ภายในกิลด์เมืองเริ่มต้น
หลังจากกลับมารวมตัวกันอีกครั้ง
นัท มาร์โก และกล้า เดินเข้ามายังบริเวณด้านในของกิลด์
วันนี้ เดิมทีพวกเขาตั้งใจจะมา
เพื่อเลือกภารกิจใหม่
หลังจากใช้เวลาหลายวันที่ผ่านมา
จัดการเรื่องของชัย พง และเอ็นโซ
นัท มาร์โก และกล้า จึงมีเวลาของตัวเองอีกครั้ง
แต่ก่อนที่เลือกภารกิจ
มาร์โกกลับเป็นคนพูดขึ้นมาก่อน
“ก่อนเลือกงาน”
นัทหันไปมอง
“มีอะไรครับ?”
มาร์โกไม่ได้ตอบทันทีเขามองนัท
จากนั้นจึงมองกล้า
“เรื่องศิลาเวท”
กล้าขมวดคิ้วทันที
“ศิลาเวท?”
นัทเองก็เงียบลงเล็กน้อย
มาร์โกพูดต่อ
“จำวันที่เราไปคุ้มกันของ”
“ไปเมืองใหญ่ก่อนกลับโลกได้ไหม?”
นัทพยักหน้า
“จำได้ครับ”
ภารกิจนั้น เป็นหนึ่งในภารกิจใหญ่ ที่ทั้งสองเคยทำ
การเดินทาง การถูกไล่ล่านักฆ่าสองกลุ่ม
และการต่อสู้ระหว่างทาง สุดท้าย
พวกเขาก็มาถึงเมืองใหญ่ อย่างปลอดภัย
แต่สิ่งที่ทำให้นัทกับกล้า สนใจมากที่สุด
คือสิ่งที่มาร์โกกำลังพูดถึง
“ของในหีบนั้น”
มาร์โกพูดขึ้น
“ไม่ใช่ของธรรมดา”
นัทมองเขา
“พี่รู้แล้วเหรอว่ามันคืออะไร?”
มาร์โกพยักหน้า
“รู้แล้ว”
กล้าหันมองทันที
“อะไร?”
มาร์โกตอบ
“ศิลาเวท”
ทั้งสองคนเงียบไป นัทมองมาร์โก
“ของที่เราเคยคุยกัน?”
“ใช่”
มาร์โกตอบ
“ของที่ใช้กับจุดวาร์ป”
นัทนิ่งไป ภาพเก่าๆ เริ่มย้อนกลับเข้ามาในหัว
ศิลาเวท ไม่ใช่เพียงทรัพยากรที่มีค่า
แต่มันยังมีความสำคัญ ต่อพวกเขา
และมนุษย์จากโลกเดิม
พวกเขาสามารถเพิ่มจำนวนคน
ที่เดินทางขึ้นมายังโลก 1และ2 ได้
ครั้งละหนึ่งร้อยคน
“ตอนนั้น”
นัทพูดขึ้นช้า ๆ
“พวกเราไม่รู้เลย”
“ว่าของที่คุ้มกันมาคือสิ่งนี้”
“ใช่”
มาร์โกตอบ
“ฉันก็เพิ่งรู้”
กล้ามองทั้งสองคน
“แล้วตอนนี้ของอยู่ไหน?”
มาร์โกส่ายหน้า
“ไม่รู้”
“หลังจากส่งของถึงพระราชวัง”
“เรื่องก็จบ”
“แต่ว่า...”
เขาหยุดไปเล็กน้อย
“ฉันไม่คิดว่ามันจะจบจริงๆ”
นัทขมวดคิ้ว
“หมายความว่า?”
“ศิลาเวทจำนวนมากขนาดนั้น”
มาร์โกพูด
“ไม่ใช่ของที่ถูกขนไป แล้วจะไม่มีอะไรตามมา”
กล้าเริ่มเข้าใจ
“พี่คิดว่าจะมีภารกิจใหญ่อีก?”
“อาจจะ”
มาร์โกตอบ
“โดยเฉพาะเมืองนั้น”
นัทถามขึ้น
“เรากลับไปได้ไหม?”
“ได้”
มาร์โกตอบทันที
“นายกับฉัน”
นัทพยักหน้าเพราะพวกเขา
เคยเดินทางไปที่นั่นแล้ว
และได้เปิดจุดวาร์ปเอาไว้
หากต้องการ ทั้งสองคน
สามารถเดินทางกลับไปได้ทันที
แต่กล้า กลับมองหน้าทั้งสองคน
“แล้วผมล่ะ?”
