รถม้าหรูหราคันใหญ่ ค่อยๆ วิ่งเข้ามาในตลาดที่กำลังคึกคักในยามเช้า มีของกินของขายต่างๆ ตั้งแผงขายอยู่เต็มข้างทาง
"เอ๊ะ!! รถม้าคันใหญ่ของจวนไหนกัน ทำไมไม่คุ้นตา หรือจะเป็ของคนต่างเมือง"พ่อค้าขายซาลาเปาเอ่ยถามอย่างสงสัย
"ตาแก่ แกนี่สายตาฝ้าฟางแล้วรึ ไม่เห็นตราจวนตระกูลเฟิ่งนั้นรึไง " ลุงที่ขายน้ำเต้าหู้ข้างๆ เอ่ยตอบ
ทำให้ตอนนี้รถม้าคันใหญ่กำลังเป็จุดสนใจ เพราะรถม้าจวนตระกูลเฟิ่งไม่ได้เข้ามาในตลาดมา 3 เดือนแล้วั้แ่เกิดเหตุการณ์ในครั้งนั้น ทุกคนต่างลุ้นว่าใครกันในจวนตระกูลเฟิ่งที่จะออกมาตลาดในยามเช้านี้
มือเรียวขาวผ่องค่อยๆ เปิดม่านประตูรถม้าออกมา ตามด้วยขาเรียวยาวที่เดินลงมาจากรถม้า ทันทีที่หญิงสาวเดินลงมา ทำให้นางเป็จุดสนใจ ทั้งตลาดเงียบและเหม่อมองนางอย่างโง่งม ใบหน้าเรียวเล็ก ดวงตากลมโตฉ่ำน้ำสีน้ำตาลอ่อน แพขนตาสีดำยาว คิ้วเรียวได้รูป ปากกระจับสีแดงระเรื่อ ผิวขาวนวล แก้มอมชมพู ทรวงอกที่อวบอิ่มจนแทบทะลักนั้นอีก ทำเอาชายหนุ่มรอบๆ ถึงกับสูดหายใจเข้าลึกๆ อย่างอดกลั้น
หญิงสาวยิ้มอย่างยั่วยวน ดวงตาฉ่ำน้ำปรือตาขึ้นมองไปรอบๆ สายตาแบบนี้แหละที่ข้า้า อยากจะเจอจังเลยพ่อแม่ทัพรูปหล่อกับนางเอกแสนซื่อเนี่ย จะทำให้เสียดายข้าจนลืมไม่ลง หึหึ
ก่อนอื่นต้องหาผู้ใหม่มาดามใจก่อน ถ้าเป็ไปตามนิยาย ศูนย์รวมพวกบัณฑิตหล่อ จอมยุทธแซ่บๆก็จะต้องเป็.. โรงเตี๊ยมเห้อหนิง ที่ขึ้นชื่อด้านอาหารและน้ำชาเลิศรสซินะ
"อาเมย ข้าอยากไปจิบชาที่โรงเตี๊ยมเห้อหนิงจัง พาข้าไปหน่อยซิ" เสียงหวานเอ่ยกับบ่าวตัวน้อยข้างกาย
"เ้าค่ะคุณหนู "บ่าวตัวน้อยรีบเอ่ยอย่างกระตือรือร้น
ทุกย่างก้าวที่นางเดินดูนั่นดูนี่ ยิ้มหัวเราะกับสาวใช้ตัวน้อย เรียกสายตาทุกคู่ให้หยุดมองนางได้ไม่ยาก
โรงเตี๊ยมเห้อหนิง
"เสี่ยวเอ้อ ที่นั่งริมระเบียงมีที่ว่างหรือไม่"เสียงหวานเอ่ยถามเสี่ยวเอ้อที่ยืนต้อนรับอยู่หน้าโรงเตี๊ยม
"ม มะ .. มีขอรับ เดินตามข้าน้อยทางด้านนี้ได้เลยขอรับ" เสี่ยวเอ้อหนุ่มน้อยตอบตะกุกตะกักออกไป ใบหน้าแดงลามไปถึงใบหู เพียงได้พูดคุยกับสาวงามก็เกือบจะหยุดหายใจ
