New Hope : นักสู้ฟันน้ำนม (มี e-book แล้วครับ)

    ตอนที่ 56 : เชียร์...สุดใจ

                ผ้าม่านบริเวณกลางสนามค่อยๆเปิดออกอย่างช้าๆ แสงไฟสาดส่องลงมาบริเวณเวทีกลาง...โรจน์จากทีมไทยกับจื่อเฉียงจากทีมจีนเดินตรงขึ้นเวทีกลางเพื่อแข่งขันในรอบชิงชนะเลิศ

                “ตอนนี้ทีมไทยและทีมจีนเหลือนักกีฬาในทีม2 คนเท่ากันครับ...ตามกติกาในรอบชิงชนะเลิศจะต้องแข่งขันต่อเนื่องทันทีเป็นการพบกันระหว่างโรจน์จากทีมไทยกับจื่อเฉียงจากทีมจีนครับ”

                เสียงตบมือดังกึกก้องไปทั่วสนามตอนรับนักกีฬาทั้ง2 คน โค้ชบีกับโค้ชเฉินเดินเข้ามาจับมือทักทายด้วยสีหน้ายิ้มแย้มบริเวณด้านล่างของเวทีแข่งขัน

                “อาจารย์คะ!!...ตอนนี้ดิฉันเชื่อว่ากองเชียร์ทุกคนลุ้นระทึกแล้วค่ะอีกไม่นานเราจะได้ทราบกันว่า ทีมไหนจะเป็นแชมป์เอเชียประจำปีนี้ค่ะ”

     

                โรจน์กับจื่อเฉียงเดินเข้ามาจับมือกลางเวทีแข่งขันต่างคนต่างตบหัวไหล่ซึ่งกันและกันทำให้ผู้ชมในสนามส่งเสียงกรีดขึ้นมาอีกครั้ง

     

                “ยกที่1...เริ่มได้!!!”

            เสียงเชียร์ของผู้ชมกระหน่ำตามจังหวะหมัดแรกที่โรจน์พุ่งเข้าใส่เขาใช้เทควันโดผสมมวยสากล สับเปลี่ยนหมัดกับเตะอย่างมีแบบแผนท่วงท่าของเขาคมชัดและหนักแน่นเตะเข้าใส่ลำตัวจื่อเฉียงอย่างแม่นยำ แต่จื่อเฉียงไม่ถอยหมุนตัวหลบและใช้การตอบสนองแบบMMA กวาดขาของโรจน์หวังให้ล้ม แต่โรจน์กระโดดหลบทันด้วยความรวดเร็วสวนกลับด้วยหมัดขวาเต็มแรงทว่าจื่อเฉียงเอี้ยวตัวหลบหมัดเฉียดใบหน้าไปเพียงเล็กน้อย เสี้ยววินาทีถัดมาจื่อเฉียงใช้จังหวะต่อเนื่องหมุนตัวเตะเข้าใส่ซี่โครงโรจน์เต็มแรง

             

            เสียงลมหายใจแรงของทั้งคู่แสดงให้เห็นว่าทั้ง2 คนใช้พละกำลังอย่างมากในการจู่โจมจังหวะแรกโรจน์รู้สึกถึงความเร็วเหนือชั้นของจื่อเฉียง เขาเริ่มตั้งการ์ดสูงรอจังหวะสวนทว่าเทควันโดของจื่อเฉียงไม่ใช่แบบตั้งรับเขาใช้ช่วงชกยาวของขาโจมตีต่อเนื่องเตะสูง-เตะต่ำหลายจังหวะต่อเนื่อง สลับด้วยการต่อยใส่จนโรจน์เข้าบริเวณใบหน้า2 หมัดจังๆ จนทำให้โรจน์เริ่มเสียจังหวะ

            โรจน์กัดฟันพุ่งเข้าหาใช้หมัดหนึ่ง-สองต่อเนื่องหลายจังหวะเปิดทาง ก่อนใช้หมัดซ้ายเจาะตรงตามด้วยหมัดขวาสวนเข้าบริเวณช่องท้องแรงพอที่จะทำให้จื่อเฉียงต้องก้าวถอยหลังโรจน์จะเข้ากดดันต่อเนื่องแต่จื่อเฉียงกลับใช้หมัดสวนด้วยความแม่นยำและรวดเร็วเสียงปะทะดังสนั่นทำให้โรจน์ต้องชะงักเช่นกัน

