ล่าผ่าแดนทมิฬ

วันเปิดRaidระดับพิเศษ เวลาบ่ายโมง ณ บ้านของเชนเชนขณะนี้เขากำลังยืนอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ในห้องของเขา กระจกบานนั้นสะท้อนภาพของชายหนุ่มผมดำหน้าตาธรรมดาที่วันนี้อยู่ในชุดสีดำทั้งตัวดูทะมัดทะแม่ง ตรงเอวคาดไว้ด้วยกระเป๋าใส่ของขนาดเล็กที่นักล่านิยมใช้กัน ส่วนด้านหลังสะพายไว้ด้วยดาบที่ดูธรรมดาแต่มีขนาดใหญ่กว่าปกติเชนมองภาพตัวเองในกระจกแล้วก็พ่นลมหายใจออกจากปาก ดูแล้วเขาเองก็ตื่นเต้นไม่น้อย"เอาล่ะ..เราต้องทำได้!"เชนกล่าวเสร็จก็ออกจากห้องแล้วเดินสำรวจบ้านที่คาดว่าคงไม่ได้กลับมาหลายวัน เมื่อเห็นว่าปิดทุกอย่างเรียบร้อยแล้วก็ออกจากบ้านไปเขาเดินออกจากบ้านมาถึงถนนใหญ่ก็เห็นว่าเมืองไม้หอมในวันนี้ช่างคึกคักและจอแจเป็นอย่างมาก ทุกคนพากันพูดคุยกันถึงเรื่องRaidระดับพิเศษที่จะเปิดรอบแรกในวันนี้ และเชนที่กำลังรอรถประจำทางยังได้ยินชาวเมืองพูดคุยถึงเรื่องบุตรแห่งฟ้าครวญด้วย ดูท่าแล้วข่าวที่บุคคลสำคัญอย่างบุตรแห่งฟ้าครวญมาด้วยตัวเองจะแพร่กระจายไปทั่วทั้งเมืองแล้วเชนขึ้นรถประจำทางที่วันนี้อัดแน่นไปด้วยผู้คน ระหว่างที่เขานั่งก็เหมือนจะมีหลายคนมองมาทางเขาแปลกๆแล้วหันไปกระซิบกัน ดูท่าการที่เขาลงประลองจะทำให้เขาเริ่มจะเป็นที่รู้จักกันบ้างแล้วเชนเองก็สัมผัสถึงสายตาของคนรอบๆได้แต่ก็ไม่ได้สนใจอะไรนัก เขาหลับตาพร้อมกับทำสมาธิไปในตัวหลังจากผ่านไปยี่สิบนาที ในที่สุดรถประจำทางก็เดินทางมาถึงสถานที่ที่Raidระดับพิเศษจะเปิดแล้วเชนเดินลงมาจากรถประจำทางพร้อมกับคนอื่นๆ เขามองไปยังสถานที่ที่Raidจะเปิดในวันนี้แล้วก็ต้องทึ่ง นั่นเพราะเบื้องหน้าของเชนขณะนี้เต็มไปด้วยฝูงชนจำนวนมากมายมหาศาลสุดสายตา! ผู้คนเดินกันพลุกพล่านหนาแน่น และมีร้านค้ามากมายเปิดกันจนเต็มไปหมด ราวกับว่านี่เป็นวันเทศกาลอะไรสักอย่างพื้นที่โดยรอบของที่นี่เดิมที่เป็นผืนป่ารกร้างกว้างใหญ่ แต่เพราะการเกิดของRaidระดับพิเศษ ป่ารกร้างในแถบนี้ทั้งหมดถูกถอนทิ้งจนเกลี้ยง กลายเป็นพื้นที่โล่งขนาดใหญ่ที่จุรับผู้คนนับแสนได้อย่างสบายหลังจากหายทึ่งในจำนวนผู้คนอันมากมายมหาศาล เชนก็เดินตรงเข้าไปในฝูงชนเพื่อเข้าไปยังทางเข้าของRaid ซึ่งอยู่ในส่วนลึกของลานแห่งนี้ขณะเดินเชนมองไปรอบๆก็เห็นร้านค้ามากมาย เชนดูและกะด้วยสายตาแล้วในวันนี้มีร้านค้ามาเปิดที่นี่หลายพันร้านเลยทีเดียว มีทั้งอาหาร เครื่องดื่ม ของเล่นเพื่อความบันเทิง เสื้อผ้าและอีกมากมาย นี่ถ้าไม่มีใครบอก เชนนึกว่านี่เป็นงานเทศกาลอย่างแน่นอน ดูจากจำนวนคนอันหนาแน่นนี้ บอกได้เลยว่าเมืองไม้หอมในไม่กี่วันที่ผ่านมามีเงินไหลสะพัดมากมายขนาดไหนเชนละสายตาจากร้านจับฉลากร้านหนึ่งแล้วก้มดูนาฬิกา เมื่อเขาเห็นว่าเวลาในตอนนี้คือบ่ายสองแล้วก็ไม่สนใจของรอบๆอีก เขาเดินตรงไปยังส่วนลึกของลานแห่งนี้ทันทีหลังจากเดินตรงมาเกือบสิบนาทีในที่สุดเชนก็มาถึงทางเข้าRaidiระดับพิเศษทางเข้าRaidที่เชนเห็นนั้นมีเจ้าหน้าที่ของสมาพันธ์นักล่านับร้อยยืนสังเกตการณ์กันอยู่ แต่ที่ทำให้เชนเห็นแล้วต้องอ้าปากน้อยนั่นคือ..