ระบบอั่งเปาสะท้านภพ

บทที่ 84 ระดับความรู้สึกดีเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

     หวงเซิงเหม่ยกัดปากก้มมองเย่จื่อเฉินที่เล่นโทรศัพท์อยู่ ก็เกิดโมโหขึ้นมาเธอเพิ่งจะ…

     เมื่อครู่เธอว่าจะถามประโยคนั้น

     แต่เขากลับให้เธอรอ แล้วหนีไปเล่นวีแชท?

     แต่เย่จื่อเฉินไม่ได้สนใจเธอมากขนาดนั้น พอเปิดวีแชทได้เขาก็เห็นว่าเป็นนาจาที่ทักมาหาเขา

      องค์ชายสามนาจา : เฮ้

      องค์ชายสามนาจา : เจ้าตอบสิ เฮ้

     เย่จื่อเฉินมองดูโปรไฟล์หน้าตาน่ารักขององค์ชายสาม จินตนาการได้เลยว่าสีหน้าของเขาในตอนนี้มันน่ารักมากแค่ไหน

     เย่จื่อเฉิน : องค์ชายสามทักมาหาเซียนผู้น้อยมีเรื่องอะไร

     เย่จื่อเฉินตอบกลับไปด้วยถ้อยคำหยั่งเชิง

     องค์ชายสามนาจา : เจ้าแจกอั่งเปาในกลุ่มตอนที่ข้ากำลังสังหารมังกรอยู่ใช่ไหม อย่าคิดจะโกหกข้าพวกพี่สาวนางฟ้าลูกท้อบอกข้าหมดแล้ว

     รูปโปรไฟล์น่ารักเข้ากันดีกับน้ำเสียงน่ารักนี้ เย่จื่อเฉินกระตุกยิ้มมุมปากขึ้นอย่างห้ามไม่ได้

     เย่จื่อเฉิน : เซียนผู้น้อยแจกอั่งเปาจริงๆ

     องค์ชายสามนาจา : ถ้าอย่างนั้นเจ้าต้องชดเชยให้ข้าข้าก็อยากดื่มของพวกนั้นเหมือนกัน ข้าไม่ให้เจ้าเสียเปรียบอยู่ฝ่ายเดียวหรอกนะข้าแลกเปลี่ยนกับเจ้าได้

     แลกเปลี่ยน

     ดวงตาของเย่จื่อเฉินเป็นประกายทันที

     ถึงแม้ว่าองค์ชายสามนาจาจะน่ารักแต่เขาก็ไม่ได้เป็นสองรองใครในสวรรค์เลย ถ้าเขาต้องการแลกเปลี่ยนสิ่งของมันต้องไม่ใช่สิ่งของด้อยค่าแน่นอน

     เย่จื่อเฉิน : องค์ชายสามก็พูดเกินไปแค่อั่งเปาเองข้าชดเชยให้ก็ได้

     เมื่อเห็นว่าบนโต๊ะของหวงเซิงเหม่ยมีนมเปรี้ยวที่ยังไม่ได้เปิดวางอยู่พอดีเขาจึงหยิบมาสแกนส่งไปให้

     “เย่จื่อเฉิน…”

     หวงเซิงเหม่ยเบิกตาโพลงมองภาพนั้นอย่างตกตะลึง

     “เวรเอ๊ย! เรื่องใหญ่แล้ว”

     เย่จื่อเฉินแอบตบต้นขาตัวเอง

     เมื่อครู่นี้เขาก็เอาแต่สนใจอยู่กับการชดเชยอั่งเปาให้กับนาจา จึงลืมไปเลยว่าในห้องยังมีคนที่ไม่รู้เรื่องอยู่ด้วย

     เมื่อเห็นสีหน้าของหวงเซิงเหม่ยเย่จื่อเฉินก็รู้เลยว่าเธอต้องเห็นทั้งหมดแล้วแน่นอน

     ต้องทำให้เธอกลายเป็นพวกเดียวกับเขา

     นี่เป็นความคิดเดียวในใจของเย่จื่อเฉิน

     “อย่าตกใจ เดี๋ยวผมอธิบายให้ฟัง”