            ในช่วงปลายยกจื่อเฉียงเริ่มจับทางได้เขาใช้การผสมของมวยสากลกับเทควันโด สลับหมัดและเตะเข้าสีข้างและหน้าท้องหลายจังหวะต่อเนื่องจนโรจน์เริ่มชะงักหลายครั้ง...เสียงสัญญาณหมดเวลายกแรกดังขึ้น

            จื่อเฉียงยืนนิ่งแสดงอาการเหนื่อยหอบอย่างเห็นได้ชัดค่อยๆ เดินกลับเข้ามุมด้วยความเชื่องช้า ขณะที่โรจน์เดินกลับไปที่มุมเหงื่อไหลอาบใบหน้าและลำตัวหายใจถี่และแรงไม่แพ้กันแต่ดวงตายังคงมีความมุ่งมั่น

             

             “ยกแรกจบลงด้วยจื่อเฉียงดูเหนือกว่าโรจน์เล็กน้อยครับ...จังหวะเข้าทำต้องยอมรับว่าจื่อเฉียงชัดเจนจะแจ้งกว่าแต่ดูจากภาษากายของนักกีฬาทั้ง 2 คน เห็นได้อย่างชัดเจนว่าใช้พละกำลังไปเยอะเลยครับ...ลุ้นต่อยก2 ครับ”

             

             “ยกที่ 2...เริ่มได้!!!”

            เสียงสัญญาณดังขึ้นอีกครั้งนักกีฬาทั้งคู่ไม่เสียเวลาต่างพุ่งเข้าหากัน โรจน์เปลี่ยนจังหวะใหม่เขาไม่เร่งบุกเหมือนยกแรก แต่ใช้จังหวะรอให้จื่อเฉียงเปิดช่องก่อนแล้วสวนกลับหมัดซ้ายตรงพุ่งเข้าใส่ปลายคาง อีกฝ่ายเอี้ยวตัวหนีแต่โดนเฉียดจื่อเฉียงใช้ความเร็วตอบกลับด้วยหมัดคู่ต่อเนื่อง แต่โรจน์ยกแขนบล็อกไว้ได้ทั้งหมดเสียงหมัดกระทบแขนดังหนักแน่น

            โรจน์ใช้เท้าซ้ายถีบลำตัวอีกฝ่ายเปิดทางแล้วกระโดดเตะสูงด้วยทักษะเทควันโดที่แม่นยำเตะเฉียดปลายคางของจื่อเฉียงจนเจ้าตัวต้องถอยไปสองก้าวเสียงเชียร์จากผู้ชมดังก้องทั่วสนาม จื่อเฉียงกัดฟันไม่ปล่อยให้เสียจังหวะเปลี่ยนจากสไตล์เข้าประชิดตัวรวบโรจน์จากด้านข้างพยายามจับโรจน์ทุ่มลงพื้นแต่โรจน์อ่านเกมขาดใช้เท้าขวาเกี่ยวขาอีกฝ่ายและดันตัวออกทันเวลา ทั้งคู่เซออกมาหลายก้าวเสียงหายใจทั้ง 2 คนหอบแรงรัวต่อเนื่อง

            โรจน์กัดฟันปล่อยหมัดชุดต่อเนื่องหมัดหนึ่งสองตามด้วยฮุกขวาแรงสุดมือ เสียงหมัดดังชัดเข้ากรามจื่อเฉียงจนศีรษะสะบัดทำให้เซไปหนึ่งก้าวแต่ไม่ล้มโรจน์ไม่ปล่อยให้โอกาสหลุดมือ ระดมหมัดหนักเน้นทุกจังหวะทุ่มสุดแรงพุ่งใส่ร่างอีกฝ่ายอย่างแม่นยำ

