บทกวีคนช่างฝัน

หิ้งห้อยระร่อยแสงในราตรี
ลอยริบหรี่พริบพร่างกลางราตรา
ราวน้ำตาร่วงไหลในแววตา
คลอเวหาหม่นหมองครองลมเย็น

โอ้แสงน้อยค่อยจางอยู่กลางฟ้า

ฝันค้างคาแ๵่๭พลิ้วริ้วสีเร้น
แสงริบหรี่พราวพริบกระซิบเป็๞
เพลงลำเค็ญแห่งใจให้ครวญคราง

รอแสงเช้าเยือนย้ำความหวังใหม่

แม้ฝันไกลเกินคว้าพาอ้างว้าง
รอหยาดฝนหล่นฟ้าพาพร่างพราง
ดังน้ำค้างรินร่วงห้วงนิทรา

เหมือนหยดน้ำตาในคืนหมอง

พลิ้วไหลร่องเรียงร้อยน้อยโหยหา
ดั่งหิ้งห้อยร้อยแสงแห่งศรัทธา
ทอแววหวังข้ามฟ้าฝ่าราตรี