     นับว่าเย่จื่อเฉินก็ตกอยู่ในความเสี่ยงด้วยเหมือนกัน ไม่ว่าจะพูดยังไงหวงเซิงเหม่ยก็เดินบนเส้นทางเดียวกับเขาแล้ว

     ถ้าอธิบายแล้วไม่เข้าใจ ก็จัดการเก็บเสียเลย

     ส่วนหลังจากนี้จะอธิบายกับผู้หญิงคนอื่นที่อยู่ข้างกายยังไงก็ค่อยว่ากัน

     เมื่อเลื่อนสายตากลับมาที่หน้าจอวีแชทองค์ชายสามนาจาก็กดรับอั่งเปาไปแล้ว

     องค์ชายสามนาจา : นมเปรี้ยวนี่คืออะไรอันที่ให้พี่สาวนางฟ้าลูกท้อครั้งก่อนมันไม่ใช่อันนี้นี่

     องค์ชายสามผู้น่ารักไม่เข้าใจ

    เย่จื่อเฉิน : องค์ชายสามอาจจะไม่รู้นี่เป็นของดีกว่าอันที่ส่งไปให้พวกเขาอีกนะ ถ้าขายหมดแล้วต้องใช้ตั้ง 400 วิทยายุทธในการแลกหนึ่งขวด ของพวกเขาแค่ 300 วิทยายุทธเอง

     องค์ชายสามนาจา : อ๋อ~

     ดูเหมือนว่าองค์ชายสามไม่ได้สนใจกับคำพูดของเย่จื่อเมื่อครู่สักเท่าไร

     ผ่านไปไม่นาน เย่จื่อเฉินก็ได้รับการแจ้งเตือน

     ระดับความสัมพันธ์ของคุณกับองค์ชายนาจาเพิ่มขึ้น 50 ระดับความสนิทปัจจุบันอยู่ที่ 150

     องค์ชายสามนาจา : ว้าวอร่อยจัง เจ้าไม่ได้โกหกข้าจริงๆ ด้วย เจ้าดีกับข้าขนาดนี้ถ้าอย่างนั้นข้าก็ไม่สามารถเอาเปรียบเจ้าได้

     ติ๊ง!

     อั่งเปาซองหนึ่งปรากฏขึ้นมาบนหน้าจอทันที

     เย่จื่อเฉินกดรับอั่งเปา

     เศษลูกแก้ววิญญาณ ×1

     เศษลูกแก้ววิญญาณอีกแล้ว

     ถ้าลองนับดู ตอนนี้ในมือของเขาก็มีเศษลูกแก้ววิญญาณอยู่ทั้งหมดสี่อันแล้ว

    องค์ชายสามนาจา : ข้าได้ยินพี่สาวนางฟ้าลูกท้อพูดว่าเจ้าแย่งเศษลูกแก้ววิญญาณไปได้สามอันแล้วบังเอิญว่านี่เป็นเศษลูกแก้ววิญญาณที่ข้าเจอในถ้ำตอนไปสังหารมังกรพอดีก็เลยส่งให้เจ้าจะบอกให้นะเศษลูกแก้ววิญญาณเป็นสมบัติวิเศษโบราณถ้าเจ้ารวบรวมได้ครบหนึ่งลูกเจ้าก็จะสามารถอยู่บนสวรรค์ได้

     ซึ้งใจจริงๆ

     สิ่งของสำคัญขนาดนี้ก็ยังให้เขาได้ แต่ว่า...

