รู้ตัวอีกทีเวลาของข้าก็ผ่านมาหนึ่งหมื่นปี : The next 10,000 years of Alchemy Empress

    ปรมาจารย์ไป่กลายเป็นเกรียนคีย์บอร์ด

            “เดี๋ยวผมจะสมัครสมาชิกให้นะครับ...”

             

            ลุงหวงแม้จะงุนงงไปแวบหนึ่งแต่เมื่อเป็นความต้องการของเจ้านายก็ไม่อยากจะไปขัดทั้งยังต้องสนับสนุนเป็นอย่างดีตามหน้าที่ของพ่อบ้านชั้นหนึ่งเช่นเขา

             

            พ่อบ้านชราดำเนินการไปทีละขั้นตอนการสมัครสมาชิกของชุมนุมผู้ฝึกตนนี้ก็ไม่ได้ยากเย็นนักมันไม่จำเป็นต้องยืนยันตัวตนจริงๆแต่อย่างใดเพราะว่าผู้ที่สามารถเข้ามาในเว็บไซต์แห่งนี้ได้ต้องได้รับรหัสผ่านพิเศษจากสมาชิกเท่านั้นมันจึงเหมือนเป็นการคัดกรองไปแล้วส่วนหนึ่ง

             

            เพราะบางครั้งการทำธุรกรรมหรือซื้อขายในนี้ผู้ทำธุรกรรมก็ไม่อยากจะเปิดเผยตัวตนก็มีให้เห็นบ่อยไป

             

            “ท่านปรมาจารย์ไป่อยากจะใช้ชื่อว่าอะไรดีครับ?”

             

            หวงจื่อหานเมื่อมาถึงช่องที่ต้องกรอกชื่อที่จะใช้ในเว็บก็หันมาถามความเห็น

             

            “ใช้ไป่ฟานเซียนไม่ได้หรือ?”

             

            หญิงสาวถามกลับอย่างประหลาดใจ

             

            “ก็ได้อยู่ครับแต่เผื่อว่าท่านอยากจะปกปิดตัวตนเผื่อคนมาวุ่นวาย...” ลุงหวงกำลังจะกรอกชื่อลงไปไป่ฟานเซียนที่ได้ฟังเหตุผลของเขาก็เบรกชายชราไว้ก่อน

             

            “เช่นนั้น จักรพรรดินีโอสถก็แล้วกัน...”

             

            หวงจื่อหานชะงักไปกับชื่อนี้แล้วก็อดจะเห็นด้วยไม่ได้ เพราะปรมาจารย์ไป่มีความสามารถในการปรุงโอสถสูงส่งจริงๆทั้งโอสถแต่ละชนิดที่นางนำออกมายังเป็นโอสถที่เขาไม่เคยเห็นสักชนิดภาพที่นางใช้มันรักษาถังเย่เย่จนคล้ายกับปาฏิหาริย์นั้นยังคงติดตาเขาไม่รู้ลืม 

             

            “ได้ครับ”

             

            หวงจื่อหานกรอกชื่อเป็นการสมัครสมาชิกเสร็จสิ้นไป่ฟานเซียนรับคอมพิวเตอร์พกพาคืนมา นางมองไปยังบนมุมขวาที่เคยว่างเปล่าตอนนี้มันมีชื่อ “จักรพรรดินีโอสถ” ตัวเด่นหราที่แสดงถึงตัวตนของนางเอาไว้อยู่

             

            ลุงหวงมองภาพที่ไป่ฟานเซียนเริ่มพิมพ์ก๊อกแก๊กอย่างช้าๆด้วยรอยยิ้มอย่างน้อยช่วงนี้ท่านปรมาจารย์ไป่ก็คงจะไม่เบื่อไปสักพักพ่อบ้านชราจึงเดินเข้าครัวไปเตรียมชาและของว่างมาเสิร์ฟตามหน้าที่ในขณะที่เด็กน้อยทั้งสองคนวิ่งออกไปฝึกฝนกันข้างนอกตั้งแต่ที่ไป่ฟานเซียนเริ่มเรียนการใช้คอมพิวเตอร์แล้ว

             

            ไป่ฟานเซียนที่ลุงหวงคิดว่านางกำลังเล่นอะไรอยู่นั้นตอนนี้นางกำลังกวาดสายตาอ่านข้อความในกระทู้ถาม-ตอบปัญหาโอสถนั้นด้วยประกายตาไม่พอใจ

             

            ความคิดเห็นที่118       (นักปรุงมือใหม่)

    -         ท่านอาจารย์ซุน ผมเป็นนักปรุงโอสถขั้น2 ตอนนี้กำลังติดปัญหา  โอสถหยางร้อนที่ผมปรุงพอถึงขั้นตอนสุดท้ายมันไม่สามารถควบรวมเป็นเม็ดได้ท่านอาจารย์ซุนช่วยผมหน่อยได้ไหมครับ?

