หลังจากที่เค้าได้รับทักษะใหม่ทำให้ตอนนี้ เค้ารู้สึกอารมณ์ดีอย่างมาก พร้อมนำทักษะย่างก้าว7ดอกบัว ออกมาจากแหวน เมื่อนั้นเอง ที่เหม่ยเซียนถึงกับอุทานว่า "เ้ามีทักษะย่างก้าว7ดอกบัว ได้ยังไง?"
โซระกล่าวว่า "เค้าได้มันมาจากหีบในนี้ มันอยู่ที่นี่เหมือนกับท่าน " เมื่อเหม่ยเซียนได้ยินก็ใ พร้อมกล่าวว่า"นั่นมันเป็ทักษะเทพ!!" โซระที่ได้ยินก็พอเดาไว้แล้วแต่เค้าไม่คิดว่ามันจะเป็ทักษะเทพจริงๆ
เหม่ยเซียนกล่าวต่อว่า "ทักษะย่างก้าว7ดอกบัว นั้นมีความลับหลายอย่างซ่อนอยู่และนางก็รู้บางเื่ของมัน!"
คือ ทักษะย่างก้าว7ดอกบัวนั้น มีที่มากจากการประสูติของพระพุทธเ้า ในโลกนี้มันเป็ทักษะที่ เมื่อเ้าฝึกฝนได้ ระดับแรกสามารถทำให้เ้า เดินเหยียบดอกบัวได้ 1ดอก นั้นคือการกำเนิดแรกสุด จากทั้งหมด7 ดอก
ทำให้เ้าเหมือนเกิดเป็เทพ เมื่อเ้าใช้ทักษะนั้น เวลาจะช้าลงหรือหยุดลงไปเลยตามความเข้าใจที่ข้ารู้มา ก้าวแรกก็ 1 พริบตา เวลาทั้งหมดจะหยุดลงรอบๆตัวเ้า ส่วนขั้น2-7นั้นไม่เคยมีกล่าวไว้ เพราะมันหาได้ยากและหายสาบสูญไปนานมากแล้ว
แต่ตามที่เ้าบอกข้า ทักษะนี้อยู่ที่นี่พร้อมกับตัวข้ามันต้องมีอะไรแน่ๆ เหม่ยเซียนกล่าวด้วยความใคร่รู้อย่างที่สุด ถึงสาเหตุที่มันมาอยู่ที่นี่พร้อมกับนาง
เมื่อโซระได้ยินถึงเื่คุณสมบัติของทักษะนี้เค้าจึงเริ่มฝึกฝนมันโดยทัน ระวังที่เค้าเริ่มฝึกนั้น กอบัวก็เป็เงาโปร่งใสก็เริ่มก่อตัวขึ้นในตอนที่เค้านั่งชาญอยู่ ระหว่างที่เค้ากำลังเช้าชาญอยู่นั้นภาพหลายๆอย่างในชีวิตของเค้าก็ไหลออกมาไม่หยุด ราวกับทักษะย่างก้าว7ดอกบัว กำลังค้นดูความทรงจำหลายๆอย่างของเค้าทั้ง 2 ชาติอยู่ พร้อมกับมีเสียงของชายชราดังเข้ามาในจิติญญาของเค้าว่า เ้าที่ผ่านความเป็ตายมาร่วมกัน ใช้ชีวิตของอีกคนเพื่อให้อีกคนรอด และเ้าก็เป็คนของฝั่งเรา
ท่านผู้นั้นได้ทิ้งการรู้แจ้งของท่านไว้โลกนี้เพื่อว่าจะมีคนแบบเ้าถือกำเนิดขึ้นมาอีกครั้ง และพบพานกับทักษะนี้ เมื่อเค้าให้เ้ารอดมาจากชาติที่แล้ว เ้าจงเรียนรู้มันและจงใช้มันให้ดี พร้อมกอบัวเริ่มเป็ยรูปร่างชัดเจน พร้อมกันนั้นทักษะย่างก้าว7ดอกบัวก็ได้ผสานเข้าไปในตัวเข้าพร้อมกับเส้นชีพจรลมปราณเพลิงทมิฬของเค้าอีกด้วย