นัทหันไปมองพี่ชาย
ก่อนตอบ
“พี่ไปเอง”
กล้าจ้องเขา
“อะไรนะ?”
นัทยิ้ม
“ผมกับพี่มาร์โกวาร์ปไปก่อน”
“ส่วนพี่ ค่อยเดินตามมา”
“ฝันไปเถอะ”
กล้าตอบทันที
มาร์โกหัวเราะเบา ๆ
“นายยังไม่เคยไป”
“ก็ยังไม่มีจุดวาร์ป”
กล้าถอนหายใจ
“แปลว่าถ้าจะไป”
“ต้องเดินทางจริง ๆ?”
“ใช่”
นัทตอบ
“แต่ไม่ต้องเดินแบบมั่ว ๆ”
กล้าหันมอง
นัทจึงพูดต่อ
“ตอนนี้แผนที่ร่วมในระบบเปิดแล้ว”
“เพราะผมเคยไป”
“เส้นทางหลัก”
“ตำแหน่งเมือง”
“พวกเราดูร่วมกันได้”
กล้ามีสีหน้าดีขึ้นเล็กน้อย
“อย่างน้อยก็ยังดี”
มาร์โกพูดขึ้น
“ครั้งแรกของฉันกับนัท”
“เราไม่มีแผนที่”
“เดินตามเส้นทางหลักไป”
กล้าหันไปมอง
“แล้วถ้าหลง?”
มาร์โกตอบ
“ก็ไม่หลง”
“ตอบง่ายดีนะ”
นัทหลุดหัวเราะ แต่ในจังหวะนั้นเอง
เสียงหนึ่ง ก็ดังขึ้นจากด้านข้าง
“นัท”
ทั้งสามคน หันไปมองพร้อมกัน
อาเรน กำลังเดินเข้ามา
นัทกับมาร์โก
ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนยิ้มออกมา
“พี่อาเรน”
“กลับมาแล้วเหรอครับ?”
อาเรนพยักหน้า
“เพิ่งกลับ”
จากนั้น
สายตาของเขา
ก็เลื่อนไปหยุดที่กล้า กล้ายืนอยู่ข้างนัท
พร้อมกับมองตอบอย่างสงสัย นัทรีบพูดขึ้น
“อ้อ”
“ลืมแนะนำเลยครับ”
เขาหันไปทางกล้า
“นี่พี่กล้า”
“สมาชิกใหม่ของทีม”
กล้าหันขวับมามอง
“กูเป็นสมาชิกใหม่?”
นัทตอบทันที
“ก็ใช่”
“ตอนนี้พี่เข้าทีมผมแล้ว”
“มันก็ต้องเริ่มจากใหม่”
กล้านิ่งไปสองวินาที
“ถ้ากูต่อยหัวมึง”
“ถือว่าเป็นกิจกรรมต้อนรับไหม?”
มาร์โกที่ยืนอยู่ข้างๆ
หัวเราะออกมาเบาๆ
อาเรนเองก็ยิ้มเล็กน้อย
“พี่ชาย?”
“ครับ”
นัทตอบ
อาเรนพยักหน้า
“เข้าใจแล้ว”
จากนั้นนัทกับมาร์โก
ก็มองอาเรน
นัทมีสีหน้าจริงจังขึ้น
“แล้วเรื่องก่อนหน้านี้”
“ผมต้องขอโทษด้วยนะครับ”
อาเรนขมวดคิ้วเล็กน้อย
“เรื่องอะไร?”
“หลังจบภารกิจ”
นัทตอบ
“พวกเรากลับมาเร็ว”
“เพราะมีเรื่องสำคัญ”
“ที่โลกเดิมของพวกเรา”
มาร์โกพยักหน้า
“ตอนนั้นไม่มีเวลาจริง ๆ”
อาเรนมองทั้งสองคน ก่อนส่ายหน้า
“ฉันไม่ได้ว่าอะไร”
นัทชะงัก
อาเรนพูดต่อ
“พวกนายทำหน้าที่ของตัวเองเสร็จแล้ว”
“จะกลับไปไหน”
“ก็เป็นเรื่องของพวกนาย”
“แล้วอีกอย่าง”
เขาหยุดไปเล็กน้อย
สีหน้าจริงจังขึ้น
“ตอนนี้”
“มีเรื่องใหญ่กว่าเรื่องนั้นแล้ว”
นัทกับมาร์โก
มองหน้าเขาทันที
“เมืองแห่งหมอก”
อาเรนพูดขึ้น
บรรยากาศ เปลี่ยนไปเล็กน้อย
กล้าเอง
ที่ไม่เคยได้ยินรายละเอียดทั้งหมด
หันมองนัท
“เมืองอะไร?”
