ตำนานเทพอสูรจอมราชัน NC18+

ตอนที่157 เสี้ยวปังหยี

มือปรุงโอสถถามด้วยความแปลกใจเพราะคนระดับกริชเพชรไม่น่าจะไม่มีภูตสัญญาคอยช่วยรบเพราะตามธรรมดาแล้วเขาจะต้องมีภูตผูกสัญญาหนึ่งตน

"ข้าไม่ปิดบังท่านเสี้ยวจองหยูหรอกนะ ดวงจิตแก่นแท้ของข้ามีความพิเศษสามารถผูกสัญญากับภูตอสูรได้ถึงเจ็ดตน ตอนนี้ข้ากำลังสะสมภูตอสูรเพื่อสร้างค่ายกลมหาเทพแปดทิศขึ้นมาช่วยในการรบ ข้ามีภารกิจต้องเข้าร่วมศึกชิงองค์รัชทายาทสายตรงของอาณาจักร ดังนั้นการที่ข้าอยากได้ภูตอสูรของท่านก็เพื่อการนี้โดยเฉพาะ..."

กริชเพชรอธิบายให้กับมือปรุงโอสถเข้าใจ หญิงสาวขยับตัวลุกขึ้นนั่ง ยิ้มให้กับชายหนุ่ม

"ท่านก็มีภารกิจเหมือนข้าเลยนะ อาจารย์สั่งข้าให้พัฒนาตัวเองขึ้นภายในสิบปีข้างหน้า ก็จะมีสงครามใหญ่เกิดขึ้นระหว่างโลกคู่ขนาน พวกเราผู้สืบทอดศิษย์ของปรมาจารย์ต้องเข้าร่วมเป็น กองทหารขององค์จักรพรรดิ อาณาจักรทวีปที่เจ็ด ดังนั้นต้องเข้าร่วมคัดเลือกองค์รัชทายาทสายตรงของจอมจักรพรรดิอสูรพฤกษา ข้าก็มีความตั้งใจเช่นท่านเหมือนกัน เมื่อถึงเวลานั้น ข้าอยากอยู่ทีมเดียวกับท่านเป็นสหายร่วมรบ.."

หญิงสาวกล่าวขึ้น นางรู้สึกว่าร่างกายของนางถูกเม็ดโอสถของกริชเพชรกระตุ้น ให้ตัวเองก้าวขึ้นสู่ความเป็นยอดคนรุ่นใหม่ ของอาณาจักรอสูรพฤกษาแล้ว ความหวังของปรมาจารย์ปรุงโอสถสำเร็จไปครึ่งหนึ่ง

ดังนั้นเมื่อปังหยีได้ยินว่ากริชเพชรกำลังเตรียมตัว เข้าร่วมคัดเลือกองค์รัชทายาทสายตรงของจอมจักรพรรดิจึงมีความยินดียิ่งนัก เพราะเขาเป็นผู้มีบุญคุณกับนาง หญิงสาวยินดีช่วยเหลือเขาทุกอย่างในสนามรบเมื่อสงครามวันข้างหน้ามาถึง

"ข้าดีใจยิ่งนักที่ได้พบคุณชาย..และผูกสมัครเป็นมิตรสหายกันพวกเราเผ่าปรุงโอสถยินดีช่วย ท่านเต็มที่ ความสามารถของพวกเราคือ สนับสนุนพลังรบให้มีประสิทธิภาพ.."

เสี้ยวจองหยูกล่าวกับกริชเพชร ชายหนุ่มพยักหน้าขอบคุณคนทั้งสอง นี่เป็นสิ่งที่ดีทำให้เขามีความมั่นใจในการต่อสู้ขณะอยู่ในสงคราม ถ้ามีหญิงสาวร่วมต่อสู้กับเขาจะดีมาก ด้วยเพราะนางเป็นสายซัพพอร์ตของแท้

"คุณชายข้าต้องกลับไปศึกษาตำราของอาจารย์ตอนนี้ ความสามารถของข้าอยู่ในระดับอสูรครึ่งเทพ สามารถฟื้นฟูพลังรบได้เท่านั้นแล้ว มีพลังจำกัดอย่างยิ่ง ต้องกลับไปพัฒนาตัวเองให้ถึงระดับอสูรครึ่งเทพจึงจะมีสกิลความสามารถในการส่งเสริมสนับสนุน พลังโจมตีขึ้นมาอีกขั้นเวลาบัพให้กับท่าน วิญญาณอาวุธอสูรมังกรของท่านที่ร้ายกาจตนนั้น ต้องหลุดออกมาจากอุโมงค์มิติได้ทั้งตัวอย่างสบาย ข้าจะกลับไปตั้งใจเรียนรู้และพัฒนากายอสูรของตัวเองให้เทียบเคียงท่านให้ได้.."