     

     

            คนที่โพสต์คำถามนี้กำลังศึกษาโอสถชนิดหนึ่งอยู่นอกจากโพสต์นั้นแล้วเขายังแนบรูปภาพและวิดีโอมาให้ดูด้วย

             

            ด้านล่างของความคิดเห็นมีผู้ใช้งานที่ใช้ชื่อว่า “ซุนหมิงฉวน” ตอบกลับไปว่า

             

            ความคิดเห็นที่118 – 1  (ซุนหมิงฉวน)

    -         ไฟของคุณแรงไม่พอเพิ่มกำลังไฟขณะกลั่นอีกครึ่งเท่า และเมื่อมันกำลังควบรวมเป็นเม็ดให้เพิ่มกำลังไฟไปที่ 2 เท่า

     

     

            หลังจากนั้นไม่นานนักปรุงมือใหม่ก็กลับมาคอมเมนท์อีกครั้ง ทั้งยังเป็นการขอบคุณเสียยกใหญ่ทั้งยังแฝงไว้ด้วยความยกยกอาจารย์ซุนผู้นี้อีกหลายส่วน

             

            ไป่ฟานเซียนขมวดคิ้วนางค่อยๆพิมพ์เพราะยังไม่ถนัด แต่ก็เรียบเรียงเป็นคำพูดไปว่า

            ความคิดเห็นที่118 – 3 (จักรพรรดินีโอสถ)

    -         เจ้าโง่หรือไร?การเพิ่มกำลังไฟมันทำให้โอสถกลั่นเป็นเม็ดได้ก็จริง แต่นั่นก็แค่เปลือกโอสถเม็ดนั้นเสียสรรพคุณไปเท่าใดจากการกระทำที่งี่เง่าของเจ้า?

     

     

     

     

     

     

     

            ในอีกมุมหนึ่งของประเทศมีสิ่งปลูกสร้างขนาดใหญ่ที่แยกตัวอยู่กลางหุบเขาแต่สภาพแวดล้อมที่นี่กลับเต็มไปด้วยความสะดวกสบายมีรถยนต์วิ่งเข้าออกสถานที่แห่งนี้ไม่หยุดหย่อนคอยรับส่งผู้คนที่กำลังเดินเข้าไปยังอาคารทรงโบราณ กลิ่นอายของความสงบความสูงส่งและความรู้แผ่ออกมารอบสถานที่แห่งนี้ที่ด้านหน้าสุดของประตูใหญ่มีป้านที่สลักจากไม้ด้วยตัวหนังสือวิจิตรบรรจงว่า

             

            “สมาคมนักปรุงโอสถ”

             

            รถยนต์คันหนึ่งแล่นมาจอดเบื้องหน้าประตูชายชราคนหนึ่งก็ค่อยๆก้าวลงมา ท่าทางของเขาเหมือนอาจารย์ที่ทรงภูมิเขาสวมไว้ด้วยชุดแบบโบราณ ผู้ช่วยของเขาที่ตามเข้ามากางสมุดแล้วรายงานว่า

             

            “อาจารย์มีบรรยายที่ห้องประชุมใหญ่ตอนสองโมงจะเดินทางไปที่นั่นเลยไหมครับ?”

             

            ชายชราได้ฟังก็โบกมือบอกปัด“ไม่ล่ะ ฉันจะไปพักผ่อนที่ห้องรับรอง พอจะมีเวลาสักชั่วโมงหนึ่งเอาคอมพิวเตอร์พกพามาให้ฉันด้วยแล้วกัน”

             

            “ได้ครับอาจารย์ซุนหมิงฉวน”

             

            ผู้ช่วยของเขาค้อมตัวแล้วรีบดำเนินตามที่“อาจารย์ซุน” สั่ง ไม่นานพวกเขาก็มาพักผ่อนกันอยู่ในห้องรับรองที่ดูหรูหรา  ซุนหมิงฉวนเปิดคอมพิวเตอร์ของเขาอย่างอารมณ์ดีช่วงนี้เขาได้เข้าไปให้คำแนะนำในเว็บบอร์ดของชุมนุมผู้ฝึกตนอยู่บ่อยๆ

             

            ที่นั่นมีคนเข้ามาถามคำถามอยู่เสมอซุนหมิงฉวนที่เป็นนักปรุงยาระดับสามขั้นสูงสุดถูกมองเสมือนเทพเจ้า