"ชะ เชิญนั่งขอรับ ตรงนี้จะเป็ที่นั่งริมระเบียงที่ดีที่สุด ในโรงเตี๊ยมนี้มีเพียง 3 โต๊ะเท่านั้นขอรับที่มองเห็นรอบๆ เมือง "
ด้านหน้าเป็โต๊ะตั้งพื้นริมระเบียง กับเบาะรองนั่งที่จะนั่งจิบชาหรือจะเอนพิงหมอนอิงกึ่งนั่งกึ่งนอนชมบรรยากาศพร้อมเสียงเพลงก็ได้ โต๊ะนางเป็โต๊ะที่อยู่ตรงกลาง มีฉากกั้นบางๆ กั้นระหว่างโต๊ะทั้ง 3อยู่ ซึ่งโต๊ะทั้ง 2 ข้างก็มีคนนั่งจับจองหมดแล้ว
"ได้ ขอบคุณเ้ามากเสี่ยวเอ้อ ข้าขอเหล้าดอกท้อ 1 กา กับอาหารขึ้นชื่อสักสองสามอย่างละกัน" ซินฉีเอ่ยตอบกลับไป และนั่งลงบนเบาะเหยียดขาเอนตัวพิงหมอนอิงเล็กน้อย เผยให้เห็นเรียวขายาวที่ผ่าขึ้นมาถึงต้นขา
"ขะ ขอรับๆ" เสี่ยวเอ้อรีบเดินออกไปอย่างรวดเร็ว เดินชนโต๊ะนู้น โต๊ะนี้ด้วยความเก้ๆ กังๆ
"ฮ่าฮ่าๆ เขาน่ารักจังอาเมย"
"คุณหนูแกล้งเขาแบบนี้ ระวังเขาจะขาดใจตายก่อนพอดีเ้าค่ะ"
เสียงหัวเราะใสกังวานดังออกมาจากโต๊ะข้างๆ ทำให้ชายหนุ่มหันหน้าไปมองเล็กน้อยด้วยสายตาเฉยชาแต่ดันไปพอดีกับสายตาหญิงสาวที่หันหน้ากลับมาทางนี้พอดี หญิงสาวสบสายตากลับอย่างไม่เกรงกลัวเขาแม้แต่นิดเดียว แถมยังส่งสายตายั่วยวนเขาอีก เขาถึงกับหนังตากระตุก แล้วนั้นนางจะกัดปากตัวเองทำไม เขารีบหันหน้ากลับไปมองทิวทัศน์ด้านนอกแทน
ซินฉีได้หันไปสบตากับชายหนุ่มโต๊ะข้างๆ เขาเป็ชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่สวมใส่ชุดสีดำทั้งตัว คิ้วเรียวยาว ดวงตาคมสีดำสนิท ปากกระจับได้รูปดูรวมๆ คือหล่ออออ!!!!หล่อวัวตายควายล้ม เธอสบตาเขาพร้อมกับกัดปากตัวเองเบาๆ ให้ดูยั่วๆ เหมือนที่เคยทำตอนถ่ายแบบ ชายหนุ่มกลับหันหน้าหนี มองออกไปนอกระเบียงด้วยสายตาเรียบเฉย
อ่าว!! รึเขาจะไม่มองหญิงวะ แต่ดันเหลือบไปเห็นใบหูที่แดงของเขาเสียก่อน
แหม !! หนุ่มยุคโบราณอะเนอะ น่ารักอ่าาา อยากแซ่บกับคนนี้ พระเอกจะรักใคร หรือใครจะไปตามแย่งใคร ฉันไม่ขอเกี่ยว ขอเก็บเกี่ยวประสบการณ์ชีวิตให้คุ้มและอยู่ใช้เงินทองสบายๆ อยู่บ้านก็พอ ไม่ต้องตายอย่างอนาถเพราะไปแย่งพระเอกก็พอ
คิดได้ดังนั้นเธอก็จัดแจงตัวเองค่อยๆ ลุกไปโต๊ะข้างๆ ที่ชายหนุ่มนั่งอยู่อย่างไม่กลัวอาย