            การโจมตีอย่างสุดแรงของโรจน์ทำให้จื่อเฉียงตั้งรับได้บ้างไม่ได้บ้างเขาพยายามเปลี่ยนกลับไปใช้เตะเพื่อสกัดการโจมตี แต่โรจน์รีบเข้าวงในจนจื่อเฉียงตอบโต้ไม่ถนัดเท่าใดนัก

            แม้ว่าโรจน์จะเริ่มได้เปรียบแต่ร่างกายเขาก็เริ่มแสดงอาการบาดเจ็บจากยกแรก หน้าอกและท้องเริ่มช้ำมีรอยแดงชัดเจน ทุกการเคลื่อนไหวเริ่มช้าลงเล็กน้อย

            ในช่วงท้ายยกจื่อเฉียงพยายามกลับมาใช้หมัดสวนสุดแรงหมัดขวาตรงพุ่งเข้าหน้าโรจน์เต็มๆ จนถอยไปหนึ่งก้าวแต่ยังยืนได้ก่อนจะสวนกลับด้วยหมัดฮุกซ้ายสุดแรงเข้าเฉียดปลายคางจื่อเฉียงโรจน์ยังยืนได้แต่เริ่มหอบแรงขึ้นเรื่อยๆ ในขณะที่จื่อเฉียงก็หอบไม่แพ้กันทั้งคู่รู้ว่าทุกวินาทีต่อจากนี้จะเป็นบทพิสูจน์สุดท้ายของหัวใจนักสู้อย่างแท้จริง

            “ยกนี้ผมต้องบอกว่าทั้งโรจน์และจื่อเฉียงแลกกันทุกจังหวะกันจริงๆครับ โรจน์ดูดีกว่าเล็กน้อย เท่ากับว่าสถานการณ์ตอนนี้...จื่อเฉียงได้ยกแรกส่วนโรจน์มาแก้คืนได้ในยกที่2 ครับ ยกที่ 3 ตัดสินครับ!!!”

     

            เสียงสัญญาณยกสุดท้ายดังขึ้นบรรยากาศในสนามเงียบลงชั่วขณะก่อนระเบิดเสียงเชียร์กึกก้องอีกครั้ง นักกีฬาทั้งคู่เดินเข้าหากันด้วยสภาพร่างกายเหน็ดเหนื่อยร่างกายเต็มไปด้วยรอยฟกช้ำแต่ไม่มีใครยอมถอยแม้เพียงก้าวเดียว

            โรจน์ใช้กลยุทธ์ใหม่ค่อยๆเคลื่อนไหวไปรอบเวที ใช้จังหวะหลอกล่อให้จื่อเฉียงออกหมัดก่อน เมื่ออีกฝ่ายโจมตีเขาก็หลบด้วยการบิดตัวต่ำแล้วสวนด้วยหมัดตรงใส่ลำตัว

            จื่อเฉียงเริ่มจับจังหวะไม่ได้เปลี่ยนจังหวะพยายามเตะสูงหวังปิดเกมแต่โรจน์กลับก้มต่ำและใช้หมัดสวนเข้าที่ท้องจนอีกฝ่ายสะดุ้งเสียงเชียร์จากผู้ชมดังขึ้นอีกระลอก

            จื่อเฉียงไม่ยอมแพ้พุ่งเข้าประชิดใช้หมัดขวาตรงใส่ขมับโรจน์จนต้องล่าถอยไปเล็กน้อยโรจน์สูดหายใจแรงแล้วใช้จังหวะพุ่งสวนกลับด้วยหมัดอัปเปอร์คัตแรงสุดมือเสียงดังสนั่นเมื่อหมัดเข้าปลายคางจื่อเฉียงเต็มๆร่างอีกฝ่ายสั่นสะท้านแต่ยังไม่ล้ม จื่อเฉียงออกแรงเตะขวาสวนกลับเข้าลำตัวโรจน์อย่างจังจนโรจน์ถอยหลัง4-5 ก้าวเลยทีเดียว