ดรุณีน้อยกล่าวกับกริชเพชรด้วยน้ำเสียงใสซื่อบริสุทธิ์ อายุของนางยังน้อยดังนั้น เมื่อหัวใจคิดยังไงปากก็พูดไปแบบนั้น ตอนนี้นางหลงรักและเทิดทูนบุรุษที่สูงใหญ่หล่อเหล่าตรงหน้าจนหมดใจเสียแล้ว ไม่เพียงแต่เขาช่วยนางให้พ้นจากภัยอันตราย แต่ชายหนุ่มยังสนับสนุนให้กายอสูรของนางพัฒนาขึ้นแบบก้าวกระโดด

"ขอบคุณแม่นางเป็นอย่างยิ่ง ถ้าอย่างนั้นข้ากำนันเม็ดยาที่ใช้พัฒนาการอสูรให้ท่านอีกสิบ เม็ดนี่เป็นแคปซูลยาที่ข้าปรุงขึ้นมาเป็นพิเศษ

ชายหนุ่มพลิกข้อมือก็ปรากฏเม็ดยาที่ปรุงมาจากเนื้ออสูรมังกรน้ำแข็ง แล้วให้สาวน้อยสิบเม็ดเพื่อพัฒนากายอสูรของนางขึ้น กริชเพชรมีแคปซูลยาปรุงจากเนื้อหงษ์ไฟอยู่ในมือสิบเก้าเม็ด มันมีคุณค่ามากกว่าเม็ดยาที่ปรุงจากเนื้ออสูรมังกรน้ำแข็งหลายเท่า

ชายหนุ่มตั้งใจว่าจะเอาแคปซูลยาที่ปรุงจากเนื้ออสูรมังกรน้ำแข็งไปขายในงานประมูลวันพรุ่งนี้ถึงแม้ว่ามันจะไม่มีประสิทธิภาพสูงส่งเท่ากับโอสถเนื้อหงส์ไฟ แต่ว่าประสิทธิภาพในเม็ดยาก็ไม่ยิ่งหย่อนกว่ากันถ้าใช้จำนวนมากขึ้น

"แม่นางปังหยีถ้าเจ้ากินหมดสิบเม็ดนี้รับรองกายอสูรของเจ้า ต้องเลื่อนขั้นถึงระดับอสูรครึ่งเทพตอนปลายได้อย่างสบายแม่นางรับไปเถอะ.."

กริชเพชรยื่นส่งแคปซูลยานั้นให้กับหญิงสาว ดรุณีน้อย ยิ้มชม้อยชม้ายชายตาอย่างรักใคร่รู้สึกเขินอาย และหลงเสน่ห์ในตัวชายหนุ่มมากขึ้นกว่าเก่า เมื่อเสี้ยวจองหยูมือปรุงโอสถเห็นการกระทำของกริชเพชร

'ชายหนุ่มผู้นี้สายเปย์ของแท้...'

เขายกคิ้วสูงมองอย่างชื่นชม

"คุณชายโจวก๋วยในเมื่อท่านมีจิตใจเมตตากับข้าและหลานสาวมากล้นเหลือ ข้าขอมอบกำนันตำราปรุงโอสถของท่านปรมาจารย์ฉบับคัดลอกให้ท่านหนึ่งเล่ม เพื่อจะเป็นประโยชน์ในการช่วยให้ท่านปรุงโอสถแบบเผ่าปรุงยาของเรา ข้าสังเกตว่าแนวทางการปรุงโอสถของท่านหาได้เหมือนกับเผ่าปรุงยาของเราเลยแม้แต่น้อย มันมีความพิเศษเลิศล้ำกันคนละแขนงอย่างสิ้นเชิง..."