             

            ตัวตนของนักปรุงโอสถในยุคสมัยนี้  สูงสุดคือ “ปรมาจารย์ลู่ชิง”ที่เป็นนักปรุงโอสถระดับ 4 และยังเป็นถึงผู้อำนวยการของสมาคมนักปรุงโอสถนี้

             

            รองลงมาก็คือเหล่านักปรุงโอสถระดับสามขั้นสูงสุดเช่นเดียวกับซุนหมิงฉวนที่สามารถปรุงโอสถระดับ 4 ขั้นต่ำขึ้นมาได้เป็นครั้งคราว เพราะพลังฝึกตนไม่เพียงพอจึงไม่สามารถเลื่อนขั้นไปเป็นนักปรุงโอสถขั้น 4 ที่สูงส่งได้

             

            ชายชราเปิดเว็บบอร์ดเข้าไปดูหัวข้อกระทู้ของตัวเองอย่างอารมณ์ดีแต่แล้วเขาก็ต้องแปลกใจเพราะยอดคอมเมนท์ที่เคยมีเพียง 200 กว่าๆพุ่งทะยานไปมากกว่า500 ในค่ำคืนเดียว

             

            ชายชราตกตะลึงหรือว่าเขาจะได้รับความนิยมขึ้นมาอย่างคาดไม่ถึงกัน?

             

            แต่เมื่อเข้าไปอ่านหนวดเคราที่ขาวโพลนของเขาถึงกับกระตุก ชายชราไล่อ่านคอมเมนท์ใหม่ๆด้วยความรู้สึกที่บรรยายออกมาเป็นคำพูดไม่ถูก

             

            ความคิดเห็นที่118 – 4 (นักปรุงมือใหม่)

    -         คุณเป็นใครน่ะ? มาป่วนเหรอ?

     

            ความคิดเห็นที่118 – 5 (จักรพรรดินีโอสถ)

    -         วิธีใช้ไฟของเจ้ามันไม่ได้เรื่องโอสถนั่นชื่อว่าโอสถหยางร้อนเจ้าจึงตั้งใจใช้ไฟแรงๆ?  งี่เง่า!  ลดไฟลงมาครึ่งหนึ่งซะแล้วตอนมันกำลังควบเป็นเม็ดก็ปิดไฟแล้วนำไปหล่อเย็นให้ความร้อนส่วนเกินหายไปเสียก่อน โอสถของเจ้าก็จะเกาะตัวเป็นเม็ดได้ง่ายๆแล้ว

     

            ความคิดเห็นที่118 – 6 (นักปรุงมือใหม่)

    -         ไม่จริงน่า! มันได้ผลจริงๆด้วย ทั้งสรรพคุณของมันยังเหนือกว่าโอสถหยางร้อนทั่วไปอย่างเทียบไม่ติดเลยล่ะ!

     

            นักปรุงมือใหม่คนนั้นหลังจากหายไปสักพักก็กลับมาพร้อมกับความตื่นเต้นเขาโพสต์รูปและวิดีโอที่โชว์ผลการทดสอบสรรพคุณของโอสถหยางร้อนที่พึ่งหลอมเสร็จกับโอสถหยางร้อนเม็ดอื่นๆ

             

            ทันใดนั้นก็มีผู้ที่สนใจด้านโอสถเข้ามาพูดคุยต่ออย่างล้นหลาม

             

             

            ความคิดเห็นที่118 – 7 (โอสถคือชีวิต)

    -         บ้าน่า วิธีการปรุงที่อาจารย์ซุนบอกมามันคือมาตรฐานการปรุงของโอสถหยางร้อนเลยนะ! นี่หมายความว่ามันมีวิธีที่ดีกว่าอีกเหรอ?

    -          

            ความคิดเห็นที่118 – 8 (นักปรุงมือใหม่)

    -         ผมก็ไม่แน่ใจเหมือนกันแต่เมื่อเทียบสรรพคุณกันแล้ววิธีการปรุงโอสถแบบใหม่มีประสิทธิภาพมากกว่าอย่างน้อยก็เท่าตัวเลย

     

     

            หลังจากนั้นก็มีความคิดเห็นมากมายตามมาจนกระทั่งไปถึงความคิดเห็นที่ 118 – 29 เขาก็ถามขึ้นมาว่า

             

            “ว่าแต่จักรพรรดินีโอสถนี่คือใครกันนะ?”

             

            “พวกคุณไปดูที่ความเห็นอื่นสิ! ตอนนี้กลายเป็นเรื่องใหญ่แล้ว!”

