[อ่านฟรี]มาเฟียสุดร้ายกาจ - love of grey

แฮ่ก~

"แผลแกเลือดซึมแล้วนะ อย่าฝืนร่างกายไปหน่อยเลยนะ"พอร์ทหันมาจ้องเสื้อของแดเนียลที่มีเลือดติดออกมา แม้ยาตัวนี้เขาจะเป็นผู้ผลิตเองแต่ก็มีข้อจำกัดของยาอยู่ นั้นคือห้ามเคลื่อนไหวร่างกายหนักเกินไป

หลังจากที่ทั้งสองไปคนละทิศคนละทางเพื่อแยกศัตรูออกจากกันเสร็จ ทั้งสองได้นัดมาพบกันใกล้งานประมูล

"แกก็เหมือนกันไม่ใช่หรือไง"

"หึ แต่แผลฉันมันแผลเก่าไม่ได้สดใหม่เหมือนแก"

"นี่แดเนียล หากจบสงครามนี้แกคิดจะทำไงต่อ"

"ไม่รู้สิ"พอร์ทตอบไปปรับๆ เพราะเขาเองก็ยังไม่ได้คิดเรื่องนี้ไว้

"เอ๋ สีหน้าแกดูไม่เลยเลย"

"อาจดึงแกมาเป็นลูกน้องอย่างที่แกพูดมั้ง"พอร์ทพูดขึ้นโดยไม่สนใจคำพูดของแดเนียล

"อย่าล้อเล่นนะ หืม...นั่นมัน..."แดเนียลพูดขึ้นก่อนจะเหลือบไปเห็นคราม

"ฉันตามไปเอง ส่วนแกเริ่มแผนการต่อไปได้เลย"

"เดี๋ยวก่อนสิ"ดูเหมือนแดเนียลจะห้ามไม่ทันเสียแล้ว

"หยุดเดี๋ยวนี้"พอร์ทที่วิ่งตามรีบประชิดร่างของครามทันที แต่ดูเหมือนอีกฝ่ายจะหลบได้อย่างหวุดหวิด

"แกเป็นใคร? เป็นคนชอบปั้นหัวคนอื่นมากสินะ"

"ปั่นหัว?"

"เจอตัวก็ดี ฉันไม่รู้หรอกว่าแกเป็นใครแต่ขออัดสักทีเถอะ"ครามพุ่งเข้าไปหาพอร์ททันที"ตอบคำถามฉันมาแกเป็นใคร ทำไมต้องปลอมตัว?"

'ปลอมตัว? ครามเหรอ หึ'

พอร์ทอัดครามเข้าไปหน้าท้องอย่างจังจนครามถึงกับจุกเลยทีเดียว

"กินยาimmortal แล้วแรงเยอะดีนิ"

"หึ เห็นหน้านี้แล้วทำให้นึกถึงใครบางคนเลย"

"..."

"รู้ไหมว่าคืนนั้นมาร์ทติน วอร์มสันถูกใครยิง"

"คิดจะเล่นละครอะไร"

"แสดงว่ามาร์มตินไม่ได้บอกอะไรแกสินะ"

"?"

"หรือว่าแกจะเป็นคิดส์ล่ะ"

"คิดว่าคิดส์จะปลอมตัวเป็นฉันหรือไง"

"ใช่ เพราะแกสองคนเป็นฝาแฝดกันไง"

"..."ครามรู้สึกตกใจเล็กน้อยที่ได้ยินคำพูดของพอร์ทที่ดูปฏิกิริยาอยู่

"แกคงไม่รู้ว่ามาร์ทตินถูกยิงเพราะคิดส์ที่ปลอมตัวเป็นแก แกไม่สงสัยหรือไงทำไมคืนนี้ถึงมีการปะทะของคิดส์กับสพิเดอร์"

"..."

"หรือแกจะเชื่อว่ามีหนอนบ่อนไส้จริง"

"..."

"เจ้านั่นรู้เรื่องนี้ เขาตั้งใจปกปิดแก"

"อย่ามาพูดเหลวไหล"

"แกคิดว่าคนอย่างมาร์ทตินถูกยิงถึงขึ้นเสียเลือดได้จริงเหรอ? เพียงแต่เขาแค่ยังไม่แน่ใจเท่านั้น หรืออยากพิสูจน์ดูไหมล่ะ เพราะคิดส์อยู่ละแวกนี้"

ปัง!

'เสียงปีน ทางนั่นมัน'พอร์ทรีบเร่งฝีเท้าไปทางหอการค้า ซึ่งอยู่ห่างจากจุดที่พอร์ทอยู่ไม่ไกลนักก่อนที่ครามจะวิ่งตามหันมาติดๆ

"มาจบเกมดีกว่าแดเนียล..."แดเนียลไม่ปริปากพูดอะไรนอกจากเสียยิ้มออกมาจนคิดส์เริ่มสงสัยถึงรอยยิ้มนั้น ขนาดที่มือค่อยๆ เหนี่ยวไกปืน

ปัง!