ผู้เฒ่าสังเกตจากกลิ่นและประสิทธิภาพโอสถของกริชเพชร มันมีส่วนผสมที่ออกไปทางอาหารปรุงสุกมากกว่า แต่ก็ไม่อาจดูแคลนตำราการปรุงยาของชายหนุ่มได้เพราะมันพิสูจน์แล้วว่าสามารถเพิ่มพลังกายอสูรของคนที่รับประทานลงไปได้อย่างเด่นล้ำเกินกว่ายาที่ตนปรุงมาเสียอีก

เสี้ยวจองหยูกล่าวพร้อมกับยื่นตำราปรุงโอสถของปรมาจารย์เล่มที่คัดลอกให้กริชเพชร เขาอยากให้ชายผู้นี้มีความสามารถเด่นล้ำกว่าผู้อื่นเพราะถ้าเขาเก่งกาจขึ้น ชายหนุ่มจะเป็นผู้ที่สามารถปกป้องหลานสาวตนได้อย่างสบายในวันข้างหน้า ขณะเกิดสงครามกับพวกปีศาจโลกคู่ขนาน

"ขอบคุณท่านเสี้ยวอย่างยิ่งข้าขอบคุณท่านมากๆ ..."

กริชเพชรกล่าวขอบคุณท่านผู้เฒ่ามือปรุงโอสถมากๆ เพราะว่าตำราปรุงโอสถนี้ มีคนแย่งชิงกันจนถึงกับแตกแยกในเผ่า แต่เขากลับได้มาอย่างง่ายดาย มันช่างเป็นโชควาสนาโคตรๆ ที่กริชเพชรได้รับ นี่มันสกิลพระเอกชัดๆ

กริชเพชรคารวะขอบคุณท่านปู่เสี้ยวจองหยูพร้อมกับรับเหรียญดอร์ขึ้นมาไว้ในมือ ก่อนที่จะฉายวาบเข้าไปในดวงตา บันทึกตำราไว้ในบอลดวงจิตแก่นแท้สีรุ้งนั้นจนหมดสิ้น วันหน้าถ้ามีเวลาเขาจึงจะค่อยเข้าไปศึกษามัน

"เราก็กวนคุณชายโจวก๋วยมามากแล้วพวกเราต้องขอตัวไปก่อน ข้าต้องนำปังหยีลงเรือเดินทางไปที่หมู่บ้านซ่อนพยัคฆ์ หลบหนีการตามล่าจนกว่านางจะเข้มแข็งขึ้น เพราะพลังของนางตอนนี้ยังไม่กล้าแข็ง เป็นเพียงสายสนับสนุนเท่านั้นไม่อาจต่อสู้ซึ่งหน้ากับผู้อื่นได้ เราเป็นพวกเพิ่มประสิทธิภาพการรบ เพราะเหตุนี้เองทำให้พวกเราเผ่าปรุงยาจึงไม่เด่นล้ำเหมือนเผ่าอื่นเพราะจุดอ่อนของเราคือไม่สามารถรบด้วยตัวเอง..."

เสี้ยวจองหยูกล่าวพร้อมกับลุกขึ้นพยักหน้าให้สาวน้อยเดินตามเขามา หลานสาวชม้อยตามองกริชเพชรอย่างอาลัยอาวรณ์ ใจจริงของนางอยากอยู่ข้างกายเขามากกว่า

"ปังหยีลาคุณชายโจวก๋วยสิ..สักวันเมื่อหลานรักเติบโตเต็มที่แล้วปู่จะนำเจ้ามาฝากให้เขาคุ้มครองไปตลอดชีวิตของเจ้าดีหรือไม่.."

ปู่ผู้ผ่านโลกมามากย่อมรู้ดีว่าหลานสาวของตนคิดยังไงกับกริชเพชร ดังนั้นจึงพูดเป็นนัยๆ ให้นางตัดใจลาจากเขาในเวลานี้ และก็บอกเป็นทางลับให้แก่กริชเพชรอีกด้วยว่า เขาจะมอบนางให้ชายหนุ่มเป็นองครักษ์ พิทักษ์สาวงามผู้นี้ต่อไปในอนาคต

"ข้ายินดีมากเลยท่านเสี้ยวเมื่อถึงเวลาสงครามเกิดขึ้น ข้าจะปกป้องปังหยีจนสุดกำลังไม่ให้ผู้ใดทำอันตรายนางได้..ถ้าข้ายังมีชีวิตอยู่.."

