[อ่านฟรีทุกวัน]ทะลุมิติไปเป็นแพทย์หญิงชาวสวนผู้มั่งคั่ง

บทที่ 24 ตัวทำเงินทำทอง!

อวิ๋นซิ่วชิงถูกผูเว่ยชางกระชากมาอย่างรุนแรง จนทำให้นางสะดุ้งเล็กน้อยด้วยความหวาดกลัวว่าตัวเองจะหายใจไม่ออก “ข...ข้าหายใจไม่ออก ท่านปล่อยข้าก่อน...”

เมื่อได้ยินเสียงของอวิ๋นซิ่วชิงเปลี่ยนไป ผูเว่ยชางก็รีบปล่อยตัวนาง นางตบหน้าอกของตัวเองและไอหลายครั้งกว่าจะกลับมาหายใจได้ดังเดิม

“ข้าขอโทษ เจ้าเป็นอะไรไหม?” ผูเว่ยชางถามด้วยความเป็นกังวลเมื่อเห็นใบหน้าแป้น ๆ ของอวิ๋นซิ่วชิงแดงก่ำจากการไอติดต่อกันหลายครั้ง

“ไม่เป็นไร...” อวิ๋นซิ่วชิงโบกมือให้อีกฝ่ายก่อนจะยันตัวลุกขึ้นยืนตัวตรง “ทั้งที่ข้าอ้วนมากขนาดนี้ แต่ท่านกลับสามารถดึงตัวข้ามาได้ ท่านช่างแข็งแกร่งมากจริง ๆ”

“ตอนนี้ข้าไม่มีกำลังพอที่จะล่าเหยื่อ และความแข็งแกร่งที่เจ้าพูดมา สำหรับข้าถือว่าเป็นเรื่องปกติ...” หลังจากพูดจบ ผูเว่ยชางก็ชี้ไปยังโสมซึ่งหญิงสาวตั้งท่าจะไปเก็บ “อวิ๋นซิ่วชิง เจ้าอย่าคิดว่าการเก็บโสมเป็นเรื่องง่าย ๆ ตรงนั้นยังมีงูพิษอยู่ใต้โสมนั่นด้วย วันหลังเจ้าควรต้องหยุดมองให้ดีก่อนว่ามีอะไรอันตรายซุกซ่อนอยู่หรือไม่”

อวิ๋นซิ่วชิงตกใจมากที่ตัวเองไม่รู้ว่ามีงูขดอยู่ใต้โสม นางทำตามที่อีกฝ่ายบอกแล้วก็จ้องไปยังใต้โสมอีกครั้ง ดวงตาของนางก็ลุกโพลงขึ้นมาทันที เมื่อเห็นงูพิษที่มีลวดลายสีแดงและสีดำกำลังนอนขดอยู่ใต้โสม

ผูเว่ยชางรอให้อวิ๋นซิ่วชิงตกใจจนต้องกรีดร้อง เพราะชายหนุ่มอยากจะเอาใจหญิงสาว ทว่าหลังจากรอเป็นเวลานาน เขาก็ไม่เห็นอวิ๋นซิ่วซิงตะโกนออกมา

แต่กลับเห็นดวงตาของอวิ๋นซิ่วชิงเป็นประกายแทน!

นั่นทำให้ผูเว่ยชางตกตะลึงเล็กน้อย...

สตรีส่วนใหญ่จะต้องกลัวงูสิ แต่เหตุใดหญิงสาวตรงหน้ากลับไม่มีทีท่าหวาดกลัวเลย?

ซึ่งนั่นทำให้ผูเว่ยชางคิ้วขมวดด้วยความสงสัย

ผูเว่ยชางสะกิดหญิงสาว “อวิ๋นซิ่วชิง เจ้าไม่กลัวหรือ?”

“ข้าจะต้องกลัวอะไร?” นางหันไปมองชายหนุ่มด้วยความสงสัย อวิ๋นซิ่วชิงกำลังคิดว่า...งูตัวนี้จะสามารถขายได้เท่าไร?

ผูเว่ยชางก็ยังคงถามอีกฝ่ายด้วยความสงสัย “สตรีทุกคนควรกลัวงูไม่ใช่หรือ?”

