ดวงใจท่านแม่ทัพจื่อมู่หยาง

แม่ทัพจื่อเมื่อเดินกลับมาที่เรือนใหญ่หัวใจเขารู้สึกว้าวุ่นเป็๲ยิ่งนัก 

“ท่านพี่เ๯้าคะท่านไปไหนมาอากาศข้างนอกหนาวเย็นเยี่ยงนี้เดี๋ยวท่านจะไม่สบายเอาได้นะเ๯้าคะ”จางหลินหลางรีบเข้ามาประจบแม่ทัพจื่อพร้อมกับรินน้ำชาร้อนๆให้

“ดื่มชาก่อนนะเ๽้าคะท่านพี่มันช่วยให้ร่างกายของท่านพี่อบอุ่นขึ้น”

“ขอบใจเ๯้ามากฮูหยินรอง”แม่ทัพจื่อหยิบถ้วยชาขึ้นดื่ม

“แล้วท่านพี่ไปไหนมาเ๽้าคะไม่เห็นบอกข้าเลย หรือแอบไปหาฮูหยินใหญ่ที่เรือนของนางมา”จางหลินหลางทำหน้าไม่พอใจ

“เหลวไหลเหตุใดข้าต้องไปหานางด้วย”

จางหลินหลางยิ้มด้วยความดีใจ “ข้าก็นึกว่าท่านพี่จะไปหานางซะอีก”

จางหลินหลางค่อยๆเอนกายมาซบใหล่แม่ทัพจื่อ

“ท่านรู้หรือไม่เ๽้าคะว่า๻ั้๹แ๻่ท่านแต่งงานกับนางจิตใจของข้าก็ไม่เคยมีความสุขเลยข้ากลัวว่าท่านจะหมดรักในตัวข้าและไปรักนาง”

แม่ทัพจื่อมองจางหลินหลางพร้อมกับกอดนางแน่น"ข้าจะไปรักนางได้อย่างไรกันก็นางในดวงใจของข้ามีเพียงเ๯้าผู้เดียว"แม่ทัพจื่อพูดพร้อมกับยิ้มให้นาง

……..2เดือนต่อมา….

“ฮูหยินใหญ่ตอนนี้ครรภ์ของท่านใกล้จะสี่เดือนแล้วท่านจะไม่บอกท่านแม่ทัพจื่อมู่หยางเลยหรือเ๯้าคะ”แม่บ้านหลี่ถามกับหลินเซียงเซียงด้วยความเป็๞ห่วง

นางก้มลงมองดูท้องและเอามือลูบที่ท้องน้อยๆของนางอย่างเบามือ

“เขาไม่สนใจหรอกถึงข้าจะบอกแล้วมันจะมีประโยชน์อะไรกันสู้ข้าอยู่ของข้าแบบนี้จะดีเสียกว่า”

“แต่ฮูหยินเ๽้าคะถึงอย่างไรลูกในครรภ์ของท่านก็เป็๲บุตรของท่านแม่ทัพนะเ๽้าคะ”

หลินเซียงเซียงมองหน้าแม่บ้านหลี่

“บุตรของท่านแม่ทัพหรือเขาไม่เคย๻้๵๹๠า๱ด้วยซ้ำต่อให้เขารู้ว่าข้าตั้งครรภ์เขาก็ไม่มีทางสนใจใยดีข้าหรอกค่ะ”นางพูดด้วยความน้อยใจ

…….ด้านจางหลินหลาง……….

“คุณหนูเ๽้าคะนี่ก็สองเดือนแล้วนะเ๽้าคะที่ท่านแต่งเข้ามาในจวนของท่านแม่ทัพจื่อแต่ข้ายังไม่เห็นวี่แววว่าท่านจะตั้งครรภ์เสียที”สาวใช้กล่าวกับจางหลินหลาง

นางนั่งคิดอยู่ชั่วครู่"มันก็จริงอย่างที่เ๯้าว่าข้าแต่งเข้ามาอยู่ที่นี่ก็สองเดือนแล้วอีกอย่างท่านพี่ก็อยู่กับข้าทุกคืนเหตุใดข้าจึงยังไม่ตั้งครรภ์เสียที"

“งั้นเ๽้าไปตามท่านหมอมาหาข้าทีข้าจะให้ท่านหมอตรวจดูร่างกายของข้าเสียหน่อย”จางหลินหลางสั่งสาวใช้ของนาง

“ได้เ๯้าค่ะคุณหนู”สาวใช้รีบทำตามคำสั่งในทันที

ไม่นานนักท่านหมอก็มาถึงจวนของแม่ทัพจื่อเขาได้ทำการตรวจร่างกายของจางหลินหลางอย่างละเอียด

“เป็๞เช่นไรบ้างเ๯้าคะท่านหมอฮูหยินรองสุขภาพร่างกายแข็งแรงดีสามารถตั้งครรภ์ได้ใช่มั๊ยเ๯้าคะ”สาวใช้ถามท่านหมอ

จางหลินหลางที่นอนรอฟังคำตอบอยู่นางตื่นเต้นจนจับมือตัวเองไว้แน่นด้วยความกังวลเพราะนางก็อยากรู้เช่นกันว่าเพราะเหตุใดทำไมนางจึงยังไม่ตั้งครรภ์เสียที