กริชเพชรยกยิ้มลุกขึ้นคารวะท่านผู้เฒ่าที่อยู่ตรงหน้า ที่ตอนนี้จับข้อมือหญิงสาวลุกขึ้นให้นางลากริชเพชร

"ข้ามีของกำนัลเล็กๆ น้อยๆ ให้กับท่านเสี้ยวแม้ว่ามันจะเป็นวิญญาณอาวุธระดับอสูรครึ่งเทพ แต่ก็ จะช่วยนางได้ถ้าเกิดอันตรายขึ้น ถ้านางบัพพลังให้มันจะช่วยสู้รบได้เป็นอย่างดี..."

กริชเพชรยื่นส่งวิญญาณอาวุธอสูรต้นไม้กินคนที่เขาได้มาจากกล่องสมบัติผลึกเนตรมรกต มันเหมาะสมกับหญิงสาวเพราะนาง เป็นอสูรพฤกษาน่าจะชำนาญในการใช้อสูรต้นไม้กินคนเป็นพิเศษ

"ขอบคุณคุณชายอย่างยิ่งนี่มันเป็นอสูรต้นไม้พันธุ์พิเศษที่สามารถใช้ดอกที่แหลมคมของมันเข่นฆ่าศัตรูได้ ถ้าพวกเราบัพระดับชีวิตให้มันมากๆ รับรองว่าสามารถปกป้องหลานข้าได้อย่างสบาย..."

ชายชราย่อมรู้ดีว่าวิญญาณอาวุธนี้มันมีความสามารถพิเศษจริงๆ แม้ว่าพลังกายอสูรของวิญญาณต้นไม้นี้จะไม่สูงส่งถึงระดับขั้นราชันย์แต่ความสามารถของมันก็เด่นล้ำ แม้แต่อสูรราชันบางตัวก็ไม่อาจเทียบเท่ามันได้

มันมีความพิเศษตรงที่จู่โจมทำลายด้านกายภาพ และสามารถปล่อยพิษร้ายกัดกร่อนเลือดเนื้อหรือเกราะอสูรพฤกษาได้ โดยเฉพาะมันเป็นวิญญาณอาวุธที่ข่มพลังกายอสูรพฤกษาแบบชุ่มชื่น ซึ่งตรงกันข้ามกับพลังกายอสูรกันดารแห้งแล้งของกริชเพชร

"ขอบคุณท่านพี่โจวก๋วยอย่างยิ่งข้าจะไม่ลืมพระคุณของท่านเลย วันข้างหน้าข้าจะต้องตอบแทนน้ำใจของท่านอย่างสุดความสามารถ..."

หญิงสาวเมื่อหลุดปากออกไปตอนนี้นางรู้สึกเขินอายเคอะเขินจนหน้าแดงก่ำ กริชเพชรยิ้มให้นางผงกศีรษะรับ

"เดินทางด้วยความปลอดภัยเถอะนะมีอะไรก็ส่งข้อความผ่านเหรียญดอร์นี่มาให้ข้า ถ้าไม่เกินความสามารถหรือถ้าอยู่ไม่ไกลเกินไปข้าจะไปช่วยเจ้า.."

กริชเพชส่งเหรียญดอร์ที่เขาประทับตราดวงจิตให้กับนางเป็นเหมือนGPSคอยติดตามหญิงสาวไปทุกหนทุกแห่ง ชายหนุ่มรู้สึกปรารถนาดีกับดรุณีน้อยนี่เป็นพิเศษ

เมื่อสองปู่หลานลาจากกริชเพชรไปแล้วเขาก็เข้าไปในกล่องนิลกาฬ นั่งสมาธิพักผ่อนดูดซับพลังสีชมพู ฟื้นฟูกำลังกายของตน จนสดชื่นถึงขีดสุดอีกครั้ง

"ฮายองวอนเจ้าเอาตำรานี้ไปศึกษาดูนะเจ้ามาจากเผ่าพฤกษา ย่อมสามารถเรียนรู้วิชาเหล่านี้ได้ง่ายมันเป็นวิชาเ สริมพลังการต่อสู้ให้เพื่อนร่วมทีมอาจจะสามารถเพิ่มพลังรบให้กับเจ้าได้.."

