ราชันย์ทวีคูณหมื่นเท่า

บทที่ 126: หทัยเพลิงอสูร

หลินฟานเดินตามผู้จัดการเฒ่าไปตามอุโมงค์ที่ร้อนระอุซึ่งถูกขุดลึกลงไปใต้ดิน กลิ่นกำมะถันและกลิ่นคาวเลือดที่เข้มข้นลอยมาปะทะจมูกของเขา ทางเดินนั้นเต็มไปด้วยค่ายกลสังหารและกับดักที่ซ่อนเร้นอยู่มากมาย แต่ทั้งหมดนั้นก็ถูก "ฟังก์ชันวิเคราะห์ทะลวงสวรรค์" ของระบบเปิดโปงออกมาอย่างสมบูรณ์แบบในสายตาของเขา

ในที่สุด... พวกเขาก็เดินทางมาถึงโถงถ้ำขนาดมหึมาที่อยู่ใจกลางภูเขาไฟ

ภาพเบื้องหน้านั้นน่าตื่นตาตื่นใจอย่างยิ่ง มันคือฐานทัพใต้ดินที่สมบูรณ์แบบ! ลาวาสีแดงฉานไหลเวียนอยู่ตามร่องหินราวกับเป็นแม่น้ำ ให้ทั้งแสงสว่างและความร้อน มีโรงตีเหล็กที่เหล่านักฆ่ากำลังหลอมสร้างอาวุธสังหาร! มีลานฝึกซ้อมที่ยอดฝีมือหลายร้อยคนกำลังฝึกฝนวิชาอย่างโหดเหี้ยม!

นี่คือศูนย์บัญชาการใหญ่ของบัลลังก์เงาในเขตภาคใต้!

ผู้จัดการเฒ่านำหลินฟานมายังห้องโถงที่ใหญ่และโอ่อ่าที่สุดซึ่งถูกแกะสลักจากหินออบซิเดียนสีดำทมิฬ ที่ใจกลางห้อง... บนบัลลังก์ที่สร้างจากหัวกะโหลกของอสูรระดับสูง... มีบุรุษผู้หนึ่งนั่งอยู่

เขามีรูปร่างสูงใหญ่ สวมชุดเกราะบางส่วนที่เผยให้เห็นกล้ามเนื้อที่แข็งแกร่งดุจเหล็กกล้า บนใบหน้าของเขามีรอยแผลเป็นรูปเปลวเพลิง กลิ่นอายที่แผ่ออกมาจากร่างของเขานั้นทั้งโหดเหี้ยม, เจ้าเล่ห์, และทรงพลังอย่างถึงขีดสุด!
เขาคือ "แม่ทัพเงา กุ่ยเยี่ยน" ยอดฝีมือระดับ วิญญาณแรกก่อตั้งขั้นปลาย! แข็งแกร่งยิ่งกว่านักฆ่าทุกคนที่หลินฟานเคยเผชิญหน้ามา!

กุ่ยเยี่ยนมองมาที่หลินฟานที่เดินเข้ามาด้วยสายตาที่เฉียบคมราวกับเหยี่ยว "เจ้าคือ 'นักบวชปีศาจ' ที่สร้างความวุ่นวายในลานประลองของข้างั้นรึ"

"เจ้าแข็งแกร่ง... แข็งแกร่งกว่าที่เจ้าแสดงออกมามาก" กุ่ยเยี่ยนกล่าวเสียงเรียบ "ข้าไม่ชอบเรื่องลึกลับ... จงเผยใบหน้าที่แท้จริงของเจ้าออกมา... แล้วบอกจุดประสงค์ที่เจ้ามายังเมืองของข้า"

สิ้นเสียง... แรงกดดันมหาศาลของยอดฝีมือระดับวิญญาณแรกก่อตั้งขั้นปลายก็ถาโถมเข้าใส่หลินฟาน! หมายจะบดขยี้เขาให้คุกเข่าลงและทำลายการปลอมตัวของเขา!

ผู้จัดการเฒ่าแสยะยิ้มออกมา... เขาอยากจะเห็นนักบวชผู้หยิ่งผยองคนนี้คุกเข่าลงอย่างน่าสมเพช

แต่... หลินฟานกลับยังคงยืนนิ่ง!

แรงกดดันที่สามารถบดขยี้ยอดฝีมือระดับแก่นแท้ทองคำให้กลายเป็นเศษเนื้อได้... กลับทำได้เพียงทำให้ชายเสื้อของเขาปลิวไสวเล็กน้อยเท่านั้น! กายามังกรอสุนีบาตบรรพกาลของเขานั้นแข็งแกร่งเกินกว่าที่แรงกดดันระดับนี้จะสั่นคลอนได้!

