Born to be Barbarian เกิดใหม่เป็นบาบาเรี่ยน

ตอนที่หกสิบห้า การได้กองทัพคือเรื่องต้องห้าม

แน่นอนผมรู้ตัวดีว่าการเอากองทัพมาอยู่ข้างตนเองนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย

แม้แต่ตัวละครเลเวลสูงอวตารเทพอย่างแกนดาล์ฟในภารกิจแหวนครองพิภพนั้น

ก็ยังต้องลำบากทั้งเจรจาทางการทูตจัดการกับที่ปรึกษาที่ไว้ใจไม่ได้และอื่นๆอีกมากมายกว่าจะเอากองทัพมาช่วยทำให้ภารกิจสำเร็จเอาไว้ได้

DM อาจจะโมโหขนาดปาลูกเต๋าใส่หัวเราก็ได้หากเราไปเซ้าซี้มากๆว่าอยากได้กองทัพ

แน่นอน

DM บางครั้งก็อาจจะเตรียมโมเดลจำลอง แผนที่ ขุนพลฯลฯ

สารพัดเพื่อเตรียมการต่อสู้ให้กับเรา

แต่ยุ่งยากกว่าการให้คนไม่เกินกลุ่มละแปดคนไปผจญภัยตามดันเจี้ยนต่างๆมาก

ถึงจะสร้างปริศนาที่ชวนสงสัยว่า ผู้นำของอาณาจักรต่างๆนั้นไปเกาไข่ยู่ที่ไหนเวลาที่อาณาจักรโดนปีศาจบุกก็ตาม

การเอากองทัพไปช่วยก็ไม่ได้แย่นักหากมองว่าเป็นเนื้อเรื่องชวนที่ตื่นเต้นและไร้ความหวังในการต่อสู้ศึกสุดท้ายที่จะรวบรวมพันธมิตรจากเผ่าต่างๆมาช่วยกันในที่สุด

แต่คงจะทำให้แผนหลายๆอย่างกร่อยลงหากดันลากกองทัพไปไหนมาไหนได้ตั้งแต่ฉากแรกๆ

แบบเดียวกับที่หากท่านรัฐมนตรีฟัดจ์ขยันกว่านั้นหน่อย

โวลเดอมอร์คงโดนกระทืบตายไปตั้งแต่แรกแล้วนั่นล่ะ

ว่าให้ดัมเบิ้ลดอร์มีการหนุนหลังโดนกำลังคนของกระทรวงเวทมนตร์

เหนือกว่าทั้งกำลังคนและความสามารถคงหาทางแถให้โวลเดอมอร์รอดชีวิตยาก

แต่นั่นคงทำให้งานกร่อยมากๆหากต้องการให้คนอย่างแฮรี่เป็นคนที่สำคัญของเรื่องขึ้นมา

ว่าแฮร์รี่ นอนเล่นก็อบสโตนที่บ้านโพรงกระต่ายเฉยๆก็ได้กระทรวงเวทมนตร์กับดัมเบิ้ลดอร์แก้ไขปัญหาทั้งหมดให้

ขอปวงประชาพ่อมดแม่มดโปรดวางใจว่างั้น

แต่ไม่มี DM ที่ไหนที่จะยอมทำอย่างนั้น

เพราะมันจะสอนบทเรียนที่ไม่ดีแก่พวกเด็กๆว่า

หากรัฐบาลแค่ทำงานของตนเอง

ปาร์ตี้นักผจญภัยนั้นเล่นไพ่กันอยู่เฉยๆในบาร์เหล้าโลกก็ยังปลอดภัย