นัทตอบสั้น ๆ
“ที่เราเจอกองทัพอันเดด”
กล้าชะงักไปทันที
“กองทัพ?”
อาเรนพยักหน้า
“ใช่”
“เรื่องนั้นตอนนี้ใหญ่ขึ้นมาก”
เขามองทั้งสามคน
“นครอาร์คาเดียกำลังระดมกำลัง”
นัทขมวดคิ้ว
“จริงเหรอครับ?”
“จริง”
อาเรนตอบ
“ฉัน”
“ไค”
“และรัน”
“เพิ่งกลับมาจากนครอาร์คาเดีย”
“เราไปแจ้งเรื่องนี้ด้วยตัวเอง”
มาร์โกถามขึ้น
“แล้วทางนั้นว่าอะไร?”
อาเรนตอบ
“พวกเขากำลังเตรียมจัดการ”
นัทมองหน้าเขา
“พวกเราถือเป็นคนที่เจอเหตุการณ์”
“ใช่ไหม?”
อาเรนพยักหน้า
“ใช่”
“เพราะแบบนั้น”
“ฉันอยากถามพวกนาย”
“จะเข้าไปรายงานกับหัวหน้ากิลด์พร้อมกันไหม?”
นัทหันไปมองมาร์โก มาร์โกพยักหน้า
“ได้”
นัทหันกลับมา
“พวกเราไปครับ”
อาเรนพยักหน้า ก่อนนำทางไป
ยังด้านในของกิลด์ ...
ไม่นานนัก ทั้งสี่คน
ก็มาถึงหน้าห้องหนึ่ง
กล้าเดินตามมาด้วย
ก่อนมองประตูตรงหน้า
“หัวหน้ากิลด์?”
“ใช่”
นัทตอบ
กล้าพยักหน้า
“พวกมึงเข้ามากี่ครั้งแล้ว?”
นัทกับมาร์โก
หันมองหน้ากัน
นัทตอบ
“หลายครั้งอยู่”
“แต่ไม่เคยรู้ชื่อ”
กล้ามองนิ่ง ๆ
“อะไรนะ?”
มาร์โกพูดขึ้น
“ตอนแรกเราเรียกแค่”
“หัวหน้ากิลด์เมืองเริ่มต้น”
กล้าถอนหายใจ
“พวกมึงนี่นะ...”
อาเรน
ที่ยืนอยู่ด้านหน้า
หลุดหัวเราะเบา ๆ
ก่อนเคาะประตู
“เข้ามา”
เสียงจากด้านในดังขึ้น
อาเรนเปิดประตูทุกคนเดินเข้าไป ภายในห้อง
ชายวัยกลางคน กำลังนั่งอยู่หลังโต๊ะ
เขาเงยหน้าขึ้นมอง เมื่อเห็นผู้ที่เดินเข้ามา
สายตาของเขา หยุดอยู่ที่อาเรนก่อน
จากนั้นจึงมองนัทกับมาร์โก
แล้วสุดท้าย จึงมองกล้า
“มากันครบกว่าที่คิด”
ชายคนนั้นพูดขึ้น
นัทมองเขา ก่อนนึกขึ้นได้
นี่คือครั้งแรก ที่เขาอยากรู้จริง ๆ
ว่าหัวหน้ากิลด์ มีชื่อว่าอะไร
ชายคนนั้น เหมือนอ่านสีหน้าของนัทออก
จึงยิ้มเล็กน้อย
“ดูเหมือน”
“เราจะยังไม่เคยแนะนำตัวกันอย่างเป็นทางการ”
เขาลุกขึ้นยืน
“ฉัน”
“เดเมียน วอล์คเกอร์”
“หัวหน้ากิลด์แห่งเมืองเริ่มต้น”
นัทนิ่งไปเล็กน้อย ก่อนรีบตอบ
“นัทครับ”
มาร์โกมองเขา
“นายแนะนำตัวมาหลายรอบแล้ว”
นัทหันไปมอง
“ก็คราวนี้เขาแนะนำชื่อจริง”
กล้าพูดเสริมขึ้น
“แล้วพวกมึงไม่เคยถาม?”