            นักกีฬาทั้งสองสู้กันอย่างไม่ลดละเตะสวนหมัด ทุกการเคลื่อนไหวเต็มไปด้วยพลังและความตั้งใจร่างทั้งคู่สะบักสะบอมจนแทบยืนไม่ไหว แต่หัวใจยังสู้ทุ่มสุดแรงเพื่อทีมตัวเอง

            ในช่วงสุดท้ายของยกเสียงเชียร์ดังเหมือนพายุโรจน์รวมแรงเฮือกสุดท้ายหมัดขวาเหวี่ยงเข้าปลายคางจื่อเฉียงเต็มแรงอีกครั้งคราวนี้เสียงกระทบดังจนคนดูแทบหยุดหายใจ ร่างจื่อเฉียงเซถอยหลังหนึ่งก้าวก่อนทรุดลงเข่าซ้ายแตะพื้น โรจน์เองก็แทบยืนไม่อยู่ใช้มือข้างหนึ่งดันพื้นเอาไว้...กรรมการจะเข้ามาเริ่มนับแต่เสียงสัญญาณหมดยกที่3 ดังขึ้นก่อน

             

            โรจน์ยืนหอบหายใจแรงไม่ต่างอะไรกับจื่อเฉียงร่างกายเต็มไปด้วยรอยฟกช้ำแต่แววตาเปล่งประกายแห่งความภาคภูมิใจ จื่อเฉียงเดินเข้าไปกอดและตบหลังโรจน์แสดงความยินดีด้วยรอยยิ้ม

            สกอร์บอร์ดค่อยๆแสดงผลคะแนนจากกรรมการทีละคน 28:27…27:27…28:27…28:28…28:28เสียงเฮดังลั่นสนั่นไปทั่วสนามโค้ชบีกำหมัดกระโดดสุดตัวส่งเสียงด้วยความดีใจท่ามกลางเสียงกรีดร้องอย่างต่อเนื่อง

             

            จื่อเฉียงถูกทีมแพทย์พยุงขึ้นเขามองโรจน์ด้วยสายตายอมรับ ทั้งสองไม่ต้องพูดคำใดๆ ต่อกัน ทุกหมัดและทุกแผลได้กล่าวแทนทุกอย่างแล้วในสนามที่เต็มไปด้วยหยาดเหงื่อ ชัยชนะครั้งนี้ไม่ได้มีแค่ผู้ชนะและผู้แพ้แต่มีสองนักสู้ที่ต่างได้พิสูจน์ให้โลกเห็นว่า “ศักดิ์ศรีของนักสู้...ยืนอยู่จนเสียงสัญญาณสุดท้าย”

             

            โค้ชเฉินเดินเข้ามากอดจื่อเฉียงพร้อมกับตบหลังเบาๆสีหน้าของจื่อเฉียงไม่สู้ดีเท่าใดนักแต่โค้ชเฉินยังคงยิ้มปลอบใจอย่างต่อเนื่อง

             

            “โรจน์ทำสำเร็จแล้วครับ!!!ตอนนี้ถือว่าเราได้เปรียบนิดหนึ่งครับแต่นักกีฬาคนสุดท้ายที่ประมาทไม่ได้แม้แต่วินาทีเดียว...ลู่เฟยเธอเป็นแชมป์โลกหญิงเดี่ยวพ่วงอีก 1 ตำแหน่งด้วยนะครับ นี่คือนักสู้ด่านสุดท้ายที่ยังไม่เคยแพ้ใครนับตั้งแต่เธอเข้าร่วมแข่งขันศิลปะป้องกันตัวสมัยใหม่ตลอด2 ปีที่ผ่านมา”

             

            มะปรางเข้ากอดมิวด้วยความดีใจสุดๆในขณะที่น้ำโผกอดมนต์ชัยส่งเสียงกรีดสุดเสียงๆๆๆต่างคนต่างไชโยโห่ร้องด้วยอารมณ์สุดอัดอั้น “พี่โรจน์ชนะ!!!พี่โรจน์ชนะแล้ว!! พี่โรจน์ทำได้ๆๆๆ”

             