กำแพงขนาดใหญ่เบื้องหลังของพวกเขา! เบื้องหลังของเจ้าหน้าที่สมาพันธ์นักล่าคือกำแพงขนาดใหญ่ กำแพงนี้สูงจากพื้นนับสิบเมตรและดูแข็งแรงเอามากๆ ไม่รู้ว่าในเวลาสั้นๆแค่นี้สมาพันธ์นักล่าทำกำแพงขนาดนี้ได้ยังไงเชนมองกำแพงขนาดใหญ่นี้อย่างทึ่งๆอยู่สักพัก สุดท้ายเชนก็เดินเข้าไปหาเจ้าหน้าที่สมาพันธ์ที่ยืนเฝ้าทางเข้าอย่างแน่นหนา"ผมราเชน เมฆพิทักษ์ มาเพื่อเข้าร่วมRaidระดับพิเศษ"เชนกล่าวกับเจ้าหน้าที่สมาพันธ์ที่มองเขาอยู่แล้วตั้งแต่เขาเดินเข้ามา"ครับ ผมขอบัตรประจำตัวของคุณด้วย"เชนเมื่อได้ยินก็ยื่นบัตรประจำตัวไปให้ทางเจ้าหน้าที่ตรวจสอบ หลังจากตรวจสอบอยู่สักพักเจ้าหน้าที่ก็เชิญเขาไปพูดสอบถามข้อมูลของเขาอยู่หลายนาที ไหนจะเอาเขาเดินผ่านเครื่องตรวจสอบอะไรสักอย่างอีกสามเครื่อง บอกได้เลยว่าเข้มงวดเป็นอย่างมาก"เรียบร้อยครับคุณเชน ต้องขอโทษที่ใช้เวลานานนะครับ เพราะทางเราต้องตรวจสอบอย่างเข้มงวด แต่นี่ก็เพื่อให้แน่ใจว่าจะไม่ใช่การปลอมแปลงหรือแอบแฝงใดๆ"เจ้าหน้าที่อธิบายกับเชนพร้อมกับส่งบัตรประจำตัวคืนให้เขา"ผมเข้าใจครับ ว่าแต่ผมเข้าไปได้รึยัง ตอนนี้ก็บ่ายสองจะครึ่งแล้ว"เชนยกนาฬิกาขึ้นดูเวลาซึ่งเหลืออีกครึ่งชั่วโมงRaidก็จะเปิดแล้ว"เชิญเข้าไปได้เลยครับ ขอให้โชคดีในRaidนะครับ"เชนยิ้มรับคำอวยพรแล้วเดินผ่านประตูกำแพงเข้าไปด้านในกำแพงเป็นลานโล่งกว้างขนาดประมาณสองสนามฟุตบอลรวมกัน ผู้คนในนี้ไม่ได้พลุกพล่านเหมือนด้านนอกมีผู้คนเดินกันไม่กี่ร้อยคนเท่านั้น เมื่อเดินเข้ามาเชนก็ได้เห็นสิ่งที่สะดุดตาที่สุดในลานแห่งนี้ทันที นั่นคือ..วังวนสีทองขนาดยักษ์ที่ตั้งอยู่ ณ ใจกลางลานแห่งนี้! นี่คือทางเข้าRaidระดับพิเศษ!วังวนทางเข้านี้มีความสูงนับสิบเมตร! แถมยังมีสีทองอร่ามสวยงดงาม!แต่วังวนนี้กลับหยุดนิ่งสนิทไม่ได้มีการหมุนเคลื่อนไหวใดๆทั้งสิ้น นั่นเพราะยังไม่ถึงเวลาเปิดในตอนนี้นั่นเองเชนเมื่อเห็นวังวนยักษ์นั่นก็ต้องสูดลมหายใจเข้าดับความตื่นเต้นที่กำลังพลุ่งพล่าน นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นทางเข้าที่มีขนาดใหญ่ขนาดนี้ มันช่างงดงามและดู...อันตรายอย่างที่สุดเชนมองมันอยู่สักพักก็เบนสายตามองไปรอบๆ แล้วเขาก็เห็นอะไรบางอย่างจนต้องประหลาดใจ แม้ภายในนี้จะเป็นลานโล่งแต่กลับมีสิ่งก่อสร้างที่คล้ายบ้านทรงสี่เหลี่ยมอยู่ห้าหลัง! รอบบ้านเหล่านั้นมีคนยืนเฝ้าพิทักษ์อยู่ราวกับเป็นสถานที่สำหรับบุคคลสำคัญเมื่อเชนมองเห็นบ้านทั้งห้าหลังนั้นก็ต้องประหลาดใจว่าทำไมภายในนี้ถึงมีบ้านพวกนี้อยู่ แต่เมื่อเชนได้เห็นสัญลักษณ์บนกำแพงบ้านเหล่านั้นเขาก็เข้าใจในทันที..