เมื่อเหม่ยเซียนที่ เห็นดอกบัวบานออกและเริ่มมีสีสันเป็สีม่วงพร้อมมีเพลิงทมิฬสีดำล้อมรอบตามกลีบบัวทั้งดอกเหมือนปกป้องดอกบัว จึงตกตะลึงอย่างถึงที่สุด พร้อมคิดในใจว่า ไอเด็กคนนี้มันเป็ใคร ถึงฝึกฝนทักษะเทพ ได้เพียงไม่นาน เค้าอาจจะทำให้ข้าบรรลุความหวังก็เป็ได้ นางพร้อมยิ้มออกมา
เมื่อโซระลืมตาขึ้นก็เห็น เหม่ยเซียนออกมาจากแหวนและกำลังจ้องมองเค้าอยู่ จึงทำให้เค้าหน้าแดงอย่างมาก และเมื่อนางรู้ว่าเค้ารู้สึกตัวและกำลังหน้าแดง นางก็หน้าแดงตามเค้าไปด้วยเพราะนางก็กำลังจ้องเค้าอย่าง จริงจังมากจนเผลอลืมตัว นางจึงกล่าวติดๆขัดๆว่า เป็..น ยั..งไงบ้าง เรียบร้อยดีหรือไม่ >//<
เมื่อโซระเห็นนางเป็แบบนั้นก็กล่าวตอบว่า " ข้าบรรลุขั้นที่ 1 ของทักษะย่างก้าว7ดอกบัวแล้ว" ข้าใช้เวลาไปนานหรือไม่
เหม่ยเซียนที่กำลังเขิลนั้น ก็พูดว่า "ไม่นานเ้าใช้เวลาไปแค่ 3 เดือน" เมื่อโซระได้ยินก็ใ 3 เดือนมันนานมากเลยไม่ใช่หรอไวตรงไหนของท่าน?
เหม่ยเซียนที่เห็นโซระ จึงแอบขุ่นเคือง "3เดือนก็ไวแล้วนะ ถ้าเป็คนอื่นคงใช้เวลาเป็10ปีหรืออาจ100ปีแต่เ้าบอกตัวเองว่าช้า ข้าละหมั่นไส้เ้าจริงๆที่เกิดมาโชคดีแบบนี้"
เมื่อโซระได้ยินเช่นนั้น นี้ท่านพูดเื่จริงหรอ? "ก็ใช่นะสิ เ้าไม่รู้เลยว่าถ้าคนอื่นรู้ว่าเ้าฝึกแค่เพียง3เดือนแล้วบรรลุขั้นแรก พวกตาแก่ที่เคยฝึกมันต้องลงมาทุบตีเ้าแน่ ข้าละอยากเห็นยิ่งนัก ฮึ่ม"
โอ๋ๆใจเย็นนะ แม่นางเหม่ยเซียนของข้า "ใครเป็ของเ้ากันข้า ฮึ่ม ข้าไม่ยุ่งกับเ้าแล้ว"พร้อมหายเข้าไปในแหวนมิติ
โซระที่ตอนนี้เค้าได้บรรลุขั้นที่ 1ของทักษะย่างก้าว7ดอกบัว แล้วและตอนนี้อยู่ ก่อปราณขั้นที่7 ก็รอเวลาอีก1เดือนก่อนจะบ่มเพาะได้ต่อ จึงทำให้ตอนนี้เค้าทำอะไรไม่ได้ จึงถามเหม่ยเซียนว่า ข้าออกไปล่าสัตว์อสูรได้หรือไม่
เหม่ยเซียนก็กล่าวว่า ได้แต่ก็ระวังไว้หน่อยเพราะถ้าเจอสัตว์ระดับสูงเ้าอาจจะต้านไม่ไหว เมื่อโซระได้ยินก็ดีใจเค้าจะได้ออกไปข้างนอกบ้างสักที พร้อมกล่าวในใจ เวลา7 เดือนที่เหลือก่อนงานประลองข้าต้องใช้ให้คุ้ม