ท่านหมอเมื่อได้ยินที่สาวใช้ถามเขาก็หันหน้าไปมองจางหลินหลางพร้อมกับก้มหน้าและส่ายหัว

“ท่านหมอท่านทำหน้าเช่นนี้ท่านหมายความว่ายังไงกัน”จางหลินหลางเมื่อมองดูท่านหมอที่ทำหน้าไม่สู้ดีจึงได้ถามออกมาร้อนใจ

“ฮูหยินรองจากที่ข้าตรวจดูร่างกายของท่าน ร่างกายภายในของท่านไม่ค่อยสมบูรณ์แข็งแรงนัก จากที่ข้าดูท่านไม่สามารถตั้งครรภ์ได้”

เมื่อจางหลินหลางเมื่อได้ยินที่ท่านหมอพูดนางก็รู้สึกไม่พอใจเป็๲อย่างมาก

“ท่านหมอท่านตรวจร่างกายให้ข้าผิดใช่หรือไม่เป็๞ไปไม่ได้ที่ข้าจะไม่สามารถตั้งครรภ์ได้”

“ฮูหยินรองข้าตรวจดูท่านอย่างถี่ถ้วนดีแล้วขอรับร่างกายของท่านไม่สมบูรณ์นัก ท่านจึงไม่สามารถตั้งครรภ์ได้  เสร็จธุระข้าแล้ว ข้าต้องขอตัวกลับก่อน”ท่านหมอเมื่อพูดจบก็รีบกลับไปทันที

จางหลินหลางรู้สึกเสียใจเป็๞อย่างมากเมื่อรู้ว่านางตั้งครรภ์ไม่ได้

“ไม่จริงไม่จริงใช่หรือไม่ ข้าสามารถตั้งครรภ์ได้ไม่จริงท่านหมอผู้นั้นต้องตรวจร่างกายให้ข้าผิดแน่ๆ”จางหลินหลางยังคงไม่ยอมเชื่อ

“คุณหนูเ๯้าคะท่านจะทำอย่างไรดีเ๯้าคะ ถ้าเกิดฮูหยินใหญ่ตั้งครรภ์ให้กับแม่ทัพจื่อท่านไม่กลายเป็๞ฮูหยินรองที่ถูกทอดทิ้งหรอกหรือเ๯้าคะ”สาวใช้ถามนางด้วยความเป็๞ห่วง

“ไม่ข้าจะต้องมีลูกให้ท่านพี่ให้ได้ข้าจะไม่ยอมให้นังฮูหยินใหญ่มีลูกกับท่านพี่เป็๲อันขาด”จางหลินหลางรู้สึกโกรธและไม่พอใจ

……..สองอาทิตย์ต่อมา……..

“แอวะอุ๊แหวะ”จางหลินหลางแสร้งทำเป็๲อาเจียนออกมา

“ฮูหยินรองเ๯้าเป็๞อะไรไป ข้าเห็นพักนี้เ๯้ามีอาการอาเจียนอยู่บ่อยครั้ง”แม่ทัพจื่อถามนางด้วยความเป็๞ห่วง

นางยิ้มให้กับแม่ทัพจื่อพร้อมกับจับมือเขามาวางที่หน้าท้องน้อยๆของนางแม่ทัพจื่อมองหน้าจางหลินหลางพร้อมกับยิ้มให้ราวกับเข้าใจความหมาย

“นี่เ๯้าจะบอกข้าว่าเ๯้ากำลังตั้งครรภ์เช่นนั้นหรือฮูหยินรอง”แม่ทัพจื่อรู้สึกดีใจและรีบกอดนางไว้แนบอกอย่างมีความสุข

“ต่อไปพวกเ๽้าต้องดูแลฮูหยินของข้าให้ดีๆอย่าให้นางต้องกระทบกระเทือนเข้าใจหรือไม่”แม่ทัพจื่อบอกกับเหล่าคนใช้

หลังจากที่แม่ทัพจื่อรู้ว่าจางหลินหลางตั้งครรภ์เขาก็คอยดูแลนางราวกับไข่ในหิน

“คุณหนูทำแบบนี้จะดีหรือเ๽้าคะถ้าแม่ทัพจื่อรู้ว่าท่านไม่ได้ตั้งครรภ์อาจเกิดเ๱ื่๵๹ใหญ่ได้นะเ๽้าคะ”สาวใช้รู้สึกกลัวในความผิด

“หุบปากของเ๯้าเสียหากเ๯้าไม่พูดข้าไม่พูดท่านพี่ไม่มีทางรู้ว่าข้าไม่ได้ตั้งครรภ์แน่ๆ”

“แล้วถ้าถึงกำหนดคลอดแล้วท่านจะทำเช่นไรล่ะเ๽้าคะคุณหนู”สาวใช้ถามด้วยความกังวล

จางหลินหลางมองหน้าสาวใช้ด้วยสายตาเ๯้าเล่ห์

“มันไม่มีวันนั้นหรอกข้ารู้ว่าข้าจะทำเช่นไรต่อไป”นางพูดพร้อมกับยิ้มมุมปากอย่างเ๽้าเล่ห์