            ในขณะเดียวกันทีมงานสต๊าฟโค้ชของทีมจีนยังคงมีสีหน้าเชื่อมั่นเดินเข้ามาตบไหล่ลู่เฟยเบาๆเธออยู่ในชุดแข่งของสำนักจางเดินออกมาด้วยสีหน้ามุ่งมั่นท่ามกลางเสียงเชียร์กับเสียงกรีดต้อนรับดังกึกก้องแสงแฟลชนับไม่ถ้วนจากทุกทิศทางทั่วสนาม เธอโบกมือหมุนตัวทักทายผู้ชมด้วยรอยยิ้มก่อนเดินขึ้นเวทีแข่งขันยืนประจันหน้าโรจน์ด้วยสีหน้าจริงจังอย่างมาก นักกีฬาทั้ง2 คนยื่นจับมือแสดงความเคารพกันทั้ง 2 ฝ่าย

                “การแข่งขันในแมตช์นี้เป็นการเจอกันเป็นครั้งที่2 ระหว่างโรจน์กับลู่เฟย เราจะมาดูครับว่า ครั้งนี้โรจน์จะทำได้มากน้อยขนาดไหนครับ”

     

                “ยกที่1...เริ่มได้!!!”

                   โรจน์ตั้งการ์ดคล้ายๆมวยสากลกำหมัดขวานำหมัดซ้าย ในขณะที่ลู่เฟยแบฝ่ามือทั้ง 2 ข้างออกมาฝ่ามือขวานำหน้าฝ่ามือซ้ายเล็กน้อย พร้อมกับย่อตัวลงสายตาจ้องเขม็งตรงมาที่โรจน์

                โรจน์เปิดฉากพุ่งตรงเข้าเตะขวาเปิดเกมหนักเข้าบริเวณศีรษะแต่ลู่เฟยสลับมาใช้ฝ่ามือขวาปัดออกพร้อมกับใช้ความรวดเร็วเข้ามารัวหมัดชุดเบาๆ4-5 หมัดบริเวณหน้าท้องก่อนใช้ฝ่ามือขวากระแทกลำตัวโรจน์อย่างแรงจนกระเด็นออกไปหลายก้าว

            “ย๊ากกกกก!!!!!!”

                การทักทายจังหวะแรกของลู่เฟยทำให้ผู้ชมในสนามเงียบลงแทบจะทันทีความเร็วของเธอแตกต่างจากโรจน์อย่างเห็นได้ชัดทำให้โรจน์ต้องตั้งการ์ดอย่างรัดกุม

                โรจน์เปลี่ยนมาใช้การต่อยซ้าย-ขวาต่อเนื่องเข้าโจมตีลู่เฟยเบี่ยงหัวหลบ 2 จังหวะแรกก่อน เธอก้มหลงใช้ฝ่ามือทั้ง 2ข้างกระแทกซ้ำบริเวณหน้าท้องจุดเดิมเปิดทางก่อน จากนั้นกำหมัดซ้ายรัวต่อยอีก 2จังหวะติดต่อกัน แล้วใช้ฝ่ามือขวากระแทกเข้าจุดเดิมอย่างแม่นยำจนโรจน์กระเด็นเซถอยหลังอีกครั้งหนึ่ง

                “โรจน์ไม่สามารถป้องกันการโจมตีกลับด้วยความรวดเร็วของลู่เฟยได้เลยครับ...ลู่เฟยสวนกลับ2 จังหวะแรก เข้าเป้าแม่นยำทั้ง 2 ครั้งโรจน์เสียเปรียบเรื่องความเร็วชัดเจนมากครับ”

     

                ลู่เฟยยังคงตั้งการ์ดอย่างมั่นคงด้วยสายตาจ้องเขม็งโรจน์พยายามเปลี่ยนจังหวะเข้ามาเตะซ้าย-ขวาหลายจังหวะเพื่อเปิดช่องว่างบน-ล่างแต่ลู่เฟยใช้ท่อนแขนขวากับหน้าแข้งขวายกขึ้นบังพร้อมกับใช้ฝ่ามือปัดจังหวะต่อยของโรจน์ออกหมด

