีจะตาย ที่คุณอ่าน

ผมเล่นเกมออนไลน์โดยมี Passive Skill ที่หากถูกโจมตีสิบทีจะตาย

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 58 กลับมาออนไลน์อีกครั้ง

คล้ายกับเรื่องผมเล่นเกมออนไลน์โดยมี Passive Skill ที่หากถูกโจมตีสิบทีจะตาย ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้