สัญลักษณ์รูปเงาหมาป่าอันดุร้ายป่าเถื่อน...สมาพันธ์นักล่า!สัญลักษณ์รูปกระบี่อันเรียบง่ายแต่แฝงเร้นความคมกริบที่พร้อมจะตัดทุกสรรพสิ่งไว้ภายใน...สังกัดแดนกระบี่!สัญลักษณ์รูปดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ท่ามหมู่ดาวมากมายซึ่งเป็นตัวแทนของวันและเวลาของโลก...สังกัดหมื่นทิวา!สัญลักษณ์รูปท้องฟ้าอันบ้าคลั่งที่ราวกับจะกลบฝังทุกสรรพสิ่งบนพื้นพิภพ...สังกัดฟ้าครวญ!สัญลักษณ์รูปกระถางปรุงยาแปดขาที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายแห่งสมุนไพรและพลังชีวิต...สังกัดเทพโอสถ!เชนมองเห็นสัญลักษณ์เหล่านั้นก็รู้ได้ทันทีว่านั่นคือสถานที่รับรองของเหล่าขุมอำนาจอันทรงพลังแห่งอาณาจักรเซเฟีย หนึ่งสมาพันธ์และสี่สังกัด!อาจเพราะเชนได้ยินเรื่องของบุตรแห่งฟ้าครวญมาจากริวเมื่อคืนนี้ ทำให้เชนมองไปยังบ้านที่มีสัญลักษณ์ของฟ้าครวญเป็นพิเศษ"ไงเชน"เสียงทักดังมาจากเบื้องหลังจนเชนต้องหันกลับไปมอง จึงเห็นว่าผู้ที่ทักเขาคือคลักซ์ที่วันนี้แต่งตัวเต็มยศนักล่า ขวานคู่สีดำสนิทที่เชนเคยปะทะด้วยถูกสะพายนิ่งไว้บนแผ่นหลังกว้างของเขา"คุณคลักซ์ มาถึงนานแล้วเหรอครับ"เชนยิ้มกล่าวทักทาย"ก็นะ ฉันมาตั้งแต่ชั่วโมงก่อนแล้ว มันอดตื่นเต้นไม่ได้น่ะ แถม..ยังมีคนใหญ่คนโตมาลงRaidนี้ซะด้วยสิ"คลักซ์กล่าวด้วยสายตาที่ดูจะเคร่งเครียดไม่น้อย ดูท่าคลักซ์ก็รู้เรื่องบุตรแห่งฟ้าครวญแล้ว"คุณคลักซ์เห็นคนคนนั้นแล้วเหรอครับ""ป่าวหรอก พวกนั้นอยู่ในบ้านรับรองไม่ยอมออกกันมาเลย...แต่ไม่เจอก็ดีแล้วล่ะ ในRaidเองก็ขออย่าให้เจอกันเลยจะดีกว่า ขั้นสามัญที่แข็งแกร่งที่สุด..ชื่อนี้..ช่างกดดันผู้คนจริงๆ"คลักซ์กล่าวพร้อมพ่นลมหายใจ ดูแล้วคลักซ์คงกดดันไม่น้อย แต่ก็ไม่แปลกหรอก แค่นักล่าทั่วไปในสี่สังกัด สำหรับนักล่าธรรมดาอย่างพวกเขาก็เหมือนเป็นตัวตนอันสูงส่งเกินเอื้อมแล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่านี่คือผู้ได้รับสมญานามแห่งบุตรขั้นสามัญ!เชนเองก็ยอมรับว่าเมื่อเขาได้ยินเรื่องราวจากริว เขาเองก็รู้สึกกดดันไม่น้อยเช่นกัน แต่ภายในความกดดันนั้นกลับมีความรู้สึกบางอย่างที่เขาก็ไม่รู้ตัวแฝงอยู่ เป็นความรู้สึกที่แฝงมากับความคิดเสี้ยวหนึ่งว่า...'บุตรแห่งฟ้าครวญ..ขั้นสามัญที่แข็งแกร่งที่สุด...อยากลอง...สู้ด้วยสักครั้ง' เชนในขณะนี้ไม่รู้หรอกว่าที่กำลังรอเขากับเบลดอยู่ในอนาคตอันใกล้นี้...มันรุนแรงกว่าสิ่งที่เรียกว่าการต่อสู้...ไปไกลลิบ...

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 95 สัญลักษณ์ทั้งห้า!

คล้ายกับเรื่องล่าผ่าแดนทมิฬ ที่คุณอ่าน

ล่าผ่าแดนทมิฬ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 95 สัญลักษณ์ทั้งห้า!

คล้ายกับเรื่องล่าผ่าแดนทมิฬ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้