นัทเงียบ มาร์โกตอบแทน
“ไม่เคย”
กล้าหันมองทั้งสองคน ก่อนส่ายหน้าเบาๆ
“เข้าใจแล้ว”
เดเมียนหัวเราะเล็กน้อย
“ไม่เป็นไร”
“ตอนนี้”
“เรามีเรื่องสำคัญกว่า”
สีหน้าของทุกคน จริงจังขึ้นทันที
อาเรนเดินไปด้านหน้า
ก่อนเริ่มรายงาน เขาเล่าเหตุการณ์
ตั้งแต่เดินทางเข้าไป ในเมืองแห่งหมอก
ความผิดปกติที่พบ บรรยากาศภายในเมือง
และสุดท้าย คือภาพที่พวกเขา ไม่มีวันลืม
กองทัพอันเดด จำนวนมาก ที่อยู่ภายในเมือง
นัทกับมาร์โก ช่วยเสริมรายละเอียด ในส่วนที่พวกเขาเห็น
รวมถึงเหตุการณ์ ที่เกิดขึ้นระหว่างอยู่ที่นั่น
เดเมียนนั่งฟัง โดยไม่ได้พูดแทรก จนกระทั่ง
อาเรนรายงานจบ ภายในห้อง ก็เงียบลง
“เรื่องนี้”
เดเมียนพูดขึ้น
“ทางกิลด์ได้รับสารมาแล้ว”
อาเรนพยักหน้า
“ผมทราบครับ”
“แต่ผมคิดว่า”
“รายงานจากคนที่เข้าไปเห็นเอง”
“ยังจำเป็น”
เดเมียนพยักหน้า
“ถูกต้อง”
เขามองทุกคน
ทีละคน
“และข้อมูลที่พวกเจ้าพูด”
“มีประโยชน์มาก”
นัทถามขึ้น
“นครอาร์คาเดีย”
“จะส่งกองทัพจริง ๆ ใช่ไหมครับ?”
“ใช่”
เดเมียนตอบ
“เมืองแห่งหมอก”
“อยู่ภายใต้เขตของนครอาร์คาเดีย”
“เรื่องนี้จึงเป็นหน้าที่ของพวกเขา”
“หากจะส่งกองทัพเข้าไป”
“หากจะโจมตี”
“หรือหากจะยึดพื้นที่”
“ทั้งหมดนั้น”
“เป็นการตัดสินใจของนครอาร์คาเดีย”
มาร์โกพยักหน้า เพราะมันสมเหตุสมผล
กิลด์เมืองเริ่มต้น ไม่มีสิทธิ์ ส่งกำลังหลัก
เข้าไปทำสงคราม ในเขตของนครอื่น
แต่เดเมียน
ยังพูดต่อ
“อย่างไรก็ตาม”
ทุกคน หันมองเขา
“ไม่ได้หมายความว่า”
“เราจะนั่งรอ”
เขาลุกขึ้น เดินไปยังแผนที่
ที่แขวนอยู่ภายในห้อง ปลายนิ้วของเขา
ชี้ไปยังตำแหน่งหนึ่ง
“ทางนครอาร์คาเดีย”
“กำลังเตรียมกองทัพ”
“จากข้อมูลล่าสุด”
“ไม่เกินเจ็ดวัน”
“พวกเขาน่าจะพร้อมเคลื่อนกำลัง”
นัทมองตำแหน่งบนแผนที่
“เจ็ดวัน...”
“ใช่”
เดเมียนตอบ
“และเจ็ดวันนี้”
“สำคัญมาก”
เขาหันกลับมา
มองทุกคน
“ก่อนที่กองทัพจะเข้าไป”
“เราต้องรู้ก่อน”
“ว่าในเมืองแห่งหมอก”
“กำลังเกิดอะไรขึ้น”
กล้าขมวดคิ้ว
“จะส่งคนเข้าไปอีก?”
เดเมียนพยักหน้า
“ใช่”
“แต่ไม่ใช่กองกำลังหลัก”
“ไม่ใช่กองทัพ”
น้ำเสียงของเขา
หนักแน่นขึ้น
“เราจะส่งหน่วยสอดแนม”
“เข้าไปอย่างเงียบ ๆ”
ภายในห้อง เงียบลงอีกครั้ง
อาเรนมองหัวหน้ากิลด์
เหมือนเริ่มเข้าใจแล้ว
เดเมียนพูดต่อ
“ทีมเดิมของอาเรน”
“จะเป็นหนึ่งในทีมที่ฉันเลือก”
นัทหันไปมองอาเรน
เดเมียนอธิบาย
“พวกเขาเคยไปที่นั่น”
“รู้เส้นทาง”
“และที่สำคัญ”
“เคยเห็นสถานการณ์จริง”
อาเรนพยักหน้า
“เข้าใจครับ”
“แต่ครั้งนี้”
เดเมียนพูดต่อ
“จะไม่ใช่แค่ทีมเดิม”
“ฉันจะส่งคนเพิ่มเติม”
“เพื่อเพิ่มกำลัง”
“และเพิ่มความสามารถของหน่วย”
มาร์โกถามขึ้น
“ภารกิจคืออะไร?”