             

             

            ความคิดเห็นที่129 – 2 (ซุนหมิงฉวน)

    -         ส่วนประกอบของคุณสมบูรณ์ดีผมคิดว่าปัญหาน่าจะเป็นที่ตัวบุคคล คุณลองปรุงโอสถนั่นอีกรอบให้ผมดูได้ไหม?

            ความคิดเห็นที่129 – 3 (จักรพรรดินีโอสถ)

    -         เจ้าดูไม่ออกหรือว่าวัตถุดิบนั่นมีปัญหาถั่วเหลืองสองรากนั่นเพราะเก็บรักษาไม่ดี ใส่มันเข้าไปในหม้อนั้นก็ไม่ต่างจากโยนเม็ดถั่วธรรมดาเข้าไปนั่นแหละ

             

     

            ความคิดเห็นที่135 – 4 (ซุนหมิงฉวน)

    -         ศาสตร์การใช้ไฟต้องอาศัยเวลาในการฝึกฝนผมแนะนำให้คุณลองอ่านหนังสือ “ไฟและยา” ของผมที่เคยเขียนไว้เมื่อหลายปีก่อนนั่นจะช่วยให้คุณก้าวสู่นักปรุงโอสถขั้น 2 เร็วขึ้น

            ความคิดเห็นที่118 – 4 (จักรพรรดินีโอสถ)

    -         หนังสือนั่นเจ้าเป็นคนเขียน? เทคนิคที่สิ้นเปลืองพลังปราณอย่างยิ่งแลกกับผลลัพธ์ที่น้อยนิดนั่นมันอะไรกัน?เจ้าคิดว่าตนเองไม่พลังปราณเหลือเฟือให้มาผลาญเล่นๆกับโอสถเม็ดเดียวหรือไรแล้วแบบนี้วันหนึ่งเจ้าจะหลอมโอสถได้สักกี่เม็ด?

     

            ความคิดเห็นที่140 – 2 (ซุนหมิงฉวน)

    -         ใจเย็นๆ การปรุงโอสถสงบจิตจิตใจของคุณต้องปล่อยวาง เชื่อมจิตใจของคุณเข้ากับเม็ดยา เมื่อใจคุณสงบการจะปรุงโอสถสงบจิตครั้งต่อไปย่อมเป็นเรื่องง่าย

            ความคิดเห็นที่140 – 4 (จักรพรรดินีโอสถ)

    -         สงบจิตปู่เจ้า! ตาบอดกันหมดหรือไร ไม่เห็นหรือว่าวัตถุดิบชุดแรกนั่นมันผิด! เอารากบัวอัคคีมาใช้แทนรากบัวหิมะหม้อปรุงโอสถเจ้าไม่ระเบิดก็บุญหัวเจ้าแล้ว!”

     

     

     

            ยิ่งอ่านลงมาความคิดเห็นของ“จักรพรรดินีโอสถ” ก็ดูจะยิ่งรุนแรงขึ้นเรื่อยๆราวกับนางกำลังเหลืออดกับการอธิบายสิ่งที่ถูกต้องให้กับคนโง่ที่มีความเชื่อฝั่งหัวผิดๆ

     

            ซุนหมิงฉวนโกรธจนตัวสั่นเขาไล่อ่านไปทั้งกระทู้ พบกว่ามากกว่าครึ่งหนึ่งคำตอบที่เขาเคยตอบผู้คนเอาไว้จะถูกเจ้าคนที่เรียกว่า“จักรพรรดินีโอสถ” นี่แย้งเสียเกือบทุกประโยคผู้คนที่เข้ามารับชมความสนุกเริ่มมากขึ้นเรื่อยๆปริมาณความคิดเห็นจากที่มีอยู่ห้าร้อยกว่าๆพุ่งขึ้นสู่หกร้อยในไม่กี่นาที

             

            ชายชราหวังว่าพวกเขาที่เข้ามาดูจะมาช่วยเขาแย้งและตอบโต้ไปบ้างอย่างไรเขาก็เป็นถึงอาจารย์คนหนึ่ง มีลูกศิษย์ลูกหามาก็ไม่น้อยแต่ความเป็นจริงกลับตรงกันข้ามกับที่เขาคิด

             

            “เป็นอย่างที่จักรพรรดินีโอสถบอกจริงๆด้วย! แค่ฉันเปลี่ยนวัตถุดิบชนิดเดียว ปัญหาที่เคยเกิดประจำก็แก้ได้ง่ายๆเลย”

             

            “คุณดู! ฉันลองใช้วิธีการควบคุมไฟที่จักรพรรดินีโอสถบอกตอนนี้ฉันสามารถปรุงโอสถขั้น 2 ได้แล้ว!”