“ท่านกำลังจะพูดว่าข้าดูไม่เหมือนสตรีหรือ?” อวิ๋นซิ่วชิงเหลือบมองผูเว่ยชางและพูดอย่างใจเย็น

“เอ่อ...” ผูเว่ยชางถึงกับพูดไม่ออกอีกครั้ง

หลังจากนั้นอวิ๋นซิ่วชิงก็หยิบแท่งไม้ขึ้นมาจากพื้นประมาณหนึ่งเมตร ในจังหวะนี้เจ้างูพิษก็เงยหน้าขึ้นมาอย่างระแวดระวังและจ้องดวงตาของอวิ๋นซิ่วชิง

อวิ๋นซิ่วชิงไม่เคยจับงูมาก่อน และเมื่อมองดูงูพิษที่บัดนี้กำลังจ้องนางไม่วางตา นางก็ไม่รู้จะทำเช่นไรดี “ผูเว่ยชาง ท่านช่วยจับงูตัวนี้ได้หรือไม่?”

ผูเว่ยชางพยักหน้า ก่อนจะดึงศรธนูออกมาใส่คันธนูและเล็งไปที่มัน

เมื่ออวิ๋นซิวชิงเห็นว่าอีกฝ่ายกำลังจะฆ่างูด้วยลูกธนู นางก็รีบโบกมือให้เขาหยุด “เจ้าหยุด! หยุด ๆ!”

“เกิดอะไรขึ้น?” ผูเว่ยชางยังไม่ยอมวางมือจากธนู และหันไปมองหญิงสาวด้วยความสงสัย

“คือข้าหมายถึงให้ช่วยจับมันแบบเป็น ๆ อย่าไปฆ่ามัน” อวิ๋นซิ่วชิงรีบห้ามอย่างรวดเร็ว “ข้าขอบอกไว้เลยนะ ถ้าท่านฆ่ามัน ข้าจะฆ่าท่าน!”

ผูเว่ยชางเหล่มองนาง

หญิงอ้วนผู้นี้น่าสนใจจริง ๆ ที่ผ่านมาเขาไม่เคยเห็นสตรีคนไหนกล้าข่มขู่เขามาก่อน และอวิ๋นซิ่วชิงก็เป็นคนแรกที่กล้าขู่เขาเช่นนี้

แม้ว่าจะมีคนหลายคนเคยข่มขู่เขาในสนามรบ ทว่าทั้งหมดนั้นล้วนเป็นบุรุษ ซึ่งสิ่งที่เกิดขึ้นนี้ทำให้ชายหนุ่มรู้สึกแปลกใจมาก

“งูจะตายหรือมีชีวิตอยู่มันต่างกันตรงไหน? ให้มันตายเถอะ มันจะปลอดภัยกับเจ้ามากกว่า” ผูเว่ยชางแม้จะบ่นพึมพำ แต่เขาก็เก็บธนูลงไป แต่ยังไม่หยุดพูด “งูตัวนี้มีพิษ ถ้าหากเจ้าโดนมันกัดไป เจ้าอาจตายได้ แม้แต่หมอฮัวตั๋วก็ไม่อาจช่วยดึงเจ้ากลับมาจากประตูยมโลกได้ทัน แล้วงูตัวนี้จะไปมีประโยชน์อันใด?”

อวิ๋นซิ่วชิงยังคงจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของงูพิษใต้โสมอย่างระมัดระวัง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นและเหลือบมองชายหนุ่ม “เจ้ารู้หรือไม่? ทั้งตัวของงูล้วนมีประโยชน์มากกว่าที่เจ้าคิด ทุกส่วนของร่างกายของมันล้วนเป็นวัตถุดิบทางการแพทย์ที่มีคุณค่า โดยเฉพาะงูพิษชนิดนี้ เจ้าดูที่หัวกับตาของงูสิ มันสามารถทำเงินให้ข้าได้ดีเลย!”

ผูเว่ยชางรู้สึกได้ว่าในสายตาของอวิ๋นซิ่วชิง เจ้างูพิษตัวนั้นกลายเป็นตัวทำเงินให้กับนางเป็นแน่แท้

อวิ๋นซิวชิงกำลังคิดว่า งูพิษตัวนี้จะขายได้ที่ใดและราคาเท่าไร?

เมื่อเห็นนางไม่สนใจ เจ้างูพิษก็พุ่งเข้าหานางทันที ทำให้อวิ๋นซิ่วชิงต้องรีบพุ่งตัวถอยหลังหลบจนสะดุดกิ่งไม้เน่าที่อยู่ข้างหลังนาง!

 …………………………………………………………………………………………………………………….