เดเมียนมองเขา
“เข้าไป”
“สังเกตการณ์”
“เก็บข้อมูล”
“แล้วกลับมา”
“ห้ามเปิดศึกโดยไม่จำเป็น”
นัทฟังเงียบ ๆ
“เราต้องรู้”
เดเมียนพูดต่อ
“จำนวนของอันเดด”
“ความแข็งแกร่ง”
“ตำแหน่งของพวกมัน”
“และต้องหาคำตอบให้ได้”
“ว่าพวกมันกำลังทำอะไรอยู่ในเมืองนั้น”
กล้ามองแผนที่ ก่อนถามขึ้น
“แล้วถ้าเจอ?”
เดเมียนหันมอง
“ถ้าหนีได้”
“ก็หนี”
คำตอบนั้น ตรงไปตรงมา
จนกล้านิ่งไปเล็กน้อย
“ชีวิตสำคัญกว่าภารกิจ”
เดเมียนพูดต่อ
“หน้าที่ของหน่วยสอดแนม”
“ไม่ใช่การเป็นวีรบุรุษ”
“แต่คือการนำข้อมูลกลับมา”
คำพูดนั้น ทำให้นัท มองเดเมียน
ด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปเล็กน้อย
เดเมียนหันกลับไป
มองนัท มาร์โก และกล้า
“สำหรับพวกเจ้าสามคน”
นัทตั้งใจฟัง
“ฉันจะไม่บังคับ”
“เพราะนี่ไม่ใช่ภารกิจธรรมดา”
“และพวกเจ้า”
“ไม่ได้จำเป็นต้องเข้าร่วม”
นัทหันไปมองมาร์โก
จากนั้นมองกล้า ไม่มีใครตอบทันที
เพราะทุกคนรู้ดี ว่าเมืองแห่งหมอก
ไม่เหมือนภารกิจระดับ D หรือภารกิจทั่วไป
และครั้งนี้ พวกเขาจะไม่ได้เข้าไป
เพื่อหาเงินเพียงอย่างเดียว
เดเมียนมองทั้งสามคน
ก่อนพูดขึ้นเป็นครั้งสุดท้าย
“คิดให้ดี”
“หน่วยสอดแนมจะออกเดินทาง”
“ก่อนที่กองทัพของนครอาร์คาเดียจะมาถึง”
“และเมื่อเข้าไปแล้ว”
“ไม่มีใครรับประกันได้”
“ว่าเมืองแห่งหมอก”
“ยังเป็นเหมือนครั้งก่อน”
นัทมองออกไป ยังนอกหน้าต่าง ไกลออกไป
บนเส้นทางที่พวกเขาเคยเดินผ่านมา
มีเมืองหนึ่ง ซ่อนตัวอยู่ภายในหมอก
เมืองที่เต็มไปด้วย ความผิดปกติ และกองทัพอันเดด
ตอนที่พวกเขาออกมา ไม่มีใครรู้ว่า ภายในนั้น
กำลังเกิดอะไรขึ้นต่อไป แต่ตอนนี้
เวลา กำลังเดินหน้า นครอาร์คาเดีย
กำลังเตรียมกองทัพ
และภายในเวลาไม่เกินเจ็ดวัน
กองทัพอาจเคลื่อนเข้าสู่ เมืองแห่งหมอก
ส่วนก่อนหน้านั้น กิลด์เมืองเริ่มต้น
กำลังจะส่งคนเข้าไปก่อนอย่างเงียบ ๆ
เพื่อค้นหาความจริง
เดเมียนมองทั้งสามคน
เป็นครั้งสุดท้าย
“ส่วนพวกเจ้า”
“จะเข้าร่วม”
“หรือไม่”
“ตัดสินใจเอาเอง”
ภายในห้อง ไม่มีใครพูดอะไร
นัท มาร์โก และกล้า เพียงมองหน้ากัน
เพราะพวกเขารู้ดีว่า การตัดสินใจครั้งต่อไป
อาจไม่ได้พาพวกเขา ไปสู่ภารกิจใหม่
เพียงหนึ่งงาน แต่มันอาจพาพวกเขา
กลับไปยังสถานที่เดิม สถานที่ที่พวกเขา
เคยพบ กองทัพอันเดด และครั้งนี้
พวกเขาอาจต้องเข้าไป ใกล้มัน มากกว่าเดิม
เมืองแห่งหมอก กำลังรออยู่