                โรจน์ใช้การโจมตีต่อเนื่องเตะซ้ายสูงระดับศีรษะลู่เฟยยกท่อนแขนขวาขึ้นมาบัง แต่เป็นการเตะหลอกโรจน์สลับจังหวะมาเตะขวาอย่างรวดเร็วและรุนแรงแต่ลู่เฟยกลับยกท่อนแขนทั้ง 2ข้างขึ้นมาตั้งการ์ดบังได้เช่นกัน

                เธอใช้การตอบโต้กลับอย่างรวดเร็วก้มมุดเข้ามาช่องท้องกระแทกด้วยฝ่ามือขวานำทางก่อนแล้วต่อยตามถึง 2หมัดติดต่อกันจนโรจน์กระเด็นไปไกล...สัญญาณหมดยกที่ 1 ดังขึ้นทันที

                “ดูเหมือนว่าโรจน์มีปัญหาเรื่องความเร็วของลู่เฟยครับ...เธอเปลี่ยนจังหวะจากรับเป็นรุกกลับเร็วกว่าจังหวะตั้งรับของโรจน์ครับยกแรกต้องยอมรับว่าโรจน์ของเราเสียเปรียบตามหลังถึง 2 จังหวะครับ”

     

                “ยกที่2...เริ่มได้!!!”

                   โรจน์เริ่มระมัดระวังตัวยิ่งขึ้นเดินหาจังหวะเข้าทำสบโอกาสเข้าไปต่อยสลับกับเตะหลายจังหวะ แต่ลู่เฟยใช้ท่อนแขนกับยกหน้าแข้งขึ้นบังเธอใช้ท่อนแขนขวาเปิดทางก่อน แล้วรัวต่อยบริเวณลำตัวของโรจน์หลายหมัดปิดท้ายด้วยหมัดขวาตรง 2 จังหวะต่อเนื่องก่อนใช้ฝ่ามือขวากระแทกจนโรจน์ทรุดลงพื้นเวทีครับ

            “1…2…3…4…5…6…7…8…”

               

                โรจน์พยายามฝืนลุกขึ้นมาลู่เฟยไม่ปล่อยโอกาสให้หลุดรอดไป เธอพุ่งเข้ามาต่อยหมัดซ้ายโรจน์ยกการ์ดสูงปิดแต่เป็นหมัดหลอก เธอเปลี่ยนมาต่อยขวาเข้าบริเวณลำตัว 1จังหวะก่อน แล้วตามด้วยฝ่ามือขวากระแทกอีก 3 ครั้งติดต่อกันปิดท้ายด้วยต่อยขวาอย่างแรงเข้าช่องท้องอย่างจังจนโรจน์กระเด็นไปไกลมาก “ย๊ากกกกกกก!!!!”

                   กรรมการวิ่งเข้ามาโบกมือยุติการแข่งขันทันทีพร้อมกับเรียกแพทย์สนามกับเจ้าหน้าที่ขึ้นมาดูอาการของโรจน์ลู่เฟยแสดงน้ำใจนักกีฬาเดินเข้ามาคาราวะโรจน์ในฐานะนักกีฬารุ่นพี่ในขณะที่โรจน์ยื่นมือตบหัวไหล่ลู่เฟยด้วยรอยยิ้มเรียกเสียงตบมือเสียงเฮดังทั่วสนาม

                โค้ชบีเดินเข้ามาดูอาการโรจน์ด้วยสีหน้ากังวล“โรจน์เป็นงัยบ้าง?”

                “ตอนนี้ผมโอเคแล้วครับโค้ชบีผมจุกนิดหน่อยครับ”

                เจ้าหน้าที่ค่อยๆยกตัวโรจน์ขึ้นเปลสนามลงมาบริเวณด้านข้างเวทีแข่งขันเสียงตบมือจากผู้ชมดังขึ้นมาอีกครั้งหนึ่งชื่นชมนักกีฬาทั้ง 2 คนที่ต่อสู้กันอย่างยอดเยี่ยม

    คล้ายกับเรื่องNew Hope : นักสู้ฟันน้ำนม (มี e-book แล้วครับ) ที่คุณอ่าน