"อะไรกัน!" ผู้จัดการเฒ่าตกใจจนตาค้าง!

หลินฟานยิ้มบางๆ "ในเมื่อเจ้าของบ้านร้องขอ... แขกเช่นข้าก็ควรจะทำตามมารยาท"

เขาค่อยๆ ยกมือขึ้น... แล้วปลด "หน้ากากหมื่นโฉม" ออก...

ใบหน้าที่แท้จริงของ "อสนีบาตโหว หลินฟาน" ปรากฏขึ้น!

และในขณะเดียวกัน... เขาก็เลิกผนึกกลิ่นอายของตัวเอง!

ครืนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน!

กลิ่นอายที่สูงส่งของมังกรบรรพกาลและพลังอันไร้ที่สิ้นสุดของจุดสูงสุดแห่งขอบเขตแก่นแท้ทองคำได้ระเบิดออกจากร่างของเขา! แม้ระดับพลังของเขาจะยังคงเป็น "แก่นแท้ทองคำ"... แต่ "คุณภาพ" และ "แรงกดดัน" ที่แผ่ออกมานั้น... กลับไม่ได้ด้อยไปกว่าของกุ่ยเยี่ยนเลยแม้แต่น้อย!

กุ่ยเยี่ยนที่เคยนั่งพิงบัลลังก์อย่างสบายอารมณ์... พลันลุกพรวดขึ้นยืน! แววตาที่เคยสงบนิ่งของเขาเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกตะลึงและความโกรธแค้นอย่างสุดขีด!

"หลินฟาน! มังกรอสุนีบาต! เป็นเจ้า!"

เขาจำสัญลักษณ์และบุรุษผู้ทำลายฐานลับสองแห่งของเขาได้ในทันที! เขาไม่เคยจินตนาการมาก่อนเลยว่า... นักล่าที่เขากำลังตามหา... จะโง่เขลาพอที่จะเดินเข้ามาถึงใจกลางป้อมปราการของเขาด้วยตัวเอง!

"ฆ่ามัน!" กุ่ยเยี่ยนคำรามลั่น!

แต่ก่อนที่องครักษ์ส่วนตัวของเขาจะได้ทันขยับ... หลินฟานกลับเป็นฝ่ายลงมือก่อน!

"แม่ทัพเงากุ่ยเยี่ยน" หลินฟานกล่าวเสียงเย็นชา "ในเมื่อเชิญแขกมาถึงบ้านแล้วไม่มอบของขวัญต้อนรับ... ก็ถือว่าเสียมารยาท"

"ดังนั้น... ข้าจึงได้เตรียมของขวัญชิ้นใหญ่มาให้แก่เจ้า"

เขากระทืบเท้าขวาลงบนพื้นเบาๆ!

ตูมมมมมมมมมมมมมมม!

พื้นหินออบซิเดียนที่แข็งแกร่งพลันปริแตก!
สายฟ้าสีม่วงทองไม่ได้พุ่งออกมาโจมตีใคร... แต่มันกลับวิ่งพล่านไปตามรอยแตกบนพื้น... เชื่อมต่อเข้ากับ "จุดชีพจร" ของค่ายกลป้องกันและค่ายกลเสริมความแข็งแกร่งของฐานทัพทั้งหมด... ซึ่งเป็นจุดที่ระบบของเขาได้วิเคราะห์ไว้ตั้งแต่ตอนที่เดินเข้ามาแล้ว!

[ติ๊ง! ตรวจพบค่ายกล 'ผนึกภูผาอัคคี'!]

[ติ๊ง! กำลังแทรกแซงและใช้งานค่ายกลย้อนกลับ!]

"เจ้าจะทำอะไร!" กุ่ยเยี่ยนรู้สึกได้ถึงความไม่ชอบมาพากล!

ครืนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน!

ฐานทัพใต้ดินทั้งหมด... ป้อมปราการที่แข็งแกร่งที่สุดของบัลลังก์เงา... พลันสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง! หินเริ่มร่วงหล่นลงมาจากเพดานถ้ำ! ค่ายกลที่เคยใช้ "ป้องกัน"... บัดนี้กำลังจะ "ทำลาย" ตัวมันเองจากภายใน!

หลินฟานไม่ได้เดินเข้ามาในรังของราชสีห์...
แต่เขา... คือหายนะที่มาเพื่อฝังกลบราชสีห์ทั้งเป็น!