"ข้าขอนั่งดื่มเป็เพื่อนท่านได้หรือไม่เ้าคะ"
ชายหนุ่มเหลือบมอง แม้ไม่ได้เชื้อเชิญแต่ก็ไม่ได้เอ่ยปฏิเสธออกไป หน่วยเงากำลังจะเข้ามาขวางหญิงสาว แต่ผู้เป็นายกับส่งสายตาให้ถอยออกไป เขาแค่สงสัยว่านางจะมาทำอะไร
"ถ้าไม่ตอบงั้นข้านั่งแล้วนะ" หญิงสาวคิดเองเออเองโดยไม่สนว่าชายหนุ่มจะตอบว่าอะไร
ด้านได้อาย..อด!! เมื่ออยากได้เขาก็ต้องรุกให้ถึงตัว ดูจากลักษณะ ถ้ารอให้เขามาเกี้ยวนาง รังรักนางคงแห้งเหี่ยวพอดี
อายุนางใกล้เลยวัยออกเรือนแล้ว เพราะมัวไปเสียเวลากับผู้ชายตาถั่วเพียงคนเดียว บ้านนางร่ำรวยออกขนาดนี้ นางหาผู้ชายหล่อๆ ล่ำๆ สักคนสองคนแต่งเข้าตระกูลมายังได้เลย ท่านพ่อท่านแม่น่าจะดีใจเสียมากกว่าเพราะตระกูลเฟิ่งจะได้มีลูกหลานเต็มจวน ถ้าข้าแต่งออกไปก็ต้องเข้าตระกูลสามีแทน
ซึ่งผู้ชายที่ข้าหมายตาไว้ ก็ต้องเป็คนนี้เท่านั้น แค่หน้าตาก็ชนะขาดลอยอีตาแม่ทัพอะไรนั้นอย่างขาดลอยแล้ว แต่ต่อให้ไม่ได้สานต่ออย่างน้อยขอแค่ให้อีซินดี้คนนี้ได้แซ่บสักคืนก็พอ อดอยากมานานละ ั้แ่ทะลุมาอยู่ภพนี้
"ข้าชื่อเฟิ่งซินฉี ไม่ทราบว่าท่านชื่ออะไรหรือ"
ชายหนุ่มไม่ตอบ ทำหูทวนลมมองทิวทัศน์ด้านหน้าไม่ได้สนใจสาวงามข้างๆ ทั้งที่ในหัวตอนนี้ ก้อนซาลาเปา2ลูกของนางที่แทบจะล้นทะลักนั้นลอยไปมาในหัวเขาอยู่
หญิงสาวเห็นชายหนุ่มไม่สนใจแต่ใบหูกลับแดงก่ำขึ้นจากเดิมไปอีก นางแกล้งเอาหน้าอกที่ใหญ่เกินตัวของนางไปชนกับต้นแขนชายหนุ่ม พร้อมกับกระซิบเบาๆ ที่ข้างหู
"เพียงแค่เห็นข้าสนใจเ้าถึงเพียงนี้แล้ว เ้ากลับเล่นตัวตอบกลับข้ามาเช่นนี้หรือเ้าคะ ข้าเสียใจจัง"
ชายหนุ่มััได้ถึงสิ่งนุ่มหยุ่นที่มาโดนแขน เสียงกระซิบเบาๆ ที่ข้างหูทำให้ขนแขนลุกตั้งชันพร้อมกับกลิ่นหอมนมอ่อนๆ ออกมาจากกายนาง ทำให้รู้สึกผ่อนคลายจนอยากจะสูดดมกลิ่นกายนี้อีกครั้ง
บัดซบ!! นี่ข้าวิปริตถึงขั้นอยากจะสูดดมกลิ่นกายหญิงสาวแปลกหน้าขนาดนี้เลยเหรอ เขารีบตั้งสติและเอ่ยตอบนางไป
"ซวนหลง" ชายหนุ่มตอบกลับเสียงเคร่งขรึม
"ซวนหลง รึ " ต้องใช้วิธีนี้รึถึงตอบกลับได้ หึหึ
3K