กริชเพชรวางมือแตะที่หน้าผากของนางจระเข้สาว

"ได้เจ้าค่ะเจ้านาย..ข้าจะตั้งใจเรียนรู้วิชาที่เจ้านายให้มาอย่างเต็มที่.."

หญิงสาวยกยิ้มให้กับกริชเพชรด้วยความยินดีพร้อมกับส่งพลังบอลดวงจิตแก่นแท้ของนางเข้าไปตรวจสอบวิชาที่กริชเพชรให้มา มันเป็นวิชาที่ใช้ใน

การสนับสนุนผู้อื่นโดยเฉพาะ ซึ่งนางไม่ถนัดกับวิชาประเภทนี้ นางเป็นสายถึกจึงไม่มีพลังจิตอสูรส่งไปสนับสนุนเพื่อนได้

สุดท้ายนางก็พบออฟชั่นคาถาวิชาแขนงหนึ่งมันเรียกว่าประกายออร่าเสริมเกราะให้กับตนเอง มีเพียงเท่านี้ที่หญิงสาวได้จากตำราปรุงโอสถของปรมาจารย์

"เจ้านายข้าสามารถเรียนได้วิชาแขนงเดียวแต่มันไม่สามารถบัฟให้ผู้อื่นได้นะเจ้าคะ มันสร้างเกราะป้องกันให้ตัวเองเท่านั้น แต่ก็จะสามารถช่วยให้ข้าเป็นด่านหน้า กันชนป้องกันการโจมตีได้ดีอย่างยิ่งเจ้าค่ะ..."

หญิงสาวกล่าวรายงานกริชเพชรขณะลืมตาขึ้น มองเขาด้วยจิตใจเสน่หารักใคร่เป็นพิเศษ เพราะนางถูกผูกสัญญาด้วยคาถาพลังจิตควบคุมด้วยเสน่ห์ เหมือนกับภูตปีศาจสาวรัตติกาล

"นายท่านเจ้าคะ..ท่านออกไปตรากตรำเหน็ดเหนื่อยอยู่ข้างนอกตั้งนานเดี๋ยวข้าทั้งสองจะปรนนิบัติท่านให้จิตใจโปร่งใสสบายนะเจ้าคะ..."

เสียงของนางปีศาจรัตติกาลกล่าวพร้อมกับขยับตัวมาใกล้ชายหนุ่ม สองมือของนางค่อยๆ ลูบไล้ต้นขาของกริชเพชร ตอนนี้ถึงเวลาที่นางต้องระบายความต้องการออกจากตัว เพราะพลังคาถาหลงเสน่ห์ของกริชเพชร เนิ่นนานเกินไปจนนางไม่อาจทานทนต่อไป

ความกำหนัดเกิดขึ้นในจิตใจถวิลหาเขาจนไม่อาจควบคุมตัวเอง ร่างสูงใหญ่ของฮายองวอนก็ขยับเข้าไปด้านหลังบีบไหล่ให้กับชายหนุ่ม พร้อมกับสอดมือเข้ามาด้านหน้าล้วงเข้าไปในเสื้อของเขาลูบคลำหน้าท้องที่เป็นลอนๆ ของกริชเพชร ขณะที่เขาอยู่ในร่างของอสูรพฤกษายิ่งเป็นหนุ่มวัย

ฉกรรจ์ที่น่าหลงใหลสุดๆ

กริชเพชรขนลุกซู่ แก่นกายแข็งขึ้นมาเขาระงับมันหลายครั้งหลายหนเมื่อเจอแม่นางสือแต่งตัวเย้ายวน

ตอนนี้ถูกนางภูตสาวทั้งสองกระตุ้นอารมณ์ ทำให้จิตใจเตลิดนั่งหลับตาพริ้มรับฝ่ามือที่นวดคลึงร่างกายของเขาดุจมือของปลาหมึก ที่นุ่มลื่นสัมผัสไปทุกสัดส่วน สร้างความเสียวซ่านในจิตใจกริชเพชรแบบช่วยไม่ได้ ไม่อาจจะทานทนอารมณ์ปรารถนาของตน

..........................................................................................................................................................................................