เลือดสีแดงสดๆ ค่อยๆ ไหลออกมาพร้อมสายตาที่เหลือบไปมองบุคคลมาใหม่

"แก!"

"อย่าขยับดีกว่า"พอร์ทเข้าประชิดตัวคิดส์พร้อมเล็งกระบอกปืนใส่หัว สายตาเหลือบไปมองแดเนียลที่ถูกยิงพิงผนังสีขาวอยู่ในห้องประมูล ขนาดที่ครามยังคงรู้สึกรู้สึกตกใจกับภาพเบื้องหน้าที่เห็น

"ตกใจขนาดนั้นเชียว เหมือนแกเลยนะมาร์ทติน"คิดส์หันไปจ้องมาร์ทตินที่กำลังวิ่งเข้ามา

"..."

"ตอนนั้นฉันเป็นคนล่อแกออกไปเอง แต่คาดไม่ถึงเลยว่าแกเชื่อใจลูกน้องขนาดนั้น"

"..."

"ยิ่งคาดไม่ถึงว่าแกจะเล่นละครตามหาหนอนบ่อนใส่อีก หึ"คิดส์แสยะยิ้มขนาดจ้องไปทางครามที่กำหมัดแน่น"ครามแกคงไม่รู้สินะว่าพ่อถูกใครฆ่า"

"..."

"แกไม่เคยบอกครามสินะ"คิดส์หันมาถามมาร์ทติน

"พ่อแกพ่ายแพ้ให้พ่อฉันเรื่องนี้แกก็รู้อยู่แก่ใจ แกตามสืบหานานแล้วไม่ใช่หรือไง"

"หึ อย่ามาทำเป็นพูดดีเลย"

"มาร์ทตินพูดถูก พ่อแกยอมรับความฝ่ายแพ้และยอมแลกชีวิตเพื่อปกป้องเด็กที่เป็นฝาแฝดสองคน "แดเนียลเสริม

"ไม่จริง!"ครามคิด

"ซึ่งพ่อเองก็รับปากจะปกป้องเด็กสองคน แต่ดูเหมือนว่าสพิเดอร์จะเก็บแกกลับไปพ่อเลยจำใจต้องทิ้งแกแล้วพาครามกลับไปเพียงคนเดียว"

"คิดว่าฉันจะเชื่อ"

"แกแก้แค้นให้กับพ่อที่เสียไปภายใต้พันธมิตรสพิเดอร์สินะ"มาร์ทตินหันไปถามคิดส์ขนาดที่เขาสังเกตไม่เห็นฟาร์โทเลยด้วยซ้ำ

ตึก! ตึก! ตึก!

เสียงฝีเท้าดังขึ้นจนเผยให้เห็นร่างฟาร์โทที่ปรากฏตัวขึ้นมาพร้อมแพรววา

"แกสินะคนทรยศพ่อฉัน"มาร์ทตินหันไปมองฟาร์โทก่อนเห็นแพรววาที่ถูกจับไว้

"หึ เจ้าหนูในตอนนั้นโตขึ้นขนาดนี้เชียว"ฟาร์โทกระตุกยิ้มก่อนที่ลูกน้องเขาล้อมรอบพวกมาร์ตินไว้

"ใบหน้านี้คงจะเป็นหน้ากากสินะ ถึงว่ารัฐบาลถึงสืบหาแกไม่พบ"เสกชัยถามขึ้นเมื่อฟาร์โทที่เขาเห็นอยู่ในช่วงอายุสามสิบต้นๆ

"ฉันก็แค่ทำตามลูกน้องแกเท่านั้นเอง คงไม่น่าแปลหรอกนะ พอร์ท ปล่อยคิดส์ซะ ไม่สิแดเนียลสินะ"

"คิดว่าจะง่าย?"

"หรือแกอยากให้น้องสาวตายก่อนดี"

"น้องสาว? หึ แกนี่ไม่รู้อะไรเอาสักเลย เมื่อกี้เสียงปืนดังขึ้นมาหนึ่งนัดคิดว่าแกจะรอดไปได้หรือไง อีกอย่างเพื่อจับแกให้ได้มันก็ต้องยอมเสียสละกันบ้างสิถึงจะถูก"

"..."ทุกคนต่างตกใจคำพูดของพอร์ทแม้กระทั่งคิดส์

"หึ แกพูดถูก"ฟาร์โทแค่นหัวเราะ เขาชอบใจนักกับบุคคลที่กล้าลองดีกับเขา มีหรือเขาจะไม่จัดให้สมตามปรารถนา มือแกร่งก่อนจะค่อยๆ เหนี่ยวไกปืนขึ้นก่อนที่เสียงจะดัง

ปัง!