             

            “จักรพรรดินีโอสถเป็นท่านเทพจากที่ไหนกัน?”

             

            “ใช่แล้วคำแนะนำของเขามีประโยชน์ทั้งยังตรงประเด็นกว่าอาจารย์ซุนเสียอีก”

             

            “ความรู้ของเขาเป็นการปฏิวัติวงการจริงๆ! บางสิ่งบางอย่างที่อาจารย์ซุนแนะนำล้วนถูกต้องตามหลักการแล้ว แต่ว่าสิ่งที่จักรพรรดินีโอสถใช้กลับเหนือกว่านั้นเหนือกว่าจนเทียบไม่ติด!”

             

            “เขาเป็นใครกัน?”

             

            “ปรมาจารย์ลู่ชิง?”

             

            “ความเห็นด้านบนจะบ้ารึเปล่า?เขาใช้ชื่อว่า จักรพรรดินี นะ น่าจะเป็นผู้หญิงมากกว่า”

             

            “งั้นเธอเป็นใครกัน?อาจารย์นักปรุงโอสถในประเทศนี้ที่เป็นผู้หญิงก็มีไม่น้อยนะ”

             

            “แต่ภาษาที่เธอใช้ค่อนข้างโบราณนะ...อาจจะเป็นผู้อาวุโสที่เก็บตัวมานานละมั้ง?”

             

             

            พวกเขาเริ่มโต้เถียงกันไม่หยุดเกี่ยวกับตัวจริงของจักรพรรดินีที่เป็นปริศนานี้ด้วยความที่ที่นี่คือชุมนุมของผู้ฝึกตน ข่าวลือของเธอจึงเริ่มแพร่กระจายออกไปจนเป็นวงกว้างตอนนี้ผู้ฝึกตนเกือบทั้งประเทศได้รับรู้แล้วว่าในวงการปรุงยาได้กำเนิดตัวตนที่แปลกประหลาดขึ้นมาคนหนึ่งแล้ว!

             

             

            ลุงหวงหลังจากที่นำชาชั้นดีมาเสิร์ฟให้ไป่ฟานเซียนอีกครั้งในตอนบ่ายมองอย่างประหลาดใจเขากลับพบว่าใบหน้าของนางนั้นผ่อนคลายลงอย่างยิ่ง นางพยักหน้าพอใจราวกับได้แก้ไขบางสิ่งให้กลับมาถูกต้องได้สำเร็จหญิงสาวปิดหน้าจอคอมพิวเตอร์แล้วจิบชาอย่างผ่อนคลายสบายอารมณ์

             

            “หวงจื่อหาน...อินเตอร์เน็ตนี่ก็เพลิดเพลินดีเหมือนกัน”

             

            “ถ้าท่านปรมาจารย์ไป่ชอบก็ดีแล้วครับ”ลุงหวงยิ้มแล้วตอบรับด้วยความสุภาพ พอลับตาออกมาเขาถึงกับสงสัยว่าท่านไปทำอะไรมาพ่อบ้านชราล็อกอินเข้าไปด้วยบัญชีของตนเองผ่านโทรศัพท์มือถือและเมื่อเขาได้เห็นข้อความจำนวนมากจากบัญชีที่ใช้ชื่อว่า “จักรพรรดินีโอสถ”แล้วเท่านั้นล่ะ

             

            ชายชราถึงกับพูดไม่ออก!

             

            ยิ่งอ่านมากขึ้นหวงจื่อหานก็ไม่รู้จะหัวเราะหรือร้องไห้ดีถึงนางจะตอบทุกความเห็นอย่างตรงประเด็นแต่ภาษาที่นางใช้ในโลกออนไลน์กลับดูดุดันและหาเรื่องอย่างที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน

             

            แตกต่างกับนิสัยของนางยามปกติราวกับคนละคนไป่ฟานเซียนที่ดูสูงส่งและสง่างามในโลกความจริงกลับดูเหมือนเกรียนคีย์บอร์ดที่คอยระรานผู้คนอยู่ในเว็บบอร์ดไปเสียนี่!

             

            แต่ที่น่าสงสารที่สุดก็คืออาจารย์ซุนหมิงฉวนเขาอยู่ของเขาดีๆไม่รู้ไปทำท่าไหนถึงไปขัดใจท่านปรมาจารย์ไป่ได้ล่ะเนี่ย!

             

     

     

    คล้ายกับเรื่องรู้ตัวอีกทีเวลาของข้าก็ผ่านมาหนึ่งหมื่นปี : The next 10,000 years of Alchemy Empress ที่คุณอ่าน