     แล้วยังไง

     ต่อให้เอาชิ้นนี้มาให้เขา เขาก็ยังขาดอีกสองชิ้นอยู่ดี

     ตอนที่แย่งชิ้นส่วนมาได้เย่จื่อเฉินก็ได้ไปหาในเถาเป่ามาแล้วรอบหนึ่งแต่ก็ไม่มีแม้แต่เงาของเศษลูกแก้ววิญญาณด้วยซ้ำ

     บางทีเศษลูกแก้ววิญญาณอาจจะเป็นของมีค่าที่ทำให้เซียนทุกตนเกิดความโลภก็ได้แต่ถ้ารวมได้ไม่ครบก็ไม่เกิดประโยชน์อยู่ดีไม่ใช่เหรอ?

     เย่จื่อเฉิน : ขอบคุณองค์ชายสามมาก

     ไม่ว่ายังไง องค์ชายสามก็มีเจตนาดี หลังจากกล่าวขอบคุณไปแล้วองค์ชายสามก็ส่งสติกเกอร์หน้ายิ้มมาก่อนหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย

     “เมื่อกี้ดูเหมือนว่าคุณกำลังคุยกับเทพนาจาอยู่?”

     หวงเซิงเหม่ยลองถามหยั่งเชิง

     จู่ๆ เธอก็รู้สึกว่าวันนี้วิธีการตื่นนอนอาจจะไม่ค่อยปกติถึงได้เจอแต่เรื่องอะไรก็ไม่รู้

     อยู่ดีๆ นมเปรี้ยวบนโต๊ะก็หายไป แถมยังเห็นคนคุยกับเทพนาจาอีก

     “เย่จื่อเฉิน ทำยังไงดี ดูเหมือนว่าเธอจะรู้แล้ว”

      ในตอนนั้นเองหลิวฉิงก็ได้เอ่ยขึ้นมา เย่จื่อเฉินเลียริมฝีปากก่อนเอาโทรศัพท์วางบนโต๊ะของหวงเซิงเหม่ย

     “ดูสิ”

     “ได้เหรอ?”

     ถึงแม้ว่าหวงเซิงเหม่ยจะพูดออกไปแบบนั้น แต่มือกลับลูบโทรศัพท์อย่างควบคุมไม่ได้

     เธออยากรู้มากจริงๆ อยากรู้ว่านมเปรี้ยวขวดนั้นมันหายไปได้ยังไง

     แถมเทพนาจาอะไรนั่นอีก มันคืออะไรกันแน่

     เมื่อโทรศัพท์อยู่ในมือ เธอก็เห็นว่าคนที่เย่จื่อเฉินเพิ่งคุยด้วยเมื่อครู่นี้คือเทพนาจาจริงๆที่สำคัญไปกว่านั้นคือเขายังมีกลุ่มแชทอีกด้วยและชื่อคนในกลุ่มก็เป็นชื่อของเทพเซียนจริงๆ

     “ห้ามบอกใครเรื่องที่หมอรู้เห็นวันนี้ เข้าใจไหม?”

     เย่จื่อเฉินเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าหวงเซิงเหม่ย ปลายจมูกของเขาแทบจะชนกับปลายจมูกของเธอ

     หน้าของหวงเซิงเหม่ยก็เห่อแดงขึ้นมา หัวใจเต้นตึกตัก

     ติ๊ง!

     ระดับความรู้สึกดีของคุณกับหวงเซิงเหม่ยเพิ่มขึ้น 50 ระดับความรู้สึกดีปัจจุบันคือ 60

     ติ๊ง!

     ระดับความรู้สึกดีของคุณกับหวงเซิงเหม่ยเพิ่มขึ้น 50 ระดับความรู้สึกดีปัจจุบันคือ 110

     ติ๊ง!

     ระบบแจ้งเตือนระดับความรู้สึกดีทั้งหมดเจ็ดครั้งจนระดับความรู้สึกดีของทั้งคู่เพิ่มขึ้นถึง 490 ถึงได้หยุดลง

     “ฉันจะไม่บอกใครแน่นอน”

     ในดวงตาคู่สวยของหวงเซิงเหม่ยเต็มไปด้วยความแน่วแน่ถึงแม้ว่าเธอจะยังไม่เข้าใจว่ามันคือเรื่องอะไรก็ตาม

     แต่การที่เย่จื่อเฉินเอาโทรศัพท์ให้เธอดูก็แปลว่าเขาเชื่อใจเธอเธอจะทำร้ายความเชื่อใจที่เขามีต่อเธอไม่ได้

     “เด็กดี”

     เอื้อมมือไปลูบผมของหวงเซิงเหม่ย แต่หลิวฉิงที่ลอยอยู่ด้านข้างกลับเบ้ปากพูด

     “ไร้ยางอาย ลามก หน้าไม่อาย”

     เย่จื่อเฉินไม่ได้สนใจถ้อยคำถากถางของแม่นมตนนี้เขาก็รู้อยู่แก่ใจว่าการกระทำแบบนี้มันไม่ค่อยดี แต่เขาก็ไม่มีวิธีอื่นแล้ว

     ถ้าเปิดเผยความลับออกไป อย่าว่าแต่คนเลยเทพไท่ไป๋จินซิงนั่นจะปล่อยเขาไปหรือเปล่าก็ไม่อาจรู้ได้

     ส่วนเรื่องความรัก ค่อยเป็นค่อยไปก็แล้วกัน

     ยุคสมัยนี้ส่วนใหญ่เขาก็ขึ้นรถก่อนค่อยซื้อตั๋วกันทั้งนั้น (ประมาณว่าอยู่ก่อนแต่ง)

     ส่วนเขายังไม่ได้ขึ้นรถเลย ค่อยๆ ซื้อตั๋วเพิ่มไปก็ได้ไม่ต้องรีบร้อน

     “เอ่อเมื่อกี้ในโทรศัพท์นายมีคนที่ชื่อว่าขุนพลสวรรค์เทียนเผิงมาขอเพิ่มเพื่อนนาย”

     หวงเซิงเหม่ยชี้ไปยังโทรศัพท์ที่วางอยู่บนโต๊ะเย่จื่อเฉินเลิกคิ้วแล้วรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอีกครั้ง ก่อนจะยกขานั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้

     จริงๆ ด้วย ขุนพลสวรรค์มาขอเพิ่มเพื่อนเขาแล้ว

     แต่ว่ารูปโปรไฟล์นี่ต้องขอแขวะหน่อยเถอะนะเกราะสีทองน่าเกรงขามมาเชียว

     แบบนี้มันไม่เหมือนกับตือโป๊ยก่ายในความทรงจำของเขาสักนิด

     ช่างมันเถอะ เขาไม่สนใจหรอก ส่วนมากคนในอินเทอร์เน็ตก็ใช้โปรไฟล์ปลอมกันทั้งนั้นแหละใครกำหนดขอบเขตว่าไม่ให้คนบนสวรรค์ใช้กันล่ะ

     แล้วอีกอย่าง บางทีขุนพลสวรรค์อาจจะใช้โปรแกรมแต่งรูปก็ได้

     กดรับเพื่อน

     มองระดับความสนิมของคนทั้งคู่เป็นอันดับแรก

     100

     เพื่อน

     ดูท่าว่าระดับความสนิทของฝ่ายที่ขอเพิ่มเพื่อนก่อนจะอยู่ที่ระดับเพื่อนเป็นระดับต่ำสุดจะมีก็แต่ยี่หนึงจินกุนที่ต่างออกไป แถมยังทำให้เขากลายเป็นพี่น้องร่วมสาบานอีก

     เย่จื่อเฉิน : ?

     ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายจะมาไม้ไหนเย่จื่อเฉินจึงทำได้แค่ลองส่งเครื่องหมายคำถามไปยั่งเชิงดู

     ขุนพลสวรรค์เทียนเผิง : ท่านเง็กเซียน ในที่สุดท่านก็รับข้าเป็นเพื่อนสักที